Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၆၉) -  သွေးလနက္ခတ် (၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် မိမိ၏ အိမ်သစ်တစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေမိချေသည်။</p> <p>အဆိုပါ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ ဗီလာအိမ်ကြီးမှာ နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး အောက်ထပ်တွင် ဧည့်ခန်း၊ ထမင်းစားခန်း၊ မီးဖိုချောင်နှင့် ဧည့်သည်အိပ်ခန်းတစ်ခန်းတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ရေချိုးခန်းတစ်ခန်းလည်း ပါဝင်သေး၏။</p> <p>ရိုနန်ကို အကျေနပ်ဆုံးဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ထိုအိမ်၌ ပြည့်စုံသော ရေဆင်းစနစ်၊ အိမ်တွင်းပိုက်လိုင်းစနစ်နှင့် ရေဆွဲအိမ်သာတို့ ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှပေသည်။ ရေအရင်းအမြစ်မှာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ ရေစုဆောင်းသည့်စနစ်မှလာပြီး မိုးရေကို သိုလှောင်ကာ စစ်ထုတ်ပေးနိုင်သော ရေကန်တစ်ခုလည်း တပ်ဆင်ထားရာ အလွန်ပင် စနစ်တကျ ရှိလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>လန်ဒီမြို့ တည်ရှိရာဒေသသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိုးရွာသွန်းလေ့ရှိပြီး အထူးသဖြင့် နွေရာသီတွင် ရာသီဥတုမှာ ခန့်မှန်းရခက်ခဲကာ မကြာခဏ မုန်တိုင်းထန်လေ့ရှိရာ ပုံမှန်အသုံးပြုမှုအတွက် ရေကန်ထဲ၌ ရေပြတ်လပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ သို့သော်လည်း လျှပ်စစ်မီးကား မရှိချေ။</p> <p> </p> <p> ယခုကဲ့သို့ သေးငယ်သော ဗီလာတစ်ခုအတွက် မြို့ထဲမှ သီးသန့်လျှပ်စစ်လိုင်းသွယ်တန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဗီလာ၏ အပေါ်ထပ်တွင် အိပ်ခန်းသုံးခန်း၊ စာကြည့်ခန်းတစ်ခန်း၊ ရေချိုးခန်းနှင့် သီးသန့်အိမ်သာတစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်တွင်းအပြင်အဆင်မှာ များစွာကြီးကျယ်ခမ်းနားခြင်း မရှိသော်လည်း အနုပညာလက်ရာများကို အိမ်ရှင်ဟောင်းက ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ လေးလံသော ပရိဘောဂအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ဒီဇိုင်းပုံစံမှာ အင်ဗီယာနိုင်ငံ၏ ဟန်ပန်များ လွှမ်းမိုးနေသဖြင့် ကြည့်ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရိုနန်သည် ဤအိမ်ကို ရွှေဒင်္ဂါး၃၁၅ဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် တန်သည်ဟု ခံစားမိနေ၏။</p> <p> </p> <p>အလွန်အမင်း ဈေးပေါသည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း ပိုအံ့ဩစရာ မရှိချေ။</p> <p>မြေပေါ်ရှိ အထပ်နှစ်ထပ်အပြင် ဗီလာတွင် အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရိုနန်သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်း၍ ကြည့်ရှုလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ခန်းမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေပြီး ဝိုင်စင်အချို့သာ ကျန်ရစ်တော့ရာ ယခင်က ဝိုင်သိုလှောင်ခန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပုံရပေသည်။</p> <p>ထိုနေရာ၌ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို ရိုနန် အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းပြီး စေးကပ်နေကာ မမြင်နိုင်သော အစွမ်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော်လည်း ရိုနန်တွင်မူ စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသဖြင့် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ယင်းထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို ချက်ချင်း စူးစမ်းခြင်း မပြုသေးပေ။ အကြောင်းမူကား လက်ရှိတွင် ရိုနန်သည် အလွန်ပင် အားနည်းနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးလနက္ခတ်နယ်မြေ၏ လောကစည်းမျဉ်းများနှင့် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် သူ၏ အလွန်အစွမ်းထက်သော စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ အပိတ်အဆို့ ခံထားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအား အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် နာလန်ထူရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သတိကြီးစွာထားသော အားဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားမှာ အဆင့်၄ သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဗီလာ၏ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် ရိုနန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သူသည် မြေအောက်ခန်းတွင် ခေတ္တမျှသာ နေထိုင်ပြီးနောက် ဗီလာအပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။ ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် ရိုနန်သည် ယခုပင် ဝယ်ယူထားသော အိမ်ရာအပေါ် များစွာ ကျေနပ်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် တံခါးကို ပြန်လည် ခတ်လိုက်ပြီးနောက် စက်ဘီးကို စီးနင်းကာ လန်ဒီမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>အိမ်သစ်တစ်လုံး ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ရိုနန်သည် မြို့အောက်ပိုင်းအရပ်ရှိ သူ၏ တိုက်ခန်းမှ ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ပထမအချက်မှာ တိုက်ခန်းငှားရမ်းခ သက်တမ်းမကုန်သေးခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ သွေးလနက္ခတ် ကာလ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာတွင် နေနှင့် လ နှစ်မျိုးလုံး ရှိနေပြီး အချိန်ကာလ တစ်ခုသို့ ရောက်တိုင်း လမင်းမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာကာ သုံးရက်မှ ဆယ်ရက်ခန့်အထိ ကြာမြင့်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကာလကို 'သွေးလနက္ခတ် ကာလ' ဟု လူသိများကြပေသည်။</p> <p>သွေးလနက္ခတ်ကာလ၏ နေ့ခင်းဘက်တွင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိသော်လည်း ညဖက်တွင်မူ သွေးလမင်း၏ အလင်းရောင်အောက်၌ လူသားများအပါအဝင် သက်ရှိများစွာမှာ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဖြစ်စေ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဖြစ်စေ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပေသည်။ ထို့ပြင် အချို့သော ပြောင်းလဲမှုများမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေစွ။</p> <p> </p> <p>သွေးလမင်းသည် နတ်ဆိုးများ၏ အစဦး မြစ်ဖျားခံရာပင် ဖြစ်သည်။ အစဦးသော သွေးစုပ်မျိုးနွယ်စုများမှာ သွေးလမင်း၏ ကာလရှည် လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး ယင်းတို့က သွေးလမင်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ရိုသေကိုးကွယ်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူသားများအတွက်မူ သွေးလနက္ခတ်သည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သွေးလနက္ခတ်ကာလ ရောက်ရှိလာပါက မြို့ပြတွင်ဖြစ်စေ၊ ကျေးလက်တွင်ဖြစ်စေ လူအများမှာ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့ထားလေ့ရှိကြပြီး အပြင်သို့ မထွက်ရဲကြဘဲ အိမ်တွင်း၌သာ စုဝေးနေထိုင်ကြရပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များမှာလည်း မြို့၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများအနှံ့ ကင်းလှည့်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ညကင်းလှည့်သမားများသည် နတ်ဆိုးမုဆိုးများကဲ့သို့ပင် နတ်ဆိုးများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသော အထူးစွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ တစ်ဖက်က အစိုးရတပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့အစည်းများသာ ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် စုန်းမများမှာမူ ယာလာချပ်ကျောင်းတော်၏ သေဖော်လောင်း ရန်သူတော်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်မှာ သွေးစုပ်မျိုးနွယ်စုများနှင့် စုန်းမများသည်လည်း အချင်းချင်း မတည့်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် ဤကမ္ဘာသည် အခိုးအငွေ့သုံး ယဉ်ကျေးမှု  ခေတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အခြေခံလျှပ်စစ်နည်းပညာများကို အသုံးပြုနေပြီဖြစ်သော်လည်း နက်နဲသော အစွမ်းများ ရှိနေဆဲ ကမ္ဘာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ယံ၌ သွေးလမင်းကြီး ကြီးစိုးနေချိန်တွင် အလွန်ပင် အားနည်းနေသေးသော ရိုနန်အဖို့ မြို့နှင့်ဝေးကွာသော ပင်လယ်ဘက်ရှိ ဗီလာ၌ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းမှာ ပညာရှိရာ မရောက်လှပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် ရဲစခန်းသို့ အချိန်မှန် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည် သက်သာလာသော အဘိုးကြီးဟတ်နှင့် ဆုံလေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအရာရှိကြီးမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေပုံရပြီး ရိုနန်ကို တွေ့သည်နှင့် ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ပခုံးကို ပုတ်လျက် "ဂုဏ်ယူပါတယ်... ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ၊ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိမှန်း ငါသိထားပြီးသားပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆုတွေရပြီး အတည်ပြုအရာရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးဟတ်မှာ များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ မနာလိုစိတ် အနည်းငယ်နှင့်အတူ ခါးသီးမှုကိုလည်း ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ခေတ်ကာလတုန်းက အလုပ်သင်အရာရှိအဖြစ် ခြောက်လကြာမျှ လုပ်ကိုင်ပြီးမှသာ အတည်ပြုအရာရှိ ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော သူ၏ လုပ်သက်တစ်လျှောက်တွင်လည်း ဂျေးဆမ်ကဲ့သို့သော အရေးကြီး ဝရမ်းပြေးတစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၁၀၀ ဆုကြေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘိုးကြီးဟတ်မှာ သူသာ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘဲ ရိုနန်နှင့်အတူ ကင်းလှည့်ရင်း ထိုဝရမ်းပြေးကို ဖမ်းမိခဲ့ပါက ဝါရင့်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၇၀ ခန့် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာရှိကြီးမှာ မိမိ၏ ကံကောင်းမှုကြီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရရှာပေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပါပဲ"</p> <p>ရိုနန်က ပြုံးလျက် "ဒီည ကျွန်တော် တစ်ခွက်တစ်ဖန် တိုက်ပါရစေဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်မှပေါ့ကွာ"</p> <p>အဘိုးကြီးဟတ်က "သွေးလနက္ခတ်ကာလက မကြာခင် စတော့မှာလေ၊ အလုပ်ပြီးတာနဲ့ အိမ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အော်... ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ တိုက်ခန်းကိုလည်း အသစ်လဲလိုက်ဦးလေ၊ ဆုကြေးငွေတွေကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးမိစေနဲ့ဦး" ဟု အကြံပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ အမှန်အတိုင်း ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဗီလာတစ်လုံး ဝယ်လိုက်ပြီ ဆရာ"</p> <p> </p> <p>"ဗီလာ ဟုတ်လား"</p> <p>အဘိုးကြီးဟတ်သည် မိမိနားကိုပင် မိမိ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ "ဘယ်နေရာမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော အခြားအရာရှိများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး "ရိုနန်... မင်း တကယ်ပဲ ဗီလာဝယ်လိုက်တာလား" ဟု ဝိုင်းမေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လန်ဒီမြို့တွင် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းမှာ များစွာ ကြီးမြင့်လှပေသည်။ လူချမ်းသာများ နေထိုင်ရာ မြို့အထက်ပိုင်း အရပ်ကို ထားဦးတော့၊ မြို့အောက်ပိုင်းအရပ်ရှိ ကောင်းမွန်ကျယ်ဝန်းသော တိုက်ခန်းတစ်ခန်းသည်ပင် သူတို့ကဲ့သို့ ရဲအရာရှိများ တတ်နိုင်သော ဈေးနှုန်း မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် များပြားသော ဆုကြေးငွေကို ရရှိထားသည် ဆိုသော်ငြားလည်း ဗီလာတစ်လုံး ဝယ်ယူခြင်းမှာ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခြင်းဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"မြို့ပြင်မှာပါ..."</p> <p>ရိုနန်က မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ခြင်း မရှိဘဲ ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိ ဗီလာကို ဝယ်ယူခဲ့သည့် အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>ယင်းစကားကို ကြားသောအခါ အရာရှိများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အဘိုးကြီးဟတ်မှာမူ မှင်တက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ငါ အဲ့ဒီဗီလာကို သိတယ်၊ အဲ့ဒါက သရဲခြောက်တဲ့ အိမ်ပဲလေ၊ စုန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေတာလို့လည်း သတင်းထွက်နေတာ၊ မင်းကတော့..."</p> <p> </p> <p>သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော စကားများကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ ယင်းမှာ ကောင်းသော စကားများ မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများကလည်း ရိုနန်၏ စိတ်များ လွတ်ထွက်သွားခြင်းလော သို့တည်းမဟုတ် ငွေနှမြောလွန်းသဖြင့် အသက်ကို ပမာမထားခြင်းလောဟု တွေးတောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> အဆိုပါအိမ်မှာ လန်ဒီမြို့တွင် အလွန်ပင် နာမည်ကြီးလှပြီး ယာလာချပ်ကျောင်းတော်မှ ဘုန်းတော်ကြီးများပင်လျှင် လာရောက်သန့်စင်ပေးခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည်ကား အမှန်တကယ်ပင် သေရမည်ကို မကြောက်သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့သော ထူးဆန်းသော အကြည့်များအောက်တွင် ရိုနန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် "ရပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတာကလည်း အတော်မာတာမို့ ဘယ်လိုကျိန်စာကိုမှ မကြောက်ပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးဟတ်မှာမူ ပြောစရာ စကားလုံးပင် ရှာမတွေ့တော့ဘဲ သူ၏ ပခုံးကိုသာ ပုတ်လျက် "ကျောင်းတော်ကို သွားပြီးတော့ ဆောင်ထားဖို့ အဆောင်လက်ဖွဲ့လေး ဘာလေး ယူထားဦး၊ သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟုသာ မှာကြားနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က ပြုံးလျက် "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် သွားမှာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဘုန်းတော်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် မဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စကို အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုက မည်သို့ တားဆီးပေးနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယင်းက အမှန်တကယ်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသောအချက်ပင်။</p> <p>အဘိုးကြီးဟတ် ရဲစခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး နောက်တစ်ရက်တွင်ပင် ဤကမ္ဘာကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော 'သွေးလနက္ခတ် ကာလ' သို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာခဲ့လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save