Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လနက်မြို့ငယ်ထဲမှ ပရဟိတ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသည်တွင် အန်းယွီက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “လနက်မြို့ငယ်ပါ”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမက ချင်ဖုန်းထံသို့ ကုန်သွယ်မှု တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အလကားရမည့် သက်တမ်းပင်။ ယူမထားလျှင် နှမြောစရာကောင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယွီ တင်ထားသော သက်တမ်းဆယ်နှစ်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်း ခံစားချက် အနည်းငယ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်မလေးအား ရိုးသားဖြူစင်သည်မှလွဲ၍ အခြား မည်သို့ဖော်ပြရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ ရွှေအဆင့်ဘော့စ်ခုနှစ်ကောင် စုဝေးနေပြီး ချင်ဖုန်းသာ သွားရောက်သတ်ဖြတ်မည်ဆိုပါက သူသည် ပစ္စည်းကိရိယာများစွာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ကို သက်တမ်း နှစ်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့်ဖြင့် အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်မလေးက သူ့ကို ဆုကြေးငွေအဖြစ် သက်တမ်းဆယ်နှစ်ကိုပင် ပေးနေသေး၏။ သူမက တကယ်ကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ထိုရွှေအဆင့်ဘော့စ်ခုနှစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်နေသဖြင့် ဤသက်တမ်းဆယ်နှစ်မှာ ကျန်းဟိုင်မြို့ တရားဝင်အာဏာပိုင်များ၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ပါက လနက်မြို့ငယ်မှ လူများအတွက် အပြင်ဘက်၌ အဆင့်တင်ရန်မှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များနေမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ငါ သွားပြီ”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက သက်တမ်းဆယ်နှစ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အန်းယွီကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ ကျန်းဟိုင်မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မှိုင်းညို့နေသော ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် တစ္ဆေညခရီးသွားဝံပုလွေက ချင်ဖုန်းကို တင်ဆောင်လျက် ကိုယ်ဖျောက်ထားသည့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ လေးငါးရာခန့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူက ကျန်းဟိုင်မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်၌ ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားသော မျက်လုံးမရှိသည့် ကျောက်သားဘီလူးရုပ်တုကြီးက မတ်တပ်ရပ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရုပ်တု၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျန်းဟိုင်မြို့မှ အဆင့် ၁၀ ကစားသမား အများအပြားက အဖွဲ့ငယ်များ သို့မဟုတ် အဖွဲ့ကြီးများ ဖွဲ့စည်းနေကြကာ အပျက်အစီးများထဲသို့ သွားရောက်၍ အဆင့်တင်ရန် မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက အဆင့် ၁၀ နှင့် အထက် ကစားသမားများအတွက် မူလက သတ်မှတ်ထားသော ပြန်လည်ရှင်သန်ရာနေရာ ဖြစ်သဖြင့် သေချာပေါက် ကစားသမား အရေအတွက်က များပြားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဤနေရာက ဘေးကင်းဇုန် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကစားသမားများစွာက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလွန်အမင်း နိုးကြားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်း ဖြတ်သန်းသွားချိန်၌ သူသတ်ဖြတ်ကာ အိမ်ပြန်ပို့လိုက်သော 'သူရဲကောင်းခန်းမ' ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲတွင် ထိုရင်းနှီးနေသောပုံရိပ်ကို သူက အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ရှောင်ယွဲ့က 'သူရဲကောင်း ခန်းမ' သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အသတ်ခံရပြီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ၌ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းက သူမကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မကြည့်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်သာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ဖျောက်လျက် သူတို့အနားမှ ဖြတ်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မြို့ဟောင်း အပျက်အစီးတွေထဲကနေ အစပြုမြို့ငယ်ကို ပြန်သွားဖို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ သက်တမ်း ရက် ၅၀၀၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ရက် ၁,၀၀၀၊ တတိယအကြိမ်မှာ ၂,၀၀၀... ပြန်သွားတိုင်း လိုအပ်တဲ့ သက်တမ်းက နှစ်ဆတိုးသွားတာ”</p> <p> </p> <p>“ဆယ်ကြိမ်မြောက်ပြီးရင် ၁,၀၂၄ ဆ ဖြစ်သွားပြီ... ဒါကြောင့် မဖြစ်မနေ လိုအပ်တာမျိုး မဟုတ်ရင် တကယ်ပြန်မသွားသင့်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယခင်က ချင်ဖုန်း ပြန်မသွားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အစပြုမြို့ငယ်များထဲရှိ သာမန်မိစ္ဆာများစွာက ဘော့စ်များအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာမည်ဖြစ်ကာ ဘော့စ်အရေအတွက်များ များပြားလာမည်ကို သူက ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ပြန်သွားပြီး ထိုဘော့စ်များကို ရမ်းသမ်းသတ်ဖြတ်မည်ဆိုပါက သူသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မလိုအပ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... အကယ်၍ သူက အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် အစပြုမြို့ငယ်သို့ ဆက်တိုက်ပြန်နေမည်ဆိုပါက နောက်ပိုင်း၌ တကယ်ပြန်သွားရန် လိုအပ်လာချိန်တွင် သက်တမ်း ရက်သောင်းချီ သို့မဟုတ် သိန်းချီ၍ပင် ကုန်ကျနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ၌ အစပြုမြို့ငယ်များတွင် တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိပြီး အစားထိုး၍ မရနိုင်သော အရာများ ထွက်ပေါ်လာတတ်၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် တည်ရှိနေနိုင်သည့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ကျောက်စာချပ်ကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်တွေကို အဓိကတိုက်ကြီးပေါ်မှာလည်း ငါရှာလို့ ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ကျောက်စာချပ်လိုမျိုး အရာတွေကတော့ ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် လုံးဝ လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>အစပြုမြို့ငယ်သို့ ပြန်သွားရာတွင် ကုန်ကျမည့်သက်တမ်းကို ချွေတာရန်အတွက် ချင်ဖုန်းက ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်မှသာ အစပြုမြို့ငယ်ဆီသို့ ပြန်သွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်းထဲမှာ ကိုယ့်ထက် အဆင့်ငါးဆင့်နိမ့်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ရင် ရရှိမယ့် အတွေ့အကြုံမှတ်နဲ့ သက်တမ်းတွေက စတင် လျော့ကျသွားတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်တွေအတွက်ကတော့...”</p> <p> </p> <p>“အရင်က ငါ့ထက် အဆင့်ငါးဆင့်ကျော်နိမ့်တဲ့ သာမန်မိစ္ဆာတချို့ကို လမ်းကြုံလို့ သတ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်တွေ မရခဲ့ဖူးဘူး”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာအဆင့်က အရမ်းနိမ့်နေရင် ပေးတဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အမှတ်တွေကလည်း လျော့ကျသွားတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ချင်ဖုန်းအနေဖြင့် မိစ္ဆာများသတ်ရန် အစပြုမြို့ငယ်သို့ ပြန်သွားဖို့ ပို၍ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“လနက်မြို့ငယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါက တော်တော်နောက်ကျမှ ပေါ်လာတဲ့ မြို့ငယ် ဖြစ်လောက်တယ်”</p> <p> </p> <p>ဤမြို့ငယ်လေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချင်ဖုန်းထံ၌ မှတ်မှတ်ရရ သိပ်မရှိလှချေ။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူက မြေအောက်ရှိ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်အစီအရင်ဆီသို့ လှေကားများမှတစ်ဆင့် ဆင်းသွားလိုက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပေါ်လာသော စာသားအကွက်ထဲတွင် 'လနက်' ဟူသော စကားလုံးကို ရိုက်ထည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သက်တမ်း ရက် ၅၀၀ ကို အသုံးပြု၍ နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက 'လနက်မြို့ငယ်' သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းအခန်းထဲမှ သူထွက်လာချိန်၌ ဤမြို့ငယ်လေးထဲတွင် လူအတော်များများ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဟိုင်မြို့ တရားဝင်အဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းများကလည်း ဆိုင်ခန်းများ ဖွင့်လှစ်ထားကာ သက်တမ်းများကို ၁း၅၀,၀၀၀ အချိုးဖြင့် ဝယ်ယူနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးများကလည်း သက်တမ်းများကို ဝယ်ယူနေကြကာ သူတို့၏ အချိုးအစားများမှာလည်း သိပ်မကွာခြားလှချေ။</p> <p> </p> <p>ကစားသမားအချို့ကလည်း အဖွဲ့များ ရှာဖွေနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကစားသမားအချို့ကမူ တောင်းရမ်းနေကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကစားသမားအချို့က ငြင်းခုံနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်မြို့လုံး၏ ဘေးကင်းဇုန်တစ်ခုလုံးမှာ လူများဖြင့် စည်ကားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အားနည်းသော သက်ကြီးရွယ်အိုများကို ကူညီပေးသည့် ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းအချို့ပင် ရှိနေသေးကာ ထိုအဖွဲ့များက သူတို့ကို အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိအောင် ကူညီပေးနေကြခြင်းပင်။ သို့မှသာ သူတို့က ဂိမ်းထဲမှ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်ကာ ဂိမ်းထဲတွင် ပိတ်မိပြီး ငတ်မွတ်၍ သို့မဟုတ် ရေငတ်၍ သေဆုံးခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ထိုအဖွဲ့အစည်းများက