Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၁၇</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးဖြူကို ဝါးမြိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​“ငါ မင်းကို နောက်မှ ရှင်းပြမယ်။ ငါ့အတွက် ဟို့ထု ဆီကို သတင်း မြန်မြန် ပို့ပေးပါဦး။ ငါတို့ ထပ်ပြီး စောင့်နေရင် အချိန်နှောင်းသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ချန်ရှီက အရေးတကြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>သူ ဤမျှ ပြာပြာသလဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှာခေါင်းချွန် မိစ္ဆာမှာလည်း မပေါ့ဆရဲတော့ဘဲ သူ့ကို ဂူအနက်ပိုင်းရှိ အစီရင်ခံသော စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“စိတ်မလောပါနဲ့။ ဒီစက်ဝိုင်းက စွမ်းအင်တွေ အပြည့်ရှိပါတယ်။ မင်း ပို့ချင်တဲ့ သတင်းမှန်သမျှ ပို့နိုင်ပါတယ်”</p> <p>ဤကဲ့သို့ အကွာအဝေးရှည်သော ဆက်သွယ်ရေး စက်ဝိုင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအင်အများအပြား လိုအပ်သည်။</p> <p>ရိုးရှင်းသော သတင်းစကား တစ်ခုသည်ပင်လျှင် ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဒေဝါလီခံသွားစေနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အလွန်အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက် မဟုတ်ပါက တောင်သခင်များပင်လျှင် ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ဝန်လေးကြသည်။</p> <p>ချန်ရှီမှာ သူနှင့် ဟန်ဆောင်နေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် စက်ဝိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ အခြေအနေကို အမြန်ရှင်းပြပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားသော သတင်းစကားကို ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဟို့ထုမှာ လမ်းမများပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေစဉ် သူ၏ ခါး၌ ချိတ်ထားသော သတင်းလက်ခံသည့် ရတနာလေး လင်းထိန်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>သူသည် ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး သတင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟို့ထု၊ ငါတို့ အန္တရာယ်ကျနေပြီလို့ သခင့်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို လာပြီး ကယ်တင်ပေးပါ”</p> <p>ချန်ရှီ၏ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော အသံမှာ ရတနာလေးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဟို့ထု၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ သတင်းလက်ခံသည့် ရတနာကို ကိုင်ကာ မြို့စောင့်နတ်ကျောင်းတော်  ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ချန်ရှီပို့သော နောက်ထပ် သတင်းစကားများ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကိစ္စ၏ ပြင်းထန်ပုံကို ဖော်ပြနေကြသည်။</p> <p>ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုအရေးပေါ် အကူအညီတောင်းခံသည့် သတင်းများမှာ လင်းချီယဲ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>“နဂါးဖြူက ပုန်ကန်ပြီး သားသတ်သမားကို တိုက်ခိုက်နေတယ် ဟုတ်လား”</p> <p>လင်းချီယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ငါ့လူကို ထိရဲတဲ့သူ ရှိနေသေးတာလား။ ချက်ချင်း လမ်းပြစမ်း။ သူ ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ဟို့ထု၏ သွေးများမှာ ဆူပွက်လာခဲ့ပြီး သူသည် ချက်ချင်း လမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ယခင်က လင်းချီယဲ့က သားသတ်သမားကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို လွဲချော်ခဲ့သဖြင့် နောင်တရနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် လင်းချီယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ပျံသန်းနိုင်သော ရတနာအချို့၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဟို့ထုကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး လေထုထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသဖြင့် ချန်ရှီ သတင်းပို့ခဲ့သော တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိရန် မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p>“သခင်၊ ချန်ရှီက ဒီမှာ ရှိနေရပါမယ်”</p> <p>ဟို့ထု ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>သူတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူသည် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုနယ်မြေကို စကင်ဖတ်လိုက်ပြီး ချန်ရှီ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။</p> <p>ဝှစ်။</p> <p>သူသည် ဟို့ထုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချန်ရှီ၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“သားသတ်သမား အခု ဘယ်မှာလဲ”</p> <p>“သခင်” ချန်ရှီမှာ လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့အနေဖြင့် လေးနာရီအတွင်း ရောက်လာနိုင်လျှင်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှပြီဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>“သခင်၊ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးလာတုန်းက သူက နဂါးဖြူနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာပါ။ သူ ‘ယွင်ကျဲလေး’ မှာ ရှိနေဦးမှာပါ။ ကျွန်တော် အခု သခင့်ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပါ့မယ်”</p> <p>​လင်းချီယဲ့မှာ အချိန်ဆွဲမနေခဲ့ပေ။ သူသည် ချန်ရှီကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူ ညွှန်ပြသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>တောင်သခင်ဖြစ်သော နှာခေါင်းချွန် မိစ္ဆာအတွက်မူ သူသည် တစ်လမ်းလုံး ဝေခွဲမရသော အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>လေထုထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ထိုလူအနည်းငယ်၏ အော်ရာများသာ မရှိပါက သူသည် စိတ်ချောက်ခြားနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p>“သူက ဒဏ္ဍာရီထဲက သန့်စင်သောကလေးငယ် လား”</p> <p>နှာခေါင်းချွန် မိစ္ဆာနှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ လင်းချီယဲ့နှင့် အခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဘက်သို့ ကြောင်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး အသိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့ရသည်။</p> <p>‘ယွင်ကျဲလေး’ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကောင်းကင်မှာ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုနယ်မြေမှာ အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ခံထားရသည်။</p> <p>မီတာ သောင်းနှင့်ချီသော ဧရိယာမှာ မှောင်အတိ ကျနေခဲ့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ထိုမှောင်မိုက်မှု၏ အလယ်ဗဟို၌ လျှပ်စီးလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများကိုလည်း အခါအားလျော်စွာ ကြားနေရသည်။</p> <p>“ဟွင်း။ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းပညာမှာ ကြီးမားတဲ့ ကန့်သတ်ချက် ရှိရမယ်။ ငါ အပြင်မထွက်သရွေ့ မင်း ထွက်ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>နဂါးဖြူသည် အနက်ရောင်မြူခိုးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သားသတ်သမားမှာ ထိုမြူခိုးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုရန် သားသတ်သမား ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။ သူသာ သူ့ကို ဤသို့ ဆက်ပြီး အချိန်ဆွဲထားပါက ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုနိမ့်သော သားသတ်သမားသာလျှင် ပထမဆုံး အမောဆို့ သေဆုံးသွားမည့်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သားသတ်သမားမှာ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေသည်။</p> <p>နဂါးဖြူမှာ အနက်ရောင်မြူခိုးထဲတွင် ရှိနေပြီး ဆုတ်ခွာမသွားခဲ့ပေ။ နဂါးဖြူထံမှ သက်စောင့်အားနှင့် စွမ်းအင် မည်မျှအထိ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်ကို သားသတ်သမား မသိရှိပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သားသတ်သမားအတွက်မူ ၎င်းမှာ ပြည့်လျှံနေသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို နဂါးဖြူအား တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ပြောင်းလဲအသုံးချခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလွယ်တကူပင် ဖြေရှင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို ငါနဲ့အတူ သေအောင် ခေါ်သွားရတော့မှာလား”</p> <p>သားသတ်သမား၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် နာကျင်နေပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်လျှော့လိုက်ပါက သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝါးမြိုခံရမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>“ဘာလဲ၊ မင်း ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူးလား”</p> <p>နဂါးဖြူ၏ လှောင်ပြောင်သံမှာ အနက်ရောင်မြူခိုး၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုး နယ်ပယ်မှာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်သည့် လက္ခဏာများ စတင်ပြသလာသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ မသိရှိခဲ့သည်မှာ သားသတ်သမားသည် အနက်ရောင်မြူခိုး နယ်ပယ်ကို မထောက်ပံ့နိုင်တော့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူသည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းခါနီး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“နဂါးဖြူ၊ ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြောမယ်။ မင်းသာ ထွက်မသွားရင် ငါတို့ အတူတူ သေကြရလိမ့်မယ်”</p> <p>​သားသတ်သမား၏ အသိစိတ်မှာ စတင်၍ ဝေဝါးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ဝိညာဉ်မှာ နဂါးဖြူ၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဘဲ တွန့်လိမ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာမှာလည်း အလွန်ပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းမှာ ပျက်သုဉ်းသွားတော့မည့်အလား အလွန်အားနည်းသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား အလွန်အားကောင်းလာသည်။</p> <p>ဒီကောင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။</p> <p>နဂါးဖြူ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ ဆုတ်မသွားချင်သော်လည်း သူ၏ အတွင်းစိတ်က သူ့ကို ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ပြောနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>“မင်းက ငါ့ကို ခြောက်နေတာပဲ။ မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး”</p> <p>နဂါးဖြူ၏ မာန်မာနကြောင့် ‘ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်’ အလယ်အလတ်သာ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား သူ အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။</p> <p>သူ၏ တကယ့်အစွမ်းမှာ သူ ယခုပြသခဲ့သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အချို့သော အကြောင်းပြချက်များကြောင့် သူ၏ အင်အားမှာ လျော့နည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အထွတ်အထိပ် အင်အား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းထက်ပင် လျော့နည်းနေသေးသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သားသတ်သမားကဲ့သို့သော အမည်မသိ လူတစ်ဦးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save