Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၇၀) -  သွေးလနက္ခတ် (၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဤကား 'လန်ဒီ' မြို့ပြ၏ ညတာများ ဖြစ်ချေသည်။ ထိုညများကား ရုတ်ချည်းပင် အပ်ကျသံမကောက်နိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့ဖူးသော လမ်းမထက်ဝယ် လူသူကင်းမဲ့လျက်ရှိပြီး ညဈေးတန်းများမှာလည်း အိပ်မက်တစ်ခုနှယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အိမ်တိုင်းစေ့သည်လည်း တံခါးများကို ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ပိတ်ဆို့ထားကြရုံမက ဆိုင်ခန်းများမှာမူ နေဝင်ရီတရောအချိန်ကပင် ဆိုင်ဘုတ်များကို သိမ်းဆည်းကာ အရောင်းအဝယ် ရပ်နားခဲ့ကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p> ဤသို့သော အချိန်ဝယ် ကောင်းကင်ယံ၌ 'သွေးလနက္ခတ်' က ထွက်ပေါ်လာကာ မြေပြင်တစ်လွှားနှင့် မြို့ပြ၏ လမ်းကြိုလမ်းကြားတို့အား သွေးရောင်လွှမ်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် ခြုံလွှမ်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အဆောက်အအုံဟူသမျှသည်လည်း နက်မှောင်သော သွေးရောင်ပိတ်စပါးကြီးဖြင့် အုပ်မိုးထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး လေထုအတွင်း၌လည်း မငြိမ်သက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်များက ကိန်းအောင်းနေတော့၏။ ညအခါ၌ အမဲလိုက်ရသည်ကို နှစ်သက်လှသော လမ်းဘေးကြောင်ရိုင်းများပင်လျှင် ယင်းအချိန်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြရပေသည်။</p> <p> </p> <p>သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ လူသူကင်းမဲ့နေသည့် လမ်းမများပေါ်မှ ခြေသံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းကာ ဓားနှင့် သေနတ်များကို ကိုင်စွဲထားသော ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်အား စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း လမ်းမရှည်ကြီးအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထို  အထူးစွမ်းအားရှင်များ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ သွေးရောင်လနှင့် အလင်းတန်းများ ကျရောက်သော်လည်း မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုက ယင်းအလင်းတန်းများကို ဆီးတားထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းငယ်အတွင်း၌မူ 'ရိုနန်' သည် ကုတင်အနား၌ ထိုင်လျက် အပြင်ဘက်မှ ဝေးကွာသွားသော  ခြေသံများကို နားစွင့်နေခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် ထရပ်ကာ အခန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ပြတင်းပေါက်အား ဖွင့်လှစ်လိုက်လေရာ သွေးရောင်လင်းလက်သော လအလင်းတန်းတို့သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တမဟုတ်ချင်း တိုးဝင်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် မူလမှတ်ဉာဏ်များအရ 'သွေးလနက္ခတ်' နှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများစွာကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းလွန်းလှသဖြင့် ယုံကြည်ရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း အချို့မှာမူ လက်တွေ့ကျသော အမှန်တရားများ ဖြစ်ပေရာ၏။</p> <p> </p> <p> သာမန်လူသားများအတွက်မူ သွေးလ၏ အလင်းတန်းသည် ချက်ချင်းသေစေနိုင်သော အစွမ်းမရှိသော်လည်း လူ၏ ရုပ်ပိုင်းနှင့် စိတ်ပိုင်းကို ထိခိုက်စေကာ မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍မရသော ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သဖြင့် အထူးပင် ကြောက်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခုဖြစ်ပေါ်လာပါက ထိုသူအား 'လူ' ဟူသော အမျိုးအနွယ်မှ ဖယ်ထုတ်ကာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းရမည့် 'သတ္တဝါဆန်း' အဖြစ်သာ သတ်မှတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးလအလင်းနှင့် ခဏတာ ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် ကြီးမားသော ပြဿနာမရှိနိုင်သော်လည်း ကြာရှည်စွာ ထိတွေ့မိပါက အခြေအနေမှာ မရေမရာ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ရိုနန်အတွက် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရသော 'သွေးလနက္ခတ်' ကာလ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤသွေးလ၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ကြည့်လိုသော ဆန္ဒရှိနေခဲ့၏။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ရိုနန်သည် အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ၏ အဝတ်အစားများကို ဖောက်ထွက်ကာ အရေပြားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများကို ကြားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း မည်သည့်စကားလုံးများ ဖြစ်သည်ကိုမူ သဲသဲကွဲကွဲ မသိရချေ။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"</p> <p>ရိုနန်သည် သူ၏ 'စိတ်အာရုံစွမ်းအား'  ကို နှိုးဆွလိုက်ကာ ကိုယ်တွင်းရှိ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင်မူ သွေးလ၏ စွမ်းအားသည် နောက်ထပ် တိုးဝင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သွေးရောင်လအလင်းအောက်၌ စိမ်နေခဲ့သော ရိုနန်သည် ထူးဆန်းသော တိုးတိုးပြောသံများမှတစ်ဆင့် အုံ့မှိုင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ 'အသိဉာဏ်ပင်လယ်'  အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ် အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ ဝှက်ထားသော 'ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်တိုင်' အား ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကျောက်တိုင်သည်လည်း ရိုနန်အား စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိဘဲ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအခါ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အုံ့မှိုင်းသည့် စွမ်းအားများသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအောက်၌ တစ်ခဏအတွင်းပင် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ"</p> <p>ရိုနန်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစည်းနေသော ထိုရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်တိုင်သည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း ရှေးယခင်ကပင် နားလည်ထားခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းကျောက်တိုင်သည် ရိုနန်အား အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများမှ အမြဲတစေ ကယ်တင်ပေးရုံမက အောက်ဘုံများသို့ ဆင်းသက်ချိန်တိုင်း၌လည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို သူ ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိအာရုံအား ပြင်ပစွမ်းအားများက ထိခိုက်စေခြင်း မရှိစေရန် အာမခံချက်ပေးထားခြင်းပင် ဖြစ်ပေရာ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရိုနန်အတွက် အံ့ဩစရာတစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်တိုင်က အုံ့မှိုင်းသော စွမ်းအားများကို ချေမှုန်းလိုက်ချိန်၌ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ် တိုးမြင့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကား ရိုနန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်မည့် ဖြတ်လမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သွေးလ၏ ထူးခြားချက်ကို စမ်းသပ်ရုံသာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ၌မူ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ဆက်လက်ရပ်နေကာ လအလင်းကို ခံယူရင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လေ့ကျင့်တည်ဆောက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>'သွေးကင်း' နှင့် 'စုန်းမ' များသည်လည်း ဤသွေးလစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံတတ်ကြသည်ဟု အဆိုရှိသော်လည်း ရိုနန်၏ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်မှာမူ ဤကမ္ဘာရှိ စွမ်းအားရှင်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးလနက္ခတ်ကာလ၏ ငါးရက်မြောက်သော ည၌မူ ရိုနန်သည် သူ၏ နေအိမ်သို့ မပြန်ဘဲ ရဲစခန်း၌သာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းကာလအတွင်း ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ကင်းလှည့်ခြင်း မပြုကြသဖြင့် အများစုမှာ အိမ်၌ပင် အနားယူကြသော်လည်း အကျဉ်းထောင်နှင့် လက်နက်တိုက်ကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် နေရာများအတွက်မူ အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုညတွင် တတိယရဲစခန်း၌ ရိုနန်နှင့်အတူ အခြားအရာရှိ သုံးဦးလည်း ရှိနေခဲ့ကြ၏။ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် အရာရှိဟောင်းကြီးတစ်ဦး၏ အကြံပြုချက်အရ သူတို့လေးဦးသည် 'ဟက်ဆန်' ခေါ် ဖဲကစားနည်းဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် ယခင်က ဤကစားနည်း၌ ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ အတွက်အချက်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား စွမ်းရည်မှာ ယခင်နှင့် မနှိုင်းသာအောင် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်... ရိုနန်၊ မင်းက ဘယ်တုန်းကတည်းက ဒီလောက် ဖဲတော်နေတာလဲ"</p> <p>အရာရှိတစ်ဦးက မကျေမချမ်း ရေရွတ်ရင်း သူ၏ 'ငွေဒင်္ဂါးပြား' နှစ်ပြားအား ထုတ်ပေးလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်မှာမူ ပြုံးလျက်ပင် ထိုငွေများကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ပါ"</p> <p>ရိုနန်သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် နောက်တစ်ဝိုင်းတွင် လျှော့ကစားပေးရန် ကြံစည်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ ရုတ်ချည်း ကြုံ့သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ခုခု ကြားလိုက်လား"</p> <p>အရာရှိ သုံးဦးလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး "ဘာကို ကြားရမှာလဲ" ဟု ပြန်မေးကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဗုန်း..."</p> <p>သူတို့၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် စခန်း၏ ပိတ်ထားသော တံခါးမကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရကာ တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင်မူ တံခါးမကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားပြီး မည်းနက်သော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်မှာ ဟိန်းဟောက်လျက် အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..."</p> <p>သေနတ်သံများသည် ရဲစခန်းအတွင်း၌ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ပထမဆုံးသော ကျည်ဆန်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သူမှာမူ ရိုနန်ပင် ဖြစ်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save