Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရန်မှာမူ ရယ်မော၍ပင် မဆုံးနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူတို့ တကယ်ကြီးယုံသွားတာပဲ။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမျိုးနှင့်ဆိုပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် သတင်းပို့တိုင်ကြားရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများ ရိပ်မိသွားချိနတွင်မူ ရွှီရန်မှာ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ပင် ရောက်ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။  သူသည် နယ်မြေတစ်ခုတည်း၌ အချိန်အကြာကြီး မည်သည့်အခါမျှ အခြေချနေထိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သစ်ပင်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ရှိသည့်အနက် အပင်တစ်ထောင်ကို ခုတ်လှဲနိုင်ပါက မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးအစက် ၅၀ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အပင်နှစ်ထောင်ဆိုပါက အစက် ၁၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြောက်ကျားစနစ်ဖြင့်သာ ကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီရန်သည် တောအုပ်အတွင်း ဟိုပြေးဒီလွှားရင်း တစ်ချက်ပစ် တစ်နေရာပြောင်း ဆိုသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။</p> <p>[ဝါးမြိုခြင်းမှတစ်ဆင့် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ရရှိပါသည်]</p> <p>[ဝါးမြိုခြင်းမှတစ်ဆင့် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ရရှိပါသည်]</p> <p>ရက်ပေါင်း ၃၀ တိုင်တိုင် ဤသို့ပင် လှည့်ပတ်သွားလာပြီးသည့်နောက်တွင် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေးမှာ ၂၅ စက်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သစ်သားအနှစ်များကို ဝါးမြိုရာမှ ၂၀ စက်ရရှိပြီး သွေးစွမ်းအင် တစ်သန်းရှိတိုင်း တစ်လလျှင် ၅ စက်နှုန်းဖြင့် တိုးပွါးလာခြင်းပင်။</p> <p>“တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်...”</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူဘူးဟု ရွှီရန်က သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ တစ်လပတ်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လှုပ်ရှားခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်နှင့်ဆိုပါက သွေးစွမ်းအင် ၃ သိန်းခန့်သာ တိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိသွေးစွမ်းအင်မှာ ၁.၄ သန်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် နောက်ထပ် နှစ်လခန့်တော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သူသည် မြားတစ်စင်းအလား အသွင်ပြောင်းကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းပျံတက်သွားပြီးနောက် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ အဝေးသို့ အပြင်းနှင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p>သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါကြီးမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးရှစ်လုံးနှင့် အချင်း မီတာ ၂၀၀ ရှိသည့် ဧရာမ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးပါသော ကြောက်မက်ဖွယ် လောက်ကောင်မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်မှ ဝုန်းကနဲ ခုန်တက်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြေပြင်ထက်၌ အချင်း မီတာ ၂၀၀ ရှိသော အောက်ခြေမမြင်ရသည့် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>အတုအယောင် သစ်ပင်ဘုရင်မှာ တစ်လုပ်တည်းနှင့် ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရပြီး အာရုံခံဆက်သွယ်မှုလည်း ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီရန်သည် အသက်ကို အောင့်ထားလျက် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေခဲ့၏။</p> <p>“ကံကောင်းတာက ဒီကောင်ပေါ်လာတိုင်း တော်တော်လေး ဆူညံပွက်လောရိုက်စေတာပဲ။ ဒီလို ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး ဖြစ်နေတဲ့အချိန်ဆိုရင် ငါ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးထားရင်တောင် သူ ခွဲခြားနိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်”</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် အသက်ဘေးအန္တရာယ်မှ ရွှီရန်သည် အတွေ့အကြုံများစွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ပထမဆုံးသင်ခန်းစာမှာ ငြိမ်သက်နေရာမှ အရှိန်ပြင်းပြင်း