Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာမီးလျှံဖြင့် မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်တိုင်းက ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ၏ စံအိမ်မှ ချင်စန်း ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်း မှော်ရတနာများမှာမူ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများ ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကွေ့ယင်ဂိုဏ်း ကျန်ရစ်သူများထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော တံခွန်များမှာမူ လတ်တလော အသတ်ခံထားရသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အနည်းငယ် ကျန်ရစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ချင်စန်းက ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ မပျောက်ဆုံးသေးသော ဝိညာဉ်များကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်တံခွန်များ အားလုံးထဲမှ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်များ ထုတ်ယူကာ သူ့ဝိညာဉ်လက်နက်အား ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ကြိုးမျှင်များအဖြစ် သန့်စင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယမမင်းတံခွန်ရှိ ဆယ်မျက်နှာ အစီအရင် သုံးခုမှာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး သူ့ရှေ့၌ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်ကာ တံခွန်အစီအရင် တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထား၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်လက်နက်များ၏ ဗဟိုချက်တွင် နက်မှောင်သော မိစ္ဆာမီးလျှံများက အစုအဝေး တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>တံခွန်သုံးခု ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်တွင် ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံ၏ စွမ်းအားမှာ ရိုးရှင်းသော မြှောက်လဒ်တစ်ခုထက် များစွာ သာလွန်သည်။ အလယ်အလတ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု၏ စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည် ဆိုလျှင်လည်း ချဲ့ကားပြောရာ မကျပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျင့်ကြံသူအတွက် လိုအပ်ချက်များကလည်း သိသိသာသာ မြင့်မားလာသည်။</p> <p> </p> <p>တံခွန်များမှာ အစီအရင် တစ်ခုတည်းမှ မြစ်ဖျားခံလာပြီး တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်နေသဖြင့် ထိန်းချုပ်ရာတွင် အာရုံခွဲစရာ မလိုသော်လည်း ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခုကို တပြိုင်နက် အသုံးပြုခြင်းက ကိုင်ဆောင်သူအပေါ် ကြီးကြီးမားမား ဝန်ပိစေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲအတွင်း ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ချီစွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုမှာ အလွန် လျင်မြန်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် လိုအပ်ချက်မှာလည်း ကြီးမားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အလောင်းကောင် အမြူတေ၏ အကူအညီကြောင့်သာ ချင်စန်း အနေဖြင့် ချီစွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုကို အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ မလုံလောက်သေးသလို စိတ်စွမ်းအင်မှာလည်း မသန်မာသေးချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် အလွန် ပင်ပန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက တံခွန်အစီအရင်ကို အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံများက မီးနဂါးတစ်ကောင် အသွင်ပြောင်းလဲပြီး အစီအရင်ထဲမှ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့သံနှင့်အတူ ပြိုလဲသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ အဖြစ် ကွဲကြေပြီး လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တံခွန်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အဝတ်စများ ကစဉ့်ကလျား လွင့်ပျံကုန်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ထပ်ပြီး ကျရှုံးပြန်ပြီ... ပိုပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်မှ ဖြစ်မယ်... ဒီတံခွန်အစီအရင်ကို အမြန်ဆုံး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ရမယ်... ဒါက နောင်ကာလကြာရှည် အထိ ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲ ဖြစ်လာမှာ..."</p> <p> </p> <p>သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယမမင်းတံခွန်၏ ဆယ်မျက်နှာ အစီအရင် နှစ်ခုကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းပြီး ဤလှိုဏ်ဂူ ပိုင်ရှင်ဟောင်း ဖြစ်သော လေတောင်ပံနက် သိမ်းငှက် အလောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိသော စွမ်းအားကြီး နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး သံမဏိ အမွှေးအတောင်များ ဖုံးလွှမ်းထားကာ သေဆုံးသွားသည့်တိုင် ရိုင်းစိုင်းပြီး မယဉ်ပါးသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲ အလောင်းများကို မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း အဖို့တော့ လေတောင်ပံနက် သိမ်းငှက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက နိမ့်လွန်းသည်။ မှော်ရတနာ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လျှင်ပင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းအစား အမြူတေစား သံဆူးများ သွန်းလုပ်ရန် စီစဉ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အမြူတေစား သံဆူးမှာ တစ်ခါသုံး မှော်ရတနာ ဖြစ်ပြီး ဟိုးယခင်က ဝမ်ယွဲ့ဈေးရှိ ဆိုင်ရှင်ဝူ ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်တွင် အတော်လေး