Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ပေါ်ဓားပြများနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မြို့ပြင်တွင် တစ်ညတာတပ်စွဲပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် လီကျစ်သည် ဓားပြနှိမ်နင်းရန်အတွက် ချင်လျိုအား ဆားတောင်သို့ လမ်းပြစေခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချင်လျို၏မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းနေပြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတော့သည်။</p> <p>"တပ်မှူးငယ်... တောင်ပေါ်ဓားပြတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်က တောင်ဖောက် လို့ ခေါ်တယ်။ သူက ဓားမကြီးကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သုံးတတ်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လူသစ်လေးတွေက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>"တပ်မှူးငယ်... တောင်ပေါ်ဓားပြတွေထဲမှာ တိုက်ရည်ခိုက်ရည်ရှိတဲ့သူ အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် ပါသေးတယ်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက လူတစ်ရာထဲကနေရွေးချယ်ထားတဲ့ အစွမ်းထက် စစ်သည်တွေချည်းပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ခရိုင်မြို့ဝန်ရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးက လူငါးရာကို ဦးဆောင်ပြီး နှိမ်နင်းဖို့သွားတုန်းက အဲဒီရက်စက်တဲ့ ဓားပြအယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်က သူတို့ကို လုံးဝ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တာ။ စစ်ဆေးရေးမှူးဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာတင် တောင်ဖောက် ရဲ့ ဓားချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်က ခြေမြန်လို့သာ အသက်လွတ်လာတာ"</p> <p>"တပ်မှူးငယ်... အဲဒီ တောင်ပေါ်ဓားပြတွေက ပြီးခဲ့တဲ့ခြောက်လအတွင်းမှာ ခရိုင်မြို့ပြင်ကို နှစ်ကြိမ်တောင် လာတိုက်ခိုက်ဖူးတယ်။ ခရိုင်မြို့ဝန်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့လို့ မြို့တံခါးတွေကို ပိတ်ထားရတာလေ။ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် သွားတိုက်ချင်ရတာလဲ"</p> <p>"သခင်... ခင်ဗျားရဲ့ လူသစ်လေးတွေက အဲဒီရက်စက်တဲ့ ဓားပြတွေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ။ အခုပဲ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြည်နယ်ဘုရင်ခံဆီကို ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းဖို့ တပ်ကူထပ်တောင်းတာ ပိုမကောင်းဘူးလား။ တပ်မှူးငယ်... ဂုဏ်သတင်းကအရေးကြီးပေမယ့် အသက်က ပိုအရေးကြီးပါတယ် သခင်ရယ်..."</p> <p>လီကျစ်မှာ လမ်းပြ၏ အဆက်မပြတ် စကားပြောနေမှုကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပြီး...</p> <p>"မကြောက်ပါနဲ့ကွာ… အဲဒီကိုရောက်လို့ မင်း လမ်းပြပြီးတာနဲ့ မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်လျို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ကမန်းကတန်း...</p> <p>"သခင်... တကယ်ပြောတာလား"</p> <p>လီကျစ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့်...</p> <p> "ငါက မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ"</p> <p>ချင်လျို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင်ပျော်ရွှင်မှုများ အထင်းသားပေါ်လွင်သွားပြီး အသက်တစ်ချောင်း ပြန်လည်ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အဆက်မပြတ် တတွတ်တွတ်ပြောနေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ချင်လျို၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လူနှစ်ရာကျော်ပါဝင်သော တပ်ဖွဲ့သည် အရှေ့ဘက်သို့ ချီတက်လာခဲ့ရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လွင်ပြင်ဒေသမှနေ၍ တောင်တန်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုဒေသတွင် လူသူနေထိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မြေမျက်နှာပြင်မှာ အနိမ့်အမြင့်ရှိကာ သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လီကျစ်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကြားလမ်းများအတိုင်း ဦးဆောင်လာရင်း ဤနေရာမှာ ဓားပြများ ပုန်းအောင်းရန် အမှန်တကယ် သင့်လျော်သော နေရာဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှတွေးတောနေမိသည်။</p> <p>စောစောပြန်လည်ထွက်ခွာခွင့်ရမည်ဟု သိလိုက်ရပြီးနောက် ချင်လျို၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်လေးကောင်းမွန်နေသည်။ သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့်...