Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၁၃၇၆) သွေးလနက္ခတ် (၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>အဲလ်ဘတ် အော်စတင်တစ်ယောက် အဆိုပါ အရှိန်ပြင်းလှသော မီးလျှံစီးကြောင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့လိုက်ရသည့် ပထမဆုံးလူ ဖြစ်ခဲ့ရချေသည်။</p> <p> </p> <p>သေနတ်ကျည်ဆန်များကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြီးမားသော ဒိုင်းကာကို ကိုင်စွဲထားသော်ငြား၊ ယင်းက မီးလျှံ၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကိုမူ မခံနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>အဲလ်ဘတ်တစ်ယောက် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားရတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကား ယခင်က အဆိုပါ အထူးစွမ်းအားရှင် တစ်ဦးက သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားအောင် ရိုက်ထုတ်ခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အဲလ်ဘတ်၏ သတိပေးချက်နှင့် အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားတို့က မီးလျှံစီးကြောင်း၏ အရှိန်ကို ခဏတာမျှ တားဆီးပေးလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကပင် သူ၏နောက်မှလိုက်ပါလာသော ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များအတွက် ရှောင်တိမ်းရန်နှင့် ခုခံရန် အခွင့်အရေး ရသွားစေခဲ့ချေသည်။</p> <p>ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းတို့က ဥမင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ဝတ်ရုံများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းကုန်ပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ ပေါ်ပေါက်လာသည့် တုန်ခါမှုလှိုင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ စစ်ကြောင်းမှာလည်း ပျက်စီးကာ ရှုပ်ထွေးသွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"မှော်ဆရာ"</p> <p>အဲလ်ဘတ် အော်စတင်တစ်ယောက် မြေပြင်မှ ခုန်ထလာ၏။ သူ၏ဝတ်ရုံမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ညစ်ပတ်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာမှာ တစ်စုံတစ်ဦးကို ဝါးမြိုစားသောက်တော့မည့်အလား ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုခဏက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော မီးလျှံစီးကြောင်းမှာ အထူးစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ လက်ချက်—မှော်ဆရာတို့၏ မှော်ပညာပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤညစောင့်တပ်မှူးမှာ မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ "အနံ့" ကို ကြိုတင် ရရှိထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာဟူသည် ဂုဏ်ရှိန်မြင့်မားသူများဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ နေရောင်ခြည်မမြင်ရသည့် မြေအောက်ရေမြောင်းများထဲတွင် မြေအောက်အင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က နိုင်ငံတော်၏ ရန်သူများမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက မြို့၏အောက်ပိုင်းရှိ ရဲစခန်းကို မုတ်ဆိတ်နက်ဓားပြအဖွဲ့  တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သောအခါ၊ အဲလ်ဘတ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူ စဉ်းစားခန်းဖွင့်ရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။</p> <p>မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်။ အဲလ်ဘတ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး "ဆုတ်ခွာကြ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသလို ခံစားရသော်လည်း၊ သတိလစ်မေ့လျော့သွားခြင်းတော့ မရှိချေ။ မြေအောက်ရေမြောင်းကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် မှော်ဆရာတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးမားစွာ အားဖြည့်ပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ခုခံနေခြင်းက မိမိတို့အဖွဲ့အား ငရဲခန်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>ညစောင့်တပ်မှူး၏ အမိန့်ပေးသံအဆုံးတွင်ပင် သူတို့ပတ်လည်ရှိ နံရံများမှာ အက်ကွဲသွားပြီး၊ မြေသားနှင့် ကျောက်တုံးများမှာ မိုးသီးမိုးပေါက်များအလား ပြိုကျလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> မြေအောက်တုန်ခါမှုကြောင့် ဥမင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဲလ်ဘတ် အော်စတင် ထပ်မံပြောဆိုရန်ပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ အန္တရာယ်ရှိသော ထိုနေရာမှ အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ သူတို့ ဆုတ်ခွာပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေသားနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများ ပြိုကျလာကာ ဥမင်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရိုနန်တစ်ယောက် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် လမ်းကွဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>အစောပိုင်းက မီးလျှံစီးကြောင်း လွှမ်းမိုးလာစဉ်တုန်းကပင် သူသည် အနီးအနားရှိ ဘေးဘက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ အမြော်အမြင်ရှိစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြင့် သူသည် အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆက်တွဲ မြေငလျင်ကြောင့် လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့သွားပြီး ရိုနန်တစ်ယောက် အဲလ်ဘတ်တို့အဖွဲ့နှင့် ကွဲကွာသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဲလ်ဘတ် အော်စတင်အနေဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိသွားသည့်တိုင် သူ၏နောက်သို့ ပြန်လည်ရှာဖွေရန် လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရိုနန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်မှစ၍ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ သို့သော် ရိုနန်ကား ကြောက်ရွံ့ခြင်း လုံးဝ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဤဘက်အခြမ်းရှိ လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့နေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သူသည် ထွက်ပေါက်ရှာရန် အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သေလမ်းမဟုတ်သမျှ ကာလပတ်လုံး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ပြဿနာမှာ မီတာရာချီ၍ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်၊ ရှေ့တွင် ဘယ်လမ်း၊ ညာလမ်းဟူ၍ လမ်းခွဲနှစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။ မည်သည့်လမ်းကို ရွေးချယ်ရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်၊ ဘယ်ဘက်လမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထိုလမ်းကြောင်းမှာ အလွန်ရှည်လျားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်တစ်ယောက် သူ၏ခေါင်းတွင်တပ်ထားသော မီးလုံးဖြင့် ထွန်းညှိရင်း၊ ထူထဲသော ရွှံ့နွံများနှင့် အမှိုက်သရိုက်များကြားတွင် မီတာတစ်ထောင်ကျော်အထိ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်မှသာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရိုနန် ရန်သူများကို ကြုံတွေ့လိုက်ရချေပြီ။</p> <p>အရင်က အဲလ်ဘတ်တို့အဖွဲ့နောက် လိုက်ပါစဉ်ကဆိုလျှင် သူသည် အထောက်အကူပေးရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အလုပ်များကို ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကသာ တာဝန်ယူပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်မှာမူ အကာအကွယ်ပေးခြင်းကို ခံယူရသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p>အဲလ်ဘတ် အော်စတင်အနေဖြင့် အလုပ်သင်အရာရှိ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော ရိုနန်ကို ဤတာဝန်တွင် ပါဝင်စေခဲ့ခြင်းမှာ အတွေ့အကြုံများ ရရှိစေရန်နှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်တမ်းများ ရစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မှသာ ရိုနန်သည် သံချပ်ကာ အသက်ရှူခြင်း ပညာရပ် ကို သင်ယူနိုင်ပြီး၊ အထူးစွမ်းအားရှင်အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး တိုးတက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဤအစီအစဉ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသော်လည်း၊ လန်ဒီမြို့  ၏ မြေအောက်အင်အားစုများမှာ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို မယှဉ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိခြင်းမှာ မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ရလဒ်မှာမူ ရိုနန်တစ်ယောက် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် အန္တရာယ်ကြားထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့ရတော့သည်။</p> <p>ထိုသို့သော ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် မည်မျှသော အန္တရာယ်များ ပုန်းကွယ်နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရိုနန် ရန်သူများနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ မတော်တဆလည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည့်အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း ဘန်း ဘန်း</p> <p>တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျည်ဆန်များမှာ ရိုနန်ထံသို့ မိုးသီးများအလား ပစ်ခတ်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ မုတ်ဆိတ်နက်ဓားပြအဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြသဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားသည်ဟု ထင်ရသည်နှင့် ခလုတ်ကို ချက်ချင်း ဆွဲပစ်တတ်ကြသည်။</p> <p>ရိုနန်မှာ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှု မစတင်မီပင် သူသည် လာခဲ့သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> မုတ်ဆိတ်နက်ဓားပြများ ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်များမှာ ရည်မှန်းချက် လွဲချော်ကုန်သည်။</p> <p>ပစ်ခတ်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ရိုနန်မှာ ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားသော ပစ္စတိုသေနတ်နှစ်လက်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သေနတ်နှစ်လက်စလုံး၏ ကျည်ဆံများကို အကုန်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတို့မှာ စပါးရိတ်သူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် လဲကျသွားသည့် စပါးပင်များအလား အစီအရီ လဲကျသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ ပစ်ခတ်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး တိကျလှသဖြင့် ပထမဆုံး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတွင်ပင် လူခုနစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ငါးဦးမှာ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်ကာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သေနတ်ပစ်ခတ်ခြင်းမှာ ရိုနန်၏ အဓိကကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်ချေ။ လက်ပမ်းတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်အာရုံစွမ်းအား  တို့သာ သူ၏ အကောင်းဆုံး ကျွမ်းကျင်မှုများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ ထူးခြားလှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့်၊ ရိုနန်၏ ပစ်ခတ်မှုမှာ ယခင်ကမ္ဘာတွင်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား တိကျလှသည်။</p> <p> </p> <p>အခြေခံလက်နက်များကို အသုံးပြုသည့်တိုင် အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။</p> <p>သူသည် တမင်တကာ ချိန်ရွယ်ရန် မလိုဘဲ အာရုံခံစားမှုသက်သက်ဖြင့် တိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ ပစ်ခတ်နိုင်စွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ရိုနန်ကို တားဆီးထားသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ လက်နက်၏ ကျည်ဆံဆံ့ဝင်နိုင်မှု ပမာဏသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျည်ကုန်သွားသော ပစ္စတိုနှစ်လက်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျည်ဆံများဖြင့် အပြည့်ဖြည့်ထားသော ရှော့ဂန်း သေနတ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော ရန်သူတို့မှာမူ ရိုနန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပစ်ခတ်မှုကြောင့် အသည်းအသန် ကြောက်ရွံ့ကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်မှာ မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်လံလိုက်တော့သည်။</p> <p>သူသည် ဤမြေအောက်ဝင်္ကပါလမ်းကြောင်းကို မသိရှိသလို၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သည့်လမ်းကိုလည်း မသိချေ။</p> <p> </p> <p>အရပ်မျက်နှာမသိ လမ်းလျှောက်နေမည့်အစား ရန်သူတို့၏ နောက်သို့လိုက်ခြင်းကသာ လမ်းထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လိုက်လံစဉ်အတွင်း ရိုနန်သည် ရန်သူများနှင့် အကွာအဝေးကို နည်းဗျူဟာကျကျ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သူသည် ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးလုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော နေရာတွင် အသာအယာ ရောယှက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြားအာရုံနှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုသာ အားကိုးလျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ရိုနန်မှာ နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်ကြီးမားလှသော မြေအောက်ဂူကြီးတစ်ခုပင်။</p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် တစ်ခါသော်လည်း ခရီးမနည်း လှည့်လည်ဖူးသည့် ရိုနန်ပင် ခဏတာမျှ ငေးမောသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုပါ ဂူကြီးမှာ မြေအောက်မြို့ငယ်လေးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှသည်။ ဧရိယာမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နေရာအများစုတွင် ရိုးရှင်းသော ကျောက်တုံးအိမ်များ၊ မြေအိမ်များ၊ နှင့် စုတ်ပြဲနေသော တဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> အိမ်များ၏ ရှေ့နှင့်နောက် မြေပြင်တွင် အမှိုက်သရိုက်များမှာ တောင်ပုံရာပုံ စုပုံနေပြီး အချို့မှာ အလွန်မြင့်မားကာ မကောင်းသော အနံ့ဆိုးများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အဆိုပါ မြေအောက်မြို့တွင် နေထိုင်သူအများအပြားကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့အများစုမှာ စုတ်ပြဲနွမ်းပါးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ ဆံပင်များမှာလည်း ရှုပ်ပွကာ မျက်နှာမှာလည်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ညစ်ပတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ အာဟာရချို့တဲ့ကာ အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်နေကြပြီး၊ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များအလား ထင်မှတ်ရပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save