Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အာလူးကြော်လေး ဘာလေး စားကြမလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နာရီဝက် မပြည့်ခင်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်၏ ချိုသာသော စကားများကြောင့် ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ တက်လှမ်းသူများက ကလေးလေးများလို ပြုံးပျော်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လောကမှာ အမှန်တရားကို အလေးထားဆုံးဂိုဏ်း”.... “ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီးများ” အစရှိသော ချဲ့ကားလွန်းသည့် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများကို သူက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပက်ပက်စက်စက် သုံးနှုန်းခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောနေရသည်ကိုလည်း သူက အပြစ်ရှိသလို လုံးဝမခံစားရပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဓားနက်ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကိုပင် သတ်ခဲ့ပြီးလေပြီ။ ၎င်းက ထိုအတွက် အနည်းငယ်သော... နစ်နာကြေးပင်။</p> <p> </p> <p>ဓားနက်ဂိုဏ်းက တက်လှမ်းသူများက သူတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိလှပါသည်ဆိုသော အရင်းအမြစ် တချို့ကို ချန်ထားပေးခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အခြေခံဒဏ်ရာတွေအတွက် ကုသရေးဆေးလုံး။ အခြေခံ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ပြီးတော့ ဖြည့်တင်းဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ပြန်ဖြည့်ဆေး...”</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်က ကုသရေးဆေးလုံးကို ဘာမှမခံစားရ၍ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ပြန်ဖြည့်ဆေး တစ်လုံးကို ကောက်စားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆေးက သူ၏ သာမန်ဓားချက် တစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက်စာအတွက် လုံလောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်ပေသည်။ ထွေထွေထူးထူးတော့ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် ဆိုလျှင်တော့ စုစုပေါင်း စွမ်းအင်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်အကုန် ပြန်ပြည့်ရန်ဆိုလျှင် တစ်ပုလင်းလုံး မော့သောက်ရမည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် လုပ်ထားသည်မှာ သိသာပေသည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်းအဆင့် အတွက်ဆိုလျှင်တော့ မဆိုးလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆေးကောင်းသည့်တိုင် “ဆေးတိုင်းမှာအဆိပ်ရှိတယ်” ဆိုသော စကားအတိုင်းပင် တစ်ပုလင်းလုံးကို တစ်ခါတည်း သောက်၍ မရပေ။ </p> <p> </p> <p>နှစ်မွှာကျင့်စဉ်ဆေးလုံးကလွဲလို့ပေါ့။ အဲဒါတွေကတော့ များလေ ကောင်းလေပဲ...</p> <p> </p> <p>ဓားနက်ဂိုဏ်းက ချန်ထားခဲ့သော ကျင့်စဉ်များတွင် ကျောက်စိမ်းစာလိပ် နှစ်ခုရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမတစ်ခုက ယွီမန်ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး ဓားနက်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်များ အသုံးပြုသော ကျင့်စဉ်ဟု သိရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းတွင် ပထမအဆင့် သုံးပိုင်းသာ ပါဝင်ပြီး ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် အစောပိုင်း အထိသာ ရောက်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုထက်ပိုပြီး တက်ချင်ပါက ပိုပြီးမြင့်မားသော ကျင့်စဉ်များကို ရရန်အတွက် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယတစ်ခုမှာ ရွှေဖားကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိသော အပြင်စည်းတပည့်များ အသုံးပြုသည့် ကျင့်စဉ်ပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သိပ်ပြီး အလားအလာမရှိသလို အဆင့်မြင့် နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်စဉ်များလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ်က အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့်နှောင်းပိုင်းရှိ မန္တန်သုံးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နှင့် တန်းတူ ဖြစ်သွားပြီဆိုလျှင် ၎င်းက အမြင့်ဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်သည် မူလက လက်ဆောင်ထဲတွင် မပါပေ။ ဓားနက်ဂိုဏ်းသားများ စိတ်ကြည်နေစဉ် ချန်ဟွိုက်အန်က လေသံကောင်းပေးပြီးမှ ထည့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အတွက် ထိုကျင့်စဉ်က ယွီမန်ကျင့်စဉ်ထက် မနိမ့်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက မည်သည့်အရည်အချင်းမှ မလိုသလို နောက်ပိုင်းမှာ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရန်လည်း အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းပေ။</p> <p> </p> <p>တခြားအုပ်စုများကို တာအိုဖြန့်ဝေမည်ဆိုလျှင် သူတို့က ရွှေဖားကျင့်စဉ်ကို သေချာပေါက် ထည့်ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုCပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက... ချောလည်းချော၊ စကားလည်း တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ချန်ဟွိုက်အန် တကယ့်ကို ကံထူးသွားပြီလို့ ထင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဧည့်သည်များ ပြန်သွားပြီး သတ္တုစပ်တံခါးကြီး ပိတ်လိုက်သော အချိန်တွင်တော့...</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်၏ အပြုံးများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံးဝ အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာက အစားထိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီမန်ကျင့်စဉ်၊ ရွှေဖားကျင့်စဉ်။ နာမည်တွေကိုက ဖင်ညှစ်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း၊ ဖားခုန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေလိုပဲ...”