Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူက တော်တော်လေး သဘောကောင်းတာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် “သူ့ကို အဆင့် ၁၀ အထိ ခေါ်လာပေးတယ်ဆိုရင်တောင် သူက ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးချခံရရုံသက်သက်ပဲ... သူရဲကောင်းခန်းမရဲ့ အဖွဲ့ဝင်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်တာက သုံးနှစ်တိတိ ကျွန်အဖြစ် ခံယူလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ”</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်မှာ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် မရှိရင် သာမန်မိစ္ဆာလေးတွေကိုပဲ သတ်ပြီး သက်တမ်းတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းနေတာက ပိုကောင်းတယ်။ ငါတို့လိုမျိုး သာမန်မိစ္ဆာလေးတွေကိုပဲ သတ်ပြီး ဘော့စ်နဲ့တွေ့ရင် ဆုတ်ခွာပြီး အကူအညီတောင်းတာက ပိုမကောင်းဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေက ပုံမှန်တိုးတက်နေပြီး ဘယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကိုမှ ခံစရာ မလိုဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်တွင် ချူယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ရှောင်ယွဲ့က သူ့ကိုယ်သူ သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေတာလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်အလုပ်အကိုင် ရှိနေတာကိုး... အဲ့ဒီအချက်နဲ့တင် သူက ငါတို့ထက် တကယ်ကို ပိုအစွမ်းထက်နေတာပါ”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“နေဦး၊ ရှေ့မှာ ချည်နှောင်သူ တစ်ကောင် ရှိနေတယ်။ ချူယန်၊ မြန်မြန် သူ့ကို အရှိန်လျှော့ချလိုက်”</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ရှေ့ မလှမ်းမကမ်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်၌ သံကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသော မျက်နှာမရှိသည့် လူပုံစံမိစ္ဆာတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ချူယန်၏ အလုပ်အကိုင်မှာ လေးသမား ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူမက 'နှင်းခဲမြား' စွမ်းရည်ကို သင်ယူထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပစ်မှတ်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမက ချက်ချင်း ရှေ့သို့တက်ကာ လေးကြိုးကို ဆွဲထုတ်၍ မြားတစ်စင်းကို တပ်ဆင်လိုက်၏။ နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြားတစ်စင်းက ချည်နှောင်သူထံသို့ လျပ်တပျက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချည်နှောင်သူ၏ ခေါင်းကို မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ကာ ၃၀% အရှိန်လျော့ကျသွားစေသည့် အာနိသင်ကို သက်ရောက်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဖွဲ့က ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြကာ ချည်နှောင်သူအပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့လေးယောက်၏ အနောက်တွင်မူ ချူယန်၏ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က လူလတ်ပိုင်းအရွယ်များဖြစ်ကြကာ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့ကြရသောကြောင့် နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်း ရောက်ရှိလာမည်ကို လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ချူယန်က သူတို့အတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် မြို့ထဲတွင်သာ နေရန်နှင့် အပြင်မထွက်ရန် ပြောထားခဲ့ပြီးနောက် သူမက သူတို့ကို အဆင့်တင်ပေးရန် လူအချို့ ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မထင်မှတ်ဘဲ ဤလနက်မြို့ငယ်၌ 'မုန်ရှာမြစ်' ဟုခေါ်သော ပရဟိတဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ထိုအဖွဲ့ထဲသို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ဝင်ရောက်ဖြစ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမကဲ့သို့သော သာမန်လူများအတွက် နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်းထဲတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ပြီး သာမန်မိစ္ဆာလေးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သတ်ဖြတ်ကာ သက်တမ်းပြန်လည်ရယူနိုင်ခြင်းကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချူယန်က နားလည်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌ မကစားတတ်သော သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မရှိသော အခြားသက်ကြီးရွယ်အိုများကိုပါ သူမက အဆင့်တင်ပေးရန် ကူညီပေးနိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ရှောင်ယွဲ့ကမူ ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ပင်...