Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အိမ်ပြန်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟို ငတုံးသုံးကောင် မီးပိတ်လိုက်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဝါယာရှော့ ဖြစ်သွားတာလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိမ်းစနစ်က သူ့တွင် အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟူ၍ သတိပေးထားတာကြောင့် သူပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်က သူ့မျက်နှာကို ဝါးစားရန် စောင့်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သော် မနက် ၃နာရီ ထိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးဂိမ်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ လီချင်းရန်က စားပွဲတွင်ထိုင်ပြီး အဝတ်စတစ်ခုကို အပ်ချုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်မလေးက နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်ကောက်နေသည့်ပုံစံမျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်သူကများ ငါ့တပည့်လေးကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်တာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ဂိမ်းစနစ်၏ မှတ်တမ်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည် သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လီချင်းရန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှတ်တမ်း</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">(၁) မနက် ၃-၀၀ နာရီ - ငါ တကယ် စိတ်ဆိုးတယ်။ ဆရာက နေရာလွတ် ကမ္ဘာငယ်ထဲကို ပြန်လာပြီးတော့ ငါ့ကိုတောင် လာမတွေ့ဘူး။ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားတယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီဘောင်းဘီပေါ်မှာ လိပ်ပုံကြီး ထိုးပစ်မယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆရာ့ကို သတိရခြင်း - ၁၅၇၆ ကြိမ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတိရခြင်း အရှိုက်တည့်တည့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သံယောဇဉ် +၂၀။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် - “...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှန်ပေသည်။ သူ အတော်လေး အလောတကြီး ထွက်သွားခဲ့မိ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကို ကမ္ဘာငယ်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီးသည်နှင့် သူ ချက်ချင်း ဂိမ်းထဲမှ ထွက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုတော့ အခြေအနေများက ပြန်ပြီး ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်ရာ သူ အသက်ဝဝ ရှူနိုင်လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနှုတ်ဆက်ဘဲ ထွက်သွားမိသည့်အမှားကို အခုတွင် ပြန်ပြင်ရတော့ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချင်းရန်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့အသံကြောင့် လီချင်းရန် လန့်ဖျပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်မလေး၏ မျက်နှာလေး နီသွားပြီး လိပ်ခေါင်းပုံဖော်ထားသည့် အချောမသတ်ရသေးသော ဘောင်းဘီကို ကျောနောက်မှာ အမြန်ဝှက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆ...ဆရာ။ နေကောင်းလား...” လီချင်းရန်က အပြစ်ရှိသလိုမျိုး မျက်လုံးလေး ကလည် ကလည်လုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့မှာ ကိုင်တွယ်စရာ ကိစ္စတချို့ ရှိနေလို့ တခြားကမ္ဘာကို အရင် ပြန်သွားခဲ့တာ။ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားလို့ မင်း ဆရာ့ကို စိတ်နာနေတာလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က အဖြေကို သိနေလျက်နှင့် မေးလိုက်တာကြောင့် လီချင်းရန် တစ်ယောက် အငိုက်မိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက သတင်းအချက်အလက် အသာစီးရမှုရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးပဲ...</p> <p style="text-align:justify">ဒါ မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချစ်ဂိမ်း ကစားလို့ ရပါ့မလဲ။ အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေရမှာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မ...မဟုတ်ပါဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြံစည် ပေါ်သွားသောကြောင့် လီချင်းရန် မျက်နှာပျက်ကာ စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန် လွှဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... တပည့်က ဆရာ့အတွက် ဘောင်းဘီတစ်ထည် ချုပ်ပေးထားပါတယ်။ အဝတ်စတွေ အများကြီး ကျန်သေးလို့ နောက်ထပ် ချုပ်နေပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒီတစ်ထည်ကို အရင်ယူပြီး ဝတ်ကြည့်ပါ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက အချောမသတ်ရသေးသော ဘောင်းဘီကို ကုတင်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးအောက်မှ အသင့်ချုပ်ပြီးသား တစ်ထည်ကို ထုတ်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချစ်စရာကောင်းသော ကောင်မလေးက အတွင်းခံဘောင်းဘီ တစ်ထည်ကို မြှောက်ပြရင်း ပန်းလေးတစ်ပွင့်လို ပြုံးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့ရိုးထက် ထူသော ချန်ဟွိုက်အန်လို မျက်နှာပြောင်သူပင် အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ သင်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေး လီချင်းရန်က သင့်ကို လက်ဆောင် ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်ချုပ် အတွင်းခံဘောင်းဘီတို လက်ခံမလား ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ငြင်းပယ်နိုင်သော်လည်း သံယောဇဉ် ၅၀ လျော့နည်းသွားပါလိမ့်မည် ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... တကယ် လက်ရာမြောက်တာပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငြင်းမယ် ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ။ </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းခံဘောင်းဘီတိုက သူ့ဘေးမှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေတ်သစ် စက်ချုပ်ဘောင်းဘီများနှင်င့ မတူဘဲ အပ်ချက်များက ဟိုတစ်ပေါက် ဒီတစ်ပေါက် ဖြစ်နေသည်။ လီချင်းရန်က အပ်ချုပ်ပညာ သိပ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ပုံမရသည်မှာ သိသာလှ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထူးခြားသည်မှာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညာဘက် အောက်ခြေထောင့်မှာ လက်ရေးစောင်းစောင်းလေးနှင့်....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချင်းရန်ဆီက လက်ဆောင်” ဟူ၍ ရေးထားခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံမှုမှတ်တမ်းက ထပ်ပြီး အပ်ဒိတ်ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနက် ၃-၀၂ နာရီ - ဟီးဟီး... ဆရာက ငါ့လက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်တယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တခြား မိန်းမတွေသာ ဆရာ့အနား ကပ်လာလို့ စာကို မြင်သွားရင် သေချာပေါက် နောက်ဆုတ် သွားကြမှာပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါ လီချင်းရန်ကတော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့တင် အနိုင်ရသွားပြီ။ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အပြစ်ကင်းစင်ဟန်နှင့် မျက်တောင်လေး ခတ်နေသော ကောင်မလေးကို ကြည့်ရင်း ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုက္ခပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလို အပြစ်ကင်းတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေနဲ့ ကောင်မလေးက...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်တွေ ဒီလောက် များနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတွင်းခံမှာတောင် သူခိုးကာကွယ်ရေး စနစ်ကို ထည့်ချုပ်ထားတာလား...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀)၏ အပြင်ဘက်မှ အသံကျယ်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်က အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီးနောက် စူးရှသော ဟိန်းသံများနှင့် သားရဲ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသံကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် အနည်းဆုံး အကောင် တစ်ထောင်ထက်မက ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိမ်းက သတိပေးခဲ့သော အန္တရာယ်... ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်ဟွိုက်အန် သိလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကို တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုသတိပေးချက် တက်လာပြီး မိနစ် ၃၀ခန့် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ချင်းရန်... ဆရာ လက်ဆောင်ကို တကယ် သဘောကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဆရာ ကိုင်တွယ်စရာ တစ်ခုရှိလာလို့ ခဏလောက် ခွဲကြရတာပေါ့... ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ဆရာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုစိုက်ပါဦး...” လီချင်းရန်က လေလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချစ်စရာမျက်နှာလေးက စိုးရိမ်မှုများကြောင့် တင်းမာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တပည့်က ဆရာ ဘေးကင်းဖို့ ဆုတောင်းပေးနေပါ့မယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ဆရာ့၏ အရှိန်အဝါ ကွယ်ပျောက်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...” လီချင်းရန် ရင်ဘတ်ကို ဖိပြီး သက်ပြင်းချကာ ကုတင်ပေါ်မှ အချော မသတ်ရသေးသော ဘောင်းဘီဆီ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ချုပ်ထားတဲ့ လိပ်ခေါင်းပုံ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစကတော့ ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခု စိတ်ကြည်နေတဲ့အချိန်မှာတော့ တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ချုပ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒါကို ပြန်ဖြုတ်ရင် အဝတ်စတွေ နှမြောစရာကြီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါ့မှာလည်း သုံးစရာ တခြားအတွင်းခံ မရှိတော့ဘူး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတော့ လီချင်းရန်က ထိုလိပ်ခေါင်း အပေါ်တွင် ပန်းရောင် မက်မွန်ပန်းလေးတစ်ပွင့် ထပ်ချုပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးပြီ... တကယ် ချစ်စရာလေးပဲ။ ဟိဟိ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှိန်ပျပျ ဖယောင်းတိုင်အောက် ကောင်မလေးက စိတ်အားထက်သန်စွာ လိပ်ခွံနှင့် ခြေလက်များ ဆက်ချုပ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်တုန်ခါမှုနဲ့ ဟိန်းသံများက အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀) ရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ လာတာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က အသစ်ရသော အတွင်းခံကို ချက်ချင်း ဝတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသားက နူးညံ့ပြီး ကွက်တိပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်ကဲ့သို့ အဝတ်စမျိုးကို သုံးထားကြောင်း မသိသော်လည်း တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံရေးလောက၏ အထည်အလိပ် ပညာရပ်များက ခေတ်သစ်နည်းပညာနှင့် လက်ရာများကို အမှန်တကယ် အရှက်ရစေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘောင်းဘီအနားကို ဆွဲကြည့်လိုက်ရာ ဆွဲကျယ်နိုင်သည်ကို အံ့သြစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဆိုးဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဘောင်းဘီ ပြဲမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အဝတ်အစား တချို့ ကောက်ဝတ်လိုက်ချိန်မှာပင် လက်ထဲမှ ကြေးခွံနက်ဓားက စတင်၍ တုန်ခါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ညီလေး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ မင်း ဘယ်ကို ပြေးသွားတာလဲ။ ဒီမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအင်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပါးနေရတာလဲ ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ပြီးတော့... ဒီခံစားချက်က တစ်မျိုးပဲ... ရင်းနှီးနေသလိုလို ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ရယ်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက ဘယ်ခုနှစ်ကနေ ကူးပြောင်းသွားတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ၂၀၂၅လေ ] ကျန်းယိပိုင်က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ငါ ချင်းယွန်ဘုံထဲကို ရောက်သွားတာ မင်းနဲ့ အချိန်ချင်း မတူဘူး။ အဲဒီတုန်းက အဲဒီဘုံ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတောင် စပြီး ဆုတ်ယုတ်နေပြီ။ အနှစ်၁၀၀ ကြာတိုင်း ပိုဆိုးလာတယ်။ အင်မော်တယ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူ နည်းလာတယ်။ သယံဇာတတွေ နည်းလာတယ်၊ လမ်းစဉ်က ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ် ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သြော်... အဲဒီလိုလား။ အခုက ၂၀၃၅ ခုနှစ် ရောက်နေပြီ။ ဒီ(၁၀)နှစ်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးက အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ငါအလယ်တန်းကျောင်းသားလေးပဲ ရှိသေးတာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">(၁၀)နှစ်အကြာမှာ နတ်ဘုရားတွေ၊ မိစ္ဆာတွေနဲ့ သားရဲတွေ ကမ္ဘာပေါ်ကို ပျံ့နှံ့လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ၂၀၃၅မှာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ ဟုတ်လား။ အဲဒါကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀)ထဲမှ ထွက်လာပြီး C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရို အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်အထိ လှေကားမှ တက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ကြေးခွံနက်ဓားကို ဓားအိမ်ထဲက ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ကျန်းယိပိုင်၏ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အောက်ဘက်တွင်တော့ မြို့တော်တစ်ခုလုံး သူတို့ရှေ့တွင် ကျယ်ပြောစွာ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုညတွင်တော့ တစ်ခုခု မှားနေသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနက် ၃နာရီကနေ ၄နာရီကြားဆိုလျှင် မြို့ပြမီးရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေရဦးပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခုတော့ ဝါးမျိုရန် စောင့်နေသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်လို လုံးဝ မှောင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... ဒါ ကမ္ဘာမြေပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ပေါ့” ချန်ဟွိုက်အန်က မှင်တက်နေသော ကျန်းယိပိုင်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြောဖို့ မေ့နေတာ။ ကျွန်တော့်မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိတယ်။ ချင်းယွန်ဘုံနဲ့ ကမ္ဘာမြေ အကြားကို ဟိုဖက်ဒီဖက် ကူးသွားလာနိုင်တယ်လေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ ကူးသွားတာကို ခဏထားလိုက်ဦး ] ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ကျန်းယိပိုင်၏ မျက်နှာက လေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> [ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီ(၁၀)နှစ်အတွင်းမှာ အရာအားလုံးက တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင်ကို ပြောင်းလဲသွားတာပဲ ]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရလျှင် C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရို မိုးမျှော်တိုက်ကြီး၏ ကောင်းကင်ယံကို သူ မော့ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ် အနီရောင် အရောင်အဝါများနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသွေးရောင်အလင်းတန်းများက ငရဲနက်ကြီးထဲမှ ဆန့်ထွက်လာသော လက်တံများလို ညဘက် လူးလိမ့်နေပြီး ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများကို ဖန်တီးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကို ကြောက်စရာမကောင်းဘူးလို့ ပြောမလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်ခွံများက ထိန်းမရအောင် တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ချင်းယွန်ဘုံတွင် ရက်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်ရောက်လာသော အခါတွင်တော့ မိစ္ဆာများနှင့် ဝိညာဉ်များက ပိုးဟပ်များလိုပင် အဆမတန် ပွားများလာပြီး အခု မြို့တော်ကိုပါ တိုက်ခိုက်နေကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save