Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒုတိယမြောက် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း တာအိုလက်တွဲဖော်</h2> <h2 style="text-align: center;">အိမ်ကမိန်းမတွေက လုံလောက်အောင် ကောင်းမပေးနိုင်လို့လား…</h2> <h2 style="text-align: center;">အပြင်ထွက်ပြီး မိန်းမထပ်ရှာဖို့ လိုသေးတယ်လား(၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလောကမှ နတ်ဆိုးအားလုံး အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်လာလျှင်ပင် သူ့အား မည်သို့မျှ တတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အရေအတွက်ဖြင့် အသာစီးရရန် ကြံစည်ခြင်းမှာ အိပ်မက်မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမှ သူ့ထက် ကိုယ်ပွား ပိုများနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ကိုယ်ထဲရှိ ကူပိုးကောင်များ၏ အကူအညီနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် အကြွင်းမဲ့ အသာစီး ရထားပြီးသားပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အရာအားလုံးမှာ သူ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ အရင်တက်လှမ်းနိုင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖေးရိုနှင့် အခြားသူများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလောက၏ ကျူးကျော်မှုမှာ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရှေးခေတ်ဦးကျင့်ကြံသူများပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့သည်ကို သိသဖြင့်၊ ယခုခေတ်တွင် သူတို့က မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်းဟု တွေးမိသော်လည်း မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပြောသည့်စကားကို ကြားရလျှင်မူ သူတို့မှာ ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်လာရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်မျှပင် ခက်ခဲသော အရာဖြစ်စေ သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း အဲဒီနတ်ဆိုးအုပ်စုကို သွားပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးစွေ့၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် လူရှာနေချိန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနတ်ဆိုးအုပ်စု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ဟွမ်ကျွန်းနှင့် မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသောနေရာရှိ လူသူကင်းမဲ့သည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်း၌…။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်း အနက်ရောင် တံခါးကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တံခါးဘောင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး သင်္ကေတများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုတံခါးအတွင်းမှ အဆုံးအစမဲ့သော နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်သော နတ်ဆိုးနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျသွားပြီး နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များက မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် နေရောင်ခြည်ပင် မတိုးနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>တံခါးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံများလည်း ထွက်ပေါ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း…။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ တံခါးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးများက အုပ်စုလိုက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါ်ထွက်လာသော နတ်ဆိုးအရေအတွက်မှာ ထောင်သောင်းချီ၍ များပြားလှပေသည်။ နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဦးဆောင်လာသူများမှာ ကျော်ကြားလှသော ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူ မျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုပင့်ကူများမှာ ပေပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့တွင် ခြေထောက် ရာပေါင်းများစွာရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဓားခုတ်ကောင်၏ လက်တံများကဲ့သို့ ဓားသွားလက်တံပေါင်းများစွာ ရှိနေကာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလောကတွင်ပင် သူတို့သည် နာမည်ကျော် စစ်တပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူစစ်တပ် ရောက်ရှိရာနေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံးမှာ ပျက်စီးပြုန်းတီးသွားရစမြဲပင်။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိအားလုံးကို သူတို့က ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ လူသားတွေရဲ့ ကမ္ဘာကို ရောက်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က လူသားတွေ ကံကောင်းလို့ ငါတို့ကို နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့… ဒီတစ်ခါတော့ လူသားတွေရဲ့ ကံတရားက အဲဒီလောက်ကောင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး… ငါ လူသားတွေကို သွေးချောင်းစီးအောင် သတ်ပစ်မယ်… လူသားအသားကို မစားရတာ ကြာပြီ… ငါ တကယ်ကို တောင့်တနေမိပြီ...”</p> <p> </p> <p>“တကယ့်ကို နံစော်နေတဲ့ အနံ့အသက်တွေပဲ… ငါတို့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလောကက အနံ့ကမှ ပိုပြီး မွှေးကြိုင်သေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>“မကြာခင် ဒီက အင်မော်တယ်မူလချီတွေကို ငါတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးချီတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်...”</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတံခါးမှ ထွက်လာကြပြီး၊ ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြပြီး ဤလောက၏ ဝိညာဉ်ချီများကို မနှစ်မြို့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့အတွက်မူ လူသားလောက၏ ဝိညာဉ်ချီမှာ ညစ်ညမ်းနေသော အငွေ့အသက်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်များကြောင့် ထိုအငွေ့အသက်များကို ခုခံနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် သူတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မကြိုက်ကြဘဲ ကန့်နံ့များ ပြည့်နှက်နေသည့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးလောကကိုသာ ပို၍ သဘောကျကြသည်။ သို့သော် ထိုအချက်က သူတို့၏ ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်… ဝှစ်… ဝှစ်…။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးစွေ့သည် ယဲ့ဖေးရိုနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ကျွန်းပေါ်မှ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတံခါးနှင့် ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးများကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက နတ်ဆိုးတွေလား...”