နိုင်းယွမ် သူ့အရှေ့မှ တောင်တန်းကြီးကို ကြည့်နေမိသည်။
ထိုအချိန်က နိုင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆိပ်မိထားသလို ဒဏ်ရာရနေသဖြင့် အဝေးသို့ မထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ထိုရှေးဟောင်း တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါက ရှန်ဖုန်းမြို့တော်နှင့် မဝေးဘဲ လူတိုင်း ခဏမျှ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရောက်ရှိသွားကြ၏။
"ဒါက တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါလား..."
ချိုင့်ဝှမ်းထဲရှိ ရှေးဟောင်း ဝင်္ကပါကို မြင်သောအခါ ယင်းမှာ စွန့်ပစ်ထားပြီး ဝိညာဉ်ချီ လုံးဝ မရှိသဖြင့် လူတိုင်း ကြောင်အသွားကြ၏။
"ဟားဟား... ဟုတ်တယ် ဒါပဲ... ငါ အခု ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်မယ်... မင်းတို့ အရင် သွား... မင်းတို့ အားလုံး သွားပြီးရင် ငါ လိုက်ခဲ့မယ်..."
နိုင်းယွမ် ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို လှုပ်ရှားကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူပြီး ဝင်္ကပါ၏ ထောင့်များတွင် ထည့်သွင်းလိုက်၏။
ဝီ....
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြည့်တင်းလိုက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်း ဝင်္ကပါမှာ ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်က လှိုင်းခတ် တုန်ခါသွား၏။
"သတိထား..."
အခြားသူများ နိုင်းယွမ် ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို မသိသော်လည်း ပိုင်ဟွာရှုနှင့် အခြား နှစ်ယောက်မှာ သိရှိထား၏။ သူတို့ နိုင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သတိပေးလိုက်ကြသည်
"ဟုတ်တယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းတို့ သုံးယောက်က အားကောင်းတယ်... မင်းတို့ ရောက်တာနဲ့ ငါ့မိဘတွေကို အရင်ဆုံး စောင့်ရှောက်... အမည်မသိ နေထိုင်ကြ... ပြီးတော့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်ပွားရင်တောင် ငါ မင်းတို့ကို ရှာတွေ့မှာ..."
နိုင်းယွမ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီအပေါ်တွင် ခြေရာခံချီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထပ်ထည့်လိုက်၏။
"ငါတို့ သွားတော့မယ်..." သူ့ မိဘများနှင့် အခြားသူများ တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။
ဝင်္ကပါ လည်ပတ်သည်နှင့် "ဝှစ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ စွမ်းအင် လှိုင်းခတ်သွားပြီး သူ့ မိဘများနှင့် အခြားသူများ သူတို့၏ မူလ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
"ကောင်းပြီ... သူတို့ အခု မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို ဘေးကင်းကင်း ရောက်ရှိသွားလောက်ပြီ... ငါတို့လည်း သွားဖို့ ပြင်ဆင်ကြစို့..."
သူ့ မိဘများနှင့် အခြားသူများ သူတို့၏ မူလ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝင်္ကပါနှင့် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားသည်ကို မြင်သောအခါ နိုင်းယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှောင်ဖုန်းနှင့် အခြား သားရဲများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။
"ငါ အခု ဝင်္ကပါထဲကို ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထည့်တော့မယ်... ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိတယ်... တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ ဝင်္ကပါရဲ့ စွမ်းအား တိုးပွားလာပြီး ငါတို့ကို မျောလွင့်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ တည်နေရာကူးပြောင်း နေရာက ငါ့မိဘတွေနဲ့ သေချာပေါက် မတူဘူး... နောက်တစ်မျိုးက ဟင်းလင်းပြင် ရှုပ်ထွေးမှု... ငါတို့ကို အမည်မသိ နေရာ တစ်ခုကို ပို့ဆောင်သွားလိမ့်မယ်... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဆိုတော့ ငါ အခု မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန်ထဲကို ထည့်မယ်... ကြာကြာတော့ မဟုတ်ပေမယ့်... တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီလောက်က ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မဖြစ်လောက်ဘူး..."
နိုင်းယွမ် ပြောလိုက်၏။
သူ ယခင်က သူ့ မိဘများကို ထိုသို့ ပြောခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း၏ ရလဒ်ကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲတို့ဖြင့် အစားထိုးပြီးနောက် ဝင်္ကပါ၏ တည်နေရာကူးပြောင်း စွမ်းရည် သေချာပေါက် တိုးပွားလာမည် ဖြစ်၏။ ထိုနည်းဖြင့် ပြဿနာများ မဖြစ်ပွားလျှင်ပင် တည်နေရာကူးပြောင်းမည့် နေရာက သူ့ မိဘများနှင့် အခြားသူများနှင့် သေချာပေါက် ကွဲပြားမည် ဖြစ်၏။
ရှေးဟောင်း တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါများနှင့် ခေတ်သစ် တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါများတွင် ဖွဲ့စည်းပုံ ကွာခြားချက်များ ရှိ၏။ ခေတ်သစ် တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါများက တည်နေရာကူးပြောင်းရန် အခြားတစ်ဖက်တွင် သက်ဆိုင်ရာ တည်နေရာကူးပြောင်း ကိရိယာ လိုအပ်သော်လည်း ရှေးဟောင်း တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါများမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းမှုများကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းမှာ ယေဘုယျ လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ အခြားတစ်ဖက်တွင် တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါ မရှိလျှင်ပင် လူများကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သေး၏။
သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန်နှင့် သိုလှောင်ဒန်တျန်တို့မှာ မတူချေ။ သီအိုရီအရ ယင်းတို့မှာ အရာဝတ္ထုများကို မသိမ်းဆည်းနိုင်သော်လည်း ခြွင်းချက်များ ရှိ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန် အားကောင်းလာပြီး လူတစ်ယောက်သည် သူတို့၏ မိစ္ဆာသားရဲများကို ယင်းအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းနိုင်ပေသည်။ နိုင်းယွမ် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း သူတွင် ထိုစွမ်းရည် ရှိနေပေသည်။ သို့တိုင် သူ မိစ္ဆာသားရဲများကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သော အချိန်မှာ မကြာမြင့်ဘဲ တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီမျှသာ ဖြစ်၏။
ထိုစွမ်းရည်ကိုလည်း ပါရဂွန် နောက်ဆုံးအဆင့် သို့ တက်ပြီးနောက် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။ သူ့အတွက် ယင်းမှာ ကြိုးစားမှု အသစ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မည်သို့ဆိုစေ သူ့ ယခင်ဘဝတွင် သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန် မရှိခဲ့ချေ။
"ကောင်းကင်မျက်လုံး ဆန်းစစ်စမ်း... တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါ ဗဟိုချက်..."
