Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၃၉၂</h2> <h2 style="text-align: center;">( ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့အား ဝါးမြိုခြင်း - ၂ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မိစ္ဆာငရဲ ခံတွင်းရည်က ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် သတ္တမ သို့မဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့်ရှိ လူများကိုပင် တိုက်ရိုက် အဆိပ်ခတ်နိုင်ပေသည်။ ထိုဟွားသခင်ကြီး၏ အဆင့်မှာ ထိုမျှ မြင့်မားမည် မဟုတ်သဖြင့် သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ရန် လွယ်ကူပြီး ပျော်စရာ ကောင်းမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"လင်ရှီးစမ်းရေ ..."</p> <p>မိစ္ဆာငရဲ ခံတွင်းရည်ပါသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သူ့ သိုလှောင်ဒန်တျန်ထဲတွင် ထားလိုက်ပြီး နိုင်းယွမ် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟကာ ဝိညာဉ်အရည် နှစ်စက်ကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ထိုအရာက စိတ်ကြွဆေးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ချီနှင့် သွေး လည်ပတ်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေး၏။ အများကြီး သောက်ပါက ပိုမို အားကောင်းသော အာနိသင် မရှိနိုင်ချေ။</p> <p>ဂလု...</p> <p>စမ်းရေ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း အာနိသင် ပြသလာ၏။ သူ့ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများ တင်းကျပ်သွားပြီး သူ့ အစစ်အမှန်ချီ လည်ပတ်မှု အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆနီးပါး ပိုမို မြန်ဆန်လာလေသည်။</p> <p>"အံ့မခန်းပဲ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ... ထွက်လာ..."</p> <p>ပါရဂွန် နောက်ဆုံးအဆင့်မှ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းသောအခါ အစစ်အမှန်ချီ၏ သန့်စင်မှု တိုးပွားလာပြီး ရေ သည် ပြဒါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ အရည်အသွေး မပြောင်းလဲဘဲ စည်သည် သေချာပေါက် သိသိသာသာ ပိုမို လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်၏။ အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းပြီးမှသာ လူတစ်ယောက်က အမှန်တကယ် ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကန့်သတ်ချက်ကို တက်လှမ်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ယခု နိုင်းယွမ်၏ ချီပင်လယ် ထပ်မံ ဗလာ ဖြစ်သွားပြီး ဖြည့်တင်းရန် ကြီးမားသော အစစ်အမှန်ချီ ပမာဏ လိုအပ်နေ၏။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ မင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ ရတနာတိုက်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အများအပြား လုယက်ခဲ့ပြီး ယင်းတို့ကို ဖြည့်တင်းရန် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။</p> <p>ယုတ္တိတန်စွာ ပြောရလျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီ၏ အရည်အသွေးမှာ သူ့ လက်ရှိ လိုအပ်ချက်များကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့ချေ။ သို့သော် လင်ရှီးစမ်းရေက သူ့ ချီနှင့် သွေး လည်ပတ်မှုကို ဆယ်ဆ အရှိန်မြှင့်ပေးသဖြင့် သူ ဝိညာဉ်ချီကို လုံးဝ ဖိသိပ်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖြည့်တင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>ရှဲ...</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျိဟွာဂူစံအိမ်ရှိ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းအထက်တွင် သိပ်သည်းစွာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဝါးမျို... ချီပင်လယ်ကို ဖြည့်တင်း..."</p> <p>အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်ချီက ချက်ချင်း ဝိညာဉ်ချီနဂါး တစ်ကောင်သဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နိုင်းယွမ်ထံ စီးဝင်သွား၏။</p> <p>"လန်းဆန်းလိုက်တာ..."</p> <p>ဝိညာဉ်ချီ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နိုင်းယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်ရှီးစမ်းရေ ဖြစ်သည့်အတိုင်းပင်။ အကယ်၍ သူ့ ချီနှင့် သွေး လည်ပတ်မှု ဆယ်ဆ အရှိန်မမြှင့်ခဲ့ပါက ထိုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူလျှင် သူ ပေါက်ကွဲ သေဆုံးမည်မှာ သေချာလှ၏။ သို့သော် ယခုအခါ သူ့ တစ်ကိုယ်လုံး ဇီဝစွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ ချီပင်လယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီ မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ ထိုကဲ့သို့ လန်းဆန်းသော ခံစားချက်မျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ချေ။ သူ့ ယခင်ဘဝတွင်ပင် မခံစားခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>ရှေးဟောင်းမြို့တော်မှ လူများ သူတို့၏ ဇာတိမြေကို စွန့်ခွာရန် ထိုမျှ ဝန်လေးနေကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိချေ။ အရှိန်မြှင့် ချီနှင့် သွေး လည်ပတ်မှု၏ ထိုခံစားချက်မှာ တစ်ကြိမ် ကျင့်သားရသွားသည်နှင့် ဘိန်းရှူသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး စွန့်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p>မကြာမီမှာပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီ လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရသော်လည်း နိုင်းယွမ်၏ ချီပင်လယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီမှာ သုံးပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်သေးချေ။</p> <p>သာမန် ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က သူတို့၏ ဒန်တျန်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးဖြင့် အပြည့်အဝ ဖြည့်နိုင်ပေသည်။ နိုင်းယွမ် သူ့ ယခင် အစစ်အမှန်ချီနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို စုပ်ယူပြီးနောက်ပင် သုံးပုံတစ်ပုံသို့ပင် မရောက်ရှိသေးချေ။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စုဆောင်းမှု၊ နက်ရှိုင်းသော အစစ်အမှန်ချီနှင့် သူ့ ချီပင်လယ်၏ ကျယ်ပြန့်မှု၊ အကယ်၍ ပြောပြလိုက်ပါက ပါရမီရှင် အားလုံးကို သေလုမတတ် ကြောက်လန့်သွားစေမည်မှာ သေချာလှ၏။</p> <p>"အာ... ကြည့်ရတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မလုံလောက်သေးဘူး... ငါ ဒီလို ဆက်ပြီး စုပ်ယူနေမယ်ဆိုရင်... မိစ္ဆာသူတော်စင် ရှေးဦးအလောင်းကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ထပ်ထည့်ရင်တောင် ငါ့ချီပင်လယ်ကို ဖြည့်ဖို့ မလုံလောက်မှာ ကြောက်ရတယ်..."</p> <p>နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ့ ချီပင်လယ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ပြည့်သွားသဖြင့် နိုင်းယွမ် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p>သူ ချီပင်လယ် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ ခိုးယူ လုယက်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်းသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့၏။ အကယ်၍ သူ ထိုကဲ့သို့ ဆက်လက် သုံးစွဲနေပါက ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ အခြားအရာများအတွက် အသုံးမဝင်တော့သည့်အပြင် သူ အားလုံးကို စုပ်ယူလျှင်ပင် သူ့ ချီပင်လယ်ကို ဖြည့်ရန် မလုံလောက်ချေ။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့ ချီပင်လယ် ပြည့်သည် ဖြစ်စေ၊ မပြည့်သည် ဖြစ်စေ သူ့ အစစ်အမှန်ချီ၏ နက်ရှိုင်းမှုကိုသာ ထိခိုက်ပြီး သူ့ သိုင်းစွမ်းရည်အပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှု မရှိချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ အမှန်တကယ်ပင် မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ငါသာ မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှာ ရှိနေရင်... လေထဲမှာ ဖန်ဆင်းခြင်းချီ ပါဝင်လိမ့်မယ်... ဖန်ဆင်းခြင်းချီ တစ်မျှင်ကို စုပ်ယူတာက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာထဲက ဝိညာဉ်ချီနဲ့ ညီမျှတယ်... ငါသာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံရင်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မရှိဘဲနဲ့တောင် တစ်လအတွင်း ငါ့ချီပင်လယ်ကို ဖြည့်နိုင်မှာ..."