Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၆) စွန်တစ်ခုကို စီးနင်းပြီး ရောက်လာသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်းသည် ဤစားသောက်ပွဲအတွက် ပထမဆုံး ရောက်လာသည့် ဧည့်သည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ၊ အင်အား၊ သိုင်းလောက၊ နန်းတွင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတို့တွင် ရှိသော အဆင့်အတန်းတို့အရ သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည် ဖြစ်ရန် လုံးဝ ထိုက်တန်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကြားတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ကွာဟချက်ကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည့်တိုင် ချန်းချန်ရှန် သူ့ကို သတ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့ လုပ်မှသာ သူသည် ရွှမ်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တာအိုအသင်းတော်တွင် ရှိသော သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက လူများကို စုလီအား တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားအောင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ ဤသည်က ချန်းချန်ရှန်၏ အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မရှိမှသာ အခြားသူများကို အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးထားသည်။ တောက်ပပြီး လှပသော နွေဦးရောင်ခြည်က ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်စ ပြုနေသော လမ်းမပေါ်သို့ ဖြာကျနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချန်းချန်ရှန် ပြတင်းပေါက်ကို တိုက်ဖြတ်ထွက်လာပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် သစ်သားစများ သူနှင့်အတူ ပါလာသည်။ အသက်တစ်ရှူစာ အချိန်အတွင်း သူ လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်အိမ်တော်၏ ဧကရာဇ်ရထားလုံးသည် နှစ်ထပ်အမြင့်ရှိပြီး တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် ရပ်ထားသည်။ သူ ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်လိုက်သောအခါ ရထားလုံး၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခြေထောက်များက ရထားလုံးပေါ်သို့ မကျရောက်သေးပေ။ သူ၏ ဓားမြှောင်က ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လျန်ဝမ်စွန်း၏ နဖူးဆီသို့ ထိုးစိုက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓားမြှောင်က မည်သည့် အင်အား၊ မည်သည့် အကန့်အသတ်မဲ့ မူလစွမ်းအင် တုန်ခါမှုမျှ မပါဘဲ အသံတိတ် ပျံသန်းသွားသည်။ ၎င်းသည် ချစ်စဖွယ် နွေဦးနေရောင်ခြည်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသော အရေးမပါသည့် အလင်းရောင် တစ်စက်နှင့် တူနေသော်လည်း လူအများအပြားကို မှင်တက်သွားစေခဲ့၏။ လျန်ဝမ်စွန်း၏ မျက်နှာအမူအရာပင် လေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်သော ဓားဆန္ဒ၏ အနှစ်သာရသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ကျော်လွန်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန် သန့်စင်ပြီး အလွန် အားကောင်းလှသည်။ စုလီကို သတ်ရန် လာရဲကြသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ၊ ရွှမ်ယန်မြို့မှ ဘုန်းကြီးများ ဖြစ်စေ၊ လျန်အိမ်တော်မှ အသေခံတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်စေ၊ ဓားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို နားမလည်သော သာမန် အစေခံမိန်းကလေးများ ဖြစ်စေ… ဤဓားမြှောင်ကို မြင်လိုက်ရသူ အားလုံး သူတို့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ကြရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနာကျင်မှု ခံစားချက်က ချန်းချန်ရှန်၏ ဓားဆန္ဒ၊ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ထက်ရှပြီး မွေးရာပါ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဓားဆန္ဒမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားမြှောင်သည် မျိုးဆက်သစ် နဂါးအော်သံဓား ဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။ အလင်းရောင်များ နေရာအနှံ့ ဖြာထွက်လာပြီး အရေးမပါသလို ထင်ရသော ဤအလင်းစက်လေးသည် တကယ်တမ်းတွင်မူ တောက်ပသော နေလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ အလင်းရောင်က အလွန် မျက်စိစူးရှစေသဖြင့် လူတိုင်း မျက်လုံးများကို မှေးထားလိုက်ကြရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထိုအခါမှသာ ချန်းချန်ရှန်သည် သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်ကို ဤအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြ၏။ ချန်းချန်ရှန်နှင့် ဓားချင်းယှဉ်ဖူးသော ရွှယ်ဟယ်နှင့် လျန်ဟုန်ကျွမ်းတို့သာ ဤအရာအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူတို့တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်သည် အလွန် ကျော်ကြားပြီးသား ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များထဲတွင် ချိုးရှန်းကျွင်းနှင့် ရွှီယို့ရုန်တို့၏ အောက်၌သာ ရှိသော ပါရမီအရှိဆုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ဖူးသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။ ရွှမ်ယန်မြို့တွင် ဤအချက်က ပို၍ မှန်ကန်နေ၏။ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသောကြောင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူ သာမန်လူငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်သည်ကိုသာ သိရှိထားကြပြီး သူ၏ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဝိညာဉ်တံခါးဖွင့်ခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုခြင်းကိုမူ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးကြပေ။ ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဓားလမ်းစဉ်တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုများက မည်မျှ နက်နဲနေသနည်း ဆိုခြင်းပင်။ ဤခဏတာ အချိန်လေးအတွင်း ရွှမ်ယန်မြို့ ဘုန်းတော်ကြီး ဟွာကျဲဖူ အပါအဝင် လူအများအပြားသည် ‘ချန်းချန်ရှန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက လျန်ဝမ်စွန်းကို တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လို့လား’ ဟူသော မဖြစ်နိုင်သည့် အတွေးတစ်ခုကို မတွေးမိဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဧကရာဇ်ရထားလုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ဓားမြှောင်၏ အသွားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေရသော လျန်ဝမ်စွန်းသည် ချန်းချန်ရှန်၏ ဓားဆန္ဒကို မည်သူထက်မဆို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရ၏။ သို့တိုင်အောင် ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံးကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်မှာ သူ ဆက်လက်၍ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ နေနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ချန်းချန်ရှန်၏ ဓားမြှောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေကာ မြင့်မြတ်မှုနှင့် ကျူးကျော်၍ မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပါရှိနေ၏။ ကျည်ပွေ့သည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာပြီး ချန်းချန်ရှန် ဓားမြှောင်၏ တောက်ပမှုကို လုံးဝ ဝါးမျိုသွားသည်။ ဤသည်က ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်သော ကြယ်တာရာနယ်ပယ်တစ်ခုလား… ချန်းချန်ရှန် ဤအရာကို တွေးနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်… အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓားမြှောင်က ထိုအလင်းရောင်ကို အလွန် လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်သွားသောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။ ဓားမြှောင် ထိုအလင်းရောင်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားသည့် အချိန်မှာပင် ချန်းချန်ရှန်လည်း အလင်းရောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်က နောက်ဆုံးတွင် လျန်အိမ်တော်၏ ဧကရာဇ်ရထားလုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ခိုင်မာသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် နင်းမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဓားမြှောင်က လျန်ဝမ်စွန်း၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ၎င်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ဘယ်ဘက်လက်က တစ်ချိန်ချိန်တွင် မြောက်တက်လာပြီး ချန်းချန်ရှန်၏ ဓားလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဓားမြှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းထားရန် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလက်ချောင်းနှစ်ချောင်းက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ လက်ချောင်းများကဲ့သို့ သွယ်လျနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ တောင်ထွတ်နှစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန်၏ ဓားမြှောင်က တကယ့် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ထိုတောင်ထွတ်နှစ်ခုက ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး မတိုက်ခိုက်မီ ချန်းချန်ရှန်သည် ဤတိုက်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ တွက်ချက်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက လျန်ဝမ်စွန်း၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ရှိ အားနည်းချက် သို့မဟုတ် ဟာကွက်ကို ရှာဖွေခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသည်။ လျန်ဝမ်စွန်းက သူ၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ကိုပင် ထုတ်မပြဘဲ သူ၏ ဓားမြှောင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကိုသာ အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်က လွတ်မြောက်ခြင်းစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာလော…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်း၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ချန်းချန်ရှန် ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူ၏ အင်အားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန် နက်နဲလွန်းလှပြီး သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာနေ၏။ သို့သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အေးစက်မှုက သူတို့၏ အင်အားကွာခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အခြားနည်းလမ်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသေးပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော ဓားကို ထုတ်မသုံးရသေးသောကြောင့်တည်း။ ထိုအစား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အေးစက်မှုက သူ ရရှိလိုက်သော ဝိုးတဝါး ခံစားချက်တစ်ခုမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်းက သူ၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်မထားပေ။ ၎င်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနှင့် မသက်ဆိုင်သလို အထင်သေးမှုနှင့်လည်း မသက်ဆိုင်ချေ။ ထို့ပြင် လျန်ဝမ်စွန်းက သူ့ကို အရှက်ခွဲချင်သောကြောင့်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအပြုအမူက လျန်ဝမ်စွန်း၏ အမူအရာနှင့် အဆင့်အတန်းတို့ဖြင့် မကိုက်ညီသောကြောင့်တည်း။ ၎င်းက စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပြုလုပ်မည့် အမှားမျိုးနှင့်လည်း မတူပေ။ သို့ဆိုလျှင် လျန်ဝမ်စွန်း ဘာကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်း။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နောက်တစ်ခဏ၌ ချန်းချန်ရှန် သူ၏ စစ်မှန်သော ဓားကို အသုံးပြုချိန် မရမီ လျန်ဝမ်စွန်း စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ ကြာပန်းနက် ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ကြယ်အစအနများ စတင် လွင့်မျောလာပြီး ချီစွမ်းအင်တစ်ခုက လောကကြီးကို နှစ်ခြမ်း ခွဲပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်းက သူ၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ချန်းချန်ရှန်က သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကြယ်တာရာနယ်ပယ် အတွင်းသို့လည်း ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းအတွင်း၌ အကျဉ်းချခံထားရသည်ဟု ပြောလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။ ကြယ်တာရာသိပ်သည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ကြယ်တာရာနယ်ပယ်တစ်ခု၏ အရေးအကြီးဆုံး အသုံးဝင်မှုမှာ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှမဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။ လျန်ဝမ်စွန်းက ဤနည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုရခြင်းမှာ မည်သည့် အကြောင်းပြချက် ရှိသနည်း။ သူ၏ ပြိုင်ဘက် လုပ်ရပ်များ နောက်ကွယ်တွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိရမည်ကို ချန်းချန်ရှန် သိသည်။ သူက ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း စဉ်းစား၍ မရခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဓားနှလုံးသားက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားဆန္ဒက ယခင်အတိုင်း ခိုင်မာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညာခြေက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မူလစွမ်းအင်က ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်စွန်း၏ မျက်လုံးများ ပို၍ တောက်ပလာပြီး ပို၍ လေးနက်လာကာ ပို၍ တည်ကြည်လာသည်။ ချန်းချန်ရှန်၏ မူလစွမ်းအင်က သိသိသာသာ တိုးလာသည်ကို သူ အာရုံခံမိပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်းချန်ရှန်၏ စစ်မှန်သော ဓား ရောက်လာတော့မည်ကို လျန်ဝမ်စွန်း သိသည်။ သို့သော်လည်း ဤဓားသည် ဓားထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ မသိပေ။ ဤတိုက်ခိုက်မှုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုလီ သေဆုံးသွားလိမ့်မည် ဆိုခြင်းကိုသာ သူ သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာအားလုံးအတွက် အချိန်တစ်ခဏလေးသာ လိုအပ်သော်လည်း ချန်းချန်ရှန် အနေဖြင့် လျန်ဝမ်စွန်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သို့သော်လည်း လျန်ဝမ်စွန်းကမူ စုလီ သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု အလွန် သေချာနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရလဒ်အနေဖြင့် များစွာမကြာမီတွင် ချန်းချန်ရှန် နားလည်လိုက်သည်မှာ သူ ဤအခိုက်အတန့် ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ကြောင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့် အစတွင် နှင်းပွင့်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ လျန်အိမ်တော်၏ ဧကရာဇ်ရထားလုံးပေါ်သို့ လွင့်မျော ကျဆင်းလာသောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းပွင့်များက တည်းခိုခန်း ဝန်းကျင်ရှိ လမ်းမများပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နွေဦးနှောင်းပိုင်း ကာလဖြစ်သော ရွှမ်ယန်မြို့၌ ရုတ်တရက် နှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်းချန်ရှန် လျန်ဝမ်စွန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းအတွင်း၌ ခံစားချက်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မတွေ့ရပေ။ ဤအချက်မှတစ်ဆင့် လျန်ဝမ်စွန်းသည် သူ့ကို သတ်ရန် ဘယ်သောအခါမျှ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။ ဟုတ်ပါသည်… လျန်ဝမ်စွန်းက ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး ဖြစ်နေလျှင်ပင် လုံးဝ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာမှသာ သတ်ဖြတ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တာအိုသခင်နှင့် မေ့လီရှာတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရရှိထားသော ရိုးရာကျောင်းတော်မှ ဤလူငယ်လေးကို သူ မသတ်ချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် သူ၏ ကြယ်တာရာနယ်ပယ်ကို အသုံးပြု၍ ချန်းချန်ရှန်ကို သူ့ရထားလုံးပေါ်၌ ထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြင့် လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတိုက်ပွဲက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဖြစ်ပွားမည့် တိုက်ပွဲ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ပြီး စုလီကို သတ်မည့်သူမှာ အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလူက ဘယ်သူလဲ… ဤစားသောက်ပွဲအတွက် နောက်ဆုံး ရောက်လာမည့် ဧည့်သည်က ဘယ်သူလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နွေဦးရောင်ခြည်သည် လေနှင့် နှင်းများကြောင့် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှင်းကျနေသော ကောင်းကင်မှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် မျက်နှာကို စက္ကူဖြူတစ်ချပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ စက္ကူကို အပေါက်နှစ်ပေါက် ဖောက်ထားပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖော်ပြထားသည်။ ကျန်သော စက္ကူအပိုင်းတွင် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို ကိုယ်စားပြုရန် ရိုးရှင်းသော မျဉ်းအနည်းငယ် ဆွဲထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုထူးဆန်းသည့် လူ၏ မျက်လုံးများက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေကာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ကင်းမဲ့နေသည်။ ရူးသွပ်သွားမတတ် အေးစက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူ၏ ခါးတွင် ကြိုးတစ်ချောင်း ချည်နှောင်ထားသည်။ ကြိုး၏ အခြားတစ်ဖက်သည် ကောင်းကင်တွင် ရှိနေပြီး ဧရာမ စက္ကူစွန်ကြီးတစ်ခုနှင့် ချည်နှောင်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစွန်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်သို့ စက္ကူစများကို အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကျဲချနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်က နှင်းလဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ယန်မြို့သို့ လွင့်မျောကျဆင်းနေသော နှင်းများသည် မူလက စက္ကူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုထူးဆန်းသည့် လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းလှ၏။ သူ မြေပြင်မှ ကျန့်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း နိုင်ထက်စီးနင်းဆန်ပြီး ရူးသွပ်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခုက လမ်းမများကို ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများသည် ခုခံရန် မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားနိုင်ကြပြီး သာမန်လူများမှာမူ ချက်ချင်း သတိလစ်မေ့မြောသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ အမိုးကြွပ်နက်များနှင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော တံစက်မြိတ်များသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျောက်စရစ်မှုန့်များအဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသည်။ ဒုတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ တည်းခိုခန်း၏ အမိုးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး နံရံများ ကွဲအက်သွားကာ အတွင်းမှ မြင်ကွင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လွင့်ပျံနေသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် နှင်းများကြားတွင် ကျိုးပဲ့နေသော တန်းများနှင့် ပရိဘောဂများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြမ်းပြင်ကို လူအုပ်ကြီးက ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပျက်အစီးများကြားတွင် ကုလားထိုင်တစ်လုံး ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ့လက်ထဲ၌ စုတ်ပြတ်ဟောင်းနွမ်းနေသော စက္ကူဝါထီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းမများသည် ရုတ်တရက် သုဿာန်တစပြင်အလား တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က လူများစွာ စုလီ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုလူထံမှ လှံတစ်ချောင်းက စုလီထံသို့ ထိုးစိုက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတ္ထုလှံ၏ ရုတ်တရက် ထိုးနှက်မှုနှင့်အတူ စက္ကူနှင်းများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟည်းသွားသည်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း ဝန်းကျင်ရှိ လူများ အားလုံး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ကျန်း…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆေးခြယ်သံချပ်ကာ ရှောင်ကျန်း…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က အခြားတစ်ယောက်ကို သတ်ရန် စွန်တစ်ခုကို စီးနင်းပြီး ရွှမ်ယန်မြို့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူသတ်ရန် လာခဲ့သော လူကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် နှင်းပွင့်များအဖြစ် ပြုလုပ်ထားသော စက္ကူများကို ကြိုတင် ဖြန့်ကျဲချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ရောက်လာပြီ ဖြစ်၍ ထိုလူ သေချာပေါက် သေဆုံးတော့မည်ဟု သူ ယုံကြည်သောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက စုလီ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ရူးသွပ်သော ကိစ္စမျိုးကို လွတ်မြောက်ခြင်းစာရင်း၏ အဆင့်နှစ်နေရာတွင် ရှိသော ထိုအရူးမှလွဲ၍ အခြား မည်သူ လုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ နိုင်ထက်စီးနင်းဆန်သော အသွင်အပြင်မျိုးကို ဆေးခြယ်သံချပ်ကာ ရှောင်ကျန်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သတ္ထုလှံက ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်သွားပြီး ရွှမ်ယန်မြို့ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ရှောင်ကျန်း၏ နိုင်ထက်စီးနင်း လှံချက် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုလီ ဒဏ်ရာမရဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် ၎င်းကို လေးလေးနက်နက် တုံ့ပြန်ရပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီ ဖြစ်ရာ ဤလှံချက်ကို မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိအချိန်တွင် ချန်းချန်ရှန်သည် လမ်းမပေါ်၌ လျန်ဝမ်စွန်း၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် မည်သူက သူ့ကို ကူညီပြီး ဤလှံချက်ကို ပိတ်ဆို့ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၃၈၆) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save