Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၈၁) - သွေးလနက္ခတ် (၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဗီလာအိမ်ကြီး၏ မြေအောက်ခန်းဝယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဝိုင်စင်အချို့မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ဤအိမ်ကို စတင်ဝယ်ယူစဉ်ကပင် မြေအောက်ခန်းသို့ ဆင်း၍ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခဲ့ဖူး၏။ ထိုစဉ်ကပင် ဤနေရာ၌ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို သူ ခံစားမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ရိုနန်သည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မပြုမူခဲ့သလို မြို့ပေါ်ရှိ တိုက်ခန်းမှ ဤအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင်မူ သူသည် မြေအောက်ခန်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ထိုထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသည့်အပြင် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် အစအဆုံးမကျန် အသေးစိတ် ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားမှာ အဆင့်၄သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် လက်တွေ့လောကကို လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ယခင်ကထက် ပိုမိုထက်မြက်သော အကဲခတ်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့ ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်များကိုလည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီပင် ရိုနန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် ထူထဲလှသော ကြမ်းပြင်ပျဉ်ချပ်တစ်ခုကို မလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပျဉ်ချပ်ကို ကြွေပြားလေးချပ်ဖြင့် ပညာသားပါပါ ပြုလုပ်ထားပြီး ထောင့်နှစ်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖိနှိပ်မှသာ မ၍ ရနိုင်သော ဒီဇိုင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အတိုင်း ချထားပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြွေပြားများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံမျှဖြင့် မည်သို့မျှ ရိပ်မိနိုင်စွမ်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရိုနန်သည် စိတ်အာရုံစွမ်းအား၏ အကူအညီဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးဖောက်သိမြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပျဉ်ချပ်ကို မလိုက်သည့်အခါ အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားသော လှေကားထစ်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်ဝယ် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းနှင့်အတူ အလွန်အေးစက်လှသော လေအဟုန်တစ်ခုသည်လည်း တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်၌ မည်မျှကြာအောင် စုမိနေမှန်းမသိသော ထိုအအေးဓာတ်သည် သာမန်လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်းခဲသွားစေနိုင်သော်လည်း စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ရိုနန်ကိုမူ မည်သို့မျှ မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယူဆောင်လာသော ဓာတ်ဆီမီးအိမ်ကို ကိုင်စွဲကာ လှေကားအတိုင်း ဆင်းသွားလေသည်။</p> <p>မီးအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်သည် ရိုနန်အသစ်ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သော နေရာလွတ်ကို တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဗီလာအိမ်ကြီး၏ ဒုတိယမြေအောက်ထပ်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော စာကြည့်ခန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအခန်းသည် အပေါ်ထပ်ရှိ မြေအောက်ခန်းထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး နံရံတစ်လျှောက်တွင် စာအုပ်စင်တန်းကြီးများ စီရရီ ရှိနေသည်။ စာအုပ်စင်တိုင်းတွင် ထူထဲလှသော စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းဆုံး စာအုပ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ရှိတန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာသည် စက်မှုခေတ်သို့ ကူးပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း စာအုပ်များ၏ တန်ဖိုးမှာ မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ရာ မည်သူမဆို ဤမျှများပြားသော စာအုပ်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>စာအုပ်စင်များအပြင် အခန်းအလယ်တွင် စားပွဲကြီးတစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံး ရှိနေသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌လည်း ထူးဆန်းသော သိုးမွေးကော်ဇောများကို ခင်းကျင်းထားရာ အိမ်ရှင်ဖြစ်သူမှာ ဤအခန်းအတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ပြင်ဆင်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ မရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ဟန်တူ၏။ စာအုပ်စင်များနှင့် စားပွဲပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ အထပ်ထပ် တက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ အကြည့်သည် စားပွဲ၏ ညာဘက်ရှိ မီးအိမ်တိုင်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သာမန်ကြည့်လျှင် မည်သည့်အရာမျှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ထိုနေရာ၌ ပြင်းထန်သော အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များ စုဝေးနေသည်ကို သိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤဗီလာ၌ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ခဏခဏ ဖြစ်ပွားနေရခြင်း၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဤနေရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိက ညွှန်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မိမိ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းအင်ထုကြီးဆီသို့ စေလွှတ်ကာ ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားမှာ အဆင့်၄သို့သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသေးသော်လည်း စိတ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်အသုံးချမှုအပိုင်းတွင်မူ သူသည် ထိပ်သီးအဆင့်၌ ရှိနေသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းအင်ထုကြီးမှာ စိတ်အာရုံစွမ်းအား၏ ဖိအားနှင့် တိုက်စားမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်သွားပြီးနောက် နက်မှောင်သော တောကြောင်တစ်ကောင်အသွင်သို့ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းသည် စိတ်အာရုံစွမ်းအား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အသည်းအသန် ခုခံရင်း လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်လား..."