Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">သေလုမျောပါး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအသံမှာ နှလုံးခုန်သံများဖြစ်ပြီး မိနစ်တိုင်းတွင် တစ်စတစ်စ ပိုမို ကျယ်လောင်လာနေပေသည်။</p> <p>လင်းမူ သူစားသောက်ထားသော အသားမှ အသက်စွမ်းအင်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ စုပ်ယူနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အားထုတ်နေ၏။ သူ စုပ်ယူလိုက်သော အသက်စွမ်းအင် အမျှင်တန်းတိုင်းနှင့်အတူ နောက်တစ်ဆင့်သို့ မရောက်အောင် တားဆီးထားသော အတားအဆီးကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အသက်စွမ်းအင်များသည် အစာအိမ်မှတစ်ဆင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံရပြီး တစ်ရှူးများထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွား၏။ လင်းမူ၏ အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများမှာ ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်၍ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ အရိုးများနှင့် ရိုးတွင်းခြင်ဆီများသာ ဖြစ်ပေသည်။ သူ့အရိုးများသည်လည်း လုံးဝ ပြည့်ဝလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အသက်စွမ်းအင်များက ရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေလေပြီ။</p> <p>လင်းမူ၏ နှလုံးခုန်သံများ ပိုမို ကျယ်လောင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အခန်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဖောက်</p> <p>ထို့နောက် ဖောက်ခနဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာ၏။ ဆည်တစ်ခုကဲ့သို့ တားဆီးထားသော အတားအဆီး ကျိုးပေါက်သွားပြီး အသက်စွမ်းအင်များ တားဆီးမရသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အလုအယက် စီးဝင်လာသဖြင့် လင်းမူ တုန်ရီလာတော့သည်။</p> <p>သို့သော် အသက်စွမ်းအင်များ လင်းမူ၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် စူးရှသော နာကျင်မှုက သူ့အာရုံများကို တိုက်ခိုက်လာ၏။ သူ့အရိုးများထဲသို့ ရေနွေးပူများ လောင်းထည့်ခံလိုက်ရသည့်နှယ် အပူလောင်သွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းမူ အံကြိတ်ပြီး တောင့်ခံထားလိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အဆင့် ၁၃ က ယခင်အဆင့်များနှင့် မတူညီကြောင်းနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အများကြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်းမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြိုတင် သိရှိပြီးသားပင်။ အသက်စွမ်းအင်များ ဆက်လက် စီးဝင်နေပြီး မသိလျှင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။ ထိုအချိန်တွင် လင်းမူ အဆင့်တက်သွားသင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခုခု ထူးဆန်းစွာ ဖြစ်ပျက်နေပုံ ရလေသည်။</p> <p>"အသက်စွမ်းအင်က... ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုများနေတယ်... ဒါက ပျောက်ဆုံး အင်မော်တယ်ရဲ့ အမည်မဲ့ ကျင့်စဥ်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုများလား..." ရွှီခုန်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>ရွှီခုန်း ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေပြီး ယခုဆိုလျှင် လင်းမူ လုပ်ငန်းစဉ် စတင်ခဲ့သည်မှာ မိနစ်သုံးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို မစဉ်းစားတတ်သဖြင့် ရွှီခုန်း ယခု စိုးရိမ်ပူပန်လာလေပြီ။</p> <p>'တကယ်လို့ တခြား ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာဆိုရင် အတားအဆီး ကျိုးပေါက်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း အဆင့်တက်သွားမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ မရပ်တန့်သေးတာလဲ... အသက်စွမ်းအင်က တည်ငြိမ်သွားသင့်ပြီ... ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရာ ကျလိမ့်မယ်...' ရွှီခုန်း ကိုယ့်ဘာသာ တွေးတောလိုက်၏။</p> <p>နောက်ထပ် မိနစ်သုံးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ထိုအချိန်တွင် ရွှီခုန်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ချင်လာ၏။ သူ လင်းမူနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားပြီး ရပ်တန့်ရန် ပြောသော်လည်း သူ့စကားများက အရာမထင်ချေ။ လင်းမူ နာကျင်မှုဒဏ်မှ သက်သာစေရန် မသိစိတ်အရ တရားထိုင်သည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မရည်ရွယ်ဘဲ ထိုအရာက သူ့အခြား အာရုံများကိုပါ ပိတ်ဆို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေသည်။</p> <p>ရွှီခုန်း လင်းမူနှင့် ဆက်သွယ်ရန် မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။</p> <p>'ငါ အဲဒီအဆင့်အထိ လုပ်ဖို့ တကယ် လိုအပ်နေပြီလား...' ရွှီခုန်း စိုးရိမ်တကြီး တွေးလိုက်၏။</p> <p>အွတ်</p> <p>လင်းမူ၏ ဒွါရ ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စတင် ထွက်ကျလာပြီး နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံ တစ်ခု သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ့မျက်ခွံများ တုန်ခါနေပြီး မျက်လုံးထောင့်များမှ သွေးကြောင်းများ စီးကျလာသည်။ သူ့နားရွက်များမှလည်း သွေးများ စီးကျလာပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ အိပ်ရာခင်းများ နီရဲသွား၏။</p> <p>သို့သော် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးထွက်မှုမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ့သန့်ရှင်းသော ဝတ်ရုံဖြူမှာ အနီရင့်ရောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ရွှီခုန်း မနည်း တောင့်ခံထားရ၏။ သူ ဆန်းကြယ်သော လက်စွပ်၏ အလယ်ဗဟိုမှ တောက်ပနေသော ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်း၏ အစွန်းရှိ အတားအဆီးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီတစ်ခါ မင်း ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူးလား..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါ ပြောတာကို မင်း ကြားရတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်..."</p> <p>ရွှီခုန်း သူ ဘာလုပ်နေမှန်း မသိချေ။ သူ့စကားများ မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိ သေချာ မသိသော်လည်း သူ စမ်းကြည့်ချင်နေသေး၏။ လင်းမူ ရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်များနှင့် စွမ်းရည်များ အားလုံးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူ ခန့်မှန်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးက လင်းမူကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖြည့်စွက်ပေးနေပြီး ရှိနေသော အားနည်းချက်များကို ဖာထေးပေးနေပုံ ရလေသည်။</p> <p>"မင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးနေခဲ့တာပဲ... ပြီးတော့ သူ့ပါရမီ နိမ့်ကျနေရင်တောင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြိုးကိုင်ရာမှာ အသားကျလာအောင် ကူညီပေးမယ့် စွမ်းရည်တွေကိုလည်း မင်း ပေးခဲ့တယ်... မင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခုက သေချာပေါက် အသိစိတ် ရှိရမယ်... ငါ့ကို ဖြေစမ်း..." ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီခုန်း အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>သို့သော် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ မှေးမှိန်စွာ တောက်ပနေသော ယဇ်ပလ္လင်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။</p> <p>လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်မူ ယခင်က အားကောင်းပြီး ကျယ်လောင်ခဲ့သော လင်းမူ၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညင်းလာနေ၏။ သွေးများ ပိုမို ထွက်ကျလာသည်နှင့်အမျှ သူ့အရေပြားမှာလည်း မိနစ်တိုင်းတွင် ပိုမို ဖြူဖျော့လာတော့သည်။</p> <p>"မင်း သူ့ကို တကယ်ပဲ သေခွင့်ပေးလိုက်တော့မလို့လား..." ရွှီခုန်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>အဖြေမရရှိသဖြင့် ရွှီခုန်း အံကြိတ်လိုက်၏။ သူ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ လင်းမူကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါ့ဘာသာပဲ လုပ်လိုက်မယ်..." ရွှီခုန်း ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>ထိုစကားများနှင့်အတူ လက်စွပ်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များ စတင် ဆူပွက်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော ငွေရောင်သမ်းသည့် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ရွှီခုန်း၏ လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် စတင် လှည့်ပတ်လာ၏။ ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု လက်စွပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရွှေဝါရောင် မျက်လုံးဆယ်လုံးတို့က စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ရွှီခုန်း နောက်တစ်ဆင့် လှမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တောင့်တင်းသွား၏။</p> <p>သစ်သားပေရွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နားလည်ရခက်သည့် ပုံကောက်ကြောင်းက လင်းမူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။ နားလည်ရခက်သော စာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကွန်ရက်တစ်ခု လင်းမူ၏ အစာအိမ် ပတ်လည်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စက္ကန့်တိုင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကွန်ရက်က ပိုမို သိပ်သည်းလာပြီး ကြိုးမျှင်များ ပိုမို ပေါင်းထည့်ခံလာရသည်။</p> <p>ကြိုးမျှင် တစ်ခုစီကို စာလုံးများစွာ ချိတ်ဆက်ပြီး ဖွဲ့စည်းထားကာ ၎င်းတို့ အချင်းချင်း ရောယှက်နေကြ၏။ ရုတ်တရက် ကွန်ရက်သည် ကျုံ့ဝင်လာပြီး လင်းမူ၏ အစာအိမ် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ မကြာမီ ကွန်ရက်သည် အစာအိမ်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အစာအိမ်က မီးခိုးရောင်သမ်းသော အပြာရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သဘာဝမကျသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်သွားဘဲ မကြာမီ နောက်ထပ် စာလုံးများ ပေါ်လာကာ ချိတ်ဆက်သွားပြီး ကြိုးမျှင်သစ်များ ဖွဲ့စည်းလာပြန်သည်။ ထိုကြိုးမျှင်များ နောက်တစ်ကြိမ် ရောယှက်သွားပြီး အစာအိမ် အထက်တွင် နောက်ထပ် ကွန်ရက် အလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ သို့သော် ယခင်တစ်ခုနှင့် မတူဘဲ ထိုတစ်ခုမှာ သိပ်သည်းမှု မရှိသလို ၎င်းရှိ အပေါက်များမှာလည်း အတော်လေး ကြီးမားနေပေသည်။</p> <p>အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး လင်းမူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၇၅ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save