Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၉</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးနက်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါ့ကို မြှူဆွယ်နေတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​မြင့်မြတ်သော အော်ရာတစ်ခုမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းများမှာ လူတိုင်းကို စွဲမက်စေလောက်အောင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလာခဲ့သည်။</p> <p>‘ယွင်ကျဲလေး’ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ သန့်စင်သောအလင်းတန်းများဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါ...”</p> <p>ယုံကြည်မှုအင်အားများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသော သားသတ်သမား၏ အသိစိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ဝါးမြိုခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယခု သူ မည်သို့ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သနည်း။</p> <p>သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤအရာများအားလုံးမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာခဲ့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၏ နားထဲ၌ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“မင်းက အရမ်းကို ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့တာပဲ”</p> <p>သားသတ်သမား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းချီယဲ့က သူ့ကို ပြုံးကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>“သခင်။ သခင်က ကျွန်တော့်ကို ကယ်ခဲ့တာလား”</p> <p>သားသတ်သမားမှာ ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားခဲ့ပြီး သူသည် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းပညာရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက အရမ်းကြီးတယ်။ ငါသာ မင်းကို မကယ်ခဲ့ရင် မင်း သေနေပြီ မဟုတ်လား” ဟု လင်းချီယဲ့က နောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သားသတ်သမားမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက သခင့်ကို ဒုက္ခပေးမိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကြောင့်ပါ”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ဘေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ နဂါးဖြူကို အထင်သေးခဲ့မိတာပါ။ ဒါက မင်းရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်နောင်မှာ အဲဒီ လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ကို ဆက်ပြီး မသုံးပါနဲ့တော့။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို ‘လူသားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်’ ရောက်အောင် မကျင့်ကြံနိုင်မချင်း နောက်တစ်ခါ ထပ်မသုံးပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါတောင် မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>သားသတ်သမား ထိတ်လန့်သွားသည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော် သခင့်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာပါ့မယ်”</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့၏ စကားများကို အသိသာဆုံး ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဝါးမြိုခြင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်အမာခံမှာ ယုတ်မာသောအင်အား၏ အစအနတစ်ခုဖြင့် ကူးစက်ခံထားရသည်ကို သူ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ့အတွက် ဖယ်ရှားပေးခဲ့သော်လည်း ကူးစက်မှု၏ ခြေရာလက်ရာများမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ၎င်းမှာ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက မကောင်းဆိုးဝါးချီများမှာ ထိုခြေရာကို လိုက်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်အမာခံ ကူးစက်ခံလိုက်ရပါက လင်းချီယဲ့ မဆိုထားနှင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများပင်လျှင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>နောင်တွင် ဝါးမြိုခြင်းကို ဘေးကင်းစွာ အသုံးပြုလိုပါက လင်းချီယဲ့ ပြောသကဲ့သို့သာ သူ ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ‘လူသားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်’ ရောက်အောင် အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံရပေမည်။ သို့မှသာ သူ၏ ဝိညာဉ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် စုံလင်စွာ ကပ်ငြိနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဝါးမြိုခြင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏ အလိုရှိသလို ထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်စေရန်နှင့် အင်အားအလွန်အကျွံသုံးမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ အဲဒါကို မှတ်ထားလိုက်ပါ။ နဂါးဖြူကော ဘာဖြစ်သွားလဲ။ မင်း အခြေအနေက သိပ်ပြီးတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးသွားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ မင်း သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုလိုက်တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်သော်လည်း နဂါးဖြူ ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာလက်ရာ အများအပြားကို မတွေ့ရပေ။</p> <p>“အဲဒီ နဂါးဖြူက အရမ်းအားကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ရတနာတစ်ခုကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်ပယ်ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားပုံရပါတယ်” ဟု သားသတ်သမားက အရှိအတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်တွင် သူသည် အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ပုံရိပ်အချို့ကိုသာ ဝေဝါးစွာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် ချန်ရှီနှင့် ဟို့ထုတို့လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>​“အစ်ကို သားသတ်သမား၊ အစ်ကို အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု ချန်ရှီက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p>ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နဂါးဖြူ၏ ရှေ့တွင် သားသတ်သမားသည် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ အသက်ကို ရင်းခဲ့ခြင်းက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“အဆင်ပြေပါတယ်။ သခင့်ကို အချိန်မီ ပင့်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ”</p> <p>သားသတ်သမားက ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်ကို အဆင်ပြေရင် ရပါပြီ။ တော်သေးတာပေါ့”</p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်ရှီမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“နဂါးဖြူကော ဘာဖြစ်သွားလဲ။ သူက သေထိုက်တဲ့ကောင်ပဲ” ယခုအခါ သူသည် နောက်ခံလူကို ပင့်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း နဂါးဖြူမှာ မရှိတော့သဖြင့် ချန်ရှီမှာ သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် နေရာမရှိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက နဂါးဖြူရဲ့ နယ်မြေဆိုတာ မင်း သေချာရဲ့လား” ဟု လင်းချီယဲ့က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့အားလုံးသည် သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“သခင်၊ ဒါက နဂါးဖြူရဲ့ နယ်မြေပါ။ သတင်းတွေအရတော့ သူ၏ ဂူဟာ ‘ယွင်ကျဲလေး’ ရဲ့ အိုင်အောက်ခြေမှာ ရှိရပါမယ်”</p> <p>ချန်ရှီက အောက်ဘက်ရှိ အိုင်တစ်ခုကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ ငါတို့ သူ့ရဲ့ ဂူကို သွားပြီး သူ ပြန်လာမှာကို စောင့်ရအောင်။ သူ့ရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲမှာ သူ ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ ကြည့်နိုင်တာပေါ့”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်ရာ အားလုံးကလည်း လိုက်၍ ရယ်မောခဲ့ကြသည်။</p> <p>နဂါးဖြူမှာ သားသတ်သမားကို ကြောက်သဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရူးတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း သူ၏ အသက်ကို မရင်းလိုသဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင် သူသည် သေချာပေါက် ပြန်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဂူမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် အတွင်းထဲရှိ ရတနာများကို စွန့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုအဖွဲ့မှာ အိုင်၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>အိုင်၏ အောက်ခြေမှာ သီးခြားလွတ်လပ်သော အာကာသတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေပြီး အာကာသအမြှေးပါးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ခြောက်သွေ့ကာ သက်တောင့်သက်သာရှိသော ဂူတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ဂူ၏ အပြင်ဘက်အလွှာမှာ မီတာ ၁၀၀ ထိ မြင့်မားသော ဟင်းလင်းပြင်ဂူတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အနက်ပိုင်းသို့ ရောက်ပြီး လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက်တွင်မူ အာကာသမှာ အကိုင်းအခက်များ ဖြာထွက်သွားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အလျားနှင့် အနံ မီတာ ၁၀၀၀၀ ကျော်ရှိပြီး အမြင့်မှာ မီတာ ၁၀၀၀ နီးပါး ရှိသည်။</p> <p>မြေပြင်မှာ တောက်ပနေသော သတ္တုရိုင်းမျိုးစုံနှင့် ရွှေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>​အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ရတနာအများအပြားမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။</p> <p>လက်နက်များမှာ ထိုနယ်မြေအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ရှားပါးသတ္တုရိုင်းများနှင့် အထူးပစ္စည်းများစွာလည်း ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>“ဘုရားရေ။ နဂါးဖြူက ဘယ်မသေမျိုးရဲ့ အိမ်ကိုမဆို လုယက်လာခဲ့တာလား။ ဒါက အရမ်းကို ချမ်းသာလွန်းတာပဲ”</p> <p>ချန်ရှီနှင့် ဟို့ထုတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သားသတ်သမား၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီနဂါးဖြူမှာ အားကောင်းတဲ့ နောက်ခံရှိပုံရတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက ‘လူသားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်’ ရဲ့ အထွတ်အထိပ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပါ။ သူ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကတောင် ဒီနဂါးဖြူကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”</p> <p>လင်းချီယဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>သူ ‘စတားစီးတီး’  တွင် ရှိစဉ်က အဓိက အုပ်စုများထံမှ ရတနာများကို လက်ခံရရှိခဲ့စဉ်တွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ဤအရာထက် ပို၍ များပြားလှသည်။</p> <p>“မဆိုးပါဘူး။ ငါတို့ ဒါတွေကို စစ်ဆေးပြီး တန်ဖိုးကြီးတာတွေကို အရင်ရွေးရအောင်” ဟု လင်းချီယဲ့က အခြားသူများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများမှာ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သိုလှောင်ရတနာများကို ဝမ်းသာအားရ ထုတ်ယူကာ ဂူကို စတင် လုယက်ကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့ကို တန်ဖိုးကြီးသောအရာများသာ ရွေးခိုင်းခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူတို့သည် ထိုနေရာကို သိမ်းကျုံးယူငင်နေကြသဖြင့် မြေပြင်မှာပင် တစ်လွှာ ကွာကျသွားမတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save