Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၃၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝမ်ရှိုယီရဲ့ ကတိသစ္စာ</h2> <h2 style="text-align: center;">“စီနီယာချန်”ကို ငါ ကာကွယ်မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ ရောင်းစားပြီး ငါ့အတွက် ပိုက်ဆံ လာကူပြီးတော့ ရေပေးနေတာလား။”</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန် ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက တကယ့်ကို ရိုးအလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့နေ့တွင် ဝမ်ရှိုယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လျို့ဝှက်အန္တရာယ်များကို ရှင်းထုတ်ပေးရန် အခွင့်အရေး ရှာရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် တက်လှမ်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်းက ထင်သလောက် မကောင်းကြောင်းကိုလည်း သူ နားလည်အောင် ကူညီပေးရမည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ တက်လှမ်းသူတစ်ယောက်ရဲ့ အမှောင်ဘက်ခြမ်းကို ဝမ်ရှိုယီ မြင်အောင် ဘယ်လိုပြရမလဲ။</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန်က အရာရာကို ဝါးမျိုထားသည့် ညနက်ပိုင်း အမှောင်ထုထဲသို့ ငေးကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>C ပြည်နယ် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဝမ်ရှိုယီက ဓားပျံစီးရင်း အနီးအနားရှိ တက်လှမ်းသူများနှင့် အသံလွှင့် ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူက ချန်ဟွိုက်အန် ရှေ့မှာပြလေ့ရှိသည့် တက်ကြွလန်းဆန်းသော ဘေးအိမ်မှ ညီလေး ပုံစံမျိုး လုံးဝမရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အေးစက်သော မျက်နှာပေးနှင့် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၌သာ ရှိတတ်သည့် တည်ကြည်ပြတ်သားမှုများ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“အရှင်မက အမိန့်ပေးထားတယ်။ နိုးထလာသူ အဖွဲ့အစည်းအားလုံး ဂိုဏ်းကျင့်စဉ်တွေကို စပြီး ကျင့်ကြံရမယ်။ အခုဆိုရင် နာရီဝက်တောင် ကျော်နေပြီ။ ပထမလှိုင်း မကောင်းဆိုးဝါး သောင်းကျန်းမှုလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ တာအိုဖြန့်ဝေတဲ့ အခြေအနေကို တင်ပြကြ။”</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အကြောင်းပြန်သံများ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>[ စီနီယာဝမ်... သွေးလှိုင်းဂိုဏ်းကပါ။ ကျွန်တော်တို့ အမိန့်အတိုင်း အနည်းဆုံး အဖွဲ့အစည်း ငါးခုကို ကျင့်စဉ်တွေ လွှဲပြောင်းပေးပြီးပါပြီ။ သူတို့ခေါင်းဆောင်တွေလည်း စပြီး ကျင့်ကြံနေပြီ ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ပါတယ် ]</p> <p> </p> <p>[ မသေမျိုးဝမ်... ကပ်ဘေးတံခါးက စီမံခန့်ခွဲသူပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မစ်ရှင်လည်း အောင်မြင်ပါတယ် ]</p> <p> </p> <p>[ ကျွန်တော်က သဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲပါ။ အောင်မြင်ကြောင်း သတင်းပို့ပါတယ် စီနီယာဝမ် ]</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း သတင်းပို့ပြီးသည်အထိ ဝမ်ရှိုယီ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။ ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်။ “ခုခံတာမျိုး ရှိလား။”</p> <p> </p> <p>[ လုံးဝမရှိပါဘူး။ အဲဒီ နိုးထလာသူ တွေက ကျွန်တော်တို့ကို သင်ပေးပါဦးဆိုပြီး တောင်းတောင် တောင်းဆိုနေကြတာ ]</p> <p> </p> <p>[ မှန်ပါတယ် အင်မော်တယ်ဝမ်။ ဒီအလုပ်က အရမ်းလွယ်လွန်းတယ်။ နောက်တစ်ခါ အရှင်မက ဒီထက်ခက်တာမျိုး ခိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလား ]</p> <p> </p> <p>ဘက်ပေါင်းစုံမှ ရယ်မောသံများနှင့် သဘောတူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သိပ်ကောင်းတယ်။ မိစ္ဆာချုပ်နှောင်မျှော်စင်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့် ပွင့်ဖို့ နောက်ထပ် လဝက်လောက် လိုသေးတယ်။ အဲဒီအတောအတွင်း မိစ္ဆာတွေ ပိုပြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းတွေကို ကျင့်ကြံမှုမှာ အာရုံစိုက်ဖို့နဲ့ အင်အားတည်ဆောက်ဖို့ သတိပေးလိုက်။ မဟုတ်ရင် တကယ့် တိုက်ပွဲတွေ စတဲ့အခါ သူတို့တွေ အလကား သေကုန်ကြလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>[ ဟူး... အင်မော်တယ်ဝမ်၊ ခင်ဗျားက စိတ်ထား အရမ်းနူးညံ့တာပဲ။ အဲဒီ အမြှောက်စာတွေ သေမလား ရှင်မလား ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ ]</p> <p> </p> <p>[ ဟုတ်တယ်။ အနာဂတ်ဆိုတာ ပါရမီရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ပဲ။ ပါရမီအကြောင်း ပြောရရင်... ဓားနက်ဂိုဏ်းက ရန်ဝူချန်းကို သိတယ်မလား။ သူ ဒီနေ့ တကယ့်ကို အသေဆိုးနဲ့ သေသွားပြီ... ]</p> <p> </p> <p>“ရန်ဝူချန်း ဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>တင်းမာသော မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ ဝမ်ရှိုယီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ “ရန်ဝူချန်း