</p> <p>"သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဆားတောင်ထဲကို ရောက်နေပြီ။ နောက်ထပ် လီဆယ်လီလောက်ဆိုရင် ဓားပြတွေရဲ့ ခံတပ်ဖြစ်တဲ့ ချာယွင် တောင်ထိပ်ကို ရောက်ပါပြီ"</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လီကျစ်သည် ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို အထူးသတိထားရန် အမိန့်ပေးထားသည်။ ထို့ပြင် သူက ကင်းထောက်တပ်စိတ် သုံးစိတ် စုစုပေါင်း ကင်းထောက် နှစ်ဆယ့်လေးဦးကို ရှေ့နှင့် ဘေးဘက်များသို့ ကင်းထောက်ရန် စေလွှတ်ထားပြီး အဓိကတပ်ဖွဲ့က ထိုကင်းထောက်များနောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ထပ် လီအနည်းငယ်ခန့် ဆက်လျှောက်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် ရှေ့မှ ကင်းထောက်များထံမှ 'ဒိုင်း' ခနဲ သေနတ်ပစ်သံများကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။ လီကျစ်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး...</p> <p>"အားလုံး အမြင့်ပိုင်းကို တက်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ"</p> <p>ခြေလျင်စစ်သည် တစ်ရာကျော်သည် လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ကျောက်တုံးကြီးများပေါ်သို့ ကမန်းကတန်းတက်သွားကြပြီး ရိုင်ဖယ်များတွင် ကျည်ထည့်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် ကင်းထောက်တပ်စိတ် တစ်စိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုကင်းထောက်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများအထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ စစ်သည်နှစ်ဦးက ခြေထောက်တွင် သေနတ်မှန်ထားသော တောင်ပေါ်ဓားပြတစ်ဦးကို သယ်ဆောင်လာပြီး လီကျစ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြ၏ ဒဏ်ရာမှာ ဆောင့်မိသွားသဖြင့် သူက မြေကြီးပေါ်တွင် အော်ဟစ်ညည်းတွားနေတော့သည်။</p> <p>"သခင်... ကျွန်တော်တို့ တောင်ပေါ်ဓားပြ ကင်းထောက်သုံးယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းမိပြီး နှစ်ယောက်ကတော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတယ်"</p> <p>လီကျစ်က ခြေထောက်တွင် ဒဏ်ရာရနေသော တောင်ပေါ်ဓားပြကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တောင်ပေါ်ဓားပြ၏ အခြားခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ တောင်ပေါ်ဓားပြမှာ ချက်ချင်းပင် အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ခံတပ်ထဲမှာ တောင်ပေါ်ဓားပြ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ"</p> <p>လီကျစ်၏ ရက်စက်မှုကို မြင်သောအခါ ဒဏ်ရာရနေသော တောင်ပေါ်ဓားပြမှာ မလိမ်ရဲတော့ဘဲ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့်...</p> <p>"သခင်... တောင်ပေါ်ဓားပြ သုံးရာ့လေးဆယ်ကျော်ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးနဲ့ အလုပ်သမား အယောက်တစ်ရာကျော်လည်း ရှိပါတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လီကျစ်က...</p> <p>"မင်းတို့ ဘာလက်နက်တွေ သုံးလဲ"</p> <p>"လူအများစုက ဓားမကြီးတွေ သုံးကြတယ်။ လေးသည်တော် ခြောက်ဆယ်ကျော်နဲ့ မြင်း အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိပါတယ်။ သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့သူ သုံးဆယ်ကျော်ရှိတယ်... ပြီးတော့ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ အမြောက်တို နှစ်လက်လည်း ရှိပါတယ်"</p> <p>လီကျစ် အံ့အားသင့်သွားပြီး...</p> <p>"အမြောက်တွေတောင် ရှိတာလား။ အဲဒါတွေက ဘယ်ကရတာလဲ"</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြက ကမန်းကတန်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"သခင်... အဲဒါတွေက ခံတပ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ အမြောက်လုပ်တဲ့သူတွေ သွန်းလုပ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခံတပ်မှာ ယမ်းမှုန့်မရှိလို့ အမြောက်တွေကို ပစ်လို့မရပါဘူး"</p> <p>"ခံတပ်ထဲမှာ အမြောက်လုပ်တဲ့သူတွေတောင် ရှိနေသေးတာလား..."</p> <p>လီကျစ်မှာ အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူက ထိုတောင်ပေါ်ဓားပြကို သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ချည်ထားစေပြီး လျစ်လျူရှုကာ သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ဆက်လက်ချီတက်ရန် ဦးဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ထပ် လေးလီခန့် ဆက်လက်ချီတက်ပြီးနောက် ချာယွင် တောင်ထိပ်နှင့် သုံးလေးလီခန့်သာ ကွာဝေးတော့ချိန်တွင် လီကျစ်သည် "ဒိုင်း" ခနဲ မြည်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ရှေ့မှ ကင်းထောက်တပ်စိတ်က ရုတ်တရက် နောက်ထပ်တစ်ချက်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ဤပစ်ခတ်မှုမှာ ကင်းထောက်တပ်စိတ်ထံမှ သတိပေးချက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။ လီကျစ်က သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို အမြင်ရှင်းလင်းသောအသာစီးရသည့် နေရာများကို သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် တောင်စောင်းပေါ်တွင် နေရာယူကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အမြန်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် လီကျစ်သည် ရှေ့တည့်တည့်မှ ကင်းထောက်တပ်စိတ် ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့က ပြေးရင်းလွှားရင်း...</p> <p>"သခင်... တောင်ပေါ်ဓားပြတွေ လာနေပြီ" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လာကြသည်။</p> <p>လီကျစ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤတောင်ပေါ်ဓားပြများသည် သူတို့၏ ခံတပ်မှနေ၍ ဤမျှဝေးကွာသော နေရာအထိ ထွက်လာရဲလောက်အောင် မောက်မာကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူက ကမန်းကတန်း...</p> <p>"လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက်လဲ။ ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"လူသုံးရာလောက် ရှိမယ်။ ဒီနေရာကနေဆို နှစ်လီလောက်ပဲ ဝေးတော့တယ်"</p> <p>လီကျစ်သည် စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပြီး ခေတ်သစ်လူသားအဖြစ် ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် သူ၏ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>"ကျန်တဲ့ ကင်းထောက်တပ်စိတ် နှစ်စိတ်ကို ပြန်ခေါ်လိုက်။ အားလုံး တောင်ထိပ်ကို ပြေးတက်ပြီး အသာစီးရတဲ့ မြေနေရာကို သိမ်းပိုက်ကြ"</p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီကျစ်က ချင်လျိုအား...</p> <p>"ချင်လျို... မင်း ပြန်လို့ရပြီ။ မင်း လမ်းပြဖို့ မလိုတော့ဘူး"</p> <p>ချင်လျိုမှာ ကြီးမားသောခွင့်လွှတ်မှုတစ်ခု ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ လီကျစ်အား အရိုအသေပေးကာ သူတို့လာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ အမိန့်အရ တိုက်ခိုက်ရေးစစ်သည် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ငါးယောက်သည် သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များကိုကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ပြေးတက်သွားကြပြီး တောင်ကြားလမ်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာကို သိမ်းပိုက်ကာ သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များကို တောင်ခြေသို့ ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် တောင်ထိပ်သို့လျှောက်သွားကာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ တပ်ဖွဲ့မှာ တောင်ကုန်းငယ်လေး၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင်ရှိနေပြီး တောင်ခြေမှ မီတာလေးရာခန့်ကွာဝေးသည်။ တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် တောင်ခြေရှိ တောင်ကြားလမ်းမှသာ အပေါ်သို့ပြေးတက်လာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မျိုးတွင် တောင်ပေါ်ဓားပြများအနေဖြင့် မြန်မြန်ပြေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဤတောင်စောင်းအပိုင်းမှာ မတ်စောက်ပြီး ဖြတ်သန်းသွားလာ၍မရသော ချောက်ကမ်းပါးအချို့လည်း ရှိနေသည်။ တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် တောင်ကြားလမ်းအတိုင်းသာ ပြေးတက်လာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လီကျစ်၏ ရိုင်ဖယ်တပ်ဖွဲ့က တောင်ကြားလမ်းပေါ်ရှိ တောင်ပေါ်ဓားပြများကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဤမြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ သူ၏ တပ်ဖွဲ့အတွက် ပစ်အားဖြန့်ကြက်ရာတွင် အသာစီးရစေရန် အလွန်သင့်လျော်ကြောင်း စိတ်ထဲမှတွေးတောလိုက်မိသည်။ သေချာသည်မှာ... အကယ်၍ သူတို့သာ မြေပြန့်တွင် အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲ၍ ပစ်ခတ်မည်ဆိုပါက ပစ်အားကပို၍ပင် အားကောင်းမည်ဖြစ်သော်လည်း... တောင်ပေါ်တွင်ဓားပြနှိမ်နင်းရာ၌ မြေပြန့်တွင် တောင်ပေါ်ဓားပြများနှင့် ဆုံတွေ့ရန် အခွင့်အရေးမှာ သိပ်မများလှပေ။</p> <p>တောင်ကြားလမ်းပေါ်တွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ဤတောင်ပေါ်ဓားပြများ လာသာလာပြီး ပြန်မသွားရစေရဟု လီကျစ် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသည်။</p> <p>လီကျစ်က သူ၏ ဓားကိုမြှောက်ကာ...</p> <p>"အားလုံးပဲ... မီးခတ်ခွက်ထဲမှာ ယမ်းမှုန့်တွေ ရှိမရှိ ကျည်ဆန်တွေ ထည့်ပြီးမပြီး သေသေချာချာ ထပ်စစ်ဆေးကြ"</p> <p>စစ်သည်များသည် သူတို့၏ ယမ်းမှုန့်များနှင့် ကျည်ဆန်များကို ထပ်မံစစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များကို တောင်ခြေသို့ ပြန်လည်ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>လူတိုင်း အသက်အောင့်ကာစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ချဉ်းကပ်လာသော တောင်ပေါ်ဓားပြများကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>မြင်းစီးခေါင်းဆောင် နှစ်ဆယ်ကျော် ဦးဆောင်လာသောတောင်ပေါ်ဓားပြ သုံးရာခန့်သည် တောင်ခြေသို့ ခမ်းနားထည်ဝါစွာချီတက်လာကြသည်။ တောင်ပေါ်ဓားပြတစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်တောင့်တင်းသန်စွမ်းကြပြီး အစားအသောက် ကောင်းကောင်းစားထားရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဦးဆောင်လာသော ဓားပြခေါင်းဆောင် တောင်ဖောက် မှာ အရပ်ရှည်ရှည် အနီရောင်ရင့်ရင့် မြင်းတစ်ကောင်ကိုစီးထားပြီး ချည်သားသံချပ်ကာအသစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ကွင်းငါးကွင်းပါသော ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။ သူသည် တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ ခေါင်းဆောင် တောင်ဖောက် ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် တောင်ထိပ်ရှိ ဘုရင့်တပ်မတော်ကိုမြင်သောအခါ တောင်ထိပ်မှ မီတာနှစ်ရာခန့်အကွာ တောင်စောင်းဆီသို့ မြင်းစီးလာကြပြီး ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ မြင်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြင်းပေါ်မှဆင်းလာကြပြီး သူတို့သည် တောင်ထိပ်ရှိ ရိုင်ဖယ်များ၏ ပစ်ကွင်းအတွင်းသို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သတိမထားမိကြချေ။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ မိုက်မဲမှုကိုမြင်သောအခါ လီကျစ်က...</p> <p>"တပ်စုမှူး လေးယောက်စလုံး သေချာနားထောင်… ငါ 'ပစ်' လို့ အမိန့်ပေးတာနဲ့ တပ်စုလေးစုက အလှည့်ကျ ပစ်ခတ်ရမယ်။ တပ်စုမှူးတွေက အလှည့်ကျအမိန့်ပေးပြီး ပစ်ခတ်ဖို့ ကြီးကြပ်ရမယ်။ တစ်သုတ်နဲ့တစ်သုတ်ကြားမှာ ငါးစက္ကန့်စီခြားရမယ်။ နားလည်လား"</p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ တောင်ခြေတွင်အော်ဟစ်စပြုလာကြသည်။ သံချပ်ကာဝတ်ထားသူများက သူတို့၏ သံချပ်ကာများကို ပြင်ဆင်ဝတ်ဆင်ကြပြီး သံချပ်ကာမပါသူများကတော့ အင်္ကျီများကို ချွတ်ကာ ဗလာကျင်းနေသော ကိုယ်လုံးများဖြင့် သူတို့၏ လက်နက်များကို မြှောက်ကိုင်ထားကြသည်။ တောင်ပေါ်ဓားပြ ခေါင်းဆောင်က ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်ကာ သူ၏ ဓားမကြီးကိုမြှောက်၍ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အား မြှင့်တင်နေပုံရသည်။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် အလွန်တရာကြမ်းကြုတ်ရက်စက်ပုံပေါ်သဖြင့် တောင်ပေါ်ရှိ စစ်သည်များကို အနည်းငယ်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သို့သော် တစ်လတိတိ စစ်ရေးပြလေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် လီကျစ်၏ စစ်သည်များမှာ စည်းကမ်းကောင်းမွန်ကြသည်။ ထို့ပြင် စစ်သည်များအားလုံးသည် သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များ၏အစွမ်းကို သိရှိထားကြသဖြင့် ဤတောင်ပေါ်ဓားပြများကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေကြသည်။</p> <p>သို့သော် စစ်သည်တစ်ဦးမှာမူ အနည်းငယ်ပေါ့ဆသွားပြီး အရမ်းစိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် အမိန့်မရဘဲ သူ၏ ရိုင်ဖယ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>'ဒိုင်း' ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကျန့်ဖုန်း၏ ညာဘက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော စစ်သည်တစ်ဦးက ခလုတ်ဆွဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျည်ဆန်မှာ လွဲချော်သွားပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ကျရောက်သွားမှန်း မသိရပေ။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် အစပိုင်းတွင်သေနတ်သံကြောင့် အလန့်တကြားဖြစ်သွားသော်လည်း ကျည်ဆန်က မည်သူ့ကိုမျှ မထိမှန်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ပွဲကျသွားကြသည်။ လူသုံးရာကျော်၏ ရယ်မောသံများသည် တောင်ခြေတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျန့်ဖုန်းသည် အမိန့်မရဘဲ ပစ်ခတ်ခဲ့သော စစ်သည်အား အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက ထိုစစ်သည်အနားသို့သွားကာ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်ရာ ထိုစစ်သည်မှာ နှစ်ပတ်ခန့် လိမ့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>"အမိန့်ကို မနာခံဘူးပေါ့လေ... မင်းကို သေတဲ့အထိ ကန်ပစ်မယ်"</p> <p>ထိုစစ်သည်၏ မျက်နှာမှာ အခြားသူများ၏အကြည့်များအောက်တွင် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီမြန်းသွားပြီး ကမန်းကတန်း သူ၏ မူလနေရာသို့ပြန်သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ကျည်ပြန်ထည့်နေရတော့သည်။</p> <p>အချိန်အတန်ကြာ အော်ဟစ်နေပြီးနောက် တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် တောင်ပေါ်သို့ စတင်ပြေးတက်လာကြသည်။ တောင်ထိပ်သို့ အကွာအဝေးမှာ မီတာနှစ်ရာကျော်ရှိပြီး အပြည့်အဝ ပြေးတက်ရန် အကွာအဝေးမျိုး မဟုတ်သေးပေ။ တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် အစပိုင်းတွင် အပြည့်အဝ အရှိန်မတင်ကြသေးဘဲ တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က တောင်ကြားလမ်းပေါ်တွင် အမြန်လျှောက်လာခဲ့ရာ ရိုင်ဖယ်များ၏ မီတာတစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိရန် တစ်မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး... "ပစ်" ဟု အော်ဟစ်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် ပထမတပ်စုမှူးက သူ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ...</p> <p>"ပထမတပ်စု... ပစ်"</p> <p>သူ၏ အသံမဆုံးမီမှာပင် ရိုင်ဖယ် သုံးဆယ့်တစ်လက်မှ မီးတောက်များထွက်ပေါ်လာကာ မီးခိုးလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ခြေရှိ တောင်ပေါ်ဓားပြများထံသို့ ကျည်ဆန်မိုးများ ရွာချလိုက်တော့သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့သည် ခေတ်ပြိုင်ဥရောပမှ မီးခတ်သေနတ်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသော ကျည်အစစ်ဖြင့် လေ့ကျင့်မှု များကို အံ့မခန်း ပြုလုပ်ထားခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ထိမှန်နှုန်းမှာ မြင့်မားလှသည်။</p> <p>မီတာတစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာအဝေးမှာ အလွန်နီးကပ်လွန်းလှသည်။ ပုံမှန်လေ့ကျင့်ရေးများတွင် ရိုင်ဖယ်သည် လူပုံစံပစ်မှတ်များကို ပစ်ခတ်ရာတွင် ရာခိုင်နှုန်းပြည့်နီးပါး တိကျမှုရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် တောင်ကြားလမ်းမှာ လီကျစ်၏ ရိုင်ဖယ်တပ်ဖွဲ့နေရာယူထားသော မျဉ်းဖြောင့်ပုံစံနှင့် ထောင့်မှန်ကျနေပြီး တောင်ကြားလမ်းပေါ်ရှိ တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ချိန်ခွင်မှတစ်ဆင့် ကြည့်လျှင် ငြိမ်သက်နေသော ပစ်မှတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ စစ်သည်များသည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုစိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း ထိမှန်နှုန်းခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရရှိခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်စောင်းပေါ်ရှိ တောင်ပေါ်ဓားပြ နှစ်ဆယ်ကျော်မှာ ရိုင်ဖယ် ကျည်ဆန်များ ထိမှန်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save