Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၄၁</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်၏ အဆုံးသတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တပည့်လေးတစ်ယောက်က အရင်းအမြစ် ဘယ်လောက်များများ သုံးစွဲနိုင်မှာမို့လို့လဲ... သူ့ကို တိတ်တဆိတ်ပဲ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုက်... တောင်ပံပါ မြွေရွာမှာ အပျိုစင် သူတော်စင် မိန်းမပျိုလေးတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ မိစ္ဆာကြီးချင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မရွေးချယ်ဘဲ အအမလေးကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်... သူက ငါတို့နဲ့ မိစ္ဆာကြီးချင်ကြား ဆက်သွယ်ပေးမယ့် ကြားခံနယ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ဂျူနီယာညီလေးထုံကို ထွက်ခွာသွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်အခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ချွေ့ရွှမ်ဇီက သူ့လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ကင်းမြီးကောက် တစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကင်းမြီးကောက်မှာ ဖြူဖွေးသန့်စင်နေပြီး အရေပြားက နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့တောက်ပလို့။ သို့သော် အဆိပ်အပြည့် ရှိသော အမြီးကမူ မသဲမကွဲ တောက်ပနေပြီး ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ အကောင်းဆုံး မွေးမြူထားသော ပိုးမွှားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် အဆိပ်ပြင်း ပုံရိပ်ယောင် ကင်းမြီးကောက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီက ကင်းမြီးကောက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကင်းမြီးကောက် အကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်မှ ပိုသေးငယ်သော ကင်းမြီးကောက် တစ်ကောင် တွားသွား ထွက်လာပြီး ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ လက်ချောင်းထိပ်ကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း အရှိန်အဝါမှာ များစွာ အားနည်းနေပြီး ပထမအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးတစ်ကောင်၊ အသေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော ကင်းမြီးကောက် နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ချွေ့ရွှမ်ဇီ သက်ပြင်း ညင်သာစွာ ချမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ကောင်လုံးက သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို သန့်စင်ရန် သွေးသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ရာ ဥထဲတွင် ထပ်တူညီသော အမြွှာပူး တစ်စုံ ပါနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို သွေးသန့်စင်ရန် နည်းလမ်း နှစ်ခု ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမနည်းလမ်းမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကို အသုံးပြုခြင်းပင်။ ထိုနည်းလမ်းအရ သွေးသန့်စင်ပြီးနောက် မူလအဆင့် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သားလောင်း အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းလမ်းမှာ အောင်မြင်မှုနှုန်း နည်းပါးသည်။ အကြောင်းမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ပိုးမွှားများက ပြင်းထန်စွာ ခုခံတတ်သောကြောင့်ပင်။ ပိုးမွှားက ပိုသန်မာလေ ခုခံမှု ပိုကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူက သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားရမည်။ အကယ်၍ ပိုးမွှားသာ ကျင့်ကြံသူထက် ပိုသန်မာပါက ကျရှုံးမှုမှာ မလွဲမသွေပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤနည်းလမ်းတွင် အားသာချက် တစ်ခု ရှိသည်။ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ် သန့်စင်ပြီးသွားပါက အနာဂတ် အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် ပိုလွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ အစကတည်းက ဥတစ်လုံးကို အသုံးပြုခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူ အများစု ရွေးချယ်သော လမ်းကြောင်းဆိုလည်း မမှားပေ။</p> <p> </p> <p>ဥတစ်လုံးကို သန့်စင်ရာတွင် အမြွှာ သို့မဟုတ် သားလောင်း အများအပြား ပါရှိခြင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် တစ်ကောင်သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သဖြင့် အသန်မာဆုံးကို ရွေးချယ်ပြီး ကျန်အကောင်များအား စွန့်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချွေ့ရွှမ်ဇီက ကင်းမြီးကောက် နှစ်ကောင်လုံးကို သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ် သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး အမြွှာပူး ဂူပိုးကောင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က သူ့ကို အတိုင်းအဆမဲ့ ပျော်ရွှင်စေခဲ့၏။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ပါရမီမှာ သိပ်ထူးချွန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဒုတိယမြောက် သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် ရရှိခြင်းက တိုက်ခိုက်စွမ်းရည် နှစ်ဆ တိုးသွားစေသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ပြုစုပျိုးထောင်ရမည့် အခက်အခဲမှာလည်း နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန် ထူးခြားသဖြင့် သူက