Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၇၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် - Na Gar</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်။</p> <p>ပြင်ပရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော စစ်သည်များကြားမှ နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ငါက နန်ရွှီရဲ့ မင်းသား၁၄ဖန်ကျိုရှောင်ပဲ။ ဘယ်သူက စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို မြည်းစမ်းချင်တာလဲ"</p> <p>...</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပဲ။</p> <p>ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားပြီး အနာမကျက်သေးတဲ့ ဖန်ကျိုရှောင်ဟာ အစောင့်အကြပ်တွေနဲ့အတူ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့အတူ မြေပြင်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>"အစ်ကိုရှစ်"</p> <p>"ညီတော်ဆယ့်လေး"</p> <p>ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ငိုကြွေးနေကြတော့သည်။</p> <p>"မင်းတို့ နန်ရွှီကလူတွေက ခွေးနှစ်မှာ မွေးထားကြတာလား။ မျက်နှာပြောင်းတာက စာရွက်တစ်ရွက် လှန်တာထက်တောင် မြန်နေသေးတယ်"</p> <p>ဝမ်ကျိီက ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ဒီလူနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ခုနကတင် မကျေမနပ် အော်ဟစ်နေခဲ့သလို နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ငွေရောင်ထင်းရှူးတောင်ကုန်းမှာ ဝတ်စုံဖြူရဲ့ ခေါင်းကိုဖြတ်ပြီး ဖီးနစ်ကို အရှင်ဖမ်းမယ်လို့ ကြုံးဝါးနေခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။ ဒါပေမဲ့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ဒူးထောက်ပြီး အမြီးနန့်ကာ အသက်ချမ်းသာခွင့် တောင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါတွေဟာ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်တည်းလားလို့တောင် သံသယဖြစ်စရာပင်။</p> <p>"မင်းတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ကို လုပ်နိုင်ကြတာပဲ"</p> <p>ဝမ်ကျိီသည် ဤလူများကို မသတ်သင့်ကြောင်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ကို နန်ရွှီသို့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p>တကယ်လို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်သာ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ရင်။</p> <p>အနှစ်နှစ်ဆယ် မပြည့်ခင်မှာတင် နန်ရွှီ ပြည်ကြီးဟာ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးသွားမှာ သေချာလှသည်။</p> <p>"မင်းတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ ရပါတယ်"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ငြင်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြနေဖို့ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p>"စိတ်ချပါ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးချန်"</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းက သူ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းတွေကို ချက်ချင်း ပြန်စုစည်းလိုက်ပါ့မယ်။ ပြန်ခေါ်လို့ရသမျှ လူတိုင်းကို ဒါရှန်ဆီမှာ လက်နက်ချခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>"ဇိ... ဇိ..."</p> <p>သူတို့၏ သံချပ်ကာတွေကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်။</p> <p>သူတို့၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို နက်နဲသံမဏိ ကွင်းဆက်များဖြင့် ချက်ချင်း ချည်နှောင်လိုက်ပြီး မြင်းတစ်စီးပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဆန်းရှီကတော့ ရှောင်ရှင်း ကို စီးနင်းကာ နောက်ကနေ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပင် ထွက်ပြေးနေဆဲဖြစ်တဲ့ နန်ရွှီ ရဲ့ ရှုံးနိမ့်တပ်တွေကို လိုက်မီသွားတော့သည်။</p> <p>ဖန်ရှုကျိန်းသည် ဒါရှန်တပ်မတော်၏ အလံကို ကိုင်ဆောင်ကာ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို ပြန်လည်စုစည်းရန် ဟိန်းဟောက် အမိန့်ပေးတော့သည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် ဟူလောင်တောင်ကြား တိုက်ပွဲသည်။</p> <p>အပြည့်အဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရန်သူ နှစ်သောင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လေးသောင်းကို ဖမ်းဆီးရမိသည်။</p> <p>ကျန်ရှိနေတဲ့ လေးသောင်းကျော်ကတော့ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီး အချို့က ချင်နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်ထဲကို ဝင်သွားကြသလို အချို့ကတော့ မူလလမ်းအတိုင်း