</p> <p>အတွေးတစ်ချက်နှင့် နိုင်းယွမ် မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ပြန်လည် သတိရသွား၏။</p> <p>မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၊ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံး၏ ဗဟို ကုန်းမြေတိုက်ကြီးက မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်လှ၏။ ထိုနေရာသည်သာ ပညာရှင်များအတွက် စင်မြင့်၊ ပညာရှင်များ အမှန်တကယ် ရှိသင့်သော နေရာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုနေရာတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းချီ အဆုံးမရှိ ထောက်ပံ့ပေးပြီး လူတစ်ယောက် လိုချင်သလောက် စုပ်ယူနိုင်၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းချီက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိသော စွမ်းအင်၊ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ချီထက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမို အားကောင်းလှသည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူမှသာ လူတစ်ယောက်က ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ထိုစွမ်းအင် တစ်ခုတည်းကသာ လူတစ်ယောက်ကို အန္တိမအဆင့် အင်အား ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>ချီပင်လယ် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကဲ့သို့သော နေရာငယ်လေးများမှာ ဖန်ဆင်းခြင်းချီကို မွေးဖွားပေးရန် အရည်အချင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်က အကန့်အသတ်ဖြစ်ပြီး တက်လှမ်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှ၏။</p> <p>"မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို သွားကြစို့..."</p> <p>ထိုအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ယင်းကို နှိမ်နင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>သို့သော် မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးက အလွန် ဝေးကွာလှပြီး ဧရာမ သမုဒ္ဒရာ၏ တစ်ဖက်တွင် ရှိ၏။ အကယ်၍ သူ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားရမည် ဆိုပါက မည်မျှသော နှစ်များနှင့် လများ ကြာမြင့်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူ ဆယ်နှစ်အတွင်း ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းနိုင်မည်ဟု ယခင်က ထင်မှတ်ခဲ့၏။ သေချာစွာ ပြန်တွေးကြည့်ရာ လက်ရှိ အရှိန်သည် သူ ပထမဆုံး ပါရဂွန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစဉ်ကထက် ဆယ်ဆ ပိုမို မြန်ဆန်လျှင်ပင် ယင်းသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ရာချီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့အပြင် ပင်လယ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ရမည်ကို မသိသဖြင့် သူ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းနိုင်မည်မှာပင် မသေချာသေးချေ။</p> <p>အကယ်၍ မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးသို့ ပျံသန်းရန် လွယ်ကူပါက ထိုဟွားသခင်ကြီး ဆိုသူက ဟွမ်လင်းနှင့် အခြားသူများကို ထိန်းချုပ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် ပျံသန်းလာပြီး ကျိဟွာဂူစံအိမ်ကို ယူဆောင်သွားပေမည်။</p> <p><br /> "ကြည့်ရတာ ငါ အရင်ဘဝက သုံးခဲ့တဲ့ တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါကို ရှာရတော့မယ်..."</p> <p>သူ့ ယခင်ဘဝတွင် သူ ရှန်ဖုန်းအင်ပိုင်ယာ ဧကရာဇ်၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရ၏။ ထျဲလန်အာက သူ့ကို မြို့တော်မှ ထွက်ခွာစေခဲ့ပြီး မတော်တဆ သူ တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ ထိုရှေးဟောင်း တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါကပင် သူ့ကို မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး သူ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ တက်လှမ်းနိုင်ကာ လက်စားချေရန် စွမ်းရည် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုတည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါက ပါရဂွန် အလယ်အဆင့်ရှိ လူများကိုသာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပေသည်။ သူက ပါရဂွန်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ ပို့ဆောင်ခံရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"ငါ လင်ရှီး ကောင်းကင်နန်းတော်ကနေ ရခဲ့တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက အသုံးဝင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ... ဒီအရာက တကယ်သာ ဒဏ္ဍာရီလာအတိုင်း ဝင်္ကပါရဲ့ အာနိသင်ကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်... ဒီပြဿနာ ပြေလည်သွားနိုင်လောက်တယ်..."</p> <p>ထိုဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုးတုံးကို တွေးမိသောအခါ နိုင်းယွမ် ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲ နှစ်ခုလုံးတွင် တည်နေရာကူးပြောင်း စွမ်းရည်များကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော အာနိသင် ရှိ၏။ အကယ်၍ သူ ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ထိုပစ္စည်း နှစ်ခုကို ထည့်သွင်းနိုင်ပါက မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးသို့ တည်နေရာကူးပြောင်း ပို့ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ရှန်ဖုန်းအင်ပိုင်ယာကို ပြန်မယ်..."