Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကြယ်ပြာသင်္ဘော  ၏ သင်္ဘောဦးပိုင်း၌ ရိုနန်ရေးမွန် သည် ဓားပြတစ်ဦး၏ ရင်အုပ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် ကြက်ခြေခတ်ဓားသိုင်းပညာ  အသုံးပြုထားသော ဓားကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏချင်းမှာပင် သူသည် လျင်မြန်စွာလှည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို သေနတ်ဖြင့်ချိန်ရွယ်နေသော ဓားပြခေါင်းဆောင်အား ရည်ရွယ်ကာ လက်ဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်ပေရာ</p> <p>ရိုနန်ထံ ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ကျည်ဆံများမှာ မမြင်နိုင်သော နံရံတစ်ခုနှင့် ထိတွေ့မိသကဲ့သို့ သူ၏လက်ဝါးရှေ့ မျက်နှာပြင်တွင် တစ်ပေခန့်အကွာ၌ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>'စိတ်အာရုံစွမ်းအား ဒိုင်းကာပင်။</p> <p>တစ်ခု၊ နှစ်ခု၊ သုံးခု...</p> <p>ကျည်ဆံ ခြောက်တောင့်မှာ စနစ်တကျ တန်းစီလျက် ရပ်တန့်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အထူးစွမ်းအားရှင် "</p> <p>ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားချေသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တိုင်လည်း 'အထူးစွမ်းအားရှင် အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည့်အလျောက် ခွန်အားဗလနှင့် ပြည့်စုံကာ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများဖြင့် ရင့်ကျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်၏</p> <p> </p> <p> သို့ရာတွင် သူသည် ရိုနန်ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>ရိုနန်၏ စွမ်းရည်များမှာ 'အထူးစွမ်းအားရှင် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာလည်း အလွန်ထက်မြက်လျက် လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ သေနတ်ကို ပစ်ချကာ သင်္ဘောပေါ်မှ ပင်လယ်ပြင်သို့ ခုန်ချရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သိမြင်သောအခါ သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွေးတွင်မူ အားကောင်းသည့် ရန်သူနှင့်တွေ့လျှင် ထွက်ပြေးခြင်းမှာ ရှက်စရာမဟုတ်ဘဲ အလိမ္မာဆုံး လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> မဟုတ်လျှင် သူသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံး၍ မြေမြှုပ်ခံရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် လေထဲသို့ ခုန်ပျံလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရိုနန်၏ရှေ့၌ ရပ်တန့်နေသော ကျည်ဆံခြောက်တောင့်မှာ ပြန်လည်၍ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ နောက်ကျောနှင့် ပေါင်တို့ကို ဖောက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်းဘုန်း ဘုန်း</p> <p>'စိတ်အာရုံစွမ်းအား ထည့်သွင်းထားသည့် ကျည်ဆံများမှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ သားရေချပ်ကာကို ဖောက်ထွက်ကာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသည့် ကြွက်သားများအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး သွေးစက်များမှာ ဖြာထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ ဒဏ်ရာရသွားသည့် ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြိုးပြတ်သွားသည့် စွန်တစ်စင်းကဲ့သို့ လှိုင်းတံပိုးထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျည်ဆံခြောက်တောင့်နှင့် ထိမှန်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်မာကျောသဖြင့် ချက်ချင်းမသေဆုံးဘဲ ရေကူး၍ သင်္ဘောသို့ ပြန်တက်နိုင်သေးသည့် အခြေအနေရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အမှောင်ထည်ကို ဖောက်ထွက်လာသည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျနေသော ဓားပြခေါင်းဆောင်ထံ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းမှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ဖောက်ဝင်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"အာ..."</p> <p>အားကောင်းသန်သည့် ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ လေးလံစွာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူကို အဆုံးစီရင်လိုက်သည့် ဓားကို ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ရိုနန်သည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ပြုတ်ကျနေသည့် စစ်တိုက် ပုဆိန်  တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အပေါ်ရှိ ကျောက်ဆူးကို အားပါးတရ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခလောက်</p> <p>ယင်းပုဆိန်သည် အစောပိုင်းက သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းရှိသော ဓားပြထံမှ ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး အလေးချိန်မှာ ပေါင်တစ်ရာကျော် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချက်ခုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ကလေးလက်မောင်းလုံးခန့်ရှိသည့် ကျောက်ဆူးကြိုးမှာ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ ကျောက်ဆူးကြိုး ပြတ်သွားသည်နှင့် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ဓားပြတစ်ဒါဇင်ကျော်တို့မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖယ်ကြစမ်း"</p> <p>ရိုနန်သည် လေးလံသော