ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ကျွမ်းကျင်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ၁၉ ရက်ခန့် လိုအပ်နေသေးသဖြင့် လက်ရှိအချိန်တွင် သိသိသာသာ တိုးတက်မှု မရှိနိုင်သေးသော်လည်း ရွှီရန်မှာ အပျင်းကြီးပြီး ငြိမ်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် လောလောဆယ်တွင် ယဇ်ပလ္လင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သေးပါက အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် အနီးနားတစ်ဝိုက်ရှိ ထူးခြားသော အပင်များ၊ ရတနာများ ရှိ၊ မရှိကို သိရှိနိုင်ရန် ပတ်ပတ်လည်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်ပင်ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်အတွင်းရှိ ရတနာများသည် ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားလှသည်။ ဤသည်မှာ မြို့အစွန်အဖျားပိုင်းတွင်သာ ရှိသေးသည်။
တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာအချက်မှာ ထိုရတနာတိုင်း၌ ညစ်ညမ်းမှုများ ကပ်ငြိနေပြီး အရွယ်အစားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ရွှီရန်၏ သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခြင်းပင်။ မြို့လယ်ရှိ အကြီးဆုံးသော မှိုမျှော်စင်ဘေးတွင်မူ နတ်ဘုရားအဆင့်
သားရဲ၏ ရတနာအရိုး(တစ်ခုကို အောင်နိုင်သူ၏ ဆုလာဘ်တစ်ခုအလား ထားရှိထားပြီး ထိုအရိုးမှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ရွှီရန်သည် ထိုအရိုးကို လက်ဖြင့်ထိတွေ့ကြည့်ပြီး ဝါးမြို၍ရနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်လိုသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
ယခုအချိန်အထိ မှိုမြို့တော်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါများ၏ အသေးစိတ်
အချက်အလက်များကို သူ မသိရှိရသေးသလို ၎င်းတို့၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရသေးပေ။ ရတနာများကိုသာ ယူလိုပါက သူ အချိန်မရွေး ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း လက်ရှိ သူ၏ အဓိကပန်းတိုင်မှာ ယဇ်ပလ္လင်နှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာများကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ရတနာများနှင့် အခြားသောအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့သည်။
ယခုအခါတွင်မူ ကင်းထောက်ခြင်းဟုသာ သဘောထားလိုက်ရုံပင်။
ရွှီရန်သည် မှိုမြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်သို့ ကင်းလှည့်ကြည့်ရှုနေစဉ်အတွင်း ဧရာမမှိုကြီးတစ်လုံး၏ ဘေး၌ စိုက်ထူထားသော ကျိုးပဲ့၍ သံချေးတက်နေသည့် ဓားတစ်လက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာလည်း အောင်နိုင်မှု၏ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုအဖြစ် ထားရှိထားခြင်းပင်။
ထိုဓားမှ ရှေးကျလှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး လွန်ခဲ့သော ခေတ်ဟောင်းတစ်ခုဆီမှ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
သို့သော် ရွှီရန်၏ အာရုံကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးအရာမှာ မြို့လယ်ရှိ မှိုမျှော်စင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အချိန်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝစွာ ပြည့်နှက်နေသည့် ရတနာကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။ ထိုကျောက်မျက်မှာ ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်စွာ တောက်ပနေကာ အချိန်စွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှသည်။
ရွှီရန်သည် ထိုကျောက်တုံးကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိရုံဖြင့်ပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နေ့ရက်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အချိန်မြစ်အတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်သက်ဆင်းကာ ရေစက်ကလေးတစ်စက်အဖြစ် နစ်မြုပ်သွားချင်သည့် စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုမျိုးပင်။
ရွှီရန်မှာ မှင်သက်သွားခဲ့ရ၏။
ထို့နောက် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ရသော နှစ်ပေါင်းများစွာမှာ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးစာ အချိန်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။
“တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ...”