ရှောင်ဖုန်းနှင့် အခြား သားရဲများကို သူ့ သားရဲယဥ်ပါး ဒန်တျန်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် နိုင်းယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းကာ သူ့ ကောင်းကင်မျက်လုံး ပါရမီကို လှုံ့ဆော်ပြီး တည်နေရာကူးပြောင်း ဝင်္ကပါကို စူးစိုက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ သူ ဝင်္ကပါ ဗဟိုချက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။ သူ့ လက်ဖဝါးကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ့ လက်ဖဝါးထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ယင်းထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
"ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲ ဝင်္ကပါကို အားဖြည့်ပေး..."
သူ့ လက်ချောင်းကို ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်၏။
ဝီ
ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲတို့၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် အားကောင်းသော စွမ်းအင် လှိုင်းခတ်မှု တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်္ကပါမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်း၏ လည်ပတ်နိုင်စွမ်းကို ဆယ်ဆ တိုးမြှင့်သွားပုံ ရ၏။
"ကောင်းပြီ... ဒါပဲ... သွားကြစို့..."
အလယ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာကို ဝင်္ကပါထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်သွင်းပြီးနောက် နိုင်းယွမ် ခုန်ဝင်လိုက်သည်။
ဝှစ်....
သူ ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွား၏။ နိုင်းယွမ် မူးဝေသော ခံစားချက် တစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ မျက်စိရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် မြင်ကွင်း စတင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ပိုင်ဟွာရှုနှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် အကယ်၍ သူ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို လျှော့ချနိုင်ပါက ထိုမျှ ဒုက္ခများစွာ ဖြတ်သန်းစရာ မလိုသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုသည်မှာ အဓိကအားဖြင့် သူ့ စုဆောင်းမှုမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ချီမှာ အကြိမ် တစ်ထောင် ထက်မြက်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး သူ့ ချီပင်လယ်၏ စွမ်းရည်မှာ မကြုံစဖူးသော အရာ ဖြစ်၏။ သူ အစစ်အမှန်ချီကို ဖြန့်ခွဲပြီး ကျင့်ကြံဆင့် ကျဆင်းနိုင်လျှင်ပင် ပြန်လည် ကျင့်ကြံရန် မည်မျှသော နှစ်များ ကြာမြင့်မည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် စွန့်စားခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် သူ့ ရန်သူ ဟွားသခင်ကြီး၏ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံဆင့်ကို မသိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူ ရောက်ရောက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခံလိုက်ရပါက သူ့ ညီငယ်အတွက် လက်စားချေရန် မဆိုထားနှင့်။ သူကိုယ်တိုင် ခုခံရန် အင်အား မရှိဘဲ သေလမ်း တစ်ခုတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဘုန်း...
သူ့ ခန္ဓာကိုယ် သူ့ မူလ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် မတည်ငြိမ်ဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
"တစ်ခုခု မှားနေတာ သေချာတယ်... သေပြီ... ကောင်းကင်မျက်လုံး ပါရမီ... ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းတွေကို မြင်အောင်ကြည့်... ခုန်..."
သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်မှာ အလွန် အားကောင်းပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ငရဲကိုးဆင့် အေးခဲပုလဲတို့က ဝင်္ကပါ၏ တည်နေရာကူးပြောင်း စွမ်းရည်ကို တိုးမြှင့်ပေးသော်လည်း ဝင်္ကပါက အနည်းငယ် မခံနိုင်တော့ကြောင်း သိသဖြင့် နိုင်းယွမ် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ချိန်ရွယ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်၏။
ဟင်းလင်းပြင် ခုန်ကူးသွားစဉ်တွင် အကယ်၍ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါက ဟင်းလင်းပြင်ကြောင့် အသားစဉ်းကောအဖြစ် ဆွဲဖြဲခံရမည် ဖြစ်၏။ လွတ်မြောက်ရန်ဆိုလျှင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ယင်း လုံးဝ မပိတ်မီ ခုန်ထွက်နိုင်ရုံသာ ရှိ၏။
သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာလည်း အလွန် အန္တရာယ်များ၏။ အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားပါက သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။
ဂျိမ်း....
အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် နိုင်းယွမ် ရုတ်တရက် ဧရာမ အင်အားကြီး တစ်ခု သူ့ကို ဝင်တိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် မူးနောက်သွား၏။ ရုတ်ချင်း သူ့ အမြင်အာရုံ မည်းမှောင်သွားပြီး သတိလစ်သွားတော့သည်။
အခန်း ၃၉၅ ပြီး
***