Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီရေနက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက်များတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယိပိုင်၏ အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ဆိုစေကာမူ ကမ္ဘာမြေက သူ၏ ချက်မြှုပ်ရာ ဇာတိမြေ မဟုတ်ပါလား။ ဟောင်းနွမ်းသော ခံစားချက်များ ပြန်လည် နိုးထလာပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကူးပြောင်း မသွားခင်တုန်းက ဘာလို့ တစ်ကောင်မှ မရှိခဲ့တာလဲ။ တောက်....”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန် - “...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလူကြီးကတော့... အခုလိုအချိန်မှာ အချိန်ကိုက်မကျတာကို တကယ်ကြီး ဒေါသထွက် နေတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးမှာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ မိသားစုဝင်တွေ မရှိဘူးလား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မရှိဘူး။” ကျန်းယိပိုင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။“ငါက မိဘမဲ့။ ကူးပြောင်း မသွားခင်တုန်းက ဆီးဆိပ်တက်ရောဂါ ရှိနေတာ။ တစ်သက်လုံး မိန်းကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကိုတောင် မကိုင်ဖူးခဲ့ဘူး။ ရုပ်ကလည်း သိပ်မဖြောင့်တဲ့အပြင် နေမကောင်းပြီးတဲ့တော့ လုံးဝကို စုတ်ပြတ်သတ်သွားတာပေါ့။ စက်ရုံမှာ ဝက်အူလှည့်ပြီး ရသမျှ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံး ဆေးကုသစရိတ်ထဲ ထည့်ခဲ့ရပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး... တိုက်ဆိုင်လှချည်လား။” ချန်ဟွိုက်အန်က နှုတ်ခမ်းသပ်လျက် ဆိုသည်။ “ကျွန်တော်လည်း မကူးပြောင်းခင်တုန်းက ကင်ဆာဖြစ်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ချင်းယွန်ဘုံက ဆေးလုံးတွေကြောင့် အခု လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားပြီ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း.. အဲဒါက ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ။” ကျန်းယိပိုင် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ရောဂါကျွမ်းပြီး သေခါနီးဖြစ်တာက ကူးပြောင်းဖို့အတွက် လိုအပ်ချက် တစ်ခုလား။ ဒါက တကယ်တော့ သတင်းကောင်းပဲ။ ရောဂါသည်တွေကို ဒါကို သွားပြောပြလို့ ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို မကြောက်ကြဖို့ပေါ့။ အဆိုးဆုံးဖြစ်ရင်တောင် တခြားကမ္ဘာမှာ ဘဝသစ်စပြီး အကြီးအကျယ် အောင်မြင်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီး... စကားတွေ အသာထား။ မြို့ကို အရင် ကယ်ကြတာပေါ့။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ကြေးခွံနက်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကျန်းယိပိုင်၏ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်က သူ့ဘေးတွင် ဝဲပျံနေ၏။ ချန်ဟွိုက်အန်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း ခေါင်မိုးလက်ရန်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆောက်အအုံပေါ်မှ တည့်တည့် ခုန်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်ရှိ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားတိုင်းတွင် တွားတွားသွားနေသော အရိပ်မည်းကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရှသော ဥဩဆွဲသံများနှင့် ခေတ်မီလက်နက်များ၏ ပစ်ခတ်သံများက သေမင်းတေးသံ တစ်ခု အလား ရောထွေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုအနီးရှိ ဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုတွင် ညကောင်းကင်ယံအောက်၌ သေနတ်သံများ တစီစီ မြည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သားတစ်စုက ကျည်ဆန်များ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ဆုတ်ခွာနေကြပြီး သူတို့နောက်ကွယ်က မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ ရမ်းသန်း ပစ်ခတ်နေကြသည်။ ရန်သူက များလွန်းသဖြင့် အသေအချာ ချိန်ရွယ်နေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှောင်ရိပ်ထဲတွင် နီရဲသော မျက်လုံးအစုံများ တောက်ပနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေသော ခြေလက်များ၏ ရှပ်တိုက်သံမှလွဲ၍ သူတို့ မည်သည့်အသံမှ မထွက်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်တန်းမှ စစ်သားတစ်ဦးမှာ ကျည်ကုန်သွား၏။ သူက ပစ္စတိုကို လှမ်းအဆွဲ မှောင်ရိပ်ထဲမှ အရိပ်တစ်ခုက ခုန်အုပ်ပြီး သူ့ကို ဖိထားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှာဖွေရေးမီးရောင်က ထိုအရာပေါ်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော ဧရာမ ပင့်ကူကြီး တစ်ကောင်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုတည်းကပင် ထမင်းစားပွဲခုံ အရွယ်အစားခန့် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှည်လျားသော ခြေထောက် ရှစ်ချောင်းကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် ကားတစ်စီးစာခန့် ကြီးမား လှသည်။ မှောင်မိုက်ထဲမှ နီရဲသော အလင်းတန်းမှာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်လုံး လေးစုံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏ ရှေ့ခြေလက်များသည် တံစဉ်းများကဲ့သို့ ထက်မြက်လှ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သားကို ထိမှန်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ခြေတံက စစ်သား၏ ပေါင်ကို ဖောက်ထွက်၍ သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားစစ်သားတစ်ဦးက ထိုပင့်ကူကို ချက်ချင်းပင် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် ထူထဲသော သံချပ်ကာ မရှိပေ။ ကျည်ဆန်မိုးအောက်တွင် ၎င်းမှာ နောက်သို့ ယိုင်သွားပြီး အခွံများမှာ ကျည်ဆန်များကြောင့် ပျက်စီးကာ စိမ်းပုပ်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ အကြောဆွဲသလို ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သားသည် သူ၏ ရဲဘော်ကို ကူညီရန် အမြန်ပြေးသွားသော်လည်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားတော့...” ဒဏ်ရာရနေသော အမျိုးသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “သွားတော့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဈေးဝယ်စင်တာ၏ မှိန်ပျပျ အရေးပေါ်မီးရောင်အောက်တွင် ထိုသူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်ချင်းနောက်ကွယ်တွင် ဒီရေနက်ကြီးက လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လိပ်တက်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးပူဖောင်းများကဲ့သို့ ဖောင်းကြွနေသော မျက်လုံးများမှာ အသက်ရှူတိုင်း ဖောင်းလိုက် ပိန်လိုက် ဖြစ်နေပြီး မှောင်မိုက်မှုတစ်ခုလုံးက သူတို့ကို မျက်လုံးသူငယ်အိမ် ပုံစံဖြင့် စောင့်ကြည့် နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">များလွန်းလှ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများက များလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သားက နောက်သို့ ခြေလှမ်းမှားလျက် ဆုတ်ခွာသွားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျည်ဆန်များက ထိုဒီရေနက်ကြီးထဲတွင် သွေးစက်အနည်းငယ်သာ စင်ထွက်စေနိုင်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ပစ်ဗုံးများ ပေါက်ကွဲသော်လည်း ထိုဒီရေကြီးတွင် အပေါက်လေးတစ်ခုပင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒဏ်ရာရနေသော ရဲဘော်မှာ ထိုအုပ်စုကြီး၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေနတ်သံ တိုးတိုးလေး နှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူက သေနတ်ပြောင်းဝမှ မီးပွင့်သည်ကိုတောင် မမြင်လိုက်ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆုတ်... ဆုတ်ကြ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့နားမှ ဗိုလ်ကြီး၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။ “ပြေးကြ... ဒုံးကျည်တွေ လာနေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လေထုကို ခွင်းသွားသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဈေးဝယ်စင်တာ နောက်ကွယ်မှ မြေပြင်ကို လှုပ်ခါ၍ သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးခိုးရောင် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ညနက်ပိုင်းမှာ နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားပြီး အနက်ရောင် ဒီရေကြီးကို လင်းစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ပြည့်နေသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပင့်ကူများက အရူးအမူး တွားသွား နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်စက္ကန့်တွင်မူ ၎င်းတို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး ဖရိုဖရဲ လူးလိမ့်ကုန်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဒုံးကျည်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကပင် ရုန်းကန်နေရသော စစ်သည်စုကို ဝိုင်းအုံနေသည့် ပင့်ကူအုပ်ကြီးကို မတားဆီးနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် သူတို့က ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ဝင်များပေါ်သို့ ဒုံးကျည်များ တည့်တည့် ပစ်ချ၍လည်း မရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့သည် C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရို၏ ပတ်ဝန်းကျင် နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုသည် ရင်းမြစ်များနှင့် ရန်ပုံငွေများ ကြွယ်ဝပြီး အဆောက်အအုံများကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်လည်တံတိုင်း တစ်ခုတည်းကပင် မီတာ ၂၀မြင့်သော သတ္တုစပ် အဆောက်အအုံ ဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် ဆူးကြိုးများ တပ်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် အခုအချိန်တွင် ထိုဆူးကြိုးများမှာ အလှပြရုံသာ ရှိတော့သည်။ လျှပ်စစ်စနစ်များမှာ ပျက်စီးနေပြီး အရန်ပါဝါများကိုလည်း ခြံစည်းရိုး အတွက် အလဟဿ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေးလံသော သတ္တုစပ်တံခါးကြီး ပွင့်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဟိန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ပြန်ပိတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက တံခါးကို မှီကာ အသည်းအသန် အမောဖြေနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနီးနားတွင် ရာပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများမှာ အသင့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အနားယူလို့ မရသေးဘူး။” ကျောက်ရင်းက အပြင်ဘက်မှ အသံများကို နားထောင်ရင်း တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီတံတိုင်း တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို တားထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ပြောသည်မှာ မမှားပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားအဆုံးမှာပင် သတ္တုစပ်တံခါးကြီးပေါ်မှ ကုတ်ခြစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မာကျောသော အရာတစ်ခုက အပေါ်သို့ ကုတ်တက်လာနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ပင့်ကူမကောင်းဆိုးဝါးများက တံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အောက်သို့ ခုန်ဆင်း၍ လာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံး ပင့်ကူလှိုင်းက အောက်တွင် နားနေသော စစ်သားများဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဝေဟင်တွင် တန်းစီလျက် ရှိနေစဉ....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရွှီး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စူးရှသော ဓားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ၎င်းတို့ကို ဖြတ်တောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပင့်ကူများ ချက်ချင်းပင် ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က အလောင်းများနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ချိန်တည်း ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘယ်အချိန် ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်တစ်ဖက်က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူက ဓားကို ထပ်မံ ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လခြမ်းပုံစံ ဓားချီလှိုင်းတစ်ခုက တံတိုင်း၏ နေရာအများစုကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခုန်အုပ်လာသော ပင့်ကူတိုင်းကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဆုံးမဲ့ ဒီရေနက်ကြီး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အုပ်ချုပ်ရေးမှူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများက ချန်ဟွိုက်အန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာများ ဝင်းပသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရောက်လာသဖြင့် သူတို့မှာ အားကိုးရာ ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဆိုသည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျောက်ရင်း...” ချန်ဟွိုက်အန်က အနည်းငယ် ကိုယ်ကို စောင်းလိုက်ပြီး ထန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အေးစက်သည့် အလှပိုင်ရှင်လေးကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပြောခဲ့တာ မှတ်မိသေးတယ်။ အရေးပေါ် အခြေအနေရှိရင် အကြောင်းကြားလို့။ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ကျွန်တော်တို့ တံခါးဝရှေ့ ရောက်နေပြီ။ ကျွန်တော် အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော် မပေါ်လာခင်မှာ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သေကုန်ကြမှာ မဟုတ်လား။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လေသံထဲမှ အပြစ်တင်သံကို ကြားရသောအခါ ကျောက်ရင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ကျွန်မတို့ အကြောင်းကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ဖုန်းက ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး ဖြစ်နေတာ။ ကျွန်မတို့မှာ အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀)ရဲ့ သော့လည်း မရှိဘူး။ လင်းလင်လင်ဆိုရင် ရှင့်နာမည်ကို အော်ခေါ်ရင်း တံခါးကိုတောင် ဖျက်ဆီးတော့မလို့ပဲ။ သူရဲ့ အသံတွေတောင် ဝင်ကုန်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ထွက်မလာခဲ့ဘူးလေ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လဗြွတ်ပဲကွာ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းဘေလ် ကုန်နေတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီတွေက နည်းနည်းပါးပါး အသိဉာဏ် မရှိကြဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါ့ဆီက ဖုန်းခေါ်ဆိုခတွေ မကောက်သင့်ဘူး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယမြောက် ပင့်ကူလှိုင်း ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများက ကျူးကျော်သူများကို ရှင်းလင်းရန် စတင် လှုပ်ရှားနေကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ၎င်းမှာ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မှန်ပေသည်။ ပင့်ကူများက အရေအတွက် များပြားပြီး သာမန်လူများအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်သော်လည်း....</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများ အတွက်မူ သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါနဲ့... ဟိုကောင်မလေး လင်းလင်လင် ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဟွိုက်အန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save