“ဒါက အချိန်စွမ်းအင်တွေ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ရတနာကျောက်တုံးပဲ။ အိမ်ကို ပြန်သယ်သွားနိုင်ရင် ကျူးယွီဟန်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ငါ့အတွက်တောင် အသုံးဝင်နိုင်သေးတယ်”
“နှမြောစရာကောင်းတာက ဒါက အရမ်းကြီးလွန်းနေတာပဲ။ သယ်သွားဖို့ မလွယ်ဘူး”
ရွှီရန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်မိသည်။
မှိုမျှော်စင်ထိပ်တွင် ထားရှိထားသော ဤအချိန်စွမ်းအင် ကျောက်မျက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အထိမ်းအမှတ် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို သယ်ဆောင်သွားလိုပါက မှိုမြို့တော်၏ မြို့စားမင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ခိုက်ရင်း ပြန်ရပေမည်။
သွေးစွမ်းအင် သန်း ၃၀ ရှိသော သေမင်းလောက်ကောင်နှင့်လည်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။
“ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”
ရွှီရန်သည် အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။
ဤကဲ့သို့ စွန့်စားရသည့် ပုံစံမျိုးမှာ ရွှီရန်နှင့် မကိုက်ညီလှပေ။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ စက္ကူရုပ်စစ်တပ်ကို အသုံးပြု၍ ထိုအချိန်ကျောက်တုံးကြီးကို သယ်ဆောင်ခိုင်းကာ လမ်းတစ်လျှောက် တိုက်ခိုက်သွားမည်ဆိုပါက သွေးစွမ်းအင် သန်း ၂၀ ကျော်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် သတ္တဝါများနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့ ရွှီရန်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲများကို အချိန်တိုအတွင်း အပြတ်အသတ် ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤနေရာမှာ ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်ဖြစ်နေခြင်းပင်။
တိုက်ပွဲကြောင့် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ သတ္တဝါအုပ်ကြီးက ငါ့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်
မယ်ဆိုရင်... ဒါက တကယ့်ကို သေတွင်းထဲ ရောက်သွားမှာပဲ။
သူ အခုကျွမ်းကျင်နေသည်မှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ဉာဏ်ပညာဖြင့် အနိုင်ယူခြင်းနှင့် ရန်သူကို အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ထိန်းချုပ်ကစားခြင်းဖြင့်သာ အနိုင်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ထပ်ပြီးတော့ စဉ်းစားကြည့်ရဦးမယ်...”
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရွှီရန်မှာ ခေါင်းယမ်းလိုက်တော့သည်။ သူသည် ဂူအတွင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အဆောင်တံဆိပ်များ ထွင်းထုခြင်းနှင့် ချက်ချင်းလက်ငင်း ပျက်သုဉ်းခြင်းကို အာဟာရကျွေးခြင်းတို့ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သူ အပြင်သို့ထွက်၍ လေ့ကျင့်နေသည်မှာ ရက်ပေါင်း ၂၀၀ ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းလက်ငင်း ပျက်သုဉ်းခြင်းသည် အဆောင်တံဆိပ်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ကို ဝါးမြိုပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်သန်းပြည့်ရန်မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ လိုတော့သည်။
ဤအချက်မှာ ရွှီရန်၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
မူလက တစ်သန်းပြည့်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရက်ပေါင်းနှစ်ရာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာတင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြီးစီးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်ထားမှာမဟုတ်ပေ။
သူ၏ သွေးစွမ်းအင် ၂.၄ သန်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅၀၀,၀၀၀ ဖြင့်သာဆိုလျှင် အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ချန်ထားရန် မလိုအပ်ပါက သူသည် မိနစ်တိုင်း၌ အဆောင်တံဆိပ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ အထိ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရန်အတွက် တစ်နာရီခွဲခန့် အချိန်ပေးရပေမည်။
ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်အတွင်း၌မူ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးဝကုန်ခမ်းအောင် မပြုလုပ်ဝံ့ပေ။ အကယ်၍ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အကျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ကြိမ်လျှင် အဆောင်တံဆိပ် ၁,၀၀၀ ခန့်သာ ဖန်တီးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ထွင်းထုလေတော့သည်။