</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဆေးလုံးပုံကြီးကိုလည်း ရွံရှာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက ငါစုဆောင်းထားတာတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒါတွေက ထိပ်တန်း ဆေးဖော်စပ်သူတွေ လုပ်ထားတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ တပည့်လေးတွေ လုပ်ထားတာ။ ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို ခေါ်လိုက်ရင်တော့ အရည်အသွေးက ဒီထက်မက မြင့်တက်လာမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ရှိုယီ အရှေ့တွင်တော့ ၎င်းတို့ကို သူ မပြောပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်လိုက်ပို့နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းနှင့် တခြားသူများသာ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>“အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ဒါဆိုရင်... ဒီပစ္စည်းတွေက သိပ်မကောင်းဘူးပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ကိုးကွယ်နေသော ကျောက်ရင်းက ထိုပစ္စည်းများကို တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ထင်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“မကောင်းရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေက အမှိုက်တွေ။”</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်က လက်ကာပြလိုက်ပါတယ်။ “ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပိုကောင်းတာတွေ ရှိတယ်။ အခုက အချိန်ကောင်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့ကို ကျင့်စဉ်သစ်တွေ အခုပဲ ပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျောက်ရင်းတို့အတွက် သူ အထူးတလည် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခု သူ၏ ကမ္ဘာငယ်ထဲတွင် ဓားကျောင်းတော်၊ လင်းရှီးတောင်ကြား၊ အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်း၊ ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေတို့ ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။ </p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ကိုင်တွယ်ရခက်လောက်အောင် များပြားသော ကျင့်စဉ်များ ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုတည်းကပင် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်သော ကျင့်စဉ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူ ထုတ်ယူနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်။ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်သည်များပင် ရှိသေးသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် မှတ်ထားရမည်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုက မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်သလဲဆိုသည်က ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခု သက်သက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ပါရမီ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကံတရားက ပိုပြီး အရေးကြီးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများသာ လုံလောက်မည်ဆိုရင် အညံ့စား လမ်းဘေးကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့်ပင် အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ဗီအာဦးထုပ်များလည်း မလိုသလို၊ ဂိမ်းထဲဝရန်လည်း မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အရှင်သခင်အနေဖြင့် ချန်ဟွိုက်အန်က စိတ်ကူးလိုက်ရုံနှင့်တင် ဂိုဏ်းတိုင်း၏ မည်သည့်စာကြည့်တိုက်ကိုမဆို ဝင်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းနှင့် တခြားသူများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်နေကြစဉ်...</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်က သီးသန့်အခန်းလေးထဲ ဝင်သွားပြီး ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ ဝင်ရန်အတွက် ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးဂိမ်းကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အထဲကို ရောက်သွားချိန်တွင် မျက်နှာပြင်၌ ဂိုဏ်းစာကြည့်တိုက်များ၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများ အစရှိသောအဆောက်အအုံမျိုးစုံကို စာရင်းပြုစုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက “စာကြည့်တိုက်”ကို နှိပ်လိုရာ ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်လာသည်။ ဓားကျောင်းတော်၊ လင်းရှီးတောင်ကြား၊ အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်း၊ ကျန့်ဝူမြင့်မြတ်နယ်မြေ...</p> <p> </p> <p>အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဓားကျောင်းတော်ကို ရွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းက ဓားကို သုံးပြီး ဓားကျောင်းတော်၏ မှတ်တမ်းပေါင်းစုံထဲတွင် ကောင်းမွန်သော ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်များကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် အလားအလာ အရှိဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>အထဲကို ရောက်သွားသောအခါ ထောင့်တွင် မှန်ဘီလူးပုံစံလေး ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ရိုးရှင်းပေသည်။ ရှာဖွေရန်ပင်။ </p> <p> </p> <p>ထိုစနစ်က တကယ့်ကို သုံးရလွယ်ကူပေသည်။ ရွေးချယ်စစ်ထုတ်သော စနစ်ပင် ပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းတွင် လျှပ်စီးနဲ့သတ္တု စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် နှစ်မျိုး ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ၎င်းတို့ကို ရွေးချယ်စစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားသိုင်း အမျိုးအစားကိုလည်း ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ...</p> <p> </p> <p>မျက်စိလည်လောက်အောင် များပြားလှသော ကျင့်စဉ်များက ချက်ချင်းပင် စာမျက်နှာ သုံးမျက်နှာတည်း ဖြစ်သွား၏။ တစ်မျက်နှာတွင် ကျင့်စဉ် ငါးခုစီ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အမြင့်ဆုံးအဆင့်က...