Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၂ - ရေအောက်စီးကြောင်း (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီသည် အလှပြင်ပစ္စည်းရောင်းသည့်ဆိုင်ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် မြို့ပြင်ဘက်ရှိ ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းရှိရာသို့ အေးအေးလူလူလျှောက်လှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့စီနီယာအစ်မ သံသယမဝင်စေရန် သူက ဆရာကတော်နှင့် အချိန်လွှဲကာ သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသို့ သူပြန်ရောက်သည့်အချိန်မှာ သူ့ဆရာကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ဆရာ ပိုင်ယုံကွမ်းက မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ခန်းမထဲမှာ ထိုင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီက စိတ်ထဲမှာ တထင့်ထင့်ဖြစ်နေသော်လည်း ရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ သူ့ဆရာကို ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ယုံကွမ်း၏ မျက်နှာက မှင်သေသေဖြင့်ရှိနေပြီး သူ့ဆရာက ပျော်နေသလား သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်နေသလား လုယွီမသိပေ။ ပိုင်ယုံကွမ်းက သူ့ဘေးမှာမတ်တတ်ရပ်နေသော သူ့တပည့်မ ပိုင်ယွဲ့ကိုသာ ခန်းမထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်များ ထွန်းခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာ ဖယောင်းတိုင်များထွန်းဖို့ ဘာ့ကြောင့်လိုအပ်သလဲ လုယွီက စဉ်းစားနေမိသည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ပိုင်ယွဲ့က ဖယောင်းတိုင်များထွန်းပြီး သိပ်မကြာခင် အပြင်ဘက်မှာရှိသော ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မည်းမှောင်ကာအုံ့မှိုင်းလာသည်။ နှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည့် အရိပ်လက္ခဏာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် ဖယောင်းတိုင်ထွန်းလိုက်သည်မှာ အချိန်မီရုံကလေးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီက တုန်လှုပ်သွား၏။ ဒါက ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးလဲ။ ဂမ္ဘီရတွက်ချက်မှုလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်မှာ သူ့စီနီယာအစ်မပိုင်ယွဲ့က ညင်သာစွာမေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဂျူနီယာမောင်… နင် ငါမှာတဲ့ ပါးနီဗူး ဝယ်လာခဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း… ဝယ်ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီက သူဝယ်လာသည့် ပါးနီဗူးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ထုတ်ယူပြီး သူ့စီနီယာအစ်မကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ယွဲ့က ထိုပစ္စည်းကိုယူပြီး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီက လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး အနည်းငယ် မအီမသာခံစားနေရကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆရာကတော် ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ယုံကွမ်းက ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ဇနီး နေသိပ်မကောင်းလို့ အနားယူနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုယွီက ရင်ထဲမှာ ရုတ်တရက် နင့်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နာရီကမှ သူက ဆရာကတော်နှင့် ချစ်ရည်လူးခဲ့ပြီး သူမက နာမကျန်းဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် သူသိရပေလိမ့်မည်။ သူမက ရုတ်တရက်ကြီး ဖျားနာသွားလိမ့်မည်ဟု သူလက်မခံချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">. . . . .</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရွှမ်းစုသည် ယီရှန်မြို့ကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသို့သွားရာ တောင်တက်လမ်းကို ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက တောင်တက်လမ်းပေါ် ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသည်။ မြို့ပြင်ဘက်မှာရှိသော ကောင်းကင်က ပို၍ တိမ်ထူနေပုံရသည်။ အေးစက်နေသောလေက ဆီးနှင်းပွင့်တချို့နှင့် ရောထွေးနေသည်။ မကြာခင် သည်းထန်သောနှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည့် လက္ခဏာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တောင်တက်လမ်း၏ အဆုံးမှာ လင်းထိန်တောက်ပ၍ မျက်စိစူးစရာကောင်းသော ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှင်းမုန်တိုင်းက ဘာ့ကြောင့် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသလဲ ချီရွှမ်းစုမသိသော်လည်း တစ်ခုခု မူမမှန်သည်ကို သူသိနေသည်။ ဤကဲ့သို့ ရာသီဥတုအပြောင်းအလဲမှာ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ယုံကြည်သူများ၏ ပယောဂပါဝင်နေနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ယီရှန်မြို့မှာ ရာသီဥတုက ဒီလိုပဲ အပြောင်းအလဲမြန်တတ်သလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောလောဆယ်မှာတော့ ဘုရားကျောင်းမှ တာအိုဆရာများက သူ့ကို အဖြေတစ်ခုပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပြီး ချီရွှမ်းစုက ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသို့သာ ဦးတည်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ခြောက်ဘက်အမျိုးသမီးရုပ်တု၏ရှေ့ မြေအောက်ခန်းမတစ်ခုထဲမှာ အနက်ရောင်ခြုံထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက လက်ပိုက်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာကို ခေါင်းစွပ်၏ အရိပ်အောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခပ်တိုတိုမုတ်ဆိတ်နှင့် သူ့မေးကိုသာ ထုတ်ဖော်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိ လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှာ မုတ်ဆိတ်သည် လူတစ်ယောက်၏ အသက်အရွယ်ကိုညွှန်ပြသည့် သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ယောင်္ကျားများသည် အသက်သုံးဆယ်မတိုင်ခင် မုတ်ဆိတ်မထားတတ်ကြပေ။ အသက်သုံးဆယ်ကို ကျော်လွန်လာပြီးနောက် ယောင်္ကျားအများစုသည် ဖခင်နေရာကို ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည့်အတွက် မုတ်ဆိတ်ကို စထားလာကြသည်။ များသောအားဖြင့် ခပ်တိုတိုမုတ်ဆိတ်သာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသက်ငါးဆယ်ကျော်သည့်အခါ အဆင့်အတန်းတစ်ခုအဖြစ် မုတ်ဆိတ်ကို အရှည်ထားဖို့လိုလာသည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် အကြီးအကဲတစ်ယောက်နှင့်မတူသော်ကြောင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ လျော့ကျပေလိမ့်မည်။ များသောအားဖြင့် ထိုအသက်အရွယ်မှာရှိသော အမျိုးသားများက မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ထားတတ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိ လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ခေတ်ရေစီးကြောင်းအရ ဤအမျိုးသားသည် အသက်သုံးဆယ်နှင့် ငါးဆယ်ကြားမှာရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်လောက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ခြောက်ဖက်အမျိုးသမီးရုပ်တုက ပေသုံးဆယ်ကျော်မြင့်ပြီး ရုပ်တု၏အောက်ခြေမှာ ဖယောင်းတိုင်ရာချီကို စက်ဝိုင်းပုံစံထွန်းထားသည်။  ရုပ်တုကို ဖယောင်းတိုင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် နှင်းဆီပွင့်ကြီးတစ်ပွင့်ပေါ်မှာ တင်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုပ်တု၏ ရှေ့မှာ လူဦးခေါင်းများ ပုံထပ်နေသည့် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုရှိလေသည်။ ဦးခေါင်းတချို့သည် အရေပြား သို့မဟုတ် အသားများမရှိတော့သည့် အရိုးစုများဖြစ်နေပြီး တချို့ကတော့ မကြာသေးခင်ကမှ သေဆုံးထားပြီး နစ်နာသူ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များက ကြောင်တိကြောင်တောင်နှင့် ထိတ်လန့်တကြားအမူအရာများရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်းကြီးတစ်ပါးသည် အနက်ရောင်ခြုံထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကို ကျောပေးကာ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို အတူတကွ ယှက်ဖြာပြီး သူ့မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ရုပ်တုကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဖြစ်စဉ်က အတော်လေး ချောချော့မွေ့မွေ့ရှိနေတဲ့ပုံပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အနှောင့်အယှက်ရှိနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်းကြီးက မတ်တတ်ထရပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လှည့်ကြည့်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်ခြုံထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သူ့အကြည့်ကိုရုပ်ပြီး အသံနှိမ့်ကာပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အနှောင့်အယှက်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်းကြီးက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့က