နေ့စဉ်လေ့ကျင့်မှုများ ပြီးဆုံးသွားချိန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက် ရောက်ရှိသွားချိန်တိုင်းတွင်မူ သူသည် အားလပ်ချိန်ကို အသုံးချကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်း၊ သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခြင်းနှင့် အကောင်းဆုံးသော ထွက်ပြေးရမည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
ကျန်ရှိသော အချိန်အချို့တွင်မူ သူသည် နေရာအနှံ့၌ ရတနာများကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အချိန်များက အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကုန်ဆုံးနေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အခိုက်အတန့်တိုင်းမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
ထိုအတောအတွင်း ရွှီရန်သည် သလင်းကျောက်သားရဲများက နာကျည်းမှုသားရဲအလောင်း ၂၀ ကို သယ်ဆောင်လာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ထိုတိုက်ပွဲတွင် ထိပ်တန်းနာကျည်းမှုသားရဲ ၂၀ မှာ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ခြင်းပင်။
၎င်းတို့မှာ ပူဇော်သက္ကာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရကာ ထိုတိုက်ပွဲ၌ သေဆုံးသွားသော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားသော သလင်းကျောက်သားရဲများကိုလည်း ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ထပ်မံပစ်တင်လိုက်ကြသည်။
ယဇ်ပလ္လင် စတင်လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ အလောင်းများမှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဒဏ်ရာရနေသော သလင်းကျောက်သားရဲများမှာမူ ထိုအတွင်း၌ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယဇ်ပလ္လင်၏ ပူဇော်မှုစွမ်းအင်ကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ သွေးမြူများအဖြစ် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရတော့သည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်များက အရိုးများကို ဝါးမြိုကာ အရိုးများကို ရွှံ့နွံများအဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်သည်။
မြင်တွေ့ရသည်မှာ ထိုပူဇော်သက္ကာများသည် ဝိညာဉ်သဖွယ် သွေးမြွေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်၏ အက်ကြောင်းများကြားမှတစ်ဆင့် အောက်ခြေသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဝါးမြိုလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
“အရှင်လတ်လတ် ယဇ်ပူဇော်တာလား”
“တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ နောင်ကျရင် ငါလည်း ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ စမ်းကစားကြည့်ရမယ်”
ရွှီရန်မှာ စိတ်ဝင်တစား ရှိနေမိသည်။
ဒီသလင်းကျောက်သားရဲတွေတောင် သူတို့ရှင်သန်ဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ ရက်ရက်စက်စက် လုပ်နိုင်ကြသေးတာပဲ။ ငါကရော ဘာလို့ သူတို့အပေါ်မှာ စာနာစိတ်တွေ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ထားနေရမှာလဲ။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ရန်သူမျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲ။ သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုရင် ငါလည်း ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးကိုမဆို သုံးရမှာပဲ။ ဒါက လောကနိယာမပဲဟာ။
ရန်သူအပေါ် မရက်စက်ခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်ခြင်းပင်။
ယဇ်ပူဇော်မှုများကို ကြည့်ရှုရုံသာမက မှိုမြို့တော်၌ အခြားသော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။
မှိုမြို့တော်သို့ သူရောက်ရှိပြီး ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မြို့၏ နတ်ဘုရားမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ၆ မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမကင်းမြီးကောက်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဘေးတွင် ဘက်စကက်ဘောလုံးခန့်ရှိသော အနက်ရောင်ပုလဲ ၃ လုံးမှာ လွင့်မျောနေသည်။ ထိုပုလဲများသည် အနက်ရောင်နေမင်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။
၎င်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်အရ ထိုကင်းမြီးကောက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သန်း ၁၅ သန်းခန့်သာရှိပြီး သန်း ၂၀ သို့ ရောက်ရန်မှာ အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။
***