Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟောက်တာ၏ ပြောင်းလဲမှု (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ချင်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်မှသာ ကျိုးမောင်နှမမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ထိုတိမ်မည်းများနှင့် မိုးကြိုး အစက်အပြောက်လေးသည် သူတို့နှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိမ်မည်းကြီးကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ သိသိသာသာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ရိုင်းစိုင်းပြီးကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် မီးခိုးရောင်ပင်လယ်ပျော်ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရှိန်အဝါက သူတို့ကို အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတွင် မိုးကြိုးသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသော ကြမ်းတမ်းသည့်  မီးခိုးရင့်ရောင်အမွေးအတောင်များ ရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို အသိပေးစဉ်ကလောက် မပြင်းထန်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> ၎င်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ လည်ပတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ မျက်လုံးတွေကို အကြာကြီးမကြည့်နဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမြိုခံရလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝါးမြိုခံရလုဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်နေသော မောင်နှမနှစ်ဦးကို ယန်ချင်း၏အသံက ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းဆီမှနေ၍ ပြန်လည် ဆွဲတင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်း၏ အသံသည် သူတို့ကို ပြန်လည်ဆွဲတင်ပေးသော ကြိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သတိပြန်လည်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံးတင်းကြပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့၏ အသားအရေများမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်း ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းက သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နူးညံ့သော ချီစွမ်းအင်များက သူတို့ကို နွေးထွေးသော စောင်တစ်ထည်ကဲ့သို့ ဝန်းရံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်ကာ၊ တစ်စက္ကန့်လေးပင် မော့မကြည့်ရဲဘဲ မြေပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏတာ ထိတွေ့မှုလေးကပင် သူတို့ကို လပေါင်းများစွာ ရေနစ်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားသွားစေသည်။ သူတို့၏ အဆုတ်နှင့် လည်ချောင်းထဲတွင် အရည်များပြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ သူတို့၏ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသောဝတ်ရုံများက သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လှိမ့်လှိမ့်မြင့်တက်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်အရှိန်အဝါများမြင့်တက်နေသော အယ်လီထံသို့ အကြည့်များ ရွှေ့လိုက်ရင်း ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာဟောက်တာ... ခင်ဗျားရဲ့သားရဲကို ဒီကကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းလေးတွေကို ခြောက်လှန့်နေတာ ရပ်ဖို့ပြောပေးလို့ရမလား... မင်းလည်းအတူတူပဲ အယ်လီ...”</p> <p> </p> <p>“နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ လာတိုက်ခိုက်တုန်းကကျတော့ ဒီလို ဟန်ရေးပြတာတွေက ဘယ်ရောက်နေလဲ မသိဘူး...” ယန်ချင်းက မကျေမနပ်ဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ဂျူနီယာယန်ချင်း... မင်းရဲ့အမူအရာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့  ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နဲ့ တူလာပြီပဲ...”</p> <p> </p> <p>“အရင်တုန်းက နည်းပြတွေကို ခေါင်းကိုက်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကလေးလေးနဲ့ ငါ့မျက်စိရှေ့က နန်းတော်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူက တစ်ယောက်တည်းပါလို့ လက်ခံနိုင်ဖို့ တော်တော်ခက်ခဲတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ စကားမစပ် ရာထူးတိုးတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်ပင်လယ်ပျော်ငှက်ကြီး၏ အပေါ်တွင် အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် ရုပ်ရည်ချောမောသောလူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆံပင်ရှည်များနှင့် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းနေသော မျက်ခုံးများ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှေရောင်ရင့်တစ်ဝက်၊ အနီရောင်တစ်ဝက်ရှိသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းကပင် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ပိုမိုတိုးလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်  မီးခိုးရောင်ပင်လယ်ပျော်ငှက်ကြီး၏ အပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာထိုင်နေရင်း ယန်ချင်းနှင့် အဖွဲ့ကို ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဌာနချုပ်အကယ်ဒမီတွင် ရှိခဲ့စဉ်အခါက မှတ်ဉာဏ်များ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ခါးသီးစွာပြုံးရင်း ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာရယ်... အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြန်မပြောပါနဲ့၊ ကျွန်တော် မေ့ပစ်ဖို့ အများကြီးကြိုးစားနေရတာ...”