ထိရောက်မှု ရှိခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ အသုံးဝင်မှု လျော့နည်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ၎င်းတို့ကို သွန်းလုပ်ခြင်း သိပ်မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ့တွင် လေတောင်ပံနက် သိမ်းငှက်၏ အလောင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သွန်းလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ချောမွေ့ပါက အမြူတေစား သံဆူး နှစ်ချောင်း သွန်းလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ယမမင်းတံခွန်၏ ဆယ်မျက်နှာ အစီအရင် တစ်ခုကို အပြင်တွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံကို မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သလို အမြူတေစား သံဆူးများအား အအမလေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် လက်ဆောင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း ထိုအရာက အအမလေးတွင် ဝိညာဉ်ရင်းမြစ် ပါမပါနှင့် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ အပေါ် မူတည်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အမြူတေစား သံဆူး နှစ်ချောင်းက သူမ အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် မရောက်မီ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံဖို့ လုံလောက်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူမက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသော ကျေးဇူးကို ချင်စန်း အနေဖြင့် အနည်းငယ် ပြန်ဆပ်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံများက ယမမင်းတံခွန်၏ ဆယ်မျက်နှာ အစီအရင်မှ ပျံထွက်လာပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။ ၎င်းတို့က အဆက်မပြတ် ပြန့်ကျဲလိုက် စုစည်းလိုက် ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစုအဝေး တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း မျက်လုံးများ မှေးစင်းပြီး မီးလျှံ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံကာ မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်ခြင်း နည်းစနစ်များဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး ထူးခြားသော မီးလျှံတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါက ဒန်ဆေးမီးလျှံထက် စွမ်းဆောင်ရည် များစွာ သာလွန်မည် ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်နိုင်စွမ်းကိုလည်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ အခြားသော မှော်ရတနာ သွန်းလုပ်သူများ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အားသာချက် တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်က တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်ပေးနေသဖြင့် ချင်စန်း အနေဖြင့် ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရာတွင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>မိုးသောက်ချိန်တွင် ချင်စန်း မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ သူ့အကြည့်က ဘေးရှိ နတ်ဆိုးသားရဲ အလောင်းပေါ် ကျရောက်သွား၏။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျှင် သူ့ချီစွမ်းအင်များက လက်သည်းတစ်ခု အသွင်ပြောင်းလဲပြီး အလောင်းကို မကာ ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက မီးထဲရှိ သားရဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်နှာထား အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။ မကြာမီ သိမ်းငှက်၏ သံမဏိ အမွှေးအတောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရည်ပျော်ကျလာပြီး ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ နောက်ဆုံးတွင် နက်မှောင်သော သံရည်ပူ နှစ်စက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအစက်များတွင် ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးချီများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံ၏ အပြည့်အဝ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံထားရသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေပြီ။ ထိုအစက်နှစ်စက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းက သူ့အောင်မြင်မှုကို အတည်ပြုနေခြင်းပင်။ သူက ကိုးလွှာငရဲ မိစ္ဆာမီးလျှံ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မှော်ရတနာ အမှန်တကယ် သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ ဆက်လက် တွေဝေမနေဘဲ နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ရဲရဲတင်းတင်း စတင် သွန်းလုပ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးသားရဲ အလောင်းမှာ မိစ္ဆာမီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ မီးလျှံ ဗဟိုချက်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ အနက်ရောင် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လေတောင်ပံနက် သိမ်းငှက်၏ နှုတ်သီးပုံစံနှင့် တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဦးချိုတစ်ခုစီ ထိပ်ဖျားတွင် သွယ်လျသော အပ်တစ်ချောင်း မြှုပ်နှံထားပြီး ၎င်းကို ရေနဂါးနက်၏ အဆိပ်ပြင်းသော အစွယ်မှ သန့်စင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအပ်များတွင် ပြင်းထန်သော ရေနဂါးအဆိပ်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက အဆုံးမဲ့တောင်ကြားအတွင်း ရေနဂါးနက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းအလောင်းအား သိမ်းဆည်းထားသော်လည်း ဘာသွန်းလုပ်ရမည်ကိုမူ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုရေနဂါးနက်မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရေခဲလွင်ပြင်တွင် ရှားပါးပြီး သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းအဖြစ် အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် ချန်လန်ပင်လယ်တွင်တော့ ဤပစ္စည်းများမှာ သိပ်တန်ဖိုးရှိပုံ မပေါ်ချေ။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်းထန် နတ်ဆိုးပင်လယ်တွင် နတ်ဆိုးအမြူတေ အဆင့်ရှိသော စွမ်းအားကြီး သားရဲများ ပုံမှန် ပေါ်လာတတ်ပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အဆင့် သားရဲများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လက်ရှိကိစ္စများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် မုန်တိုင်းထန် နတ်ဆိုးပင်လယ်သို့ သွားရောက်ရန် စဉ်းစားနေပြီး ဖြစ်သည်။ နဂါးကိုးကောင် ကောင်းကင်ရထား အဆောင်အတွက် လိုအပ်သော ရေနဂါးဝိညာဉ် ကိုးကောင်ကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးမည့် ခြေလှမ်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နဂါးကိုးကောင် ကောင်းကင်ရထား အဆောင်မှာ ရှန်ယွမ် ငြိမ်းချမ်းရေး စံအိမ်၏ လျှို့ဝှက် အဆောင်လေးခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရေနဂါးဝိညာဉ် ကိုးကောင်လုံး စုစည်းမိသည်နှင့် အံ့မခန်း ထွက်ပြေးနိုင်သော အမြန်နှုန်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ရွှေအမြူတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး လိုချင်တပ်မက်သော ရတနာ တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရေခဲလွင်ပြင်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ ရှားပါးလှသည်။ တာအိုရောင်းရင်း ရွှမ်ယွိပင်လျှင် သူ့တစ်သက်တာတွင် ရေနဂါးဝိညာဉ် ကိုးကောင်ကို စုဆောင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အမြူတေစား သံဆူးများ ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ယမမင်းတံခွန်၏ ဆယ်မျက်နှာ အစီအရင်နှင့် အခြား ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အသူရာ အလောင်းကောင်ကို အလောင်းကောင် ရုပ်သေးအိတ်ထဲ ထည့်သွင်းပြီးနောက် လှိုဏ်ဂူမှ ထွက်ခွာကာ အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရွှပ်...</p> <p> </p> <p>တောကန္တာရ အတွင်း...</p> <p> </p> <p>တောင်ကုန်းများကို တုန်ခါသွားစေသည့် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဓားမြည်သံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းတန်း နှစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ကြယ်ပျံများသဖွယ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး တစ်ခုနှင့် တစ်ခု အလွန် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လိုက်လံနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်တစ်ခုက ရပ်တန့်ကာ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်အမှန် ပေါ်လာသည်။ လက်ရာမြောက်သော ဓားပျံတစ်လက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လူရိပ်တစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဓားကို လက်ဖဝါးထဲ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လက်ထဲရှိ သစ်နက်ဓားကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဓားအလင်းတန်း ကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ချင်စန်းကို ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်း စွမ်းရည်အား အသုံးပြုနိုင်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်းမှာ ဓားချီမိုးကြိုးသံထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုနက်နဲသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလိုကြသည့် အဆင့်မြင့် ဓားတာအိုအဆင့် တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် ကွဲထွက်သွားသော ဓားအရိပ်များမှာ အစစ်အမှန်နှင့် ခွဲခြားမရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာပြီး ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကာကွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများထဲတွင် ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူ အချို့က ဓားအရိပ် အများအပြား ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း ချင်စန်း ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးသူများ ဆိုလျှင် ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဓားအလင်း သက်သက်ဖြင့် စွမ်းအားကြီးသော ဓားအစီအရင် တစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် တိုက်ပွဲဝင် အစီအရင် တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ရန်သူ တစ်သောင်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်သည် ဆိုသော အရာမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်ကား ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လက်ရှိ ကျင့်စဉ်မှ ပေးစွမ်းသော စွမ်းရည်က သူ့ကို ဓားအလင်း တစ်မျှင်သာ ခွဲခြားခွင့် ပြုထားသည်။ ချင်စန်း ကိုယ်တိုင် ပိုနားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိပါက ထိုဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်စဉ်၏ မူလဗားရှင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ဓားအလင်း ခွဲဖြာနိုင်စွမ်း ပိုများပြားလာနိုင်သည်ဟု သူ သံသယ ရှိမိသည်။ လောလောဆယ်တွင် စီနီယာ ချင်းကျူ ဖန်တီးခဲ့သော ဓားကျင့်စဉ်က ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်း စွမ်းရည်ကို ပိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ မသေချာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>လတ်တလော ချင်စန်း အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save