Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးဖြူကို ဝါးမြိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​“အား”</p> <p>“အမွေခံထိုက်တဲ့ ပိုးကောင်” နဂါးဖြူက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>‘ယွင်ကျဲလေး’ နယ်မြေမှာ စတင်တုန်ခါလာခဲ့သည်။</p> <p>လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်လာပြီး တိမ်တိုက်များအထက်တွင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>“သေစမ်း။ ငရဲကို သွားလိုက်တော့”</p> <p>ဝုန်း။ ဝုန်း။</p> <p>ကြီးမားသော လျှပ်စီးတုံးကြီးများက အောက်သို့ ပစ်ချလာခဲ့သည်။</p> <p>နဂါးဖြူမှာ မမြင်ရသလို အာရုံလည်း မခံနိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏ တည်နေရာကိုမူ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လျှပ်စီးများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ရိုက်ချက်တစ်ခုစီတိုင်းက ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ ဖြူဖွေးသော အကြေးခွံများမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး”</p> <p>သားသတ်သမား၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခုအခါ သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးချီ  ၏ တိုက်စားမှုကို ခုခံနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် နီးစပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ယန်စွမ်းအင်  နှင့် လျှပ်စီးစွမ်းအင်တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ အင်အားမှာ နဂါးဖြူထက် နိမ့်ပါးပြီး ယခုအခါ သူသည် ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံထားရသည်။</p> <p>ခဏမျှ သူသည် လျှပ်စီးများ သူ့ကို မထိမှန်စေရန် မဝံ့မရဲဖြင့် ပြာပြာသလဲ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့ရသည်။</p> <p>ဝုန်း။</p> <p>နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ခုက နဂါးဖြူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ကွဲလွင့်သွားပြီး သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကန့်သတ်ချက်များ မရှိတော့သည့်အတွက် သူသည် သားသတ်သမားကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သားသတ်သမားကို အာရုံစိုက်ထားသကဲ့သို့ သူသည် ချန်ရှီ၏ ခြေရာလက်ရာများကိုလည်း ရှာဖွေနေခဲ့သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်ရှီမှာ အမြန်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ အာရုံခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“အဲဒီ အမွေခံထိုက်တဲ့ကောင်။ မင်း သေလိုက်တော့”</p> <p>နဂါးဖြူသည် မီတာတစ်ထောင်နီးပါး ရှည်လျားသော သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်လိုက်ပြီး နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ လျှပ်စီးနယ်ပယ်  နှင့်အတူ သားသတ်သမားထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဟိန်းဟောက်သံများမှာ အဆုံးမရှိဘဲ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သွန်းလောင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>သားသတ်သမားမှာ မပေါ့ဆရဲပေ။ သူသည်လည်း ခုခံရန်အတွက် သူ၏ အနက်ရောင်မြူခိုးနယ်ပယ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှပြီး သူသည် ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ လျင်မြန်စွာ ကွဲလွင့်ပျောက်ကွယ်လာခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းသော အင်အားပင် ဖြစ်သည်။ လင်းချီယဲ့နှင့် ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံစဉ်ကပင် သားသတ်သမားမှာ ဤမျှလောက်အထိ အဖိနှိပ်ခံခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။</p> <p>“တောက်။ ငါ့ရဲ့ အင်အားက သူ့အတွက် ဘာမှ ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်ပါလား။ ဒီကောင်က ‘လူသားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်’ ရဲ့ အားကောင်းတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်နဲ့တောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာပဲ”</p> <p>လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သားသတ်သမားမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် နဂါးဖြူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ခံစစ်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်တော့သည်။ မည်သည့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် နဂါးဖြူကို ထိရောက်သော ထိခိုက်မှု တစ်ခုမှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>“မင်း တကယ်ပဲ ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ချင်တာလား” ဟု သားသတ်သမားက ထွက်ပြေးရင်း နဂါးဖြူကို အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ကို သူ မဆင်မခြင် အသုံးမပြုလိုပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှာ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>“အသက်နဲ့ ရင်းရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းလို တွားသွားသတ္တဝါက ငါ့ရဲ့ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား”</p> <p>နဂါးဖြူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>၎င်းက သားသတ်သမားကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူသည် ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးစဉ်က ထိုမြွေကြီး မည်သို့ ခံစားခဲ့ရသည်ကို အနည်းငယ် နားလည်သွားမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် ကြက်သွေးရောင် မြွေကြီးကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်မနေခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး တစ်ချိန်က မိစ္ဆာပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အားအကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် မည်သို့မျှ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်သလို