Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၆၂၃</h2> <h2 style="text-align:center">ဖလှယ်မှု</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>“အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေလည်း လက်ခံတယ်...”</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။ သူ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခံလိုက်ရသော နေရာမှာ ဝေးလံခေါင်သီသော်လည်း ရေခဲလွင်ပြင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း လောကနှင့် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ဆက်စပ်နေပုံ ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံး တစ်ကမ္ဘာတည်းတွင် ရှိနေကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်များမှာ ရှားပါးသော်လည်း ချင်စန်းတွင် တစ်ခုမက ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးဖောင်၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများထဲမှပင် အကောင်းပကတိ အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခု ရရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ဖရိုဖရဲ ကျွန်းစုရေပြင်နှင့် ထျန်ရှင်းမဟာမိတ်တို့ကြား ရှည်လျားသော စစ်ပွဲကာလအတွင်း စစ်မြေပြင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းများထဲတွင် အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် အများအပြား ပါဝင်သည်။ အများစုမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ သူက ရသည်နှင့် ချက်ချင်း အသုံးပြုလေ့ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယခု ကိုင်ထားသော တစ်ခုမှာ ပျံသန်းသော ဓားအဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်ပြီး မူလစွမ်းအား၏ ငါးဆယ်မှ ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာလည်း တိုက်ပွဲဝင် ဆုလာဘ်တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ကျစ်ထျန်းတောင်ထိပ်ရှိ ရတနာရှာဖွေမှုတွင် ပါဝင်ပြီး ဖရိုဖရဲ ကျွန်းစုရေပြင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခု သူက အမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်လက်နက် အစစ်အမှန်များကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်များ မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အသုံးဝင်မည့် တစ်စုံတစ်ရာနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် ချင်စန်းက ဤပျက်စီးနေသော အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် ကမ်းလှမ်းပြီး သူ့သဘောထား စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က အမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးပြီ ဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး... သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် ရှာတွေ့ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလို့သာ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လေ့လာချင်တာပါ...”</p> <p> </p> <p>အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လျှင် ချင်စန်းက စည်းကမ်းချက်များ လျှော့ပေါ့ပေးရန် ဦးဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းမှာ ဝက်ဝံတောင် ဒေသတွင် အကြီးဆုံး အင်အားစု ဖြစ်သော်လည်း ရွှေအမြူတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိဘဲ သူတို့၏ နေရာမှာ အမှန်တကယ် လုံခြုံမှု မရှိပေ။ ကြီးမားသော လူမျိုးစုရွာ အချို့တွင်လည်း အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင်များ ရှိနေကြသည်။ အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း သူတို့သာ ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတွင် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိသလို ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ ဆရာဦးလေးမှာ တစ်ချိန်က သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဝှက်ဖဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆရာဦးလေး ရှိနေစဉ်က ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းမှာ အရှိန်အဝါကြီးသော ကာလတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူက အကောင်းဆုံး အချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မည်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်မှ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် ဆိုလျှင် ဝေးလေစွ။</p> <p> </p> <p>ယခု ထိုဆရာဦးလေး ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သံသယများ စတင် ပျံ့နှံ့လာလေပြီ။ မငြိမ်မသက်မှု လက္ခဏာများပင် ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကို ကျားကန်ပေးထားနိုင်မည့် အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိခြင်းက ဝက်ဝံတောင်တွင် သူတို့၏ ရပ်တည်မှုကို သိသိသာသာ ခိုင်မာစေလိမ့်မည်။ ပြင်ပ အင်အားစုများကိုလည်း မလှုပ်ရှားခင် နှစ်ကြိမ် စဉ်းစားစေမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း၏ စည်းကမ်းချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... ခင်ဗျား အတည်ပြောနေတာလား... ဒီအဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကျုပ်တို့ရဲ့ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေနဲ့ပဲ လဲလှယ်မှာလား...”</p> <p> </p> <p>ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ် နည်းစနစ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ နည်းစနစ်များထက်ပင် သာလွန်ပြီး သူတို့ ဆက်လက် လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် အဓိက အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တခြားလူသာ လာတောင်းခဲ့လျှင် ချွေ့ရွှမ်ဇီ ဘယ်တော့မှ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်းမှာ ဒေသခံ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ချေ။ သူက အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားမည့်လူ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို နည်းစနစ်များ လေ့လာခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ဝက်ဝံတောင်၏ ဒေသတွင်း ဟန်ချက်ညီမှုကို ခြိမ်းခြောက်မှု သိပ်မရှိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လက်ဖဝါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့... အဲ့ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာစဉ် ချင်စန်းက ပုံမှန် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်အတွက် ကိစ္စအနည်းငယ် ကိုင်တွယ်ပေးဖို့လည်း လိုတယ်...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီ စိတ်ထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူက အံကြိတ်၍...</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ...”</p> <p> </p> <p>“စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... အလုပ်အကြမ်း တချို့နဲ့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတာလောက်ပဲ အကူအညီ လိုတာပါ... ကျုပ်က အခုမှ အမြူတေ ဖွဲ့စည်းထားတာဆိုတော့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်... အာရုံထွေပြားဖို့ အချိန်မရှိဘူး... တကယ်လို့ ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း လုပ်ပေးရင် ဒီအဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက် ရမယ့်အပြင် ဆေးလုံးတွေ၊ မှော်ရတနာတွေအတွက်လည်း ပူစရာမလိုစေရဘူး... ဒီကိစ္စ ပြီးသွားတာနဲ့ ခင်ဗျားတို့က ဒေသခံ အရှင်သခင်တွေ အဖြစ် ဆက်ရှိနေမှာပါ... ကျုပ်လည်း နောက်ထပ် ဘာမှ ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ ကိုယ့်ဇာတိမြေကို ပြန်မှာ...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီ အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်လျှင် ချင်စန်းက အဆောင်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို သူ့ထံ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်ပေးပြီး ရှီကျန်း၏ အတွင်းပိုင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က ရှီကျန်းကို အခုမှ ရောက်ဖူးတာ ဆိုတော့ ဒေသအကြောင်း သိပ်မသိဘူး... ခင်ဗျားကို အသေးစိတ်ကျတဲ့ မြေပုံတစ်ခု ရှာပေးစေချင်တယ်... အရိုင်းနယ်မြေတွေနဲ့ မစူးစမ်းရသေးတဲ့ ဒေသတွေပါ ပါဝင်တဲ့ မြေပုံမျိုးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက မခက်ပါဘူး... ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းမှာ ဘိုးဘေးတွေ လက်ထက်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ အသေးစိတ် မြေပုံတစ်ခု ရှိပါတယ်... ကျုပ် ဆရာဦးလေး ရှိတုန်းက စူးစမ်းလေ့လာမှုတွေ အများကြီး လုပ်ပြီးတော့ ချဲ့ထွင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားတာပါ... စီနီယာ့ကို ကျေနပ်စေမယ်လို့ သေချာပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချက်ချင်း ပြန်ဖြေစရာ မလိုပါဘူး... ကျုပ်လိုချင်တာက ဝက်ဝံတောင် မြေပုံ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားမှာ တခြား ဒေသက အင်အားစုတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိမှာ သေချာတယ်... မြေပုံက ကျယ်ပြန့်လေ ပိုကောင်းလေပဲ... ဖြစ်နိုင်ရင် တောရိုင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ပါဝင်တာမျိုးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ဒီမြေပုံပေါ်မှာ မတူညီတဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ နယ်မြေတွေကို မှတ်သားထားတာတင် မကဘဲ ဝိညာဉ်ပိုးကောင်တွေရဲ့ နေထိုင်ရာ ဒေသတွေကိုပါ လိုချင်တယ်... ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်များပါစေ... တစ်ခုမှ ချန်မထားရဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် အနီးအနား ဒေသတွေနဲ့ ရှီကျန်းရဲ့ အချက်အချာကျတဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အပျက်အစီးတွေ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းပေးပါ...”</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ကြံသူတွေ ကြောက်ရွံ့တဲ့ နယ်မြေတွေ ဖြစ်တဲ့... နတ်ဆိုးနယ်မြေတွေ၊ ကျိန်စာသင့် နယ်မြေတွေ၊ သေမင်းတမန် ဇုန်တွေကိုပါ မှတ်သားထားရမယ်... တကယ်လို့ ဒီအလုပ်ကို ပံ့ပိုးဖို့ အရင်းအမြစ် တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျုပ်ဆီ အချိန်မရွေး လာတောင်းလို့ ရတယ်...”</p> <p> </p> <p>“လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ... အပျက်အစီးတွေလား...