မော်တယ်ဘုံရဲ့ ကန့်သတ်မှုတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့အတွက် သက်ရှိဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက တိကျမှုရှိတယ်… အင်မော်တယ်တွေတောင်မှ အဲဒါကို မဖီဆန်နိုင်ဘူ.. ငါတို့က ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားဖို့အတွက် သင့်လျော်တဲ့ ပေါင်းကူးခန္ဓာတစ်ခုလိုအပ်တယ်… အဲဒါက အပြစ်ဒဏ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်လိမ့်မယ်… ငါတို့ ယိုပေါက်တွေကို ကောင်းကောင်းအသုံးချရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပေါင်းကူးခန္ဓာလား.. ကိစ္စမရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက မှင်သေသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်တို့မှာ နတ်ဘုရားစမ်းသပ်မှုအတွက် သူတို့ရဲ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်စတေးလိုတဲ့ ယုံကြည်သူတချို့ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက အလုပ်မဖြစ်လောက်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်းကြီးက လက်ခြောက်ဖက်အမျိုးသမီးရုပ်တုကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခေါက် နတ်ဘုရားစမ်းသပ်မှုက အရင်တုန်းကထက် အများကြီးပိုပြီးအဆင့်မြင့်တယ်.. အဲဒါကြောင့် မကြုံစဖူးထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်… အဲဒါကြောင့် ပေါင်းကူးခန္ဓာက အရမ်းကိုသန်မာနေမှရမယ်.. သူက ကောင်းကင်ဘုံသက်ရှိတစ်ဦး ဖြစ်ချင်ဖြစ် မဟုတ်ရင် ထူးခြားတဲ့ကိုယ်ကာယနဲ့ သန်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ကာယနဲ့ သန်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအချက်တွေက တာအိုစိတ်ဝိညာဉ်တပ်သားတွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိတယ်… အဲဒီလူအများစုက တာအိုဂိုဏ်းတော်ကို ဝင်ရောက်သွားပြီ… အဲဒါကြောင့် သူတို့နဲ့ တွေ့ရဖို့မလွယ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ကျုပ် အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားပြီး ရှာကြည့်ပါဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် စာပေပညာရှင်တစ်ဦးက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ နောက်ဘက်မှာ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ကိုကြည့်ပြီး သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သာမန်ကာလျှံကာမေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နတ်မိမယ်ရဲ့ဒဏ်ရာ ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားက ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သိပ်တော့မကောင်းဘူး.. သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့အသက်ဓာတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတဲ့ နတ်ဘုရားပေးထားတဲ့ ပုတီးလေးကုံးက လုံးဝပျက်စီးသွားတယ်.. သူက အဲဒီမြားချက်ကနေ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်လည်းရထားတယ်… အဲဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့မှာ လူတစ်ယောက်လျော့သွားပြီ… ငါတို့ခြောက်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်… အဲဒီတာအိုဆရာနှစ်ယောက်က ဒီတိုင်းဖြတ်သွားဖြတ်လာတွေဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က ဖြတ်သွားဖြတ်လာတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ရော…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ထိုမေးခွန်းကိုမဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့အခု ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့နှစ်ယောက်က လူခွဲသွားကြပြီ.. တစ်ယောက်က မြို့ထဲမှာနေပြီး တပ်မှူးရုံးကိုသွားဖို့ ပြင်နေတယ်… နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းကိုသွားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းက တာအိုဆရာနဲ့ ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားကို အခုလောလောဆယ် မဆင်မခြင်မလုပ်ဖို့ ပြောထားလိုက်… သူတို့နှစ်ယောက်ကို လောလောဆယ်စောင့်ကြည့်ထားဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီး လူကြီးမင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားက တုံ့ပြန်ပြောဆိုပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">………..