Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၇ - ထောင်ချောက်လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းမူ သူ့စိတ်ထဲတွင် အရေးတကြီး သတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း သတိဝင်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နွားရိုင်းတစ်ကောင် ဝင်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။</p> <p>ဘုန်း </p> <p>အဟွတ်</p> <p>အဟွတ်</p> <p>အဟွတ်</p> <p>လင်းမူ နာကျင်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ထရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>မြောင်</p> <p>ခြုံပုတ်တောကြောင်ညို သူ့ကို စစ်ဆေးရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..." လင်းမူ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်၏။</p> <p>"စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်မှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားပုံရတယ်..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ အားစိုက်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မတွေ့ရဘဲ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည့် အရှိန်ကြောင့်သာ နာကျင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့နောက် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မှေးမှိန်သော အလင်းရောင် တစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဘာလို့ အရင်က သတိမထားမိတာလဲ..." လင်းမူ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကနေ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်... မင်းက ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတော့ သတိမထားမိတာ မဆန်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပိုသတိထားဖို့ သိသွားပြီပေါ့... ဒီမှာ ငါတို့ မသိတဲ့ ထောင်ချောက်တွေ ထပ်ရှိနိုင်သေးတယ်..." ရွှီခုန်း ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"အင်း..." လင်းမူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်၏။</p> <p>ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားသဖြင့် ဆက်မသွားမီ အရာအားလုံးကို သေချာအောင် လုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး မီတာ နှစ်ရာခန့် ပတ်လည်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေပြီးနောက် ခြုံပုတ်တောကြောင်ညိုနှင့်အတူ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင် ရှိရာသို့ ပြန်လာလိုက်၏။</p> <p>"ဒီဧရိယာမှာ အဲဒီထောင်ချောက် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိပုံရတယ်..." လင်းမူ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကံကောင်းတာက မင်း ဒီထောင်ချောက်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရတယ်... ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ နောက်ပြန်ကန်အား ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဆုံချက်ကို ရှာတွေ့ရင် ဖျက်ဆီးလို့ ရတယ်... အရင်က ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အခြေအနေမှာမို့လို့ မင်း ရှာတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခု ပေါ်လာပြီဆိုတော့ မင်း ရှာတွေ့နိုင်လောက်ပါတယ်..." ရွှီခုန်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သူ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ထောင်ချောက်ပေါ်ရှိ အစီအရင် ဆုံချက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် သစ်ပင်အောက်တည့်တည့်တွင် ယင်းကို တွေ့ရှိသွားသည်။</p> <p>"တွေ့ပြီ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းတယ်... အခု မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို သုံးပြီး ဆုံချက်ထဲကို စိတ်ဝိညာဥ်ချီတွေ ထည့်သွင်းလိုက်... မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားတဲ့အထိ ဆက်လုပ်နေ..." ရွှီခုန်း သင်ပေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်းများကို စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ နွယ်မျှင်ထဲသို့ စီးဆင်းစေပြီး အစီအရင် ဆုံချက်ထဲသို့ စတင် ထည့်သွင်းလိုက်၏။ လင်းမူ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ဝိညာဥ်ဓားကို အသုံးပြုရာတွင် ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်ရာ သဘောတရားချင်း ဆင်တူသဖြင့် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ပြဿနာ မရှိချေ။</p> <p>အစီအရင်၏ အလင်းရောင် ပိုမို တောက်ပလာသည်ကို လင်းမူ မြင်တွေ့နေရ၏။ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပိုမို ထည့်သွင်းလေ ပိုမို တောက်ပလာလေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ဒါ မှန်ရဲ့လား စီနီယာ..." လင်းမူ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဆက်လုပ်နေ... မကြာခင် သူ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်..." ရွှီခုန်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေပြီး နှစ်မိနစ် အကြာတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ စတင် ပြသလာသည်။ အစီအရင် ဆုံချက် တုန်ခါလာပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ စတင် ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားမိ၏။ နောက်ထပ် တစ်မိနစ် အကြာတွင် အက်ကွဲကြောင်းများက ဆုံချက် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဖောက်</p> <p>ထို့နောက် ဖောက်ခနဲ အသံလေး တစ်သံနှင့်အတူ တောက်ပနေသော အစီအရင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်မှာ အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါက... မျှော်လင့်ထားသလောက် မဟုတ်ဘူးပဲ..." လင်းမူ လက်လှမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး တစ်လုံးကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။</p> <p>"ကဲ... အခု သစ်သီးတွေကို ယူလို့ရပြီ..." လင်းမူ ပျော်ရွှင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ပထမဆုံး စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးကို ခူးယူလိုက်၏။</p> <p>သူ လက်ချောင်းများကြားရှိ ဘယ်ရီသီးနှင့် တူသော သစ်သီးငယ်လေးကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခြုံပုတ်တောကြောင်ညိုက လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေပြီး အမြီးကို ဘယ်ညာ ယမ်းနေ၏။ လင်းမူ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး ၁၁ လုံးစလုံးကို အလျင်အမြန် ခူးယူပြီး လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြုံပုတ်တောကြောင်ညိုကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>"သူ သစ်သီးတွေကို မစားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး... သူလည်း နောက်ပြန်ကန်အား ထောင်ချောက် အစီအရင်ကို ကြောက်နေပုံရတယ်..." လင်းမူ ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူ အရင်က စားခဲ့တဲ့ သစ်သီးကို ဘယ်လို ရခဲ့တာလဲ..." လင်းမူ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သစ်သီးတစ်လုံးက နွယ်ပင်ကနေ ပြုတ်ကျပြီး ထောင်ချောက် အပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားတာ ဖြစ်လောက်တယ်... စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးတွေက မှည့်သွားရင်တောင် နွယ်ပင်ပေါ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေတတ်တယ်... ဒါကြောင့် ခြုံပုတ်တောကြောင်ညိုက အချိန်အတော်ကြာမှ ရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီသစ်သီးတွေကို ကြည့်ရတာ မကြာခင် ပြုတ်ကျတော့မယ့် ပုံပဲ..." ရွှီခုန်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ရွှီခုန်း၏ စကားကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်ကို ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့... ဒီနွယ်ပင်ကို ယူသွားလို့ ရမလား..." လင်းမူ မေးလိုက်၏။</p> <p>"မရဘူး... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်က မြေကြီးကနေ နုတ်လိုက်တာနဲ့ ညှိုးနွမ်းသွားလိမ့်မယ်... ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ကြီးထွားနိုင်တာကိုက အံ့ဖွယ် တစ်ခုပဲ..." ရွှီခုန်း ဖြေလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်က စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်၏ အောက်ခြေဆီသို့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ရောက်ရှိသွား၏။ ထိုနေရာတွင် မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်နေသော အရာတစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထူထပ်သော မြက်ခင်းများနှင့် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း နွယ်ပင်၏ အရွက်များကြောင့် ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရချေ။</p> <p>"ဟင်... ဒါ ဘာလဲ..." လင်းမူ အနီးကပ် ကြည့်ရန် ဒူးထောက်ထိုင်ချရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>သူ အရွက်များနှင့် မြက်များကို ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်နေသော မီးခိုးရောင် ကျောက်သလင်း အရာဝတ္ထု တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းမူ ကိုင်တွယ်ရန် ဘေးကင်းကြောင်း သေချာစေရန် စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် ဦးစွာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်၏။ ပြဿနာ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် မြေကြီးထဲမှ အရာဝတ္ထုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>အခန်း ၂၅၇ ပြီး</p>


Save