ရွေ့လျားသည့် အကူးအပြောင်းကာလတွင် လေထဲ၌ လွင့်စင်နေသည့် ကျောက်ခဲတစ်လုံး၏ လေတိုးသံကို အတုယူတုံ့ပြန်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ကျောက်ခဲများထဲမှ တစ်လုံးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ ရိပ်မိခံရနိုင်ခြေကို များစွာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် လောက်ကောင်မိစ္ဆာကြီးမှာ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းသည် တိမ်တိုက်များကြားတွင် ရပ်တန့်လျက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အသံလှိုင်းများမှာ ညစ်ညမ်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် တိမ်တိုက်များကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေပြီး လောက်ကောင်ကြီးကို ဗဟိုပြု၍ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လှိုင်းဂယက်များအလား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>“သူခိုးကောင် ထွက်ခဲ့စမ်း ဒီနတ်ဘုရားက မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်”</p> <p>ရွှီရန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း “ထွက်လာရမယ် ဟုတ်လား အိမ်မက်မက်နေလိုက်။ အခုလောလောဆယ်တော့ မင်း ကြိုက်သလို ဟိန်းဟောက်နေဦးပေါ့။ ငါသာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာရင် မင်းကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် လက်သီးနဲ့ ထိုးပြမယ်”</p> <p>ရွှီရန်သည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အစအနပင် မကျန်တော့လောက်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားကြီးခင်ဗျာ... ဒီသူခိုးက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းလှပါတယ်”</p> <p>“သူက ကျွန်တော့်အသွင်ကို ဟန်ဆောင်ပြီး ဒီတောအုပ်ထဲမှာ သစ်သားအနှစ်တွေကို စိတ်ကြိုက် လိုက်ခိုးနေတာဗျ။ အခုဆို အပင်ပေါင်း ၆၀၀ တောင် ရှိသွားပြီ”</p> <p>“ဒါဟာ အရှင့်ရဲ့ မျက်နှာကို တည့်တည့်ဖြတ်ရိုက်လိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်ကလည်း “သူ့ရဲ့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နည်းစနစ်က အတော်လေးကို ပါးနပ်လွန်းတယ်။ ငါ့ကိုတောင် လှည့်စားသွားနိုင်တာပဲ... သူက သစ်သားအနှစ်တွေကို ခိုးယူနေရင်းနဲ့သာ ပုန်းအောင်းနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဘယ်လိုမှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ဝေခွဲမရဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p>၎င်းသည် တစ်နေ့ခင်းလုံး အသေးစိတ်ကျလှသော အစီအစဉ်များကို ဆွဲခဲ့သော်လည်း ရွှီရန်မှာမူ ထိုအကွက်ထဲသို့ လုံးဝသက်ဆင်းမသွားခဲ့ပေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ပြောက်ကျားစစ်နည်းဗျူဟာကိုမူ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လင့်ကစား နှိမ်နင်းရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သစ်ပင်ဘုရင်သည် သူ၏ သစ်ပင်များနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာ အများဆုံး ကီလိုမီတာ ၃၀၀ သာ ရှိသောကြောင့်ပင်။ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ ကျော်လွန်သွားပါက တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>၎င်းကိုယ်တိုင်မှာမူ ကီလိုမီတာ ၁၀ အတွင်းရှိ မြေပြင်တုန်ခါမှုများကို အလွန်တိကျစွာ အာရုံခံနိုင်ပြီး ပင့်ကူတစ်ကောင် လှုပ်ရှားမှုကိုပင် သိရှိနိုင်သော်လည်း အာရုံခံနိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာမူ လုံလောက်မှု မရှိပေ။</p> <p>“သူ နောက်တစ်ခါ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ဦးမလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်လာဦးမလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်”</p> <p>သစ်ပင်ဘုရင်: “အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားကြီးခင်ဗျာ... ဒီသူခိုးကို ဖမ်းဖို့အတွက် တခြားအကူအညီတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး အတူတူ အမဲလိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား”</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း “ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လွှတ်ပြီး ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းထားပြီးပြီ။ သူတို့တွေ ရက်ပေါင်း ၃၀ အတွင်းမှာ ဒီကို ရောက်လာကြလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>...