Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၅၉ - ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ် နှစ်ခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ချီစုဆောင်းခြင်း အဆင့်နဲ့ အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မတူဘဲ ဝိညာဉ် နှစ်ခု ရှိကြတယ်..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဝိညာဉ် နှစ်ခု ဟုတ်လား... ဘာကြီးလဲ..." လင်းမူ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ဝိညာဉ် နှစ်ခု... ဒါပေမဲ့ အမျိုးအစားတော့ မတူကြဘူး... လူတိုင်း မွေးရာပါ ပါလာတဲ့ ဝိညာဉ်ကို စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်လို့ ခေါ်တယ်... ဒီဝိညာဉ်က မင်းတည်ရှိမှုရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး အဲဒါမရှိရင် မင်း အသက်ရှင်လို့ မရသလို ဝင်စားလို့လည်း မရဘူး...”</p> <p>“စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်က ဝင်စားခြင်း သံသရာကို ဖြတ်သန်းရပြီး ကံတရားကို စုဆောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်လည်း ဖြစ်တယ်... အဲဒီဝိညာဉ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ကံတရားက အဆုံးအဖြတ် ပေးတာပဲ...”</p> <p>“ဝိညာဉ် သန္ဓေသား ဆိုတာကတော့ အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ချီ အမြူတေကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ... အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အမြူတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် မိုးကြိုးကို ဖြတ်သန်းရပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ချီ အမြူတေကနေ ဝိညာဉ် သန္ဓေသား တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာနိုင်တယ်...”</p> <p>"ဝိညာဉ်ချီ အမြူတေကို ဥအဖြစ်၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုးကို အသက်မီးပွားအဖြစ်နဲ့ ဒန်ထျန်းကို သန္ဓေတည်ရာ နေရာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဝိညာဉ် သန္ဓေသား တစ်ခု မွေးဖွားလာတာပဲ..." ရွှီခုန်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>ရွှီခုန်း စကားရပ်လိုက်ပြီး လင်းမူ ထိုသတင်းအချက်အလက်များကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် အချိန်ပေးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေါ်လာပုံ အခြေအနေ အမှန်ကို ယခင်က မပြောပြခဲ့ဖူးသလို ထိုသတင်းအချက်အလက်မှာ နားလည်ရန် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးကြောင်း သူ သိထားပေသည်။</p> <p>"စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားကြား ကွာခြားချက်က စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်က ပုံမှန် အခြေအနေမှာ သေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာလို့ မရဘူး... ဒါကြောင့် ဝိညာဉ် သန္ဓေသားက အသိစိတ်အတွက် ဒုတိယ ယာဉ်တစ်ခု အနေနဲ့ လုပ်ဆောင်ပေးပြီး ကျင့်ကြံသူကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာခွင့် ပြုတယ်...”</p> <p>“ဒီအရာက ကျင့်ကြံသူကို သေဘေးကနေ လွတ်မြောက်စေပြီး ဝိညာဉ် ပုံစံနဲ့ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေနိုင်စေတယ်... ပြီးတော့ ကျင့်ကြံသူက ကံကောင်းရင် သင့်တော်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်လိမ့်မယ်...”</p> <p>“ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို သတိပေးခဲ့တာ... ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက သေဆုံးသွားတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အကြွင်းအကျန်တွေပေါ်မှာ သူတို့ ဝိညာဉ်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ချန်ထားခဲ့နိုင်တယ်... ဒီအကြွင်းအကျန်တွေက ကံဆိုးတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တွယ်ကပ်သွားနိုင်ပြီး ဝိညာဉ် သန္ဓေသားက အဲဒီလူကို ရှာတွေ့ပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်...”</p> <p>“တချို့ အခြေအနေတွေမှာ ဝိညာဉ် သန္ဓေသားက သေဆုံးသွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အကြွင်းအကျန်တွေထဲမှာပဲ နေပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး စောင့်နေတတ်တယ်... ဒါကြောင့် လူတစ်ယောက်က လုံလောက်အောင် မသန်မာဘူး ဒါမှမဟုတ် အလောင်း ဒါမှမဟုတ် အကြွင်းအကျန်တွေပေါ်မှာ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်တွေ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာ မသိရင် အဲဒါနဲ့ မထိတာ အကောင်းဆုံးပဲ..." ရွှီခုန်း ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ ရှင်းပြချက် တစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက် လင်းမူ ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သွားမိသည်။ သို့သော် ထိုသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ကြောင်းနှင့် တစ်နေ့တွင် သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။ လောလောဆယ် သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ကြိုတင် ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် သူ လုပ်ဆောင်မည့် အရာတိုင်းကို အလွန်အမင်း သေချာအောင် လုပ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူ အရိုးစုကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အရိုးစု၏ အခြား လက်တစ်ဖက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုလက်၏ လက်ချောင်းများမှာ ဖုန်များ အနည်းငယ် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး စီနီယာ ရွှီခုန်းက မသတိပေးမီက သူ အပြည့်အဝ မဖော်ထုတ်ရသေးချေ။</p> <p>သို့သော် ယခု ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာမှ တောက်ပနေသော အရာတစ်ခုကို သူ့မျက်လုံးများက ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ... သူ့လက်ချောင်းမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်..." လင်းမူ တွေ့ရှိသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လက်စွပ် တစ်ကွင်းကွင်း ဖြစ်လောက်တယ်..."