</p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးမူလဓားသိုင်းဟုခေါ်သော မြေကမ္ဘာအဆင့် ဓားသိုင်းကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသိုင်းကျင့်စဉ်များအတွက် သူ အများကြီး စဉ်းစားနေစရာ မလိုပေ။ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုကောင်းသည်နှင့် ပြောင်း၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားလျှင် ကိုယ်ပိုင်ဓားသိုင်းကို သူ့ဘာသာ ရှာဖွေရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ယခု သုံးနေသော အရာများက ခေတ်နောက်ကျသွားပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ကျောက်ရင်းကို မိုးကြိုးမူလဓားသိုင်းနှင့်အတူ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သည့် မိုးကြိုးဝါးမျိုခြင်းအတတ်ဟုခေါ်သော မြေကမ္ဘာအဆင့် အတွင်းအား ကျင့်စဉ်ကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန့်ရှောင်ယွမ်အတွက် ကုသခြင်းနှင့် ဓားသိုင်းကို အဓိကထားသော နံ့သာကောင်းကင်အတတ် ဟူသည့် နှစ်သွယ်ကျင့်စဉ် ပညာရပ်ကို ရွေးပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ထီးထဲတွင် ဓားကို ဝှက်ထားသော ထူးခြားသည့် ထီးဓားသိုင်းနှင့်အတူ ပါလာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကလည်း ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အတွက် သင့်တော်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်စဉ်က လင်းရှီးတောင်ကြား၏ ရှားပါးသော အတွင်းအားကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်း၏ အဓိကကျင့်စဉ် မဟုတ်ရခြင်းမှာ ပိုမို အဆင့်မြင့်မားသော မူကွဲကျင့်စဉ်သည် အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့၍ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် လင်းရှီးတောင်ကြား၏ အတွင်းစည်းတပည့်များသာ ၎င်းကို ကျင့်ကြံခွင့် ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းနှင့် ရှန့်ရှောင်ယွမ်တို့အပြင်...</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးလီနှင့် မုတ်ဆိတ်ထူတို့အတွက်လည်း သင့်တော်သော ကျင့်စဉ်များကို သူ ရွေးပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ တာဝန်မှ ပြန်လာသောအခါ ၎င်းတို့ကို ပေးလိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်မရင်း။ ကျွန်မ အမှတ်မမှားဘူးဆိုရင်... အဲဒီအခန်းက နားနေခန်း မဟုတ်လား။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချန်က တကယ်ကြီး နားနေခန်းထဲမှာ ကျွန်မတို့အတွက် ကျင့်စဉ်တွေ ရွေးပေးနေတာလား။”</p> <p> </p> <p>လင်းလင်လင်က သတ္တိရှိရှိ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အပြစ်ပေးခံရခြင်း မစရသေးသည့်အတွက် ပါးစပ်က အတော်လေး သွက်နေတုန်းပင်။</p> <p> </p> <p>“အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချန်ရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ စွမ်းရည်တွေက ငါတို့ ခန့်မှန်းလို့ရတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်နေစမ်းပါ။ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ နိုးထလာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဒိုရေမွန် ဖြစ်နေရင် ဖြစ်မှာပေါ့...” ကျောက်ရင်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးနှင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်မိနစ်တောင် မပြည့်ခင်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်က အခန်းလေးထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတော့ သူ့လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းစာလိပ် သုံးလိပ် ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် သူက တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ထွက်လာ၍ ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက တမင်တကာ တစ်မိနစ်လောက် ပိုနေခဲ့ခြင်းပင်။ ထူးဆန်းလွန်းသည်ဟု အထင်မခံချင်၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရော့... ဒါတွေက ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် ရွေးပေးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေပဲ။ စပြီး ကျင့်ကြံကြတော့။”</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းက ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များကို ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ နှစ်ခုက လျှပ်စီးများ လက်နေ၏။ ၎င်းက လျှပ်စီးအခြေခံ ကျင့်စဉ်များ ဆိုသည်မှာ သိသာပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုက ထက်မြက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင်များ ထွက်နေသည်။ ၎င်းက ဓားသိုင်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဓားနက်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များက လုံးဝကို အရောင်မှိန် သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှိုက်နှင့် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ၏ ကွာခြားချက်ပင်...</p> <p> </p> <p>အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ နောက်ကွယ်မှ သကြားမေမေကက အရင်းအမြစ်များကို တကယ်ကြီး ရက်ရက်ရောရော ပေးနေသည်ဟု ကျောက်ရင်းက တွေးလိုက်မိသည်။။</p> <p> </p> <p>“ဝါး... ဒီကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ အသက်စွမ်းအား တိုးလာသလို ခံစားရတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှန့်ရှောင်ယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နေစဉ်က တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို အမြဲ ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အခုမှ သိလိုက်သည်မှာ ၎င်းက သူနှင့် မကိုက်ညီ၍ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရင်းနှင့် တခြားသူများက ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်များကို ရလိုက်၍ ဝမ်းသာနေကြစဉ်...</p> <p> </p> <p>ဓားကို စီးနင်းလာသော ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ တက်လှမ်းသူများကို ပြန်ပို့ပြီး ပြန်ရောက်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက မှိုင်နေကြသည်ကို မြင်သော်...</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်ရင်းနှင့် ရှန့်ရှောင်ယွမ်တို့ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ဗိုက်ဆာနေပြီလား။ အာလူးကြော်လေး ဘာလေးစားဖို့ ကြက်ကြော်ဆိုင်ကို သွားကြမလား။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကူပွန်တွေ ရှိတယ်လေ...”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save