လျှို့ဝှက်ချက် အဖြစ် တင်းကြပ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ သိသူဟူ၍ သူ့ဆရာ တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ချွေ့ရွှမ်ဇီက ဂူပိုးကောင် နှစ်ကောင်ကို အားကိုးပြီး ထူးကဲသော တိုက်ခိုက်စွမ်းရည် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့၏။ အကျိုးဆောင်မှုများစွာ ရယူခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ အထူးပံ့ပိုးမှုကို ရရှိကာ အချိန်တိုအတွင်း အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် တစ်ကောင်မှာ အောင်မြင်စွာ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်တစ်ကောင်မှာ တိုးတက်မှု ရပ်တန့်နေကြောင်း တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ မည်သို့ပင် ကြိုးစားပါစေ ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းလဲမှုသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ချွေ့ရွှမ်ဇီက လက်မလျှော့ခဲ့။ သူက တိုးတက်မှု ရပ်တန့်နေသော ကင်းမြီးကောက်အပေါ် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ပုံအော သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း ဘာမှ ပြောင်းလဲမလာခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဤကင်းမြီးကောက်မှာ နောက်ထပ် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အလားအလာ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ ဤသည်မှာ အမြွှာပူး ဂူပိုးကောင် ပိုင်ဆိုင်ခြင်း၏ တန်ဖိုး ပေးဆပ်ရမှု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဒုတိယမြောက် ဂူပိုးကောင်မှာ အသုံးမဝင်သော်လည်း စွန့်ပစ်ရန် ခက်ခဲနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် အဆိပ်မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးသော နေရာတစ်ခုတွင် အထီးကျန် ပုံရိပ်တစ်ခုက မြူခိုးများနှင့် တောအုပ်များကို ဖြတ်သန်း၍ ငှက်တစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုလျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာပဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်ပြီး ရှေ့ရှိ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်ကုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်တွင် လက်စွပ်ပုံသဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်အတားအဆီး တစ်ခုက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်တွင် ရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင် တစ်ခု ရှိပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အတွင်းမှ အမွေအနှစ် ရခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း တစ်ယောက် ဝက်ဝံတောင် ဒေသမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ နှစ်လနီးပါး ရှိလေပြီ။ သူ ရေပေါ်မျောပါရင်း ပထမဆုံး နိုးထလာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ရေတွက်လျှင် နှစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အန္တရာယ်ဇုန်များနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို မွှေနှောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စူးစမ်းရန် အလွန် အန္တရာယ်များလွန်းသည့် နေရာတစ်ခုမှလွဲ၍ ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း စုံစမ်းသိရှိခဲ့သော ကောလာဟလ ထွက်သည့် နေရာတိုင်းကို သွားရောက်ခဲ့၏။ ကောလာဟလမှာ အခြေအမြစ် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤတောင်ကုန်းမှာ စာရင်းထဲတွင် နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော နေရာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ရှေးဟောင်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်၏ ခြေရာလက်ရာ တစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့။</p> <p> </p> <p>သူက ထိုအန္တရာယ်ရှိသော နေရာ၏ ဗဟိုချက်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ခရီးစဉ်က အကျိုးမရှိ ဖြစ်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသုံးဝင်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ် ရခဲ့သဖြင့် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ နောက်ဆုံးပဲ... တကယ်လို့ ဒီမှာလည်း ဘာမှ မရှိရင် ရှာဖွေတာကို ခေတ္တရပ်နားပြီး ဝိညာဉ်ပိုးမွှားတွေ ဖမ်းဖို့ ရှီကျန်း အတွင်းပိုင်းကို သွားတော့မယ်" ချင်စန်းက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမလဲ မသိဘူး... ငါ့ရဲ့ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို ရွေးချယ်ပြီးတာနဲ့ ဝက်ဝံတောင်ကို ခဏပြန်မယ်... ပြီးရင် ရှီကျန်းကနေ ထွက်ခွာတော့မယ်... အပြင်လောကမှာ စီနီယာချင်းကျူရဲ့ သတင်းကို စုံစမ်းရင်း ကျင့်ကြံတာက မဆိုးတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ... စီနီယာချင်းကျူလို ပါရမီရှင်မျိုးက သေချာပေါက် ခြေရာလက်ရာ တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ့ခြေထောက်ကို တစ်ချက်ဆောင့်၍ ချင်စန်းက သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောင်ထိပ်ဆီ ပျံတက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အတားအဆီး ဖြစ်ပုံရတယ်... တကယ်လို့ ငါသာ စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင် အကြောင်း သိရင် ဒီလေတိမ်တိုက် အတားအဆီးကို ဖြိုခွင်းဖို့ ပိုလွယ်ကူမှာ"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လေထဲတွင် ရပ်တန့်ကာ တိမ်တိုက်လက်စွပ်ကို ကြည့်ရင်း ဖြိုခွင်းမည့် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင် သူက စုန်းမျိုးနွယ် အကြောင်း အတော်လေး နားလည်လာလေပြီ။ သူတို့၏ နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင် လျှို့ဝှက်ချက်များလည်း တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စုန်းကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်များမှာ အများဆုံးအနေဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် မှော်ပညာများထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသန်မာသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်တွင်သာ အသုံးဝင်သည်။ ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပါက သူတို့လမ်းစဉ်မှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>စုန်းမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင် ပုဂ္ဂိုလ်များက နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်၏ မဟာတာအို လမ်းစဉ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန်နှင့် ရှေ့ဆက်မည့်လမ်းကို ရှာဖွေရန် ဘဝတစ်ခုလုံး မြှုပ်နှံခဲ့ကြသည်။ ထိုထဲတွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ဘိုးဘေးများပင် ပါဝင်သည်။ သို့သော် အားလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် စုန်းကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်ကို စွန့်လွှတ်ရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတပည့် အချို့ဆိုလျှင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလားအလာ ကောင်းမွန်သည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် အချိန်မဖြုန်းချင်သောကြောင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်ကို လေ့ကျင့်ရန်ပင် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက နတ်ဘုရားဆေးမင်ကြောင်မှာ စုန်းမျိုးနွယ်၏ သီးသန့်စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး သူတို့ မျိုးဆက်သွေးနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်နေသဖြင့် သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ထက်ပင် ပိုစစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ စုန်းမျိုးနွယ်၏ ပညာရှိ အကြီးအကဲများစွာလည်း သူ့ကဲ့သို့ တွေးခေါ်ခဲ့ဖူးကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လမ်းစဉ်မှာ ပြတ်တောက်နေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက စောင့်ကြပ်ရန် အသူရာ အလောင်းကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ဆယ်မျက်နှာ ယမမင်းတံခွန်အား ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တံခွန်သုံးခုက အစီအရင် တစ်ခု ဖွဲ့စည်းပြီး ငရဲကိုးထပ် မိစ္ဆာမီးလျှံများကို တစ်ခုတည်းသော မီးလုံးကြီး အဖြစ် စုစည်းကာ တိမ်တိုက်လက်စွပ်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် မီးတောက်များက စက္ကူဖြူပေါ်ကျသော မင်စက်တစ်စက်ကဲ့သို့ တိမ်တိုက်လက်စွပ်ထဲ တိုးဝင်သွားပြီး အမှောင်ထု အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်လက်စွပ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မီးတောက် ထိမှန်သော နေရာတွင် တိမ်တိုက်များ လျင်မြန်စွာ ကွဲပြားပြီး ပါးလွှာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်နှင့် ချင်စန်းတို့က အတားအဆီးကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်လာသည်နှင့် သူတို့ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင်ကြီးပင်။ နေရောင်ခြည် အောက်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီအကြာတွင် ချင်စန်းက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ရှေးဟောင်း ခန်းမဆောင်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာကို လူမည်မျှ လာရောက်ခဲ့ပြီးပြီမှန်း မည်သူမှ မသိနိုင်။ ရတနာများ ယူဆောင်ခံရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်း တစ်ခုလုံးလည်း ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာရသဖြင့် ချင်စန်းက ရှီကျန်း၏ ဗဟိုချက်ဆီ တရားဝင် ဝင်ရောက်ကာ ဝိညာဉ်ပိုးမွှားများ ရှာဖွေမည့် ခရီးစဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လအကြာ။</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းနယ်မြေ တစ်ခု၏ အလယ်တွင် အရိုင်းပေါက်နေသော မြက်ပင်များက လူတစ်ရပ်စာခန့် မြင့်မားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက မြေပုံကြမ်း တစ်ခုကို လက်ထဲ ကိုင်ထား၏။ သူက မြေအောက်လိုဏ်ဂူ တစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်ကို ရှာဖွေရန် မြက်ခင်းပြင် တစ်လျှောက် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် မွှေနှောက် ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေပုံကြမ်းတွင် ဝိညာဉ်ပိုးမွှား အသိုက်များ၏ နေရာကို အကြမ်းဖျင်းသာ မှတ်သားထားသည်။ အများစုမှာ ထိုဒေသတွင် ပိုးမွှားများ တွေ့ရှိရခြင်းအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေပုံက ယေဘုယျ တည်နေရာကိုသာ ညွှန်ပြပြီး အသိုက်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးသူ သိပ်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>တိကျသော နေရာကို ရှာဖွေရန် သူ အတော်လေး ကြိုးစားအားထုတ်ရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save