</p> <p>ရိုနန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သက်ရှိများ သေဆုံးပြီးနောက် သွေးလနက္ခတ်၏ စွမ်းအားလွှမ်းမိုးမှု ခံရပါက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်သော အခွင့်အလမ်း အချို့ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းတို့ကို သရဲတစ္ဆေ၊ ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် နတ်စုန်းများဟူ၍လည်း ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။</p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် အများစုမှာ အန္တရာယ်မရှိဘဲ လူ့လောကတွင် ကြာရှည်စွာ လွင့်မျောနေတတ်ကြပြီး အချိန်တန်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သန့်စင်ခြင်း ခံရလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချို့သော ဝိညာဉ်များမှာမူ မိစ္ဆာများအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတတ်ကြ၏။ စုန်းမများသည် ထိုမိစ္ဆာများကို စေခိုင်းရန်အတွက် ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ထိုတောကြောင်ဝိညာဉ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် စိတ်ကူးလိုက်စဉ်မှာပင် တောကြောင်လေးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သော ခုခံမှုကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး ဝပ်တွားကာ သနားစဖွယ် အသံဖြင့် အော်မြည်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်မှာ အံ့ဩသွားရပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသတ္တဝါလေးသည် သူ့ထံသို့ အညံ့ခံလိုသော အမူအရာကို သနားကမား ပြသနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> ယင်းက အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ရိုနန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တောကြောင်ဝိညာဉ်ကို အဆုံးစီရင်မည့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ၎င်းထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ တောကြောင်နက်လေးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ရိုနန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် တွားတက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤစိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်သည် အလေးချိန်မရှိသလို ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း မတည်ငြိမ်လှပေ။ သို့သော် ၎င်း၌ ထက်မြက်သော အသိဉာဏ်ရှိနေပြီး မိမိ၏ ဆန္ဒကို ရိုနန်ထံသို့ ဆက်သွယ်ပြောကြားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် ၎င်း၏အတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား တစ်ခုကို ခတ်နှိပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အံ့ဩစရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် တောကြောင်ဝိညာဉ်နှင့် သိမ်မွေ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ၎င်း၏ ခံစားချက်များကို နားလည်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>ခန့်ညားကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် တောင့်တခြင်း...</p> <p>ရိုနန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုသတ္တဝါလေးကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ကာ "လျှောက်မပြေးနဲ့... ဒီမှာပဲ ငါ့ကို စောင့်နေ" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တောကြောင်နက်လေးသည် ရိုနန်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ရိုနန်၏ လက်အောက်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာပြီးနောက် ဗီလာမှ စက်ဘီးဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် လန်ဒီမြို့ပြင်ရှိ လဟာပြင်ဈေးကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဈေးမှာ လူသူထူထပ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်များ၊ လက်မှုပစ္စည်းများ၊ အမဲလိုက်ရရှိသော သားကောင်များနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ ရောင်းချသော ဆိုင်ခန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဈေးအတွင်းရှိ ကုန်ပစ္စည်းများမှာ မြို့ပေါ်ရှိ ဆိုင်များထက် ပိုမိုသက်သာသဖြင့် ဈေးဝယ်သူများနှင့် ရောင်းချသူများ၏ ဈေးဆစ်သံများမှာ ဆူညံလျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ဈေးအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေရင်း ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။ ဆိုင်ရှင်မှာ အသက်လတ်ပိုင်း မုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောယုန်နှင့် တောကြက်များကို ရောင်းချနေသကဲ့သို့ အရှင်ဖမ်းထားသော သတ္တဝါအချို့ကိုလည်း သံလှောင်အိမ်များဖြင့် ထည့်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် လှောင်အိမ်တစ်ခုအတွင်းရှိ ကြောင်ကြီးတစ်ကောင်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုကြောင်ကြီးမှာ သာမန်အိမ်မွေးကြောင်များနှင့်မတူဘဲ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုမိုကြီးမားကာ ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အမြီးမှာ အလွန်တိုပြီး ခြေလက်များမှာ သန်မာဖျတ်လတ်လှ၏။ ဗိုက်သားမှာ ဝါကြောင်ကြောင် အဖြူရောင် ရှိရာ တောကြောင်ရိုင်းတစ်ကောင်နှင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကြောင်ကို ဘယ်လောက်ရောင်းမှာလဲ" ဟု ရိုနန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>မုဆိုးကြီးသည် ရိုနန်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "အရာရှိမင်း... ဒီတောကြောင်က အတော်လေး ကြမ်းတယ်၊ အရွယ်လည်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ ယဉ်ပါ့မလား မသိဘူး" ဟု ပြန်ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရိုနန်သည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက သူသည် ဤမျှ အသေးစိတ် ရှင်းပြနေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရိုနန်သည် စုံထောက်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူသည် လွယ်လွယ်နှင့် လိမ်ညာ၍ရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း မုဆိုးကြီးက ရိပ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရာရှိမင်းက ကြောင်ချစ်တတ်တယ်ဆိုရင် နောက်မှ ယုန်ကြောင်လေးတွေ ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု မုဆိုးကြီးက ပြုံး၍ ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က ရယ်မောလိုက်ကာ "ရပါတယ်... ဒီကောင်ကိုပဲ ယူမယ်၊ ဈေးသာ ပြောပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>မုဆိုးကြီးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် "ဒါဆိုရင်... ကြေးနီပြား ဆယ်ပြားပဲ ပေးပါတော့" ဟု အားနာတကြီး ပြောလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် တောကြောင်သေတစ်ကောင်သည်ပင် ဤဈေးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှရာ အရှင်ဆိုပါက ပြောနေရတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရိုနန်ကို မပြစ်မှားရဲသဖြင့် အရှုံးခံကာ ဈေးလျှော့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ရိုနန်သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ငွေဒင်္ဂါးပြား သုံးပြားကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် တောကြောင်လှောင်အိမ်ကို မကာ စက်ဘီးဖြင့် ဗီလာအိမ်ကြီးဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align: center;"> </p>


Save