Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၀</h2> <h2 style="text-align: center;">အမြောက်သွန်းလုပ်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီကျစ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး အကောင်းပကတိအတိုင်း သယ်ဆောင်သွားလိုသော တောင်ဖောက်၏ အလောင်းမှလွဲ၍ သေဆုံးသွားသော သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော တောင်ပေါ်ဓားပြများအားလုံးကို ခေါင်းဖြတ်စေခဲ့ပြီး ထိုခေါင်းများကို လက်တွန်းလှည်းများပေါ်တွင် တင်ဆောင်ရန် အရပ်သားများအားပေးအပ်ခဲ့သည်။ အလောင်းများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်တွယ်ရခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဘုရင့်တပ်မတော်မှ စစ်သည်များစွာမှာ ခေါင်းဖြတ်နေစဉ်အတွင်း အန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>မြင်းအကောင်နှစ်ဆယ်ကျော် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သဖြင့် လီကျစ်သည် ကင်းထောက်များ၏ တုံ့ပြန်မှုအမြန်နှုန်း ပိုမိုမြန်ဆန်စေရန် ထိုမြင်းများကိုကင်းထောက်တပ်စိတ် သုံးစိတ်အား ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။</p> <p>အလောင်းများနှင့် စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများကိုရှင်းလင်းပြီးနောက် လီကျစ်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော တောင်ပေါ်ဓားပြများအားလုံးကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုရန်ကြိုးတုပ်ကာ သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်၍ ချာယွင် တောင်ထိပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် ချာယွင်တောင်ထိပ်၏ အန္တရာယ်အများဆုံးနေရာတွင် ခံတပ်တံခါးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ကာ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တောင်ဖောက်က လီကျစ်အား တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်သွားခဲ့သဖြင့် ခံတပ်ထဲတွင် အသက်ကြီးရင့်သူများနှင့် အားနည်းသော တောင်ပေါ်ဓားပြ သုံးဆယ်ကျော်သာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ လီကျစ်က ခံတပ်တံခါးအောက်တွင် တောင်ဖောက်၏အလောင်းကို မြှောက်ပြလိုက်သောအခါ ကျန်ရှိနေသော အိုမင်းမစွမ်း တောင်ပေါ်ဓားပြများသည် ချက်ချင်းပင်ဒူးထောက်ကာ တံခါးကို အလုအယက် ဖွင့်ပေးကြတော့သည်။</p> <p>လီကျစ်က ဤအိုမင်းမစွမ်းများ အတော်လေးပါးနပ်သည်ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ တံခါးမဖွင့်ပေးပါက ခံတပ်တံခါးရှေ့တွင် လှေကားစင်တစ်ခု ဆောက်လုပ်ကာ အမြင့်မှနေ၍ ရိုင်ဖယ်များဖြင့် ပစ်ခတ်ရန် သူ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>ခံတပ်တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် လီကျစ်သည် သူ၏ ဘုရင့်တပ်မတော်အား ဝင်ရောက်ကာ အိုမင်းမစွမ်း တောင်ပေါ်ဓားပြများကို ကြိုးတုပ်ရန်နှင့် ခံတပ်အတွင်းရှိ လူဦးရေနှင့် ပစ္စည်းများကို စာရင်းကောက်ယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် ခံတပ်အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ခံတပ်အတွင်းတွင် အိုမင်းမစွမ်း တောင်ပေါ်ဓားပြ သုံးဆယ့်နှစ်ဦး ရှိသည်။ ဤသူများသည် လုယက်မှုများ ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး အပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ လီကျစ်သည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံထံ အပ်နှံရန်အတွက် သူတို့အားလုံးကို ထန်းကျင်းမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြိုးတုပ်ထားစေခဲ့သည်။ ခံတပ်အတွင်းတွင် ပန်းပဲဆရာကိုးဦးလည်းရှိပြီး တောင်ပေါ်ဓားပြများအတွက် လက်နက်များ သီးသန့်ပြုလုပ်ပေးနေသူများဖြစ်သည်။ ဤသူများသည် လူမသတ်ဖူးသလို