နန်ရွှီသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်းသားရဲ့ စကားကိုပင် နားမထောင်ဘဲ လက်ကျန်မြင်းတပ် အနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကွင်းပြင်ထဲမှာ အခွင့်အရေး စောင့်နေတဲ့ ခေါင်းမာတဲ့ ဒု-ဗိုလ်ချုပ်အချို့ ရှိနေသေးသဖြင့် ချန်ဆန်းရှီက ရှာဝမ်လုံကို တပ်ဦးဆောင်စေကာ သွားရောက် ချေမှုန်းခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရင်း ခေတ္တ အနားယူကြတော့သည်။</p> <p>"စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ... တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"</p> <p>တိန့်ဖုန်းက စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>"ဒါမှ တကယ့် တိုက်ပွဲပဲ"</p> <p>"တိုက်ပွဲဆိုတာ ဒီလို တိုက်ရတာမျိုး"</p> <p>"လူသုံးထောင်က လူတစ်သိန်းကို အနိုင်ယူလိုက်တာ... ရှေးယခင်ကတည်းက တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ တကယ်ကို မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲ"</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးချန်"</p> <p>"ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာကို လုံးဝ ကျေနပ်ပါတယ်"</p> <p>သူကတော့ အဆက်မပြတ် ချီးကျူးနေတော့သည်။</p> <p>ဒီတိုက်ပွဲနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင်။</p> <p>ကျောက်ထုံ ခရိုင်ကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာက ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်များလည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p>သူတို့ မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာလာစဉ်က မကျေနပ်ကြတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ရုံးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး မြို့တော်အနီးက တပ်မတော်ကြီးမှာ အခြေစိုက်ခဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါလား။ ရုတ်တရက် နယ်စပ်ကို စေလွှတ်ခံရတာဟာ "ဟုန်ကျဲမြစ်ကို လေးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ခြင်း" ဆိုတဲ့ ကျော်ကြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက ဒီလူငယ်ဗိုလ်ချုပ်ဟာ တကယ်ပဲ နာမည်နဲ့ လိုက်ရဲ့လားဆိုတာကို သိချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လိုင်ပြည်နယ်ကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်။</p> <p>တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကြည့်ပြီး ဘယ်သူကများ အပြည့်အဝ မယုံကြည်ဘဲ နေနိုင်ပါတော့မလဲ။</p> <p>ဒါတင်မကသေးပေ။</p> <p>အခုရရှိတဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကြီးက။</p> <p>လူတိုင်းမှာ ဝေစု ရှိကြသည်။</p> <p>ဒီလို အောင်မြင်မှု့ကြီးအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားမယ့် ရွှေငွေရတနာတွေကော၊ သိုင်းပညာ အရင်းအမြစ်တွေကောကို တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် လူတိုင်းရဲ့ အနာဂတ်ဟာ နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>"ဒါက သာမန်ပါပဲ"</p> <p>ကျောက်ကန်နှင့် ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ "ငါတို့က ဒါမျိုး ခဏခဏ လုပ်နေကျမို့လို့ ကျင့်သားရနေပါပြီ" ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p>ပိုယန် က ညီအစ်ကိုဟောင်းတွေကတော့ အမြဲတမ်းလိုပဲ တည်ငြိမ်နေကြသည်။</p> <p>ဟူလောင်တောင်ကြားကို ရောက်လာကတည်းက သူတို့တွေဟာ ဘယ်လောက်ကြာရင် နိုင်မလဲ၊ ဘယ်လို နိုင်မလဲဆိုတာကို လောင်းကြေး ထပ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ အဆိုးဆုံး ခန့်မှန်းချက်ကတောင် သုံးလလောက် တောင့်ခံထားရမယ်လို့ပဲ ရှိသည်။ သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး"</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂါရဝပြုမှု့ကို လက်ခံပေးပါ"</p> <p>ရှာချုံ၊ ရှောင်ကျိန်း နဲ့ ယူကျီခယ် တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်</p> <p>လိုက်ကြသည်။</p> <p>"အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့ဟာ အထက်မှာရှိတဲ့ အရှင်မင်းကြီးအပေါ် သစ္စာရှိမှာဖြစ်သလို အောက်မှာရှိတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အမိန့်ကိုလည်း နာခံသွားမှာပါ။ ဒါရှန် မင်းဆက်အတွက်ဆိုရင် မီးထဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရေထဲပဲဖြစ်ဖြစ် တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>"ထကြ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ "စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကြ၊ လက်နက်ချတဲ့ စစ်သည်တွေကို အမြန်ဆုံး အခြေချပေးလိုက်ပါ။ ကျန်ရှိနေတဲ့ ရန်သူ့မြင်းတပ်တွေကိုလည်း အပြတ်ရှင်းဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ ဟူလောင်တောင်ကြားကို စောင့်ကြပ်ဖို့ လူငါးရာ ထားခဲ့မယ်၊ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ လိုင်ပြည်နယ်ကို ပြန်ပြီး ယုံလဲ့ခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သွားကူကြမယ်" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>...