နဂါးဖြူကိုလည်း အနိုင်မတိုက်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်ပြီး အချိန်ဆွဲနေပါက သူသာလျှင် သေရမည့်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လောင်းကစားဆန်ဆန် တိုက်ခိုက်ပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ကို ရယူလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုမှတော့ ငါ့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်တဲ့ - ဝါးမြိုခြင်း - ကို မင်းကို ပြရတာပေါ့” ဟု သားသတ်သမားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>မီတာ ၁၀၀၀၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ဧရိယာမှာ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဟွင်း၊ နောက်တစ်ခါလား။ ဒီလှုပ်ရှားမှုကပဲ ငါ့အပေါ်မှာ အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”</p> <p>နဂါးဖြူ၏ မျက်လုံးများမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>သူသည် လျှပ်စီးများကို ဆင့်ခေါ်ရန် မည်မျှပင် စွမ်းအင်များ ထုတ်သုံးပါစေ၊ အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာ ကွဲလွင့်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p>သို့မဟုတ် သားသတ်သမား၏ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသည့်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်နေသဖြင့် နဂါးဖြူအနေဖြင့် အနက်ရောင်မြူခိုးများ၏ ပြန်လည်နိုးထမှုကို ကျော်ဖြတ်ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီအရာက ဘာကြီးလဲ”</p> <p>နဂါးဖြူ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ကုန်ဆုံးသွားရန် ခက်ခဲရုံသာမက ၎င်းတို့မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့မိချိန်တွင် သူ၏စွမ်းအင်များကိုပါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ သက်စောင့်အား  များပင်လျှင် အစားခံနေရသည်။</p> <p>“ငါ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို တစ်ခါသုံးလိုက်ရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ မင်း ငါ့ရဲ့ အနက်ရောင်မြူခိုးတွေထဲကနေ ထွက်မပြေးနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ဝါးမြိုမခံရမချင်း ဒါကို ရပ်တန့်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး”</p> <p>သားသတ်သမား၏ အသံမှာ နဂါးဖြူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>သူသည် ဤလျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်ပါက အနက်ရောင်မြူခိုးထဲရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဝါးမြိုပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းကို အဆုံးသတ်ရန် အခြားနည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပြင်ပအင်အားစုများ လိုအပ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မပြုလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>သူသည် နဂါးဖြူကို ဤသို့ ပြောလိုက်ရခြင်းမှာ သူ့ကို ခြောက်လှန့်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားစေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနည်းဖြင့် သူသည် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ရပ်တန့်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နဂါးဖြူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှလည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“မင်းက ဒါနဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”</p> <p>​နဂါးဖြူက ခေါင်းလှည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သားသတ်သမား ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသည်ကို မမြင်ရသလို ဦးတည်ချက်ကိုလည်း မပြောနိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း သားသတ်သမား၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းကြောင့် သားသတ်သမားမှာ ထိုအတွင်းထဲ၌ ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးများမှာမူ နဂါးဖြူ၏ သက်စောင့်အားနှင့် စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုနေသည်ဟု သူ ခံစားရသော်လည်း ၎င်းမှာ မြန်ဆန်သောနှုန်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် သူသာ အလိုရှိပါက သူ၏ အင်အားဖြင့် အနက်ရောင်မြူခိုးများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလျင်မလိုတော့ပေ။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အခြေအနေတင်းမာနေကြသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘တာတာ’ ရွာမှ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးပေါ်တွင် ချန်ရှီမှာ အမောတကောဖြင့် ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ကျောက် အိုကြီး။ မြန်မြန်လုပ်ပါဦး။ ငါ့ကို သတင်းလေးတစ်ခု ပို့ပေးဖို့ ကူညီပါဦး”</p> <p>ချန်ရှီသည် သူနှင့် အနီးဆုံးရှိသော သူ၏မိတ်ဆွေ နယ်မြေသို့ တစ်လမ်းလုံး ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>‘ယွင်ကျဲလေး’ မှာ ‘တာတာ’ ရွာနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။ အကူအညီတောင်းရန် ပြန်သွားနေလျှင် အချိန်နှောင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏မိတ်ဆွေရှိသော ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို အသုံးပြု၍ သတင်းကို လျင်မြန်စွာ ပို့ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>“ချန်ရှီလား။ မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ”</p> <p>နှာခေါင်းချွန်ပြီး အကြေးခွံများပါသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ဂူထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူမှာ ချန်ရှီဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save