မကောင်းမှုများလည်း မကျူးလွန်ခဲ့ကြသော်လည်း လူဆိုးများကို ကူညီခြင်းမှာလည်း အပြစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လီကျစ်က သူ၏ ဘုရင့်တပ်မတော်အား ထိုသူများကို သစ်သားပြားဖြင့် အချက်သုံးဆယ် ရိုက်နှက်စေပြီးနောက် တောထဲတွင် ပစ်ထားခဲ့လိုက်သည်။</p> <p>တောင်ပေါ်ဓားပြများက ပြန်ပေးဆွဲလာပြီး အရုပ်များ…. အစေခံများအဖြစ် အသုံးပြုနေသော အမျိုးသမီး ရှစ်ဆယ်ကျော်လည်းရှိသည်။ သူတို့အားလုံးကို လီကျစ်က ကယ်တင်ခဲ့သည်။ မင်မင်းဆက်မှ အမျိုးသမီးများသည် အပျိုစင်ဘဝကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ ဤအမျိုးသမီးများသည် ဓားပြစခန်းတွင် ဒုက္ခခံစားနေရစဉ်က မသိသာသော်လည်း ယခုအခါ လီကျစ်က ဘုရင့်တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ဤဘဝတွင် လူလုံးမပြရဲတော့ပြီဟု ခံစားလာကြရသည်။ သူတို့အထဲမှ သုံးဦးမှာ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် နာကြည်းမှုများကြောင့် လျှာကိုကိုက်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ဤအမျိုးသမီးများကို အခက်အခဲမပေးခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့တွင် တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ လိုက်ပါလာရန်သာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။</p> <p>ခံတပ်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းတွင် ငွေသျှူး ၈,၂၀၀ ကျော်နှင့် ရွှေ ၁၃၀ သျှူး ရှိသည်။ မြင်းတင်းကုပ်တွင် မြင်းသုံးကောင်၊ မြည်းငါးကောင်နှင့် လားသုံးကောင်ရှိသည်။ ဂိုဒေါင်ထဲတွင် ပိုးထည်အမျိုးမျိုး အလိပ် နှစ်ဆယ့်တစ်လိပ်၊ ချည်ထည် အလိပ် လေးဆယ့်နှစ်လိပ်၊ အရက်ပြင်း အိုး တစ်ရာ့တစ်ဆယ့်သုံးအိုးနှင့် ဓား အလက်တစ်ရာ့ခြောက်ဆယ့်ခြောက်လက် ရှိသည်။ လီကျစ်သည် ဤစစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများ အားလုံးကို မည်သည့်အားနာမှုမျှမရှိဘဲ သူ့အတွက် သိမ်းယူလိုက်လေသည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများရရှိလာသောအခါ ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့ကို ဆုချရမည်ဖြစ်သည်။ လီကျစ်သည် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့စစ်သည်များကို သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်မူတည်၍ ငွေ ၅ သျှူးမှ ၁၀ သျှူးအထိဆုချခဲ့သည်။ ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးသော အရပ်သားများကိုလည်း တစ်ဦးလျှင် ငွေ ၃ သျှူးစီ ဆုချခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲမှာ လွယ်ကူသက်သာခဲ့ပြီး ဆုကြေးငွေများစွာရရှိခဲ့သဖြင့် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်များနှင့် အရပ်သားများအားလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လီကျစ်သည် ခံတပ်အတွင်းမှကြေးဝါအမြောက်များ သွန်းလုပ်နိုင်သော အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ လီကျစ်သည် ခံတပ်ခေါင်းဆောင်၏ အိမ်တွင် ထိုင်ကာ ဤအမြောက်သွန်းလုပ်သူများကို သူ့ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာစေခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ်ကို မြင်သည်နှင့် ဤအမြောက်သွန်းလုပ်သူများသည် ကြက်သွန်ဖြူထောင်းသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အသနားခံကြတော့သည်။</p> <p>"အမတ်မင်း... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ အမတ်မင်း... သေချာစုံစမ်းကြည့်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ခံတပ်ထဲမှာ ဓားပြတွေဖြစ်နေပေမယ့် ဘာအမှားမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အမြောက်တွေကို တစ်ခါမှအသုံးမပြုခဲ့ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ယမ်းမှုန့် မရှိလို့ပါ။ အမတ်မင်း... သေချာစုံစမ်းကြည့်ပါ"</p> <p>လီကျစ်က အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ...</p> <p>"မင်းတို့ အမြောက်သွန်းလုပ်တဲ့ပညာကို ဘယ်ကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ"</p> <p>အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့က မူလက တိန့်ကျိုး-လိုင်ကျိုး ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဆွန်ယွမ်ဟွာ ငှားရမ်းထားတဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေပါ။ သူ့ဆီကနေ 'ဟုန်ယီ' အမြောက်တွေ သွန်းလုပ်တဲ့နည်းလမ်းကို သင်ယူခဲ့တာပါ။ ဘယ်သူထင်မှာလဲ... ကုန်းရွှန့် မင်းသား ခုန်ယိုတေ က ပုန်ကန်ပြီး တိန့်ကျိုးကို သိမ်းလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သူ့တပ်ထဲကို ပုန်ကန်သူ/သစ္စာဖောက်တွေအဖြစ် အသိမ်းသွင်းခံလိုက်ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကမှ ကုန်းရွှန့်မင်းသား ခုန်ယိုတေ ရှုံးနိမ့်ပြီး ဒေသတစ်ခုကို ထွက်ပြေးသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ ငါးယောက် လွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ"</p> <p>"ထွက်ပြေးလာရင်းနဲ့ ဆွန်ယွမ်ဟွာကို သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ ဧကရာဇ်က ကွပ်မျက်လိုက်ပြီလို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ ဆွန်ယွမ်ဟွာရဲ့ အမြောက်သွန်းလုပ်သူတွေဖြစ်နေပြီး ကုန်းရွှန့် မင်းသား ခုန်ယိုတေရဲ့ ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့ထဲ အသိမ်းသွင်းခံခဲ့ရဖူးတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ တိန့်ကျိုးကို မပြန်ရဲတော့ဘူး။ သွားစရာနေရာမရှိလို့ မြောက်ဘက်ကိုထွက်ပြေးလာရင်း ချာယွင် တောင်ထိပ်က တောင်ပေါ်ဓားပြတွေအတွက် အမြောက်သွန်းလုပ်ပေးဖို့ ဓားပြတွေဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တောင်ပေါ်မှာ ပစ္စည်းတွေ မလုံလောက်လို့ အမြောက် နှစ်လက်ပဲ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"တောင်ပေါ်မှာ ယမ်းမှုန့်မရှိလို့ အဲဒီ အမြောက် နှစ်လက်ကို တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ရပါဘူး"</p> <p>လီကျစ်သည် အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးကိုကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူအား...</p> <p>"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>"ကျွန်တော့်နာမည် အချောင်းယွီ ပါ"</p> <p>"ဟုန်ယီ အမြောက်တွေ သွန်းလုပ်တတ်လား"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဟုန်ယီ အမြောက်တွေ သွန်းလုပ်တတ်ပါတယ်။ အမြောက်ကို ပိုပြီးတိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်စေမယ့် ချိန်ခွင်တွေ ပေတံတွေနဲ့ စောင်းထောင့်တိုင်းကိရိယာတွေကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>လက်မှုပညာရှင်များ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီကျစ်၏ ရင်ထဲတွင် ရတနာသိုက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မှုများပြည့်နှက်သွားသည်။ လီကျစ်သည် သေနတ်များကို အစမှအဆုံး ကိုယ်တိုင် မသွန်းလုပ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဤအမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးရှိပါက လီကျစ်သည် သူ၏ နောင်ခေတ်နည်းပညာဗဟုသုတအချို့ကိုအသုံးပြု၍ ဤခေတ်ကာလ၏ အမြောက်များကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ တပ်ဖွဲ့တွင် ရိုင်ဖယ်များကို အထောက်အကူပြုရန် အပေါ့စားအမြောက် အမြောက်အမြားရှိလာမည်ဆိုပါက တပ်ဖွဲ့၏ပစ်အားမှာ အလွန်တရာ တိုးတက်လာပေမည်။</p> <p>နန်းတွင်းမှ အမြောက်များကို ပုဂ္ဂလိကသွန်းလုပ်ခွင့် မပြုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ လီကျစ် စိုးရိမ်မနေပေ။ သူက ဟယ်ရှီရှို့နှင့်ပူးပေါင်းကာ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ ခွင့်ပြုချက်ရရှိသရွေ့ အမြောက်သွန်းလုပ်ခြင်းမှာ ပုဂ္ဂလိက သွန်းလုပ်ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဒေသခံ စစ်ဘက်အရာရှိများက စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုများကို တက်ကြွစွာအားဖြည့်နေသည့် ဖြောင့်မတ်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤအမြောက်သွန်းလုပ်သူများသည် ပုန်ကန်သူ/သစ္စာဖောက်များ တောင်ပေါ်ဓားပြများနှင့် ရာဇဝတ်ကောင်များအဖြစ် အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။ အပြစ်မပေးပါက သူတို့သည် လီကျစ်ကို အထင်အမြင်သေးလာမည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်ကိုလည်း ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ လီကျစ်က ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး...</p> <p>"မင်းတို့ငါးယောက်က ပုန်ကန်သူ/သစ္စာဖောက်တွေအဖြစ် အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ ကျွန်တွေအဖြစ် အပြစ်ပေးမယ်။ နောက်မှ မင်းတို့နဲ့ အရောင်းအဝယ်စာချုပ် ချုပ်ဖို့ လူတစ်ယောက် ရှာလိုက်မယ်။ အခုကစပြီး မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ အစေခံတွေဖြစ်သွားပြီ။ ငါ့အတွက် အမြောက်တွေ သွန်းလုပ်ပေးရမယ်။ တစ်နေ့ကို ထမင်းသုံးနပ် ကျွေးမယ်... ဒါပေမဲ့ လစဉ်လစာတော့မရှိဘူး။ ငါ လိုချင်တဲ့ အမြောက်အမျိုးအစားသစ်ကို အောင်မြင်အောင် သွန်းလုပ်နိုင်မှသာ မင်းတို့ရဲ့ လက်မှုပညာရှင် အဆင့်အတန်းကို ပြန်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ လစဉ်လစာလည်း ရလိမ့်မယ်"</p> <p>အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ငါးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ အထင်းသားပေါ်လွင်နေသည်။ အမတ်မင်းက သူတို့ကို မသတ်ခြင်းအတွက် သူတို့ အလွန်ဝမ်းသာနေကြပြီဖြစ်ပြီး အမတ်မင်းက သူတို့အတွက် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကိုပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချပြလိုက်သဖြင့် ပို၍ပင်ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကျွန်ဖြစ်ရမည်ကို မကြောက်ကြပေ။ ချာယွင် တောင်ထိပ်တွင် ဓားပြများဖြစ်ခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုတောင်ပေါ်ဓားပြများက သူတို့ကို အစေခံများကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ အမိန့်ပေးခိုင်းစေခံရပြီး ငွေတစ်ပြားမျှ မရရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့၏ ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းခြင်းကိုခံရမည်ကို အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေရပြီး တစ်နေ့စာ တစ်နေ့ အသက်ရှင်နေခဲ့ကြရသည်။ ယခု လီကျစ်နောက်သို့ လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ လုံခြုံရေးအာမခံချက်ရှိရုံသာမက လက်မှုပညာရှင် အဆင့်အတန်း ပြန်လည်ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်လည်းရှိလာသည်။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသောကံကောင်းမှုတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ထိုငါးဦးသည် ချက်ချင်းပင် ဝပ်တွားအရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်...