</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက တပ်မှူးရုံးကို တစ်ယောက်တည်းသွားသည်။ သူမ၏ သရုပ်သကန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက် သူမက ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့၏ ဒေသခံတပ်မှူးလောရှောင်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့သည် တာအိုအဖွဲ့အစည်းနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်းမဟုတ်သော်လည်း ကျန်းယွဲ့လု၏ အဆင့်အတန်းသည် ဒုစစ်ကဲတစ်ဦးနှင့်တူညီပြီး လောရှောင်က လေးစားမှုပြရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ဝေ့ဝိုက်မနေဘဲ နစ်နာသူ၏ ဦးခေါင်းကိုထုတ်ကာ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းမှာ လူဆိုးဓားပြများနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့ပုံကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ သူမရောက်လာသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ရှင်းပြလိုက်ပြီး ခေါင်းမဲ့အလောင်းကိုကြည့်ရဖို့ တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ဤစကားကိုကြားသောအခါ မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ပညာရှိကျန်း… ဒီအမှုက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ဆက်စပ်နေမယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက အပြင်လူများ၏ ရှေ့မှာ အေးတိအေးစက်နိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ထင်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး.. သူတို့ဟုတ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်… တပ်မှူးလော… ရှင်ရော လက်မခံဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပညာရှိကျန်း… ခင်ဗျားရဲ့အမြင်ကို ကျုပ်လက်ခံတယ်… ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေရဲ့ နောက်လိုက်တွေကပဲ  ဒီလိုမျိုး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အပြုအမူကို လုပ်နိုင်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကျန်းယွဲ့လုသည် တပ်မှူးရုံး၏ ရင်ခွဲရုံသို့ လိုက်သွားသည်။ လက်ရှိမြင်ကွင်းသည် ခရမ်းရောင်ကြယ်တာရာနက္ခတ်ကနေတစ်ဆင့် ကျန်းယွဲ့လုမြင်ခဲ့ရသည့်ပုံနှင့် အတိအကျတူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရင်ခွဲရုံထဲမှာ အလောင်းများစွာရှိပြီး အများစုကို အဝတ်ဖြူများဖြင့်အုပ်ထားသည်။ ကြီးမားသည့် သံသေတ္တာသုံးလုံးကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ဆင့်ထပ်ထားပြီး နံရံဘေးမှာ ဤကဲ့သို့သော အစုအထပ်ဆယ်ပုံကျော်ရှိနေကာ ဘေးချင်းယှဉ်စီချထားသည်။ ဤသံသေတ္တာများသည် မမြှုပ်နှံရသေးသည့် အလောင်းများကို ယာယီသိမ်းဆည်းထားဖို့ အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းပြတ်အလောင်းသည် ရင်ခွဲရုံ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းမှာ ရှိလေသည်။ လောရှောင်က ကျန်းယွဲ့လုကို ထိုအလောင်းထံ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းနေကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အလောင်းက သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေလိမ့်မယ်… ခင်ဗျား စိတ်ကို ကြိုပြီးတော့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စမရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ထျန်ကန်းခန်းမမှာ လူသေအလောင်းတွေအများကြီး ငါမြင်ဖူးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ အလောင်းကိုဖုံးအုပ်ထားသည့် အဝတ်ဖြူကို လှပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ကျန်းယွဲ့လုက အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်နေသည့်အတွက် သူက အလောင်း၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကိုသာ လှပ်ပြပြီး အောက်ပိုင်းကိုတော့ အဝတ်ဖြူဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းပြတ်အလောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ခွဲစိတ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက အလောင်းကို မှင်သေသေဖြင့်ကြည့်နေ၏။ သူမ၏အကြည့်က ကြေမွနေသောနှလုံးပေါ် ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ အပုပ်နံ့မရတာလဲ… ဒီမှာ အနံ့လုံးဝမထွက်ဘူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက ဖော်မလင်ရဲ့ အာနိသင်ကြောင့်ပဲ… အဲဒါက အနောက်ဘက် ကုန်းမြေတိုက်ကနေ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ပစ္စည်းအသစ်ပါ… အဲဒါကို ရေများများနဲ့ရောပြီးရင် အလောင်းတွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ ပြင်းအားများရင်တော့ အဲဒါက ဒုတ္ထာစိမ်းဆီထက် ပိုပြီးတော့ အဖျက်စွမ်းအားများတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရင်တုန်းက ကျုပ်တို့က အလောင်းတွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့အတွက် ဆားရေတွေနဲ့ ပြဒါးကိုသုံးခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒီနည်းလမ်းနှစ်မျိုးလုံးက အကုန်အကျများတယ်… ဖော်မလင်လောက်လည်း အသုံးမတည့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတ္ထာစိမ်းဆီဆိုသည်မှာ တာအိုဂိုဏ်းတော်ကနေ ဆေးလုံးများကိုထုတ်လုပ်သည့်နေရာမှာ ထွက်လာသည့် စွန့်ပစ်အရည်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်စားဓာတ်ရှိသည်။ ထိုပစ္စည်းကို အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ်ဟုလည်းခေါ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှာ တကယ်ကို ပစ္စည်းအသစ်အဆန်းတွေအများကြီးရှိနေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ကျန်းယွဲ့လုယူလာသည့် အထုပ်ကိုဖြည်ပြီး မီးသင့်ထားသော ဦးခေါင်းကို ခေါင်းပြတ်အလောင်း၏ ဘေးမှာ ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက အလောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“နှလုံးကိုခြေမွှပြီး ခေါင်းကိုဖြတ်ထားတာက လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့တွေ သက်ရှိဝိညာဉ်ကို သိမ်းယူတဲ့ပုံစံမျိုးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့အသက်သွေးကြောက နှလုံးပဲ… နှလုံးက စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ပြုမူဆောင်ရွက်တယ်.. စိတ်ဆန္ဒရဲ့ အရင်းအမြစ်က ဝိညာဉ်ကနေလာတာပဲ… ဝိညာဉ်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံစံက စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်တယ်… နှလုံးကို ခြေမွှဖျက်ဆီးလိုက်တာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို စိတ်ဝိညာဉ်စံအိမ်ဆီ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့လိုက်တာနဲ့တူတယ်… ထူးခြားတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ခေါင်းကိုဖြတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်ရှိဝိညာဉ်က အထဲမှာပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်… အဲဒီအခါ သက်ရှိဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ထူးခြားတဲ့ ထည့်စရာဘူးမျိုး မလိုတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရင်ဆုံး ကျွန်မတို့က ဒါကို လုယက်မှုတစ်ခုလို့ တွေးခဲ့တယ်… အဲဒါကြောင့် သိပ်ပြီးတော့ မစဉ်းစားဘဲ ခေါင်းပြတ်ထဲမှာ သက်ရှိဝိညာဉ်ရှိမရှိ မစစ်ဆေးမိခဲ့ဘူး… ကျွန်မတို့က အယူဝါဒခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ပြီးတဲ့နောက် နေရာတစ်ခုလုံးက မီးသင့်လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့အတွက် နောက်ကျသွားပြီ… အထူးသဖြင့် ခေါင်းက ပုံပျက်ပန်းပျက် လောင်ကျွမ်းသွားတဲ့အတွက် အထဲမှာရှိတဲ့ဝိညာဉ်ကလည်း အလိုလိုပျက်ပြယ်သွားမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်ရှိဝိညာဉ်များနှင့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်များဟူသော ဝေါဟာရမှာ ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့သည် ထျန်ကန်းခန်းမလောက် ဗဟုသုတမကြွယ်ပေ။ သူတစ်ချိန်လုံး အကျပ်ရိုက်နေသည့် ပြဿနာကို တာအိုဂိုဏ်းတော်မှလူတစ်ယောက်က အလွယ်တကူဖြေရှင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင် အဲဒီမိစ္ဆာအုပ်စုက ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စတစ်ခုလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သေဆုံးသူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက် ရှင့်မှာရှိလား… သူ့ရဲ့မွေးနေ့ကိုရမယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်မှာ လူတစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုတစ်ယောက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပညာရှိကျန်း… ဒါက ဟဲနျန်… သူက ဒီရုံးရဲ့ လက်ထောက်တပ်မှူးပါ… ဒီမှာရှိတဲ့ စာရွက်စာတမ်းကိစ္စတွေအားလုံးကို သူတာဝန်ယူထားတယ်… ဒီအမှုကိုလည်း သူပဲ ကိုင်တွယ်နေတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟဲနျန်က ကျန်းယွဲ့လုကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ… ပညာရှိကျန်း… ဒီအလောင်းကို ခွဲစိတ်ထားတဲ့သူက ကျုပ်ပါပဲ။”</p> <p style="text-align:justify">‌</p>


Save