Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၉ - ထွက်ပေါ်လာသောရည်ရွယ်ချက်များ (၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက တာဝန်လစ်ဟင်းမှုတစ်ခုပဲ ဟုတ်လို့လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ရုတ်တရက် အသံမြှင့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်က ဝမ်ကျိချန်ကိုကြည့်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူး.. ခင်ဗျားစကားက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က လင်းကျန်းယွမ်ကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ရှင်းအောင်ပြောလိုက်မယ်… ငါတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ငါ့ကို လျန်ကျိုး၊ ယုံကျိုး၊ ရှီကျိုး၊ ချင်ကျိုးနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာဒေသတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ ဒီနေရာမှာ မသင်္ကာစရာကောင်းတဲအရာတွေ ဖြစ်ပွားနေတာမလို့ပဲ.. ငါက ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာတောင် ‌ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်… ငါ တစ်ခုခုရှာတွေ့သွားမှာကို တစ်ယောက်ယောက်က စိုးရိမ်နေလို့ ငါ့ကို တစ်ခါတည်း နှုတ်ပိတ်ပစ်ချင်တာလား ငါသိချင်မိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူး… ခင်ဗျားပြောစရာရှိတာကို တစ်ခါတည်းပြောပါ… ခင်ဗျား သံသယဝင်နေတယ်ဆိုရင် နာမည်တပ်ပြောလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေသံနှင့် နှင်းကျသံတို့သာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ခြံဝန်းတစ်ခုလုံးက သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဆင့်မြင့်အရာရှိနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဤမျှအထိ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အချေအတင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လောရှောင်အပါအဝင် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားမျးက မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လက်အောက်ငယ်သားများအနေဖြင့် သူတို့က ဆွံ့အ နားမကြားချင်ယောင်သာ ဆောင်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ရုတ်တရက်မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒုစစ်ကဲ… အဲဒီမိစ္ဆာအုပ်စုက ငါရှိတဲ့နေရာကို ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်ကလည်း အသံမြှင့်ကာပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူး… ခင်ဗျားကျုပ်ကို သံသယဝင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ချေပပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို… ငါက ဘယ်သူ့ကို သံသယဝင်သင့်လဲ မင်းပြောစမ်းပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရတယ်လို့ပြောတယ်… ဒါပေမဲ့ မျက်မြင်သက်သေမရှိဘူး… ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ တစ်ဖက်သတ်ပြောစကားပဲ… ဒီကိစ္စနဲ့ ခင်ဗျားကျုပ်ကို စွပ်စွဲချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဒီကိစ္စကို တပ်ရေးဗိုလ်မှူးထံ တင်ပြရလိမ့်မယ်… ပြီးရင် သူက အဲဒါကို အရှင်စစ်သေနာပတိထံ တင်ပြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က သူ၏ဒေါသကို ဖုံးဖိမထားနိုင်တော့ဘဲ လင်းကျန်းယွမ်နှင့် ဆက်လက်၍ စကားနိုင်လုမနေတော့ပေ။ သူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိစ္စကို တပ်ရေးဗိုလ်မှူးကနေတစ်ဆင့် အရှင်စစ်သေနာပတိထံ အကြောင်းကြားစရာမလိုတော့ဘူး… ငါက သံတမန်တစ်ဦးဆိုမှတော့ အရှင်စစ်သေနာပတိနဲ့ တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံနိုင်တယ်… မင်း နေပြည်တော်ကို ငါနဲ့လိုက်ခဲ့… ဟိုရောက်ရင် အရှင်စစ်သေနာပတိထံ မင်းဘာသာမင်းရှင်းပြလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်က ဝမ်ကျိချန်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့အရာရှိက ရန်သူနဲ့ မပူးပေါင်းရဘူး၊ မြို့ကို အဆုံးရှုံးမခံရဘူး၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမလုပ်ရဘူးလို့ ငါတို့ မဟာရွှမ်မင်းဆက်ရဲ့ ဥပဒေမှာ အတိအလင်းထုတ်ဖော်ထားတယ်… နောက်ပြီး ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးတစ်ဦးက ဧကရာဇ်အမိန့်ပြန်တမ်းမပါဘဲ အရာရှိတစ်ဦးကို ထိန်းသိမ်းခွင့်မရှိဘူး… ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးက ပြဿနာကို အထက်လူကြီးတွေထံ တင်ပြနိုင်တယ်… မင်းက နေပြည်တော်ဆီ ငါ့ကို ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင် ငါ ဘာအမှားလုပ်ထားလဲ ခိုင်မာတဲ့သက်သေအထောက်အထား အရင်ပြရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကြောင့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့မှာ ကနဦးအဆင့် ၄ နေရာထိ တက်လှမ်းလာနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက တစ်ဦးချင်းလှုပ်ရှားရာမှာ ထူးချွန်ထက်မြတ်သူဖြစ်သည်။ သူက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ ထုံထျန်မြစ်မှာ လှေစီးလာခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာတစ်ဦးက မှော်ပညာကိုသုံးပြီး ငါ့ရဲ့လှေကိုဖျက်ဆီး၊ ငါ့ရဲ့နောက်လိုက်တွေကို ရှင်းပစ်ခဲ့တယ်… ငါက ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦးပဲ... အဲဒါကြောင့် အဲဒါက ဘယ်သူ့လက်ချက်လဲ မရှာနိုင်ဘူး… ဒါပေမဲ့ ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့က ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာတွေကလည်း သဲလွန်စတချို့ကို ရှာနိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကမ်းခြေကို ကူးလာပြီးတဲ့နောက် ယွီရှုအဆင့် နတ်ဆရာ နောက်ထပ်သုံးဦးက ငါ့ကို အသင့်ကြိုစောင့်နေတယ်… ငါတို့ရဲ့ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာတွေက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာကို သက်သေပြဖို့အတွက် မြေကမ္ဘာချီပြန်ခေါ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်တယ်… တစ်ယောက်ယောက်က မြေကမ္ဘာစွမ်းအင်ကို ဟန့်တားနှောက်ယှက်ထားမယ်ဆိုရင် သူတို့မှာ ဖုံးကွယ်ထားစရာတစ်ခုခုရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိစ္စကို ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့က ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်တောင် ဒါက လင်းရှန်စုန်းကဝေအယူဝါဒဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတွေနဲ့ပတ်သက်နေမှတော့ တာအိုဂိုဏ်းတော်ကလည်း သေချာပေါက်ပါဝင်လာမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒုစစ်ကဲ… မင်း ဒီနေ့ ငါနဲ့မလိုက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သိပ်မကြာခင် မင်းကို တခြားတစ်ယောက်လာခေါ်လိမ့်မယ်… အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းအခုလိုမျိုးပဲ ယုံကြည်မှုရှိနေပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်က မှင်တက်သွား၏။ စောစောက သူ့မှာရှိခဲ့သော မောက်မာဝံ့ကြွားမှုက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲရှိ အေးစက်စက်အလင်းရောင်ကလည်း တဖြည်းဖြည်းလျော့ကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏနေပြီးနောက် လင်းကျန်းယွမ်က အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ပြန်လည်ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူး… ဒါက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေပဲ… ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေနဲ့ မင်းက တာအိုဂိုဏ်းတော်ကလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်… ဒါက ကြီးမားတဲ့တားမြစ်ချက်ပဲ… တောင်ပိုင်းစစ်ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးအနေနဲ့ ဒီပြစ်မှုက ဘယ်လောက်ထိ ကြီးလေးလဲဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်ကပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေါ့… ငါသိတယ်.. ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့တွေ ပါဝင်ပတ်သက်မှုမရှိမှပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်… ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေ၊ လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့တွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ ဝန်ကြီးဌာနတွေနဲ့ အရာရှိတွေအားလုံးက တာအိုဂိုဏ်းတော်ကို အပြည့်အဝကူညီထောက်ပံ့ပေးရမယ်လို့ ဧကရာဇ်ကောင်းကျူက အတိအလင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရွှမ်အရှင်မြတ်ကလည်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်… ကျန်းယီဂိုဏ်းက တစ္ဆေသရဲတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရေးကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူထားတယ်… ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းက လောကီရေးရာကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူထားတယ်… ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းကတော့ တီထွင်မှုတွေကို တာဝန်ယူထားတယ်… တာအိုဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက တန်းတူရည်တူရှိပြီး သီးခြားစီရပ်တည်နေကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတွေပေါ်ထွက်လာတဲ့အခါမှာ ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရွှမ်ကျန်းဂိုဏ်းကလည်း အပြည့်အဝကူညီထောက်ပံ့ပေးရလိမ့်မယ်တဲ့… ဧကရာဇ်ကောင်းကျူနဲ့ ရွှမ်အရှင်မြတ်တို့ရဲ့ အဲဒီအမိန့်ပြန်တမ်းတွေက မှားယွင်းနေတယ်လို့ မင်းပြောချင်တာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဧကရာဇ်ကောင်းကျူနှင့် ရွှမ်အရှင်မြတ်၏ နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာသည့်အချိန်မှာ လင်းကျန်းယွမ်ကိုမပြောနှင့် တာအိုဂိုဏ်းတော်မှ မဟာအကြီးအကဲနှင့် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဆန့်ကျင်ပြောဆိုရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုစစ်ကဲက ခဏမျှ ပြောစရာစကားမဲ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နောက်ပြီး ဒီကိစ္စမှာ တာအိုဂိုဏ်းတော်က ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီးသားပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တစ်ဘက်သို့လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အမှုဆောင်ချီ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်လုံးနှုတ်ဆိတ်နေသည့်ချီရွှမ်းစုက ရှေ့သို့ထွက်ပြီး ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဦးခေါင်းပြတ်ကို မြေပြင်ပေါ်ချလိုက်သည်။ သူက ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဆံပင်များကို နောက်သို့လှန်ချပြီး သူ့မျက်နှာကို ပေါ်ထွက်လာစေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်က ထျန်ကန်းခန်းမရဲ့ အမှုဆောင် ချီရွှမ်းစုပဲ… ဒီလူက ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာ ပိုင်ယုံကွမ်း… သူက အဆင့် ၄ ကျိကျိုး တာအိုအကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သလို လင်းရှန်စုန်းကဝေအယူဝါဒဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်တယ်… ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးနဲ့ ကျုပ်က သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်… ဒါက သက်သေပဲ။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် ပိုင်ယုံကွမ်းက လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့များနှင့်ပတ်သက်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် ရိုးရှင်းသော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုနှင့် ဆုတောင်းပုတီးတစ်ကုံးကို ထုတ်ယူပြလိုက်၏။ ထိုဆုတောင်းပုတီးကို ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ပိုင်ယုံကွမ်းသည် လင်းရှန်စုန်းကဝေအယူဝါဒဂိုဏ်းမှာ ချူးလျန်ဝမ့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည်မှာ သိသာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်၏ မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားပြီး လောရှောင်၏ အမူအရာက ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိနေသော ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများကလည်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟဲနန်သည် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ယုံကြည်သူတစ်ဦးဟု တိုက်ရိုက်ဖော်ပြနိုင်သည့် ဆုတောင်းပုတီးကို ဆောင်မထားသော်လည်း သူ့မှာ ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကဲ့သို့ ဆင်တူသောတစ်ခုရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းကို လင်းရှန်စုန်းကဝေဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာများ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟု အစက သူမတွေးခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာကိုယ်တိုင်က လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုကို ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသို့ တစ်ယောက်တည်းစေလွှတ်လိုက်ခြင်းသည် ကျားတစ်ကောင်၏ သားရဲတွင်းသို့ သိုးတစ်ကောင်ကို တွန်းပို့လိုက်ခြင်းနှင့်တူသည်။ ကံကောင်းစွာနှင့် ချီရွှမ်းစုက မထိမခိုက်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူမတစ်သက်လုံး နောင်တရနေပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ချီရွှမ်းစုထံမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကိုယူပြီး ဟဲနန်၏ ကိုယ်ကနေ ရှာတွေ့ထားသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို လောရှောင်ထံကနေ တောင်းလိုက်၏။ သူမက ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုကို ကိုင်မြှောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒုစစ်ကဲလင်း… တပ်မှူးလော… ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျွန်မကို ရှင်းပြဖိုလိုလာပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်သည် မကြာသေးခင်ကမှ ကျန်းယွဲ့လုမေးခဲ့သည့်မေးခွန်းကို ရုတ်တရက်အမှတ်ရသွား၏။ သူက နှလုံးခုန်မြန်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူမြန်မြန်ဆန်ဆန် ခုခံကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်က ဒီနေရာကိုယူထားတာ တစ်နှစ်မကြာသေးဘူး… အဲဒါကြောင့် ဒီမှာရှိတဲ့အခြေအနေတွေနဲ့ ကျုပ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိဘူး… ဒါပေမဲ့ ဟဲနန်က ဒီရုံးမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ရှိလာခဲ့တဲ့ ဝါရင့်အမှုထမ်းပဲ… သူက စာရွက်စာတမ်းကိစ္စတွေအားလုံးကို တာဝန်ယူထားတယ်… ရုံးရဲ့ အရေးကိစ္စအတော်များများကလည်း သူ့လက်ထဲကနေ ထွက်လာတာပဲ… အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို တကယ်ပဲ ကျုပ်မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမပြောဆိုသော်လည်း ဝမ်ကျိချန်က အဓိကျသောစကားလုံးများကို သေသေချာချာဖမ်းဆုပ်ပြီး ချက်ချင်းပင်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တပ်မှူးလော… မင်းရဲ့အရင်လူက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က သူ့ဘေးမှာရှိသောလင်းကျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အင်တင်တင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရုံးတစ်ရုံးရဲ့ အခြေခံကျတဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေက ခေါင်းဆောင်ပိုင်းအပြောင်းအလဲဖြစ်သွားရင်တောင်မှ များသောအားဖြင့် ဆက်ပြီးလည်ပတ်နေတတ်တယ်… ကျုပ်ရဲ့ အရင်လူက…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက ဒုစစ်ကဲလင်းတော့ မဟုတ်ဘူးမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှမရှိဘဲ သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်ပါ… အရင်တုန်းက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ တပ်မှူးနေရာက လစ်လပ်နေခဲ့တယ်… အဲဒါကြောင့် အထက်လူကြီးတွေက ကျုပ်ကို ဒုစစ်ကဲရုံးရဲ့ တပ်မှူးချုပ်နေရာနဲ့ ဒီရုံးရဲ့ တပ်မှူးနေရာ နှစ်ခုစလုံးကို ယူခိုင်းထားခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြောရမယ်ဆိုရင် ဟဲနန်က မင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက လင်းရှန်စုန်းကဝေဂိုဏ်းရဲ့ မိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်သလား ဒါမှမဟုတ် ဟဲနန်နဲ့အတူ ကြံရာပါတွေလားဆိုတာ အသာထား… မင်းရဲ့ လူယုံက လင်းရှန်စုန်းကဝေဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်နေတာနဲ့တင် မင်းရဲ့ ပေါ့ဆမှုအတွက် စီရင်ချက်ချနိုင်တယ်… ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ပေမဲ့ လူချင်းတွေ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့အတွက် မင်းကို အင်ပါယာနေပြည်တော်ဆီ ခေါ်သွားဖို့ လုံလောက်နေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဦးခေါင်းပြတ်က ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအဆင့် ၇ တာအိုဆရာက ငါတို့ရှာနေတဲ့ ပေါင်းကူးခန္ဓာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းကျန်းယွမ်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ခုန်တက်ပြီး ချီရွှမ်းစုရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်မှာ ချီရွှမ်းစုတွင် နဂါးမျက်လုံးကျည်ဆန်မရှိတော့ပေ။ သူက ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့၏ ဒုစစ်ကဲတစ်ဦးနှင့် ဘယ်လိုလုပ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီရှန်မြို့ထဲရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ စာပေပညာရှင်တစ်ဦးက စားပွဲထိုးထံကနေ ရေဇလုံတစ်လုံးကို တောင်းယူထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စာပေပညာရှင်က သူ့လက်ကိုဆန့်ပြီး ရေကိုမွှေနှောက်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် တပ်မှူးရုံးမှာ လက်ရှိဖြစ်နေသည့်မြင်ကွင်းက ရေဇလုံထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေဇလုံနဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာ လူဦးခေါင်းအရွယ် အမွှေးတိုင်အိုးတစ်အိုးရှိနေပြီး အထဲမှာ လက်သန်းလုံးအရွယ်လောက်တုတ်သည့် အမွှေးတိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အမွှေးတိုင်များက လောင်ကျွမ်း၍ မီးရောင်က တဖျတ်ဖျတ်လက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များက ချာလပတ်လည်၍ အပေါ်သို့ တက်သွားပြီး လူတစ်ယောက်၏မျက်နှာအဖြစ် တဖြည်းဖြည်းတွန့်လိမ်ကာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုမီးခိုးပုံရိပ်က ဝမ်ကျိချန်နှင့်ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းသည် မင်ဆေးပန်းချီကဲ့သို့ သိသာရှင်းလင်းမှုမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စာပေပညာရှင်က ရယ်မော၍ ဝမ်ကျိချန်၏ ပုံရိပ်ကို လက်ညှိုးဖြင့်ခတ်ကာ မီးခိုးများကို အလျင်အမြန်ပျက်ပြယ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်မှူးရုံးမှာရှိသော ဝမ်ကျိချန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အင်အားတစ်ခု လာရောက်ရိုက်ခတ်သည်ဟုသာ ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ညည်းတွား၍ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဒယီးဒယိုင်ဆုတ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရည်မှာ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာများသည် လှုပ်ရှားကွက်အနည်းငယ်အတွင်း ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမား၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာက အကွာအဝေးတစ်ခုခြား၍ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေမည်ဆိုလျှင် ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားက သူပြုသမျှနုရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်ကို ဟန့်တားလိုက်သော်လည်း ချီရွှမ်းစုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျန်းယွဲ့လုရှိနေသည်။ သူမက ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စက္ကူကို ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီး ချီရွှမ်းစု၏ ရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ကာပေးထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်က ကျန်းယွဲ့လုကို လျှော့မတွက်ရဲပေ။ သူက ယင်ကိုးပါးတစ္ဆေလက်ကိုသုံးကာ စက္ကူဓားကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ အနက်ရောင်ဆိုးယုတ်စွမ်းအင်တစ်ခု ရစ်ဝဲနေပြီး အငြိုးကြီးဝိညာဉ်များ၏ မကျေမချမ်းအော်ဟစ်သံများထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤသည်မှာ ကွေ့ကျန်းအဆင့်သို့ရောက်မှသာ သင်ယူနိုင်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့၏ မဟူရာနတ်ဆိုးလက်ဝါးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ အလွန်တရာအေးစက်သော စွမ်းအင်ပါဝင်ပြီး