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားလျှင် ချွေ့ရွှမ်ဇီ ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ရှီကျန်းသို့ သင့်တော်သော သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် လာရှာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်များ၏ နေထိုင်ရာ ဒေသများအကြောင်း မေးမြန်းခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ ရှီကျန်းတွင် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ပိုးကောင် အချို့ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လေ့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပိုးကောင်များမှာ ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိ၍ ရှာဖွေရ ခက်ခဲခြင်း၊ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ခြင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်များသော နေရာများတွင် နေထိုင်ခြင်းတို့ ရှိတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ပညာရှင်များ အပါအဝင် ဒေသပြင်ပမှ ကျင့်ကြံသူများက ပိုးကောင်ဖမ်းရန် ရှီကျန်းသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အများစုမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်သွားလေ့ ရှိကြသည်။ ချင်စန်း၏ ခွန်အားဖြင့်ပင် အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လှိုဏ်ဂူတွေကို ရှာဖွေတာက ဘာလို့လဲ…. သူ့ရဲ့ သာလွန်တဲ့ အင်အားကို အားကိုးပြီး ရှီကျန်း တစ်ခွင် လှည့်လည်ရင်း တွေ့သမျှ အခွင့်အရေးတိုင်း သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာများလား...</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ဝက်ဝံတောင် ဒေသ အနီးအနားမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အတားအဆီးတွေနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်အဆင့် အစီအရင်တွေနဲ့ ချိပ်ပိတ်ထားလို့ ဝင်ရောက်လို့မရတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုခုများ ရှိလား... တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှုပ်နှံပြီး အဲ့လိုနေရာမျိုး ရှာတွေ့ခဲ့မယ် ဆိုရင်... ကျုပ်က တွေ့ရှိတဲ့ ရတနာတွေထဲက တစ်ခု၊ နှစ်ခုလောက် ခွဲဝေပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီက ခေါင်းခါရင်း…</p> <p> </p> <p>“စီနီယာကို ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... ကျုပ် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံခဲ့တာ... အနီးအနားမှာ အဲ့လိုနေရာမျိုး ရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီ လိမ်ညာနေပုံ မပေါ်သည်ကို သတိထားမိသဖြင့် ချင်စန်း စိတ်ထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက်မူ အမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် တစ်ခု ရှာဖွေပြီး သူလာခဲ့ရာ နေရာသို့ ပြန်သွားရန် နည်းလမ်း ရှာဖို့ပင်။ ထိုမှသာ ဤနေရာတွင် စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ့တွင် သုံးပါးရောင်ခြည် ကျောက်စိမ်းအရည် ရှိနေပြီ ဖြစ်သလို ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်သူ တစ်ယောက်ကိုလည်း ရှာတွေ့ထားပြီ ဖြစ်ရာ တုအယ်ဆေးလုံးမှာ လက်လှမ်းမီလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သို့သော် ကိုးသွယ်ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်သစ်ခွမှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ ရှားပါး ရတနာမျိုးမှာ ကံတရား အားလျော်စွာသာ တွေ့ဆုံနိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>အမြူတေ ဖွဲ့စည်းရန် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲ များစွာကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ပိုခက်ခဲမည်ကို ချင်စန်း သိနေသည်။ သူ့တွင် အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းရန် မကြိုးစားမီနှင့် တုအယ်ဆေးလုံး မဖော်စပ်မီ ရေခဲလွင်ပြင်သို့ ပြန်သွားရန် နည်းလမ်း ရှာရမည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက မြေပြင်အနေအထားကို သေချာ လေ့လာခဲ့သည်။ ရှီကျန်း ဒေသတွင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ဖြန့်ကျက်ထားသော ရှုပ်ထွေးပွေလီသည့် ရေကြောင်းကွန်ရက် တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မျောပါလာခဲ့သော မြစ်ငယ်လေးမှာ အကိုင်းအခက် များစွာထဲမှ တစ်ခုသာ။ ၎င်းက အခြား မြစ်များနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ကြီးမားသော စနစ်ကြီး တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် မြစ်ဖျားခံရာ နေရာသို့ ပြန်လည် ခြေရာခံရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ပိုဆိုးသည်မှာ သူ ဤနေရာသို့ တည်နေရာ ကူးပြောင်းခံရပြီးနောက် အချိန်မည်မျှ သတိလစ်နေခဲ့သည်ကို ချင်စန်း မသိခြင်းပင်။ ရှာဖွေရမည့် ယေဘုယျ ဧရိယာကိုပင် မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ကျယ်ပြန့်သော နေရာတွင် ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပင်လယ်ထဲ အပ်ရှာသကဲ့သို့ပင်။ အစီအရင်က မြေပေါ်တွင် ရှိနေသလား သို့မဟုတ် မြေအောက်နက်နက်တွင် မြှုပ်နှံထားသလား ဆိုသည်ကိုပင် သူ မသိ။</p> <p> </p> <p>မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် နိုးလာရသလဲ ဆိုသည်ကိုမူ သူ လုံးဝ သဲလွန်စ မရပေ။</p> <p> </p> <p>အစီအရင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှာ ကျီဝေနန်းတော် အတွင်း တည်ရှိသောကြောင့် ဤဘက်ခြမ်းမှာလည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုခု အတွင်း ဖုံးကွယ်ထားလောက်သည်ဟု ချင်စန်း ယူဆလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းကြောင်း မရှိဘဲ မျက်ကန်းတစ္ဆေ လိုက်ရှာနေမည့်အစား ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် တစ်ခု တွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမျိုးမျိုးကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းက ပိုထိရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p style="text-align:center">End</p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save