</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ နိုင်းယွမ် မတွန့်ဆုတ်တော့ချေ။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကျိဟွာဂူစံအိမ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကာ လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ရှန်ဖုန်းအင်ပိုင်ယာဘက်သို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွား၏။</p> <p>...</p> <p>"မင်း ကြားပြီးပြီလား... ငါတို့ ဧကရာဇ်က မဟာအင်ပိုင်ယာရဲ့ ဧကရာဇ်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူရုံတင်မကဘူး... ချီပင်လယ် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှာ နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းဖြစ်တဲ့ ပန်းတစ်ရာဂိုဏ်းကိုလည်း ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တယ်... သူ တကယ် အံ့မခန်းပဲ..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်က ကောင်းကင်ကနေ ကျရောက်လာတဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲ... မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်အရွယ်မှာ ဒီလောက် အင်အားတွေ ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p>"ပါရဂွန်အဆင့် အထွတ်အထိပ်တို့... ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တို့... အားလုံး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ ပြိုကျသွားကြတာပဲ... ငါ ကြားတာတော့ မဟာအင်ပိုင်ယာရဲ့ ဧကရာဇ် ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်တုန်းက အသုံးမဝင်ဘူးတဲ့... အဲဒီအစား ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်က သူ့ကို ခေါင်းစိုက် ခြေထောက်ထောင်အောင် ကန်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့..."</p> <p>"ဟားဟား... ဒီလို ဧကရာဇ်မျိုးနဲ့ နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာ မတိုးတက်မှာ... ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံ မသာယာမှာကို ဘာလို့ စိုးရိမ်နေရမှာလဲ... အခု ငါတို့ တခြား အင်ပိုင်ယာတွေကို စီးပွားရေး လုပ်ဖို့ သွားတဲ့အခါ... လူတွေက ငါတို့ နိုင်းမျိုးနွယ် အင်ပိုင်ယာက လာတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်း လေးစားတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်ကြတယ်... အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်..."</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ဘယ်ကိုပဲ သွားသွား... နိုင်းမျိုးနွယ် အင်ပိုင်ယာလို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ သူတို့ အားလုံး ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်အကြောင်း မေးကြပြီး ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသား ဖြစ်ချင်ကြတယ်... အရင်တုန်းက ငါတို့ အပြင်ထွက်ရင် အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင်နဲ့ မလေးစားတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာ... တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ လက်စားချေမှု တစ်ခုလို ခံစားရတယ်..."</p> <p>စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အသံများ ရှန်ဖုန်းမြို့တော်၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံး နိုင်းယွမ်ကို ချီးကျူးနေကြ၏။</p> <p>"အာ... သူ ဒီလောက် မြန်မြန် ကြီးပြင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မထင်ထားဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက သူ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတုန်းပဲ... ငါ သူ့ကို လူဆိုးတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်ပြီး သူနဲ့ မပတ်သက်ချင်ခဲ့ဘူး..."</p> <p>ဟိုတယ် တစ်ခု၏ သီးသန့်အခန်း တစ်ခန်းတွင် ကောက်ကြောင်းလှပသော သခင်မလေး တစ်ယောက် သူမ၏ ပါးပြင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာထားဖြင့် သက်ပြင်းချနေသည်။</p> <p>"ထျဲလန်အာ... နင် ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်အကြောင်း ထပ်တွေးနေတာလား... အခု နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ မဟုတ်လား... ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ် နင့်နောက်ကို လိုက်နေတုန်းက သူ နင့်ကို ပိုးပန်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ သေချာတယ်... နင့်သာ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ့နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ရင်... အခုလောက်ဆို မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ... ဟဲဟဲ..."</p> <p>ဆံပင်မြင်းမြီး စည်းထားသော သခင်မလေး တစ်ယောက်၊ ထျဲလန်အာထက် သိပ်မငယ်သော သူမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ သူမ ပြုံးလိုက်သောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ချစ်စဖွယ် ပါးချိုင့် နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဟုတ်ပေသည်။ အပြောခံလိုက်ရသည့် သခင်မလေးမှာတော့ သဘာဝကျစွာပင် ထျဲယန် ကြေးစားအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ သမီး ထျဲလန်အာ ဖြစ်ပြီး နိုင်းယွမ်၏ ယခင်ဘဝက အသက်ကယ်ပေးခဲ့သူပင်။</p> <p>နိုင်းယွမ် ထျဲလန်အာနောက်သို့ တောင်တန်းထဲသို့ လိုက်ပါသွားသည့် ဖြစ်ရပ်မှာ ထျယ်လုံနှင့် အခြားသူများ၏ ပျံ့နှံ့မှုကြောင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ထျဲယန် ကြေးစားအဖွဲ့ရှိ လူတိုင်း ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်က သူတို့၏ သခင်မလေးကို တစ်ချိန်က ပိုးပန်းခဲ့ကြောင်း သိရှိကြသော်လည်း သခင်မလေးက သူ့ကို လူဆိုးတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ပြီး နေ့တိုင်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့၏။ ထိုအကြောင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိန်းကလေးများ သိရှိသွားကြကာ အားလုံး ထျဲလန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် မသိတတ်ဟု ခံစားနေကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူတို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သူ့အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်သွားကြလောက်ပြီ ဖြစ်၏။ </p> <p>"ရွှယ်ယွီအာ... နင် လူဆိုးမလေး... ငါ့ကို ရယ်ရဲတယ်ပေါ့... အရိုက်ခံချင်နေတာပဲ..."</p> <p>မိန်းကလေး၏ စနောက်သံကို ကြားသောအခါ ထျဲလန်အာ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ရွှယ်ယွီအာဟု အမည်ရသော မိန်းကလေး၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိမ်လိုက်၏။</p> <p>"အား... ငါ့ကို သတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ချင်တာလား... နင် အရမ်း ဆိုးတာပဲ... ငါ နင့်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့..."</p> <p>ချက်ချင်းပင် လှပသော သခင်မလေး နှစ်ယောက် ရောယှက်သွားကြပြီး သူတို့ အချင်းချင်း စနောက်နေစဥ် ဖြူလွလွ အသားအရည်တို့ ပေါ်လွင်သွားကာ သက်ဝင် လှုပ်ရှားသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"အဟွတ်... အဟွတ်... ထျဲလန်အာ... မင်း အားလား..."</p> <p>မိန်းကလေး နှစ်ယောက် အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေပြီး သူတို့၏ နူးညံ့သော အသက်ရှူသံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင် အနည်းငယ် အနေရခက်သော အသံ တစ်သံ ရုတ်တရက် အခန်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အားလား... ဟမ့် ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား..." ထျဲလန်အာ စိတ်တိုစွာ ပြောပြီး ဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ ရုတ်တရက် အသံ၏ သခင်ကို မှတ်မိသွားပြီး အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ဟင်...ရှင်... ရှင် ပြန်လာပြီ..."</p> <p>သူမရှေ့ရှိ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ ထျဲလန်အာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရာတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါ ဘယ်သူလဲ... အယ်... ထျဲလန်အာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..." ရွှယ်ယွီအာ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိဘဲ သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါက... နိုင်းယွမ်..."</p> <p>" နိုင်းယွမ်... သူက ဧကရာဇ် နိုင်းယွမ်လား..." ရွှယ်ယွီအာ နေရာတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ ဖြူဝင်းသော ပါးပြင်များပင် နီရဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၃၉၂ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save