</p> <p>ရွှီခုန်း လက်ကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်း၏ ပုံရိပ်ကို ဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ကျွန်တော် ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမလဲ စီနီယာ..." လင်းမူ လက်စွပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်သဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>"အင်း... ပျက်စီးဆွေးမြေ့နေတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရရင် ဒီလူ သေသွားတာ တစ်နှစ်ကျော်လောက် ရှိပြီ... အချိန်ကာလနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထည့်တွက်ရင် ဝိညာဉ် သန္ဓေသားက ဒီလောက် အကြာကြီး အသက်ရှင်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲဒါက သေဆုံးချိန်မှာ ဖျက်ဆီးမခံရဘူး ဆိုရင်တောင်မှပေါ့...”</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ခြုံပုတ်တောကြောင်ညိုက အရင်က ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ အနားကပ်နိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ဝိညာဉ် သန္ဓေသားက အရိုးစုကို ထားခဲ့တာ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်...”</p> <p>“မင်း အရိုးစုကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုတယ်... ထောင်ချောက်ကို ဖျက်ဆီးတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးပါ... အဲဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် အရိုးစုဆီက တွန်းကန်မှုကို ကျော်လွှားနိုင်လောက်တယ်..." ရွှီခုန်း ညွှန်ကြားလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အရိုးစုကို စစ်ဆေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ရလဒ်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စစ်ဆေးမှုမှာ တွန်းကန်ခံလိုက်ရ၏။ သို့သော် လင်းမူ မျှော်လင့်ချက် မဆုံးရှုံးဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားလိုက်ရာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကထက် ပိုမို အားစိုက်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ နွယ်မျှင်က အရိုးစု၏ တွန်းကန်မှု အလွှာနှင့် ထိတွေ့သွားပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ပျံဝဲနေ၏။ ထူးဆန်းသော ဟန်ချက်ညီမှု တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ယခု အချိန်ကျပြီ ဖြစ်ကြောင်း လင်းမူ သိလိုက်သည်။ သူ စိတ်ဝိညာဉ်ချီများကို စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ နွယ်မျှင်ထဲသို့ စတင် စီးဆင်းစေပြီး တွန်းကန်မှု အလွှာထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ တွန်းပို့လိုက်၏။</p> <p>ပထမ တစ်မိနစ်အတွင်း မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုကိုမျှ မတွေ့ရသော်လည်း နောက်ထပ် တစ်မိနစ် အကြာတွင် လင်းမူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ချိုင့်ခွက်ငယ်လေး တစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပုံ ရလေသည်။</p> <p>ဆယ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး လင်းမူ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အမျှင်တန်း အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လေးရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့၏။ သို့သော် သူ့တိုးတက်မှုမှာလည်း ထင်ရှားနေပြီး တွန်းကန်မှု အလွှာမှာ ယခု ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖောက်</p> <p>နောက်ထပ် ငါးမိနစ် အကြာတွင် လင်းမူ နောက်ဆုံး၌ တွန်းကန်မှု အလွှာကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သွားပြီး ထိုအလွှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သို့သော် အပြန်အလှန်အားဖြင့် လင်းမူ၏ ဒန်ထျန်းထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အမျှင်တန်း ငါးဆယ်သာ ကျန်ရှိတော့၏။ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အရည်စက်များ ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို သူ မထိရသေးချေ။</p> <p>“ဟူး… ဒါ တကယ် ပင်ပန်းတာပဲ... ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ချီ ဒီလောက် အများကြီး ကုန်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..." လင်းမူ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ့ကျောပြင်တွင်လည်း ချွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အဝတ်အစားများ ကပ်နေပေသည်။</p> <p>"အနားယူပြီး မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီကို ပြန်ဖြည့်လိုက်ဦး... မင်းရဲ့ သိုလှောင်မှု အပြည့် ပြန်ဖြစ်မှ ရှေ့ဆက်သင့်တယ်... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အံ့သြစရာတွေ ရှိလာနိုင်လို့ သတိထားတာ ပိုကောင်းမယ်..." ရွှီခုန်း အကြံပေးလိုက်၏။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ချီ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p>အခန်း ၂၅၉ ပြီး</p>


Save