</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီရန်သည် တစ်နာရီကျော်ကြာ ပျံသန်းပြီးမှသာ ခရီးတစ်ထောက် နားလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ ငါ့ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အနည်းဆုံး နှစ်လလောက်တော့ ကြာမယ်လို့ ထင်ထားတာ”</p> <p>သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားမိသည်။</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်သည် မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက် လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် ပြောက်ကျားစစ်ဗျူဟာကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တောအုပ်၏ အစပ်နားတွင်သာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ တစ်လတာ အချိန်အတိုင်းအတာမှာလည်း ကွက်တိပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီတစ်ခါ တိုက်ခိုက်မှုနှုန်းက အရင်တစ်ခါထက် သိသိသာသာကို မြန်လာတာပဲ။ စက္ကူရုပ်တွေကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုပစ်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အစောကြီးကတည်းက မီတာ ၃၀၀ အကွာအဝေးကို ကြိုတင်ချန်ထားခဲ့လို့ လွတ်အောင်ပြေးရတာ ပိုလွယ်သွားတာပေါ့”</p> <p>ရွှီရန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>သတိဝီရိယရှိမှုတွင် ဖြစ်စေ၊ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းတွင် ဖြစ်စေ သူသည် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးစွမ်းအင် သန်း ၃၀ ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါကြီး၏ လက်တွင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဖိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“နေရာပြောင်းကြတာပေါ့ မူလနေရာကိုပဲ ပြန်သွားမယ်။ သူတို့ကို နောက်ထပ်တစ်လလောက် ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးဦးမယ်”</p> <p>ရွှီရန်သည် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသူ ဖြစ်ရာ ဆယ်ရက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူ၏ မူလသစ်ခုတ်ခဲ့သော နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သစ်သားအနှစ်များကို အတင့်ရဲစွာ ဆက်လက်ခိုးယူနေခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၁.၄ သန်းအထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သစ်ခုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းမှာ ပိုမိုထိရောက်လာပြီး ရက်ပေါင်း ၃၀ အတွင်းမှာပင် သစ်သားအနှစ်များကို ဝါးမြိုခြင်းဖြင့် မွန်မြတ်သောရွှေရောင်သွေး ၃၀ စက် ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် သူကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နိုင်သော ရွှေရောင်သွေး ၅ စက်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သောအခါ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၁.၈ သန်းအထိ ထိုးတက်သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>“တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ နေ့တိုင်း ခရီးသွားနေရတာက...”</p> <p>အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အမြဲတမ်း ခရီးသွားနေရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လှသည်။ အထူးသဖြင့် ရွှီရန်သည် ပထမအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်း၌ ရက်ပေါင်း ၁၇၀ တိုင်တိုင် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၌ စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ  ရှိနေသဖြင့် နေ့စဉ် အိပ်စက်ချိန်တိုင်းတွင် မကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>မဟုတ်ပါက သူသည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့၏ မှတ်တမ်းများအရ မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြင့်မားသည်</p> <p>ဖြစ်စေ၊ သန့်စင်ခြင်းအမြစ်အရိုးရှိနေသည်ဖြစ်စေ ညစ်ညမ်းဧရိယာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မှုများ တိုးပွားလာတတ်ကြသည်။</p> <p>တစ်လကြာပြီးနောက်တွင် စိတ်တိုလွယ်လာတတ်ကြပြီး သုံးလကြာလျှင်မူ သတ်ဖြတ်လိုသော အတွေးများက စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့များသည် ၄၅ ရက်အတွင်း ပြန်လာရလေ့ရှိပြီး ဘေးကင်းဇုန်များတွင် အချိန်အကြာကြီး မနေရဲကြပါချေ။ ရွှီရန်၏ သန့်စင်ခြင်း အဆောင်တံဆိပ်ငယ်ဖြင့်ဆိုလျှင် အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ နေနိုင်သော်လည်း ၁၅ ရက်ခန့်သာ ပို၍ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save