</p> <p> </p> <p>သခင်မမက်မွန်ပွင့်နှင့် အခြားသူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် စာအုပ်များထဲတွင်သာ နတ်ဆိုးများအကြောင်း ဖတ်ဖူးခဲ့ပြီး၊ ဤမျှများပြားလှသော နတ်ဆိုးများကို မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးများ၏ ရှေ့ပြေးစစ်တပ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အရှင်သခင်များသာ ထွက်မလာပါက မည်မျှလောက်သော သက်ရှိများ သေကြေပျက်စီးရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤစစ်တပ်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းများကို အလွယ်တကူ အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“လူသားတွေ… လူသားကျင့်ကြံသူတွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>“နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်ကြာကြာ… လူသားတွေကတော့ သေရမှာကို မကြောက်သေးဘူးပဲ...”</p> <p> </p> <p>“အားလုံး တက်ကြစမ်း… ဒီလူသားကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ပစ်ကြမယ်...”</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးများမှာ ကျိုးစွေ့တို့၏ အငွေ့အသက်ကို ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိသွားကြသဖြင့်၊ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ ကျိုးစွေ့တို့ရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူစစ်တပ်မှာ ပင့်ကူမျှင် ထောင်သောင်းချီ၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြရာ၊ ထိုအမျှင်များမှာ ဓားအလင်းတန်းများကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော သေမင်းတမန် ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးဖြစ်လျှင်ပင် ထိုအမျှင်များနှင့် ထိတွေ့ပါက တခဏချင်းအတွင်း အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားနိုင်သည့် အစွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ‘အသားကြိတ်စက်’ ဟု လူသိများသော ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူစစ်တပ်ပင် ဖြစ်၏။ ရှေးခေတ်ဦးကာလက ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူစစ်တပ်မှာ လူသားကျင့်ကြံသူ မည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“သိပ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးစွေ့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးများကို လျစ်လျူရှုကာ အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနတ်ဆိုးများမှာ သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ ကျိုးစွေ့အတွက်မူ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ပင် အားနည်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်၊ အလွန်ပင် အားနည်းလှ၏။ သူသည် ထိုနတ်ဆိုးများကို ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ပင် ခံစားရပြီး မိမိနှင့် အလွန်အလှမ်းဝေးလှသည်ဟု ထင်မှတ်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် - ကောင်းကင်အမျက်တော် မိုးကြိုးသံ…။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသော ကျိုးစွေ့က ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အသံလှိုင်းများမှာ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အဆင့်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွား၏။ ကောင်းကင်ဘုံက အမျက်ထွက်နေသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖျက်ဆီးစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း…။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းများနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မာန်တက်နေသော နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးမှာ ဘာမှပင် မလုပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြတော့၏။ သူတို့၏ သန်မာလှသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးများမှာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ တစစီ ကွဲကြေကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အသားများ၊ အရိုးများနှင့် ကလီစာများအားလုံးမှာ ကြေမွသွားရတော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်း ကျွန်းတစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင်သွေးမြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း နတ်ဆိုးအလောင်းစများ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားနတ်ဆိုးပင့်ကူစစ်တပ်မှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြရပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ဝေဝါးနေကြသည်။ လေတစ်ချက်အဝေ့တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တဖွဲဖွဲ ကြွေကျကုန်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတံခါးမှ ထွက်လာသော နတ်ဆိုးအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်နိုင်သည်။ သူတို့မှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မခံနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ယဲ့ဖေးရိုနှင့် အခြားသူများမှာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကွက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ချက်တည်းနှင့် နတ်ဆိုးစစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်သည်မှာ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားနည်း။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပင် ဤမျှ စွမ်းအား မရှိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖေးရိုကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များပင် ဤမျှအထိ စွမ်းအားမကြီးမားနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားလား… တကယ်ကို အားကြီးလွန်းတယ်...”</p> <p> </p> <p>ရှရွှေယန်မှာ အလွန် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ သူမသည်လည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အရှင်သခင်တစ်ပါးဖြစ်သော သူမ၏ဆရာ ချိုးရူယွီ၏ စွမ်းအားကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ယခု သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်နှင့် တူညီသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးမဟုတ်ပါက မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျိုးစွေ့ကို အားကိုးတကြီးနှင့် ကြည့်နေမိပြီး၊ သူမ၏ ခင်ပွန်းအပေါ်တွင် အဆုံးမရှိသော ကြည်ညိုမြတ်နိုးစိတ်များဖြင့် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save