</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ အမတ်မင်းရဲ့ အစေခံတွေအဖြစ် အမြောက်တွေ သွန်းလုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"</p> <p>လီကျစ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့များက အိုမင်းမစွမ်း တောင်ပေါ်ဓားပြ သုံးဆယ်ကျော်နှင့် တောင်ပေါ်ဓားပြခေါင်းများ တင်ဆောင်လာသော လက်တွန်းလှည်း ဆယ်စီးကျော်ကို ခြံရံကာ ခရိုင်မြို့တွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသောအခါ တစ်မြို့လုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>တပ်မှူးငယ်က တောင်ဖောက်ကို သုတ်သင်လိုက်ပြီဟူသော သတင်းသည် ခရိုင်မြို့တွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ပုန်ကန်သူ/သစ္စာဖောက်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ရှုရန် မြို့တံခါးဆီသို့ အလုအယက် ပြေးသွားကြသည်။ လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့များ မြို့တွင်းသို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဝင်လာသည်နှင့် ပြည်သူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>တောင်ဖောက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပြည်သူများကိုလုယက်ကာ အပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သွေးကြွေးပေါင်းများစွာကို စုဆောင်းထားခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခု သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ပြည်သူများ မည်သို့လျှင် ဝမ်းသာအားရ မအော်ဟစ်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။</p> <p>လီကျစ်သည် ပြည်သူများ၏စိတ်နေသဘောထားကို သိရှိသဖြင့် တောင်ဖောက်၏ အလောင်းကို ပြည်သူများမြင်တွေ့နိုင်ရန် မြင်းလှည်းတစ်စီးပေါ်တွင် တမင်တကာ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည်။ တောင်ဖောက်၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသောခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ယခုအခါ အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်နေပြီး မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ တွဲလောင်းကျနေသည်။ ပြည်သူများသည် တောင်ဖောက်၏ အလောင်းကို တံတွေးများဖြင့် ထွေးကာ သူတို့၏ ဒေါသများကို ဖော်ပြနေကြသည်။</p> <p>"ကြည့်စမ်း... ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမား တောင်ဖောက် သေသွားပြီ"</p> <p>"ခေါင်းတွေ အများကြီးပဲ... အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါး တောင်ပေါ်ဓားပြတွေရဲ့ ခေါင်းတွေပဲ"</p> <p>"ပြီးတော့ အရှင်ဖမ်းမိတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ ကြိုးတုပ်ထားတယ်။ အခုတော့ သူတို့အားလုံး လိမ္မာသွားကြပြီပေါ့"</p> <p>"တပ်မှူးငယ်က အရမ်းစွမ်းတာပဲ။ ဒီလောက် လူအင်အားနည်းနည်းလေးနဲ့ တောင်ဖောက်ကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"တပ်မှူးငယ်က တကယ်ကို ရဲရင့်တာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ မင်မင်းဆက်မှာ ဒီလို ရဲရင့်တဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေ ရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p>သို့သော် ဘုရင့်တပ်ဖွဲ့နောက်မှ မြို့ထဲသို့ လိုက်ပါလာသော အမျိုးသမီးရှစ်ဆယ်ကျော်ကို မြင်သောအခါ ပြည်သူများမှာ ခံစားချက်အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ပြည်သူများသည် ခရိုင်တွင်းမှ အမျိုးသမီးများ တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏လက်ကတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းအတွက် ဝမ်းသာနေကြသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဤအမျိုးသမီးများမှာ တောင်ပေါ်ဓားပြများ၏ စော်ကားမှုကို ခံခဲ့ရပြီး အပျိုစင်ဘဝများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် ရှက်ရွံ့နေကြသည်။ သူတို့၏ တည်ရှိနေမှုက အနာဂတ်တွင် ခရိုင်အတွက် ပြောပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အရှက်ရစရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအရာက လီကျစ် ပူပန်ရမည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p>


Save