</p> <p> </p> <p>သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့သော အချိန်ဇယားများ မရှိသဖြင့် ၎င်းမှာ သူ၏ ပျော်စရာအကောင်းဆုံးနှစ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ဘဝ၏ အခက်ခဲဆုံး နှစ်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နည်းပြများမှာ အကြံအစည်များကို အနံ့ခံရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ဝါရင့်ဘမ္ဘာရင့်ဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူသည် အမြဲတမ်းလိုလို နောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်သူအဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် နောက်လိုက် အဖြစ်ဖြစ်စေ ထိုအကြံအစည်များထဲတွင် အမြဲတမ်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နည်းပြများထံမှ  ဆန်းသစ်သောပြစ်ဒဏ်တစ်ခုခုကို အမြဲတမ်းခံရလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ပြစ်ဒဏ်များမှာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် လူသစ် စိတ်သစ်ဖြင့် နေထိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ အချက်အလက် အနည်းငယ်က သူ့ကို ထိုသို့ မလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူ၏ ထိန်းသိမ်းထားရမည့် နာမည်ဂုဏ်သတင်း တစ်ခုရှိနေပြီး၊ အကယ်၍သာ သူက လက်လျှော့လိုက်မည်ဆိုလျှင် အတန်းဖော်များထံမှ ခံရမည့် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများက နည်းပြများထံမှ ရရှိမည့် ပြစ်ဒဏ်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အနည်းဆုံးတော့ အဖမ်းခံရပြီး နည်းပြများ၏  လက်အောက်တွင် နာကျင်ခံစားရတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ ဖြေသိမ့်ရန် ထိုသို့သာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပြစ်ဒဏ်များကို တွေးမိသည်နှင့်    ထိုအတွေးများကို နှင်ထုတ်ရန် ယန်ချင်းက သူ၏ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီနည်းပြတွေက လူ့အရေခွံခြုံထားတဲ့သားရဲတွေပဲ...” ယန်ချင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပါပဲ...” ဟောက်တာကလည်း ကြောက်ရွံ့စွာ သက်ပြင်းချရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကားလမ်းကြောင်း လွှဲရန် ကြိုးစားရင်း ဟောက်တာက မေးလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့ ဌာနချုပ်က အခြေအနေတွေရော ဘယ်လိုနေလဲ...”</p> <p> </p> <p>“အရင်အတိုင်းပါပဲ... နေ့တိုင်း အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရဘဲ အရိုးကြေမတတ်အလုပ်လုပ်နေရတာပဲ၊ နန်းတော်တရားရုံးတွေက ပိုကောင်းမယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပါပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ စကားမစပ်... စီနီယာဟောက်တာကိုလည်း ကျွန်တော်က ဂုဏ်ပြုစကား ပြောရဦးမယ်... မီးသုံးပါးဌာနခွဲမှာ ဌာနခွဲမှူးအနေနဲ့ တာဝန်ယူရမယ်လို့ ကြားတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက တော်တော်ကြီးတဲ့ ရာထူးတိုးမှု တစ်ခုပဲ၊ စီနီယာက ဌာနချုပ်ကို ပြန်လာဖို့ ရွေးချယ်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ထားခဲ့တာ...” ယန်ချင်းက အားကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးပါ... ဌာနချုပ်ကို ပြန်လာချင်လားလို့ သူတို့ မေးခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဌာနခွဲတွေမှာ အလုပ်လုပ်လာတာ အရမ်းကြာနေပြီဆိုတော့ တခြားနေရာတွေမှာ အလုပ်လုပ်ရရင် အနေခက်သလို ခံစားရလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ မီးသုံးပါးဌာနခွဲမှာ နေရာလွတ်တစ်ခု ထွက်လာတော့ အဲဒါကိုပဲ လက်ခံလိုက်တာပါ...” ဟောက်တာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာဟောက်တာ... ခင်ဗျားရဲ့ ပြောင်းလဲသွားမှုက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုပြီး သိသာနေသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာလျှင်တောင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ ရှုခင်းကို ခံစားနေနိုင်မည့်ပုံ ပေါက်နေသော လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေသည့် ဟောက်တာထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားရင်း ယန်ချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ တားလို့ မရပါဘူးလေ...အချိန်နဲ့အမျှ လူတွေက ပြောင်းလဲတတ်ကြတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“အရင်တုန်းက ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မြေမြှုပ်ပစ်လုမတတ် အမုန်းတရားတွေကို အများကြီး ဖက်တွယ်ထားခဲ့တဲ့ ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ ကောင်ဆိုးလေး တစ်ယောက်ပဲလေ...”.</p> <p> </p> <p>“စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတာက အဖွဲ့အစည်းက ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အကောင်းဆုံးလက်ဆောင်ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် အရာအားလုံးက အရင်အတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်၊ ငါလည်း စီနီယာတွေရဲ့ အထူးစောင့်ရှောက်မှုကိုခံရတဲ့ အကျဥ်းသားတစ်ယောက် အဖြစ်နဲ့ အဆုံးသတ်သွားမှာကိုတောင် စိုးရိမ်မိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့မျက်စိကို ပွင့်သွားစေတဲ့ အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အတွေ့အကြုံများစွာ ရခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင် ငါ့ဘဝက ငါထင်ထားသလောက် အဲဒီလောက်ကြီး ဆိုးဝါးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို သိလိုက်ရတာက ငါဖက်တွယ်ထားတဲ့ ခါးသီးမှုတွေနဲ့ နာကြည်းချက်တွေကို စွန့်လွှတ်နိုင်ဖို့ အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အတိတ်ကို လက်ခံနိုင်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပြီး၊ အဲဒါကြောင့်ပဲ နန်းတော်အဆင့်ကိုတောင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ...”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ အရင်ပုံစံနဲ့ဆို အဲဒီတုန်းက အတွင်းမိစ္ဆာတွေက ငါ့ကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးမျိုသွားလောက်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ ဌာနခွဲမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အတွေ့အကြုံသစ်တွေကို မျှော်လင့်နေတယ်... လစာနဲ့ အလုပ်ချိန်ဇယားကလည်း မဆိုးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်း၏ လူသိများလှသော တစ်သက်တာလိုအင်ဆန္ဒများကို နောက်ပြောင်ရင်း သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာရယ်... တခြားသူတွေ ကံဆိုးမှုနေတာကို ပျော်မနေပါနဲ့လား​ဗျာ...” ယန်ချင်းက နောင်တရသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဤစီနီယာ၏ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမှုကို သူ အားမကျဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> သင်တန်းကျောင်းတွင် ဟောက်တာ၌ သူငယ်ချင်းများများစားစား မရှိခဲ့သော်လည်း ယန်ချင်းကိုတော့ ထိုအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ယန်ချင်းက သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save