တစ်ဘက်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည်။ တစ်ဘက်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အနက်ရောင်လက်ဝါးရာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် အေးစက်နေသောအဆိပ်က အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပေလိမ့်မည်။ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း နာကျင်မှုက မခံမရပ်နိုင်အောင်ဖြစ်ပြီး အသက်ကိုပင် နှုတ်ယူနိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ကျန်းယွဲ့လု၏ စက္ကူဓားက ထက်ရှလွန်းပြီး သူ၏ယင်ကိုးပါးတစ္ဆေလက်ကို ချေဖျက်ကာ သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်လုနီးပါးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဝါးက ကျန်းယွဲ့လုကို လုံးဝမထိနိုင်ပေ။ သူမ၏ဘေးပတ်လည်မှာ တစ်လက်မသာသာထူသော ဒြပ်စင်ငါးမျိုးချီဒိုင်းကာ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးသည် သူမကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့နေနေသာ ထိနိုင်ခြင်းပင် မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လင်းကျန်းယွမ်၏ အမူအရာက ကြီးမားစွာပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျန်းယွဲ့လုက ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူထင်မှတ်မထားသည်မှာ သိသာနေသည်။ သူ၏ ခါးမှာ ဖီးနစ်စိမ်းဓားက ဓားအိမ်ထဲကနေ သူ့ဘာသာသူခုန်ထွက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖီးနစ်စိမ်းဓားသည် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့၏ စံချိန်မီ အဆောင်အယောင်လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျားဆေဘာထက် များစွာပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ဒုစစ်ကဲအဆင့်မှာရှိသော သူများသာ ကိုင်ဆောင်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် စစ်မြေပြင်ကို ရောက်ရှိသွားသည့်အလား အဆက်မပြတ် သတ္တုချင်းထိခတ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ တပ်မှူးရုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခန့်မှန်းရခက်သော စွမ်းအင်တစ်မျိုးကလည်း ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်မှာ တည်းခိုခန်းတွင်ရှိသော စာပေပညာရှင်က အမွှေးတိုင်အိုးက ထွက်လာသော အစိမ်းရောင်မီးခိုးများကိုအသုံးပြုကာ ကျန်းယွဲ့လု၏ မျက်နှာကို ပုံဖော်၍ သူမကို ရှင်းပစ်လို၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ကျန်းယွဲ့လုက စာပေသမား၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သတိထားမိသွားပုံရသည်။ ကျန်းယွဲ့လုသည် လင်းကျန်းယွမ်ကို နောက်သို့တွန်းထုတ်ပြီးနောက် သူမ၏ စက္ကူဓားဖြင့် လေထဲကို ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။ ရုတ်တရက် တင်းနေသော ကြိုးတစ်ကြိုး ပြတ်တောက်သွားသလို ထောက်ခနဲအသံတစ်သံကို သူတို့အားလုံး ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တည်းခိုခန်းမှာရှိသော မြေကွက်တစ်ကွက်သို့ မိုးကြိုးတစ်စင်းပစ်ချလိုက်၏။ ရေဇလုံက အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားပြီး ရေစက်များစွာက နံရံများနှင့် ပြတင်းပေါက်များဆီ ဖိတ်စင်ပြန့်ကျဲကာ ထိတွေ့မိသောနေရာများမှာ အပေါက်များဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမွှေးတိုင်အိုးထဲရှိ အမွှေးတိုင်ကလည်း ထက်ရှသောလက်နက်တစ်ခုဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ခါးလယ်ကနေ တိတိရိရိပြတ်ကျသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းမှာ စာပေပညာရှင်က ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွား၏။ သူက နောက်သို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဒယီးဒယိုင်ဆုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူဟန်ချက်ထိန်းရန် ဘေးမှာရှိသော စားပွဲကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သူ၏ နှလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပစ်ထိုးလိုက်သလို ခံစားနေရ၏။ သိပ်မကြာခင် စားပွဲတစ်ခုလုံးက ကြေမွပျက်စီးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">‌</p>


Save