လူများကို လုံးဝ အခမဲ့ ကူညီပေးနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“အဖွား... သဘောတူညီချက်အရ ကျွန်တော်တို့က အဖွားကို အဆင့် ၃ အထိ ခေါ်လာပေးပြီးပြီ”</p> <p> </p> <p>“အဆင့်တင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ အဖွားက သက်တမ်း ၇၂ ရက် ရထားတယ်။ အဲ့ဒါကို အခု ကျွန်တော်တို့ဆီ လွှဲပေးပါ”</p> <p> </p> <p>လူငယ်အနည်းငယ်က အဖွားအိုတစ်ဦးနှင့်အတူ မြို့အပြင်ဘက်မှ ပြန်လာနေကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဖွားအိုက ဘေးကင်းဇုန်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းဆိုသလို သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုတော့၏။ “သဘောတူညီချက်တွေ ဘာညာတွေ ငါ ဘာမှ မသိဘူး။ နင်တို့က ငါတို့လိုလူတွေကို အဆင့်တင်ပေးနေတဲ့ ပရဟိတအဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒါကို ငါ့လို အဖွားအိုကြီးဆီကနေ ပိုက်ဆံတောင်းနေတယ်ပေါ့လေ။ အတော်ကို အရှက်မရှိတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုအဖွားအိုက ထိုနေရာ၌ပင် ဂိမ်းထဲမှနေ၍ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော လူငယ်လေးများကို လုံးဝ မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့က သူ့ကို အဆင့် ၃ အထိ ခေါ်လာပေးတာတောင် သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း သက်တမ်းကို မပေးတဲ့အပြင် ငါတို့ကို ဆဲတောင် ဆဲသွားသေးတယ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဒီမသေနိုင်တဲ့ အဖွားကြီးက... စောနတုန်းကတော့ သဘောကောင်းပြီး ရင်းနှီးတဲ့ပုံစံမျိုး လုပ်နေပြီးတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ငါတို့ကို ကျောခိုင်းသွားတယ်ပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာက လိပ်စာတွေကိုပါ ငါတို့ တောင်းထားသင့်တယ်။ သူတို့ မပေးဘူးဆိုရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာအထိ လိုက်သွားပြီး သူတို့ကို အန်ထုတ်ခိုင်းရမယ်...”</p> <p> </p> <p>သက်တမ်း ၇၂ ရက်မှာ လက်ရှိအချိုးအစားအရဆိုလျှင် ငွေသား ၃.၆ သန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိအချိန်၌ ငွေသား၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မယှဉ်သာအောင် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူအချို့က သူတို့၏ အကြွေးများကို မဆပ်ဘဲ နေခြင်းမှာ ပုံမှန်လိုပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းအနေဖြင့် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်း ရောက်ရှိလာမှုက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူတိုင်း၏ နေထိုင်မှုပုံစံများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ကိစ္စရပ်မျိုးစုံလည်း ဖြစ်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက အန်းယွီပို့ပေးထားသော နေရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ဖျောက်ထားသည့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းလျက် တစ္ဆေညခရီးသွားဝံပုလွေကို စီးနင်းကာ မြို့၏ မြောက်ဘက်ဆီသို့ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုသဖွယ်  ပြေးထွက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်း၌ပင် လနက်မြို့ငယ်၏ မြောက်ဘက်တည့်တည့်တွင်မူ...</p> <p> </p> <p>ချင်ရှောင်ယွဲ့၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်သော ဆံပင်တိုကောင်မလေး ချူယန်က အဖော်သုံးယောက်အပြင် သူမ၏ ဖခင်၊ မိခင်တို့နှင့်အတူ မြစ်ကမ်းဘေးတစ်ခု၌ မိစ္ဆာများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ရှာဖွေနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချူယန်နှင့် သူမ၏ အဖော်များမှာ 'မုန်ရှာမြစ်' ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ချူယန်၊ ရှောင်ယွဲ့က သူရဲကောင်းခန်းမဂိုဏ်းထဲကို တကယ်ကြီး ဝင်သွားတာလား။ အဲ့ဒီဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင်တွေဆီကနေ အခွန်တော်တော်များများ ကောက်တယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်...”</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ထဲရှိ မျက်မှန်တပ်ထားသော ကောင်မလေးတစ်ဦးက အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမက ချူယန်နှင့် ချင်ရှောင်ယွဲ့တို့၏ အခန်းဖော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမေးခွန်းကို ကြားသည်တွင် ဆံပင်တိုအလှလေးချူယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အင်း... ငါတို့နဲ့အတူ မုန်ရှာမြစ်ထဲကို ဝင်ဖို့ ငါသူ့ကို ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ သူက မလိုက်ချင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း သူက အခု အဆင့် ၁၀ တောင် ရောက်နေပြီလေ။ သူရဲကောင်းခန်းမက လူတွေက သူ့ကို တွဲခေါ်သွားပေးတာ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်တွင် အဖွဲ့ထဲရှိ လူငယ်တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p>


Save