Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ မှင်သက်မိသွားပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“အား”</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်း၏ အော်ဟစ်သံမှာ အလွန်ပင် စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို အံတုရင်း ရွှီရန်ကို အသေအလဲ ဆွဲခေါ်သွားရန်အတွက် ရှေ့သို့ အတင်းအဓမ္မ ခုန်အုပ်လိုက်</p> <p>သည်။ ရွှီရန်ကိုသာ သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက အခြားအရာများမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။</p> <p>ဒါက ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရုံတင်ပဲ...</p> <p>ဘာဖြစ်လဲ။</p> <p>နတ်ဘုရားဆိုတာ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိဘူး။</p> <p>သို့သော် ၎င်းသည် သူရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။</p> <p>အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာသော စူပါပါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက်ဒဏ်ကြောင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစိတ်အပိုင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ထွက်ကုန်တော့သည်။ ၎င်းသည် ရှေ့သို့ အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော်လည်း ၎င်း၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှာမူ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးနေသော ဒုံးပျံအကြွင်းအကျန်များအလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးသည် မီတာတစ်ထောင်အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ လက်မောင်းများ၊ ခြေလက်များ၊ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်၊ တင်ပါးဆုံများအားလုံးမှာ နောက်ကွယ်၌ ပြုတ်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီရန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်မှာ ခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ရွှီရန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း အသည်းအသန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။</p> <p>မီတာသုံးရာကျော်ခန့် အကွာအဝေးအထိ ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဤအကွာအဝေးမှာ ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သူကိုယ်သူ ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ၎င်း၌ ခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။</p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများအားလုံးမှာ သေသပ်စွာ လှီးဖြတ်ခံထားရပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ ပြန့်ကြဲနေခဲ့ချေပြီ။ အသားစများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သလင်းချပ်</p> <p>ဝတ်ပင်လျှင် အက်ကွဲကာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းသည် လေထဲတွင် တန့်နေပြီး လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှ ထူးဆန်းသော မှောင်မိုက်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြတ်တောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှလည်း အလားတူ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအစိတ်အပိုင်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်လာကြသည်။</p> <p>“ဒါတောင် လုပ်နိုင်သေးတာလား”</p> <p>ရွှီရန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ခွေးမိစ္ဆာကြီးကို အဆက်မပြတ် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ ပြတ်တောက်နေသော အစိတ်အပိုင်းများက ပိုမိုသေးငယ်သော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ထပ်မံကွဲအက်သွားပြီး နှလုံးနှင့် ဦးခေါင်းနေရာများမှာမူ ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ပျက်သုဉ်းခြင်းတံဆိပ်က ၎င်း၏ တာဝန်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>အကယ်၍သာ ခွေးမိစ္ဆာကြီးသည် အင်အားအပြည့်ရှိနေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုပါက ပျက်သုဉ်းခြင်းတံဆိပ် နှစ်ခုခန့်ဖြင့် ၎င်းကို သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ ရွှီရန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ၎င်းသည် အသက်ပျောက်လုနီးပါး ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပြီဖြစ်ရာ ပျက်သုဉ်းခြင်းတံဆိပ်သည် ထိုအားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရေးကြီးသော အင်္ဂါရပ်များကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>နှလုံးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဦးခေါင်းခွံအတွင်းပိုင်းမှာလည်း ဗရဗွဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ မျက်သူငယ်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်း၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရကာ အရှိန်အဟုနဖြင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>“အား သတ်မယ်... သတ်ပစ်မယ်”</p> <p>၎င်းသည် မစွမ်းသာသော ဒေါသများ၊ တစ်ခါဖူးမျှ မကြုံဖူးသည့် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်နေမိသည်။ အေးစက်လှသော သေမင်းတမန်လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ၎င်းကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ၎င်း၏ အသားစများမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်နေရခြင်းမှာ ရန်သူ၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်ရသေးသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကပ်ဘေးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကိုလည်း ကြိုတင်အတိတ်နိမိတ် သိရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>ဟိန်းဟောက်သံတွေ တစ်ချက်စီ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြန်လည်နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဘာမှ ပြောစရာမရှိအောင်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>၎င်းအနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုခံရန်ပင် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ရန်သူသည် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများကို ဆောင်ကြူးလာနိုင်လောက်အောင်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ပြိုင်ဘက်၏ အစွမ်းမှာ ၎င်းထက် နည်းပါးနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင်ဗျူဟာနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာမူ ၎င်းကို အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခြင်းပင်။</p> <p>ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းကနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p>မီတာသုံးရာအကွာတွင်မူ ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်လည်း အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဝန်ခံရမည်ဆိုပါက ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် မီတာ ၉၀၀ အကွာအဝေးအထိ ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် မီတာတစ်ရာခန့်သာ သာခဲ့မည်ဆိုပါက ရွှီရန်ကို အမိအရ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍သာ ၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သန်း ၂၀ ခန့် ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှု၌ ရွှီရန်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အနိုင်ရရှိရန်လည်း သေချာသလောက် ရှိသွားနိုင်သည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသာ ရွှီရန်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ခဲ့ပါက ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့နှင့် ဖိနှိပ်မှုအတုယူခြင်းတို့အားလုံးမှာလည်း အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအခါ ရွှီရန်သည်လည်း ရှည်လျားလှသော တိုက်ပွဲကြီးအတွင်းသို့ မလွဲမသွေ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံရပေတော့မည်။</p> <p>ရှည်လျားသော တိုက်ပွဲမျိုးမှာ ရွှီရန် အဖြစ်မခံချင်ဆုံးသော အရာပင်။ ရွှီရန်၏ အယူအဆအရ ရှည်လျားသော တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြာရှည်လှသော တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် တိုက်ပွဲဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများမှာ အခြားသော သတ္တဝါများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို များစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက သူသည် တိတ်တဆိတ် သစ်ခုတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကံဆိုးသည်မှာ အသက်လုတိုက်ပွဲအတွင်း၌ အကယ်၍ဆိုသော စကားမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ သေးငယ်သော အမှားတစ်ခုမှာပင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ခွေးမိစ္ဆာကြီးမှာမူ ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာတင် မှားယွင်းခဲ့သဖြင့် သေဆုံးချိန်အထိ ထိုအခြေအနေကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့တော့ပေ။</p> <p>တိုက်ပွဲမှာ သုံးမိနစ်အတွင်းမှာပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုအလား ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ရလဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် လွယ်ကူသယောင် ရှိသော်လည်း ခွေးမိစ္ဆာကြီး၏ အမြင်တွင်မူ ထိုတိုတောင်းလှသော သုံးမိနစ်မှာ အလွန်ပင် ဘေးအန္တရာယ်များလှပြီး တစ်ဖက်သတ် ဖိနှိပ်မှုများမှာ ထိုက်ရှန်းတောင်ကြီးကဲ့သို့ပင် လေးလံလွန်းလှသည်။</p> <p>၎င်း၏ သေဆုံးမှုမှာ မတရားဘူးဟု ပြောဆို၍ မရနိုင်ပေ။ ရွှီရန်က အလောင်းကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ဆန်းစစ်နေမိသည်။</p> <p>“သွေးစွမ်းအင် ဆယ်သန်း တိုးလာတာနဲ့အမျှ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဆယ်ဆလောက် မြင့်တက်သွားတာပဲ။ ကံကောင်းလို့ သေမင်းလောက်ကောင် ရှေ့မှာတင် သွေးဆာနေသော မသေနိုင်သည့်အရိုးကို အသုံးမပြုခဲ့မိတာ။ အဲဒီလိုသာ လုပ်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲတွေအားလုံးကို ထုတ်သုံးပြီးမှပဲ သတ်နိုင်မှာ။ အဲဒါက တကယ်တော့ မတန်ဘူးလေ”</p> <p>“ကံကောင်းတာက... အချက်အလက် တော်တော်များများ ပေါင်းစပ်သွားလို့သာ သုံးမိနစ်အတွင်းမှာ ဒီတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တာ”</p> <p>ဤသည်မှာ တိကျသော တွက်ချက်မှုများကြောင့် ဖြစ်သကဲ့သို့ ခွေးမိစ္ဆာဘက်မှ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ ခွေးမိစ္ဆာသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိုထက်ပို၍ ယုံကြည်ချက်ရှိခဲ့ပါက ရွှီရန်အနေဖြင့် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ အနိုင်ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရွှီရန်က ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“ဒီတိုက်ပွဲကနေ ငါ အများကြီး ရလိုက်တယ်။ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြောင်းလဲသွားသလိုတောင် ခံစားရတယ်။ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ခံစားချက်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာအားလုံးကို အသုံးချခဲ့ရတဲ့ တိုက်ပွဲပဲ”</p> <p>ရွှီရန်၏ အသံတွင် ဝမ်းသာပီတိများ လွှမ်းမိုးနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ တက်ကြွမှုနှင့် အတိုင်းအထက်အလွန် ပျော်ရွှင်မှုများကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပေါင်း ၁၇၀ အတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး သွေးစွမ်းအင်မှာလည်း ၁.၄ သန်းအထိ တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံမှုအပိုင်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်နေသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ပိုင်း၌ အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်နေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ခုနက တိုက်ပွဲသည် သူ၏ ရင်နှင့်တု သွေးကြောများကို ပွင့်သွားစေသလို ဖြစ်သွားကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားအောင် တွန်းပို့ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ဤသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း အလျဉ်းမဟုတ်ပေ။</p> <p>ရွှီရန်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေအသစ်များကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။ နောက်ထပ်တိုက်ပွဲများတွင် သူ၏ တွက်ချက်မှုများနှင့် လှည့်ကွက်များသည် ပိုမိုရင့်ကျက်လာမည် ဖြစ်သကဲ့သို့ ပို၍လည်း တိကျလာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ရန်သူများအတွက်မူ ပိုမိုစိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရွှီရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ခွေးမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်လုံးမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပြီး ရူးသွပ်သော အလင်းတန်းများ တလက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်အထက် သတ္တဝါများတွင်သာ ရှိတတ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နတ်ဘုရားမျက်လုံးပင်။ ဤမျက်လုံးသာ ပျက်စီးမသွားပါက ခွေးမိစ္ဆာသည် အခြားတစ်နေရာတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ကြီးထွားလာနိုင်သည်။</p> <p>ဤဖြစ်စဉ်အတွက် အချိန် ၅၀ စက္ကန့်ခန့်သာ လိုအပ်ခြင်းပင်။ အဆိုပါမျက်လုံးသည် ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်ဘက်သို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကာ ထိုအရှိန်မှာ တောင်ကုန်းအဆင့်နှင့် ညီမျှနေပြီး ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဧရိယာအတွင်းရှိ အရှိန်များထက် အဆမတန် ပိုမိုမြန်ဆန်နေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save