</p> <p> </p> <p>ချူယန်တို့ လေးယောက်ပါဝင်သော အဖွဲ့ထဲတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်သူ၊ မှော်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်သူ၊ ကာကွယ်သူနှင့် ကုသပေးသူတို့ ပါဝင်ပေသည်။ သူတို့လေးယောက်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ချည်နှောင်သူကဲ့သို့သော သာမန်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ လွယ်ကူလှ၏။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူတို့က ထိုမိစ္ဆာကို အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ထဲရှိ လူငယ်က ရှေ့သို့ တက်သွားကာ မိစ္ဆာထံမှ ကျဆင်းလာသော သက်တမ်းကို ကောက်ယူရန် ရည်ရွယ်လိုက်ချိန်၌ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အနီးနားရှိ တောအုပ်ထဲမှနေ၍ အရိပ်မြားများ ဆက်တိုက် ပျံထွက်လာကာ ထိုလူငယ်၏ ခေါင်းကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>-၄၂၉ (အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်မှု)။</p> <p> </p> <p>-၄၅၆ (အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်မှု)။</p> <p> </p> <p>-၄၅၂ (အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်မှု)။</p> <p> </p> <p>လူငယ်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးကာ ထိုနေရာ၌ပင် လဲကျသွားလေသည်။ မိစ္ဆာထံမှ သက်တမ်းကို မရလိုက်ရုံသာမက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သက်တမ်းများပါ ဆုံးရှုံးသွားရသေး၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် မောက်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ရယ်မောသံတစ်ချို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လခွမ်း၊ ဒီငတုံးက အရမ်း ပျော့လွန်းတယ်။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှောသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ မုန်ရှာမြစ်ထဲမှာ ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်သူမျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ။ အကုန်လုံးက အမှိုက်တွေချည်းပဲ”</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပါပဲ၊ တကယ့်စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ဘယ်သူကများ ဒီမသေသေးတဲ့ အိုကြီးအိုမတွေကို ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမှာတဲ့လဲ”</p> <p> </p> <p>ငွေအဆင့်နှင့် ကြေးအဆင့်ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာများကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကစားသမား ခြောက်ယောက်က တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြကာ ချူယန်အပါအဝင် ကျန်ရှိနေသော ငါးယောက်ကို လှောင်ပြောင်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ကောင်တွေ၊ မင်းတို့ဆီမှာရှိတဲ့ သက်တမ်းတွေ အကုန်ပေးစမ်း”</p> <p> </p> <p>ချူယန်နှင့် တခြားသူများ၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားပြများနှင့် တိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အနေဖြင့် လဲလှယ်၍ရသော သက်တမ်းများအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရမည်ပင်။ သို့မဟုတ်ပါက လဲလှယ်၍ရသော သက်တမ်းနှင့် လဲလှယ်၍မရသော သက်တမ်း နှစ်မျိုးလုံး၏ ထက်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဓိကအချက်မှာမူ...</p> <p> </p> <p>သူတို့ထံတွင် လဲလှယ်၍ရသော သက်တမ်း မည်မျှရှိကြောင်းကို ပြသရန် နည်းလမ်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့က အနည်းငယ်သာ ပေးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက အကုန်မပေးဟု ထင်သွားပါလျှင်လည်း သူတို့ သတ်ဖြတ်ခံရဦးမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ချူယန်က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “တရားဝင်အဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက တောရိုင်းထဲမှာ လူသတ်တာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားတယ်။ ရှင်တို့က အလိုရှိစာရင်း အသွင်းခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ထိုအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်မောင်းတွင် နက်မှောင်သော နဂါးတက်တူးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသည်တွင် တက်တူးနှင့်လူငယ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။ “တရားဝင်အဖွဲ့က ငရဲကိုပဲ သွားပါစေ။ ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလို့လား။ သူတို့ရော ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလို့လား။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့၊ မင်းကို သုံးစက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုလူ စကားမဆုံးခင်၌ပင်။</p> <p> </p> <p>ရွှပ်။</p> <p> </p> <p>ကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟို၌ အရိပ်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လျပ်တစ်ပြက် ပေါ်ထွက်လာကပြီး အပြင်ဘက်သို့ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ခုတ်ပိုင်းသွားလေရာ တက်တူးနှင့်လူနှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များ၏ ခေါင်းများမှာ ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားကာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်ထွက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဓားပြခြောက်ယောက်စလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားကြကာ သူတို့၏ အလောင်းများက ပြိုလဲကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအလောင်းခြောက်လောင်းပေါ်၌ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပန်းပွင့်များ ပွင့်လန်းလာသည်ကို ချူယန်နှင့် တခြားသူများ မြင်လိုက်ရ၏။ မြင်ကွင်းက အလွန်အမင်း ထူးဆန်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“လခွမ်း၊ ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူက သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်လိုက်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟူး... ဒါက အရမ်းကြမ်းလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“ဝေါ့...”</p> <p> </p> <p>ချူယန်၏ အနောက်ရှိ လူတိုင်းမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြချိန်၌ သူမ၏ မိခင်မှာမူ ပျို့အန်ချင်စိတ်ကြောင့် အော့အန်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံးက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြကာ အတော်လေး ထိတ်လန့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ချူယန်က သတ္တိမွေးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မည်သူကမျှ သူမကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်ပန်းပွင့်များကသာ အလောင်းခြောက်လောင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက... အရိပ် ဖြစ်လောက်မလား”</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ချန်နယ်ထဲတွင် ချူယန်က မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ “သူက တော်တော်လေး သဘောကောင်းပုံရတယ်”</p> <p> </p> <p>မျက်မှန်နှင့် ကောင်မလေးက အနည်းငယ် လေးစားအားကျဟန်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရ၏။ “အရိပ်လား။ အရိပ်က ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့ မြို့ငယ်လေးကို ရောက်လာရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>လူကောင်ထွားထွား လူငယ်လေးကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။ “တွေးကြည့်ရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ။ ဂုရုကြီးအရိပ်ပဲ ဒီလောက် ကြမ်းနိုင်မှာလေ။ ငါက တကယ်ကြီး ဂုရုကြီးအရိပ်ကို မြင်လိုက်ရတာလား”</p> <p> </p> <p>ချူယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဟန်ဖြင့် “မြင်ရတာ နင့်ခြေထောက်ကိုပဲ နေမှာပေါ့... နင် ဘယ်မျက်လုံးနဲ့ မြင်လိုက်လို့လဲ။ သူက ကိုယ်ထင်တောင် မပြသွားဘူး”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ ချင်ဖုန်းက သူတို့နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူက လမ်းကြုံ၍ ဖြတ်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ချူယန်ကို မြင်တွေ့သွားသောကြောင့် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင် ထိုအဖွဲ့က မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုပင် ချင်ဖုန်းက သေချာ မကြည့်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမြန်နှုန်းက အရမ်းမြန်လွန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် တစ္ဆေညခရီးသွားဝံပုလွေက သူ့ကို မီတာတစ်ရာကျော်အထိ သယ်ဆောင်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>လမ်းခုလတ်၌ အရှေ့တွင် ကစားသမားအမှတ်စဉ်နောက်၌ 'လူသတ်သမား' အမှတ်အသား ပါရှိသော ကစားသမား အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူက လမ်းကြုံသလို တိုက်ခိုက်လိုက်ကာ သာမန်မိစ္ဆာများကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ လူသတ်သမား အမှတ်အသားက ၅ ထပ်ပြည့်တော့မယ်”</p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ ၅ ထပ်သာ ပြည့်သွားရင် အဲ့ဒီ NPC ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတယ်... လက်ရှိအဆင့်မှာ အဲ့ဒီလူနဲ့ ငါ မတွေ့ချင်သေးဘူး”</p> <p> </p> <p>လူသတ်သမားတစ်ဦးအနေဖြင့် အခြားသော လူသတ်သမားများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သတ်ဖြတ်မှုတန်ဖိုးက လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ဖုန်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သတ်ဖြတ်မှုတန်ဖိုးကို လျှော့ချရန်နှင့် 'ထိုသူ' ၏ စောစီးစွာ ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်းမှ ရှောင်လွှဲရန်အတွက်သာ ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ခြေရာလက်ရာမကျန် ကိုယ်ဖျောက်လျက် ထိုနေရာမှ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်အထိ ချူယန်ကို သူကယ်တင်ခဲ့မိကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လနက်မြို့ငယ်။</p> <p> </p> <p>နက်မှောင်သော နဂါးတက်တူးရှိသည့် လူငယ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်ငါးယောက်တို့မှာ မြို့လယ်ခေါင်၌ အတူတကွ ပြန်လည်ရှင်သန်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ခြောက်ယောက်စလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံး၌ 'လူသတ်သမား' အမှတ်အသားများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်း၏ ပန်းပွင့်ခြင်းကျိန်စာဖြင့် စုပ်ယူမှုကိုပါ ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်တွင် သူတို့ထံရှိ လဲလှယ်၍ရသော သက်တမ်းများအားလုံး သုညအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင်...