Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၇၀</h2> <h2 style="text-align: center;">စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးများကို စားသုံးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အမျှင်တန်းများက အရေပြားရှိ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး သွေးကြောများဆီသို့ ရွေ့လျားသွားကာ ဒန်ထျန်းထဲသို့ စုဆောင်းသွား၏။ အစပိုင်းတွင် လင်းမူ အသစ်အဆန်း ဘာမျှ မခံစားရသော်လည်း ခဏအကြာတွင် နောက်ဆုံး၌ သူ တွေ့ရှိသွားသည်။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းတွင် ပြောင်းလဲမှုကို မတွေ့ရခြင်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအစား ပြောင်းလဲမှုက စိတ်ဝိညာဥ်ချီ စုပ်ယူရာ နေရာဖြစ်သော အရေပြားရှိ ချွေးပေါက်များတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ယင်းတို့က ယခင်ကထက် ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသကဲ့သို့ လင်းမူ ခံစားမိလိုက်သည်။</p> <p>ကျယ်ပြန့်လာမှုမှာ သေးငယ်သော်လည်း ပြောင်းလဲမှုတော့ ရှိနေဆဲပင်။ လင်းမူ သူ့အရှိန် မည်မျှ တိုးလာသည်ကို သေချာ သိရှိနိုင်ရန် တစ်နာရီခန့် ကျင့်ကြံလိုက်ပြီးနောက် တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးလာကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p>ဟူး</p> <p>လင်းမူ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>'အင်း... တော်တော်လေး သေးငယ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုပဲ... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ့ဆီမှာ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးတွေ ကျန်သေးတာပဲ...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါကို မလုံလောက်ဘူးလို့ မထင်နဲ့... အခုလို ချက်ချင်း တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတာတောင် ကြီးမားတဲ့ အရာပဲ... ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ရဖို့အတွက်တောင် ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လောက်တောင် စတေးကြမလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူး..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>သူ ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်ပြီး အရသာကို ခံစားကာ မျိုချလိုက်၏။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လင်းမူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုကိုမှ မတွေ့ရချေ။ သူ စိတ်ဝိညာဥ်ချီကို နောက်တစ်ကြိမ် စုပ်ယူကြည့်ရာ သူ့အရှိန် နောက်ထပ် တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းမူ သူ့ချွေးပေါက်များကို စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"အင်း... ဒီသစ်သီးတွေ အားလုံးသာ အလုပ်ဖြစ်ရင် ငါ့အရှိန်က ဆယ့်တစ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးလာနိုင်တယ်..." လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောလိုက်ပြီး စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး အားလုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ မွှေးပွလေး နိုးလာပြီး သစ်သီးများကို လိုချင်တပ်မက်စွာ ကြည့်နေသည်ကို လင်းမူ တွေ့လိုက်ရ၏။ သားရဲလေးလည်း သစ်သီးများကို စားချင်နေကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း လင်းမူ ပေးရန် ဝန်လေးနေမိသည်။</p> <p>"မကြာခင် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးရဲ့ အာနိသင် လျော့ကျလာတာကို မင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်... အဲဒီတော့ သစ်သီးတချို့ ကျန်လိမ့်မယ်... အဲဒါတွေကို မွှေးပွလေးကို ပေးလို့ရတယ်... သူ့အတွက် အတော်လေး အသုံးဝင်ပြီး ဉာဏ်ရည်နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်ကို တိုးတက်စေလိမ့်မယ်..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး တစ်လုံးကို စားလိုက်သည်။ စားပြီးနောက် တိုးတက်မှု မည်မျှ ရှိမှန်း ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ယခင်ကထက် နည်းပါးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ယခင် နှစ်ကြိမ်က သူ့အရှိန် တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခဲ့သော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုထက် နည်းပါးလေသည်။</p> <p>"စဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်... ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ ဆက်လုပ်မယ်..." လင်းမူ ပြတ်သားစွာ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ စတုတ္ထမြောက် သစ်သီးကို စားလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အရှိန် နောက်ထပ် တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာပြီး အစကတည်းက စုစုပေါင်း သုံးရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့... အာနိသင်တော့ ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်ကရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်..." လင်းမူ အနည်းငယ် ကျေနပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ ပဉ္စမမြောက် သစ်သီးကို စားလိုက်ရာ လင်းမူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။ သူ့အရှိန်က မူလ၏ လေးရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ အနည်းငယ် ထပ်တိုးသွား၏။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ဒါ ကောင်းတယ်..." လင်းမူ နောက်ထပ် သစ်သီးကို ကောက်ယူရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>စားလိုက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အနည်းငယ်သာ တိုးလာ၏။</p> <p>ဟူး</p> <p>လင်းမူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ ဆဋ္ဌမမြောက် သစ်သီးကို စားလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ချက်ချင်း တိုးတက်လာသည်ကို မခံစားရသော်လည်း တစ်မိနစ် အကြာတွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မူလအရှိန်၏ ငါးရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက အများဆုံး ရနိုင်တာပဲ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းကြည့်ချင်သေးတယ်... တကယ်လို့ ဘာမှ မတိုးလာရင်တော့ ရပ်လိုက်တော့မယ်..." လင်းမူ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ သတ္တမမြောက် သစ်သီးကို ကောက်ယူပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးတိုင်းက အတော်လေး တန်ဖိုးရှိပြီး လင်းမူသာ ရောင်းချပါက ဈေးကောင်း ရနိုင်လောက်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အပေါ် အာနိသင် မရှိသော စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးတိုင်းက အလဟဿ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။</p> <p>လင်းမူ အံကြိတ်ပြီး သတ္တမမြောက် စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်ကာ အလျင်အမြန် ဝါးစားပြီး မျိုချလိုက်၏။ သူ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အသက်အောင့်ထားပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ သူ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု တွက်လိုက်၏။</p> <p>“ဟူး… ဒါပဲ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့လည်း ငါးရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတာက ငါ့အတွက် အတော်လေး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ..." လင်းမူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မွှေးပွလေးက လင်းမူ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီးတိုင်းကို စားနေသည်ကို ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွားရည်များ အနည်းငယ် ကျဆင်းလာ၏။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း သူ လျှာဖြင့် သပ်နေသော်လည်း ဆက်လက် စီးကျနေဆဲပင်။</p> <p>“ဟားဟား...”</p> <p>မွှေးပွလေး၏ ရယ်စရာကောင်းသော အခြေအနေကို မြင်ပြီး လင်းမူ ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"ရော့... မင်း ဒါကို စားလိုက်..." လင်းမူ ပြောဆိုပြီး မွှေးပွလေးကို စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး တစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။</p> <p>မွှေးပွလေး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရန် သစ်သီး ဘယ်နှလုံး လိုအပ်မည်ကို လင်းမူ မသိသဖြင့် အနည်းငယ် သတိထားလိုပေသည်။</p> <p>"သစ်သီးတွေက မွှေးပွလေး အပေါ် ပိုပြီး အာနိသင် ရှိလောက်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မင်းထက် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ နိမ့်လို့ပဲ... ပြီးတော့ သူ့ပါရမီကို တိုးမြှင့်ပေးတာ ရပ်သွားရင်တောင် ဉာဏ်ရည်အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေဦးမယ် ဆိုတာတော့ ထည့်ပြောစရာတောင် မလိုဘူး..." ရွှီခုန်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ စီနီယာ..." လင်းမူ ပြန်ဖြေပြီး မွှေးပွလေး သစ်သီးငယ်လေးကို စားနေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး တစ်လုံးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း စားနိုင်သော သူ့နှင့် မတူဘဲ မွှေးပွလေးမှာမူ အကြိမ်အနည်းငယ် ကိုက်စားရလေသည်။ သို့သော် စားပြီးနောက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ လင်းမူထက် အများကြီး ပိုမို သိသာထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>ပြောင်းလဲမှုကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း လေထုထဲရှိ စိတ်ဝိညာဥ်ချီများ မွှေးပွလေး ထံသို့ ရွေ့လျားသွားသည်ကို လင်းမူ ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ စက်ဝိုင်းနှစ်ထပ် တက်လှမ်းခြင်း သစ်သီး အာနိသင် ပြနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၇၀ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save