ဘာဖြစ်လို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>သူ ဓားနက်ဂိုဏ်းချုပ်ကို သိသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ လှုပ်ရှားနေသည့် တက်လှမ်းသူများထဲတွင် သူက အဆင့် အတော်လေး မြင့်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သူ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ရမည်။</p> <p> </p> <p>[သူ သေသွားပြီ...] ထိုအသံက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>[ကျွန်တော်တို့ ပါရမီရှင် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို သွားစစ်ဆေးနေတာ။ ကောင်မလေးက ပါရမီ အရမ်းကောင်းတာ။ ရန်ဝူချန်းကလည်း မြင်သွားပြီး သူ့ရဲ့တပည့်အဖြစ် အတင်း ဖမ်းခေါ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်မလေးနောက်မှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားဖြတ်ဝင်လာပြီး ဓားချက် နှစ်ချက်တည်းနဲ့ ရန်ဝူချန်းကို သတ်ပစ်လိုက်တာ။ ပြာတောင် မကျန်ခဲ့ဘူး ]</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက မြင့်မားသော အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားပျံပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကအောက်ဘက်ရှိ လမ်းမများကို အေးစက်စွာ ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရင်း ဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မယုံနိုင်စရာပဲ။ အရှင်မက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားတယ်။ ကောင်းကင်ရေတွင်း မပွင့်ခင်အထိ ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူတွေအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာကို ခွင့်မပြုဘူးလို့။ လမ်းဘေး ရန်ဖြစ်တာမျိုးက တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရန်ဝူချန်းလို လူမျိုးကို လူသိရှင်ကြား သတ်လိုက်တာလား။ ဘယ်သူလုပ်တာလဲ။ ငါကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>[ သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး ]</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်မှ ကျင့်ကြံသူက လျှာသပ်ရင်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ [ အဲဒီလူက တက်လှမ်းသူ တစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး။ တကယ်လို့ ရန်ဝူချန်းကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နာမည်ကြီးနေရမှာ။ ကျွန်တော်တို့ မှတ်မိသလောက်ကတော့ ဆံပင်တိုတို၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ပဲ... ]</p> <p> </p> <p>ဆံပင်တိုတို၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံ...</p> <p> </p> <p>ဘာလို့ အဲဒီပုံဖော်ချက်ကို ရင်းနှီးနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီ၏ ခေါင်းထဲတွင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ ပုံရိပ်မှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ချက်ချင်းပင် ခါထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချန် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်တယ်။ သူက သန်မာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရန်ဝူချန်းလို လူမျိုးကို နှစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖို့ဆိုတာ။ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာကြီးပဲ။</p> <p> </p> <p>သီအိုရီအရဆိုရင် အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့၊ အဲဒါက အခြေခံအဆင့်မှာ အသန်မာဆုံးနဲ့ ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်မှာ အညံ့ဆုံး ဖြစ်နေမှလေ။ ရန်ဝူချန်းက လုံးဝ မညံ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>[ သြော်... ပြီးတော့ အဲဒီလူက ဓားဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဓားနှစ်လက်နဲ့ဗျ...]</p> <p> </p> <p>ထိုစကားက ဝမ်ရှိုယီအတွက် အတည်ပြုချက် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်အန် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချန်က ဓားတစ်လက်တည်းကိုသာ သုံးကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဓားဝိညာဉ်ဆိုသည်မှာ ပိုင်ရှင်၏ လက်နက်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဓားဝိညာဉ်က ဓားနှစ်လက် ဖြစ်နေလျှင် ပိုင်ရှင်ကလည်း ဓားနှစ်လက် သုံးရမည်။</p> <p> </p> <p>လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။</p> <p> </p> <p>ပြောနေရင်းနှင့် ထိုကိစ္စက လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက ကျောက်နဂါးကန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှုကြီးကို သတိရစေသည်။</p> <p> </p> <p>လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသမားတစ်ယောက်ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ် အတော်များများ သေဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကတည်းက နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် ကြိုးကိုင်နေသည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အရှင်မရဲ့ အမိန့်ကို မနာခံဘဲ ကမ္ဘာပေါ်က တက်လှမ်းသူအားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုပေါ့။</p> <p> </p> <p>ဘာလို့လဲ။</p> <p> </p> <p>ရှင်းပါတယ်</p> <p> </p> <p>အခုက ကမ္ဘာသစ် အချုပ်အချာအာဏာကို ပြန်လည်ရေးဆွဲရမယ့် ဖရိုဖရဲကာလပဲ။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အရှင်မနဲ့ ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်ကို ဖြုတ်ချပြီး အုပ်ချုပ်သူ အသစ် ဖြစ်ချင်နေကြတာ။</p> <p> </p> <p>အလားအလာ အရှိဆုံး သံသယရှိသူကတော့ မဟာမိုးကြိုးဘုရားကျောင်းပဲ။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ခွန်းလွန်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အဆင့်အတန်းကို လက်မခံတာ ကြာပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတွေက ဓားမသုံးကြဘူး။</p> <p> </p> <p>အတုခိုးဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ဗုဒ္ဓဘာသာအရှိန်အဝါကို ဓားအလင်းတန်းနဲ့ ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူး။</p> <p> </p> <p>သူ မည်သို့ပင် တွေးစေကာမူ အဖြေ လုံးဝ မထွက်လာပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီ ခေါင်းခါယမ်းကာ ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သိပြီ။ ငါ စုံစမ်းလိုက်မယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရရင်၊ ဥပမာ အဲဒီကောင်မလေး ဘယ်မှာလဲဆိုတာမျိုး ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ။”</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူက သဘောတူကာ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[ စီနီယာဝမ်၊ ခင်ဗျားက C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုထဲ ဝင်သွားပြီဆိုတော့၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ ယွီမန်ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်မှုကို ကြီးကြပ်ပေးစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။]</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ ခုနက ထွက်သွားသော ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ တက်လှမ်းသူ တစ်ဦးပင်။</p> <p> </p> <p>[ စီနီယာ ကိုယ်တိုင် ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ချပါပြီ ]</p> <p> </p> <p> [ဒါဆို... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မစ်ရှင်က ပြီးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့နော် ]</p> <p> </p> <p>“အင်း...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက ဝတ်ကျေတန်းကျေ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာချန်က ဓားနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>စီနီယာချန် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အများကြီး ပိုကောင်းတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သူ၏ စိတ်ထဲမှ စကားသာ ဖြစ်သည်။ အပြင်ကို ထုတ်မပြောချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့... စီနီယာချန်က အဲဒီကျင့်စဉ်တွေကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လို လျို့ဝှက်ဂိုဏ်းက သူ့နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>အရှင်မ တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်။ နှလုံးသားနောက်ကို လိုက်ရင် အဲဒီလူတွေကို တွေ့လိမ့်မယ်တဲ့။</p> <p> </p> <p>အခု ငါ C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုမှာ အခြေချနေပြီဆိုတော့ စီနီယာချန် လက်ထဲက ကျင့်စဉ်တွေဟာ အဲဒီလူတွေဆီက ဖြစ်နေနိုင်မလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အဲဒီလိုသာဆိုရင်...</p> <p> </p> <p>စီနီယာချန်ကို ဘယ်လို သတိပေးရမလဲ။</p> <p>အရမ်း နောက်မကျခင်မှာ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ ဘယ်လို အကြံပေးရမလဲ။</p> <p> </p> <p>အကျိုးကျေးဇူးတွေ ခံစားနေရတဲ့သူတွေက ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို တွေးခဲလှသည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ ဝမ်ရှိုယီကတော့ ဖော်ထုတ်မှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှိုယီက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ လမ်းမထက်မှ ခွာသွားပြီး အရှေ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်ရှိ၇ာ အရပ်သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>အရှင်မက သူ့ကို ဒုတိယအသက် ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">စီနီယာချန်က သူ၏ လက်ရှိအသက်ကို ကယ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p>သူက ဘဝတစ်ခုလုံးနှင့် အသက်ကိုပါ ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် စီနီယာချန်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မြှုပ်နှံမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အာလူးကြော်တွေ ရလောက်ပြီ။ ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save