Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရန်၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲမှ မကောင်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ နောက်တစ်နေ့အထိ မည်သည့်အခါမျှ ကူးစက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူပျိုဖော်ဝင်ကာလ၏ ၃၄၅၈ ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီရန် တွက်ချက်မိလိုက်သည်။</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်သည် ဤအချိန်ဝန်းကျင်တွင် သေချာပေါက် ပြန်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် အတုအယောင် စက္ကူရုပ်သစ်ပင်ဘုရင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ သေမင်းလောက်ကောင်က သူ့ကို ဒုတိယအကြိမ် ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် နေရာဆီသို့ ဂရုတစိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>သေမင်းလောက်ကောင်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် ပြန်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် နေရာလွှဲပြောင်းခိုးယူခြင်းနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းတွက်ချက်ခြင်း မဟာဗျူဟာကို အသုံးပြုကာ အချိန်မီ ကြိုတင်ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ရွှီရန် ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း၌ မီတာ ၅၀၀ အကွာ အောက်ဘက်မှနေ၍ ဒေါသတကြီး ဖြတ်သန်းသွားသော မီတာတစ်ထောင်ရှည်သည့် သေမင်းလောက်ကောင်ကြီး၏ ပုံရိပ်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းမှာ မီတာတစ်ထောင်အထက်၌ ရှိနေသော ရွှီရန်၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝဥဿုံ သတိမထားမိပေ။</p> <p>“တော်တော်လေးကို ဒေါသထွက်နေတာပဲ”</p> <p>“ငါ အခုလေးတင် ထွက်ပြေးလာတာ ကံကောင်းသွားတယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ထပ်တစ်ခါ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရဦးမှာ”</p> <p>ရွှီရန်သည် စိတ်ကို စူးစိုက်လိုက်ကာ သွေးစွမ်းအင် ၁.၈ သန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ ခိုးယူမှုများမှာလည်း ပို၍ အဆင်ပြေချောမွေ့လာခဲ့သည်။</p> <p>ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် ပြည်နယ် ၂၀ စာ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောအုပ်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>သူသည် သစ်ပင်ဘုရင်အဖြစ် ဆက်လက်ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ ခိုးယူမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စောင့်ကြပ်နေသော သားရဲများမှာ သိသိသာသာ ပိုမိုနိုးနိုးကြားကြား ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့ကို အစစ်အမှန် သစ်ပင်ဘုရင်က သတင်းပေးထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>အခြေအနေက ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် ရွှီရန်အနေဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ စတင်လိုက်ရတော့သည်။ သွေးစွမ်းအင် ၁.၈၂ သန်းဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်နေသည့် ကိန်းဂဏန်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နှစ်ရက်ခန့် ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် ရွှီရန်က သစ်သားအနှစ်ကို ကောက်ယူနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရွှီရန်၏ ဂုတ်သားများမှာ ဆတ်ခနဲ ထောင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ တွက်ချက်မှုအရဆိုလျှင် ရန်သူများသည် ဤမျှအမြန် ရောက်ရှိမလာနိုင်သေးပေ။ သူ မည်မျှပင် အံ့အားသင့်နေပါစေ ယခုအချိန်တွင်မူ ဘာကိုမျှ ဂရုစိုက်နေ၍ မရတော့သဖြင့် ကောင်းကင်ယံထဲသို့ တည့်တည့်ခုန်တက်ကာ တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ရောက်ရှိအောင် သွားလိုက်သည်။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အတုအယောင် သစ်ပင်ဘုရင် ရပ်နေသည့်နေရာကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ အထက်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက တောအုပ်ထဲမှ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်ကားသွားကာ မီတာရာဂဏန်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်များကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ရွှီရန်က အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်ရင်း “နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါအသစ်တစ်ကောင် ပေါ်လာတာလား” ဟု ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်မှုပုံစံက ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သေမင်းလောက်ကောင်က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်သည့် အမျိုးအစားဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကောင်မှာမူ အဝေးမှ ဒုံးကျည်ဖြင့် ပစ်ခတ်သကဲ့သို့ လှမ်း၍တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးအားမှာလည်း နတ်ဘုရားအဆင့် စံနှုန်းများထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p>ရွှီရန် အသေအချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ သွေးစွမ်းအင် ၁၅ သန်းရှိသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ခွေးပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အလျား ၁၀ မီတာခန့် ရှည်လျားကာ မျက်နှာမှာမူ လူဝံမျက်နှာမျိုး ဖြစ်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် ဝိညာဉ်သလင်းချပ်ဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌ နတ်ဘုရားမျက်လုံး ပုံစံတစ်ခု တလက်လက် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်လည်း အလားတူပုံစံ နှစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာသည် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ရွှီရန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေတာလဲဆိုသည်ကို ရှာဖွေရန် သူ၏ခေါင်းကို ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p>“ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေတဲ့ သူခိုးကောင်... သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့ပြီး တိုက်စမ်း။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေတာက ဘယ်လို သူရဲကောင်းမျိုးလဲ”</p> <p>အဆိုပါမိစ္ဆာက အကျယ်ကြီး လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ ရွှီရန်သာ လူကိုယ်တိုင် ထွက်လာပါက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည့် ပုံစံမျိုးပင်။</p> <p>“သွေးစွမ်းအင် ၁၅ သန်း... နတ်ဘုရားအဆင့်သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး မဟုတ်လား”</p> <p>ယခုအခါ ရွှီရန်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၁.၈၂ သန်းအထိ မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ သွေးစွမ်းအင် ၁၅ သန်းရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းပင် အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ရွှီရန်နှင့် တစ်ကီလိုမီတာခန့်</p> <p>အကွာတွင် သန့်စင်သောဝိညာဉ်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခွေးပုံသဏ္ဌာန်မိစ္ဆာကြီးထံသို့ တဟုန်ထိုး ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန့်စင်သောဝိညာဉ်၏ ဖိနှိပ်မှုနှင့်အတူ ရွှီရန်၏ ဖိနှိပ်မှုအတုယူခြင်းကလည်း ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ရွှီရန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာများမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် သေမင်းလောက်ကောင်နှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသော ဖိနှိပ်မှုမျိုးကို အတုယူဖန်တီးလိုက်ရာ ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ၎င်း၏ သဘာဝရန်သူထံမှ ရရှိသည့် ဖိအားမျိုးကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြန့်ကားလာသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော စည်းမျဉ်းများက ၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်ကို တိုက်စားနေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ သွေးစွမ်းအင် လျော့နည်းသွားမှုမှာ မများလှသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားများအကြား တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းချင်း တူညီနေပါက တိုက်ပွဲမှာ ဆယ်ရက်ကျော်အထိ ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ထိုပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းရည်မှာမူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ဆုတ်ခွာရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ရွှီရန်၏ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ ကျောပြင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ပြောနေရန်ပင် မလိုပေ။</p> <p>ရွှီရန်၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p>ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စည်းမျဉ်းများ၊ သန့်စင်သောဝိညာဉ်၏ ထူးဆန်းသော ဖိနှိပ်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုအတုယူခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါများပင်လျှင် ကြောက်စိတ်ကြောင့် ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားစေနိုင်သော အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှီရန်၏ အမြစ်အရိုးမှာ မည်သည့်ယုတ္တိဗေဒကိုမျှ လိုက်နာခြင်းမရှိပေ။</p> <p>ဤအချက်က ဖိနှိပ်မှုအတုယူခြင်းကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသော ဖိနှိပ်မှုဒဏ်ကြောင့် ရန်သူများသည် ယာယီဆုတ်ခွာခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်လာကြရသည်။</p> <p>ယာယီဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်ခြင်းကပင် ယုံကြည်ချက် မခိုင်မာတော့ခြင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။</p> <p>ယုံကြည်ချက် မခိုင်မာတော့ခြင်းက ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့၏ ဖိနှိပ်မှုကို ပိုမိုခံစားရစေမည်သာ။</p> <p>ဤတိုက်ကွက်အစီအစဉ်များအားလုံး ချိတ်ဆက်မိသွားချိန်မှာတော့ ၎င်းက အနုပညာမြောက်လှသော တိုက်ပွဲဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>မူလက ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ခေတ္တမျှသာ ဆုတ်ခွာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤခြေလှမ်းဆုတ်လိုက်ခြင်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းနောက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့က ကပ်ပါလာသည့်အခါ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ကျောချမ်းသွားရင်း “ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တာလား”</p> <p>“သူပေးတဲ့ ဖိအားက တော်တော်လေး ပြင်းထန်လွန်းတယ်”</p> <p>“မဟုတ်ဘူး... ငါ မကြောက်ရဘူး ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ သေမင်းရဲ့ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တွေ ရစ်ပတ်နေရတာလဲ”</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ အာရုံခံစားမှုမှာ မှန်ကန်လှသည်။ အကယ်၍သာ ပျက်သုဉ်းခြင်းတံဆိပ်ကို ဆင့်တက်ခွင့်ပြုလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရွှီရန်၏ ဆွဲခေါ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤအချက်ကပင် ခွေးမိစ္ဆာကြီးကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ သက်ဆင်းသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ဆုတ်ခွာရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>“အကွက်ထဲ ဝင်လာပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာမှာ ပြောထားသလိုပဲ ခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းထက် စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ခြင်းက ပိုအစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာပဲ။ ဒီပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်ကိုတော့ ငါ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော တိုက်ကွက်လို့ အမည်ပေးလိုက်မယ်”</p> <p>ရွှီရန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်၏။ မီတာတစ်ထောင်အကွာအဝေးသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် လှည့်လာခဲ့သည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို မသတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>၎င်းသည် အသံကုန်ဟိန်းဟောက်လျက် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ ထိုအသံလှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နားစည်များ ကွဲထွက်မတတ်ပင်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ရွှီရန်ရှိရာသို့ အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ မီတာတစ်ထောင်ဆိုသော အကွာအဝေးမှာ ၎င်းအတွက် အချိန်အကြာကြီး မပေးရပေ။</p> <p>အများဆုံး တစ်စက္ကန့်သာ ကြာပေလိမ့်မည်။</p> <p>အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>အကယ်၍ ရွှီရန်သာ ခွေးမိစ္ဆာကြီးကို အမြန်မသတ်နိုင်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံရပေတော့မည်ပင်။</p> <p>ဘယ်သူက ပိုမြန်မလဲ။</p> <p>ရွှီရန်၏ အကြည့်များမှာ အပြောင်းအလဲမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ လျင်မြန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p>စူပါပါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက်၏ ထိခိုက်မှုဒဏ်များမှာ ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save