</p> <p>"ဒါနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲနော်"</p> <p>"မှန်တယ်"</p> <p>"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးတွေ၊ ထူထပ်တဲ့ မြူတွေကအစ သဘာဝတရားကြီးက ငါတို့ကို ကူညီပေးနေသလိုပဲ"</p> <p>...</p> <p>ကွင်းပြင်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ ရန်သူ နှစ်ရာကို လိုက်လံ ချေမှုန်းနေတဲ့ အနက်ရောင်သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်အချို့ဟာ မြင်းစီးရင်း တိုက်ပွဲအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>"ပြီးတော့ မသေမျိုး အတတ်ပညာတွေလည်း ပါသေးတယ်"</p> <p>"မင်း မကြားမိဘူးလား"</p> <p>"ဗဟိုစခန်းတဲမှာ ဗိုလ်ချုပ်ဖန်က လူသောင်းချီကြားထဲမှာ ပုလွေတစ်</p> <p>ချောင်းတည်းနဲ့ အသက်ရှင်ခဲ့တာလေ"</p> <p>"ဒါတင်မကသေးဘူး"</p> <p>"လူတွေ အများကြီး သေကုန်တာ"</p> <p>"ချင်းဟယ် မြို့စားကြီးတောင် ဗိုလ်ချုပ်ဖန်ရဲ့ မသေမျိုး အတတ်ပညာအောက်မှာ သေသွားတာလို့ ကြားတယ်"</p> <p>'ဖန်ချင်းယွမ် ဟုတ်လား... မဟုတ်လောက်ဘူး'</p> <p>ရှာဝမ်လုံကတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာပဲ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူ အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယိုကျင့်ကျိီထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီ ကို သွားရှာဖို့။</p> <p>သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ ခေါင်းပဲ ကျန်တော့သည်။</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ် နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ချန်ဆန်းရှီ က သတ်လိုက်တာ ဖြစ်ဖို့ ပိုများသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မဟာသွေးကြောအဆင့် ရှိတဲ့သူက နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ရှိတဲ့သူကို ဘယ်လို သတ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>အဖြေက တစ်ခုပဲ ရှိသည်။</p> <p>မသေမျိုး အတတ်ပညာ။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီ သည်လည်း မသေမျိုး အတတ်ပညာကို သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။</p> <p>ဆွန်ဒူရှန် က သူ့ကို ဒီလောက် မြန်မြန် သင်ပေးလိုက်တာလား။</p> <p>ဒီကောင်က နန်းတွင်းကိုတောင် သတင်းမပို့ခဲ့ဘူးပဲ။</p> <p>ပြီးတော့...</p> <p>ရှာဝမ်လုံသည် လျန်ကျိုး မြို့ရိုးအပြင်ဘက်မှာ သေဆုံးခဲ့တဲ့ ယင်ဟန်ဝမ် တို့အဖွဲ့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ အဲ့ဒီတုန်းက ချန်ဆန်းရှီ ကို ပထမဆုံး သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူက အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဘယ်သူမှ အလေးအနက် မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>အခုကြည့်ရတာတော့...</p> <p>သူက မသေမျိုး အတတ်ပညာကို သုံးပြီး သူတို့ကို သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များလှသည်။</p> <p>ပြီးတော့မှ မိစ္စာဂိုဏ်းကို အပြစ်ပုံချလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။</p> <p>ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးက အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားပြီ။</p> <p>ဒီကောင်လေး။</p> <p>သူကတော့ သေလူပဲ။</p> <p>ရှာဝမ်လုံက သူ၏ အတွေးတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း "မင်းတို့တွေ အရှေ့ဘက်မှာ သွားရှာကြ။ ငါကတော့ အနောက်ဘက်ကို သွားကြည့်မယ်၊ နာရီဝက်နေရင် ဒီမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်... "</p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>...</p> <p>အစီအစဉ်တွေ လုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ ရှာဝမ်လုံဟာ အဖွဲ့ထဲကနေ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားပြီး အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေမှာ ဒဏ်ရာရထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အခုချိန်မှာဆိုရင် သူက မဟာသွေးကြောအဆင့် ရှိတဲ့သူကိုတောင် ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူက နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save