</p> <p> </p> <p>လူသတ်သမား အမှတ်အသား ၂ ထပ်ဖြင့် အသတ်ခံရခြင်းဖြစ်လေရာ သူတို့၏ လဲလှယ်၍မရသော သက်တမ်းမှာလည်း တစ်ဝက်လျော့ကျသွားပြီး နောက်ထပ် တစ်ဝက်ကိုပါ ချင်ဖုန်းက စုပ်ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နက်မှောင်သော နဂါးတက်တူးနှင့် လူငယ်ထံတွင် မူလက လဲလှယ်၍မရသော သက်တမ်း ရှစ်နှစ်ခန့် ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>သူ ပြန်လည်ရှင်သန်လာချိန်၌ သူ၏ လဲလှယ်၍မရသော သက်တမ်းမှာ နှစ်ဝက်ပင် မပြည့်တော့ကြောင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ချီးပဲ၊ စနစ်အသိပေးချက်က ငါတို့ကို သတ်သွားတာ အရိပ်လို့ ပြနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်အရိပ်က ဘာလို့ ဒီလိုဝေးခေါင်တဲ့ မြို့ငယ်လေးမှာ ပေါ်လာရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ပြီးသွားပြီ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းတွေ ဒီလောက်အများကြီး လျော့သွားရတာလဲ။ ငါ့ဆီမှာ လဲလှယ်လို့ရတဲ့ သက်တမ်းတွေ လုံးဝ မကျန်တော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“နေဦး၊ ငါတို့ဆီမှာ လူသတ်သမား အမှတ်အသား ရှိနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ထွက်၊ ဂိမ်းထဲကနေ မြန်မြန် ထွက်”</p> <p> </p> <p>သူတို့ သဘောပေါက်သွားချိန်၌ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>မြို့ထဲတွင် တရားဝင်အဖွဲ့တစ်ခုက သူတို့ထံရှိ 'လူသတ်သမား' အမှတ်အသားကို တွေ့သွားခဲ့ကာ အေးစက်သော အပြုံးများဖြင့် သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို မှတ်ထားလိုက်”</p> <p> </p> <p>“နဂါးမည်းကလည်း နဂါးပဲ၊ ကြက်ဆင်အရသာနဲ့ နဂါးလေး...”</p> <p> </p> <p>“လောလောဆယ်တော့ သူတို့ရဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာက အထောက်အထားတွေကို မသိရသေးပေမဲ့ သူတို့ကို စာရင်းထဲ အရင်သွင်းထားပြီး ဂိမ်းထဲမှာ ဆုငွေထုတ်ထားလိုက်”</p> <p> </p> <p>တရားဝင်အဖွဲ့များက ကစားသမားအချင်းချင်း မြို့ထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသဖြင့် သေချာပေါက် သူတို့က အရေးယူမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အလိုရှိစာရင်း အသွင်းခံလိုက်ရသည်နှင့် တရားဝင်အဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းများနှင့် တွေ့ဆုံပါလျှင် သေချာပေါက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဂိမ်းထဲရှိ ပစ်မှတ်များကို ခြေရာခံရာ၌ ကူညီပေးနိုင်သော အထူးလျှို့ဝှက်အလုပ်အကိုင်အချို့ကိုလည်း တရားဝင်အဖွဲ့များက ပိုင်ဆိုင်ထားကြသေး၏။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကစားသမားများအတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခြိမ်းခြောက်ဟန့်တားမှုတစ်ခု ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လောလောဆယ်၌ ဂိမ်းကစားသမားများက အရမ်းများပြားလွန်းနေကာ တရားဝင်အဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းများက အလွန်နည်းပါးနေလေရာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ထားသော ကစားသမားများစွာက အပြင်ဘက်၌ မောက်မာနေနိုင်ဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ချင်ဖုန်းအတွက်မူ ဤအရာများက လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအားကြောင့် တရားဝင်အဖွဲ့များ၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံရရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>နှစ်မိနစ်မျှ ကြာပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက တောင်ကြားတစ်ခု ဝန်းရံထားသော ရေအိုင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ဤနေရာမှာ ရွှေအဆင့်ဘော့စ်ခုနှစ်ကောင် ရှိနေသောနေရာပင်။</p> <p> </p> <p>သူက တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဝေးမှလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် 'တီးတိုးသံ' များက ချင်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီတီးတိုးသံက... တကယ်ကြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ကျောက်စာချပ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျိန်စာသင့် ကျောက်စာချပ် ဖြစ်နေမလား”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p>


Save