ပုဆိန်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ကျောက်ဆူးကြိုးတစ်ခုဆီသို့ အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင်မူ သင်္ဘောသားများနှင့် ဓားပြတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။ ရိုနန်၏ ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့မှာ ချက်ချင်းပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူတို့ကို ရိုနန်ထံ အပ်နှင်းလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>နောက်ကျောကို ဂရုမစိုက်သည့် ဓားပြတစ်ဦးမှာ ပုဆိန်ချက်နှင့်အတူ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး သွေးနှင့်အူများမှာ ထွက်ကျလာ၏။</p> <p>ယင်းမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ဓားပြများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ စိတ်ဓာတ်များမှာ ကျဆင်းနေပြီဖြစ်ပြီး 'သေမင်းတမန်' ဖြစ်သော ရိုနန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ဓားပြများမှာ အော်ဟစ်လျက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပင်လယ်ပြင်သို့ ခုန်ချ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p>ရိုနန်၏ အဆက်မပြတ် ရှေ့တိုးတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျောက်ဆူးကြိုးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားပြီး သိမ်းပိုက်ခံထားရသည့် သင်္ဘောဦးပိုင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ကြယ်ပြာသင်္ဘော ပေါ်ရှိ ခရီးသည်များအားလုံးကို ဘေးကင်းစေခဲ့လေသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားသကဲ့သို့ပင် ရုတ်တရက် ပြီးဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးဓားပြမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ချသွားသည့်အခါ သွေးစွန်းနေသော သင်္ဘောသားများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အောင်ပွဲခံ၍ အော်ဟစ်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကြယ်ပြာသင်္ဘောကို ဝန်းရံထားသော ဓားပြသင်္ဘောများမှာ ဒေါသထွက်ကာ အဆိုပါ ခရီးသည်တင်သင်္ဘောကြီးကို လက်နက်ကြီးများဖြင့် စတင် ပစ်ခတ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှုန်အမွှားကျည်များကို မသုံးတော့ဘဲ ခဲယမ်းအပြည့်ပါသည့် ကျည်လုံးကြီးများဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်ကြီးကျည်ဆန်များမှာ သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ဆက်တိုက် ထိမှန်လျက်ရှိရာ အသံများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ပြတင်းပေါက်များမှာလည်း ကွဲအက်သွားသဖြင့် အတွင်းခန်းတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်မှာ အဆင့်မြင့်သံမဏိဖြင့် တည်ဆောက်ထားသဖြင့် လက်နက်ကြီးကျည်ဆန်များကို အတော်အတန် ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း ဓားပြသင်္ဘော (၇) စီး၏ စုပေါင်းပစ်ခတ်မှုမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူး~</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝေးလံသောနေရာမှ ဆူညံသော အသံ ပေါ်ထွက်လာပြီး အားကောင်းလှသည့် မီးမောင်းအလင်းတန်းများမှာ အမှောင်ထည်ကို ဖောက်ထွက်၍ သင်္ဘောပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်သို့ မီးရှူးတိုင်များ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အနီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော စစ်သင်္ဘောများကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တော်ဝင်ရေတပ် "</p> <p>စောင့်ကြည့်နေသူတစ်ဦးမှာ ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် - "အစောင့်အရှောက် သင်္ဘော (၃) စီးကို ငါမြင်တယ်"</p> <p>သင်္ဘောသားများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း မြင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အင်ဗီယာတော်ဝင်ရေတပ်  ၏ ကင်းလှည့်သင်္ဘောများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ဓားပြများကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တော်ဝင်ရေတပ်၏ စစ်သင်္ဘောများ ပေါ်လာသည်နှင့် သင်္ဘော  ကို ပစ်ခတ်နေသည့် ဓားပြသင်္ဘောများမှာ လှည့်၍ ထွက်ပြေးကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းဓားပြသင်္ဘောများမှာ တော်ဝင်ရေတပ်၏ စစ်သင်္ဘောများနှင့် ယှဉ်လျှင် တန်ချိန်ရော၊ လက်နက်တပ်ဆင်မှု၌ပါ လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစစ်သင်္ဘောများ၏ ပစ်ခတ်မှုအကွာအဝေးအတွင်းသို့ ရောက်သွားလျှင် ဓားပြသင်္ဘောများမှာ အမြန်ပင် နစ်မြုပ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း</p> <p>အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည့် အစောင့်အရှောက်သင်္ဘော (၃) စီးမှာ နောက်ကျကျန်နေသည့် ဓားပြသင်္ဘောကို ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ပင်လယ်ပြင် တိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p> မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ဓားပြသင်္ဘော တစ်စင်းမှာ ပင်လယ်ပြင်၌ နစ်မြုပ်သွားတော့၏။ အစောင့်အရှောက်သင်္ဘော နှစ်စီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကြယ်ပြာသင်္ဘော ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save