Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၁၄၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံအတွင်း ဖြစ်ပွားနေသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုသည် ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာလည်း ရုပ်ရည်အဆင်း တင့်တယ်လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လောင်းကစားရုံလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တို့၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ရိုနန်ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူမရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်၌ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ လောင်းကစားသမားအများစုမှာလည်း ရိုသေလေးစားဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်သွားကြကာ ဆူညံဟစ်အော်ခြင်း၊ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ပြုခြင်းတို့ လုံးဝချုပ်ငြိမ်းသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်း..."</p> <p>ထိုအလှပဂေးသည် မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော ဒဏ်ရာရ အမျိုးသားများအား အမှုမထားဘဲ ရိုနန်ထံသို့ လှည့်ကာ သူမ၏ ဂါဝန်စကို အသာအယာမ၍ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ဒီလောင်းကစားရုံရဲ့ မန်နေဂျာ ရို့စ်စင်ကလဲယား ပါ။ ရှင့်အတွက် ကျွန်မ ဘာများ ဝန်ဆောင်မှုပေးရမလဲရှင့်"</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ မျက်ဝန်းတို့ တောက်ပသွားပြီးနောက် သူထုတ်လွှတ်ထားသော စိတ်အာရုံစွမ်းအား တို့ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် မိန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မစ္စစင်ကလဲယား၊ ဒါကိုတော့ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>သူက ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဖက်ကာ မြေပြင်တွင် တုန်ရီနေသော ဒဏ်ရာရ အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "သူ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောပြပါစေ"</p> <p> </p> <p>ရို့စ်၏ အကြည့်တို့သည် ထိုအမျိုးသားထံသို့ ကျရောက်သွားရာ သူသည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် "တောင်းပန်ပါတယ်" ဟုသာ ရေရွတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> အဖြစ်အပျက်မှာ ထင်ရှားနေပြီး မျက်မြင်သက်သေများလည်း ဝန်းရံနေသည့်အတွက် ငြင်းဆန်နေ၍လည်း အကျိုးမရှိပေ။ ရိုနန်သာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံ အနေဖြင့် တရားမျှတမှုကို ဂရုစိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရိုနန်မှာ အထူးစွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။</p> <p>ရိုနန်သည် အစောပိုင်းက မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် ငွေစာရင်းကို ကောက်ယူကာ လောင်းကစားပွဲခုံပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီးနောက် ရို့စ်စင်ကဲလဲယားကို ကြည့်၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက ပြဿနာရှာချင်တာမဟုတ်သလို ဒီပိုက်ဆံကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မျက်နှာကို လာနင်းတာကိုတော့ သည်းမခံနိုင်ဘူး"</p> <p>"မစ္စစင်ကလဲယား၊ မင်းတို့ဘက်က ဘယ်လိုသဘောထားလဲ"</p> <p> </p> <p>လောင်းကစားရုံမန်နေဂျာသည် အလွန်ပင် လှပတင့်တယ်လှ၏။ သူမ၏ ဟန်ပန်မှာ ဤကဲ့သို့သော လောင်းကစားရုံ၏ အငွေ့အသက်နှင့် လုံးဝမအပ်စပ်ဘဲ ဂုဏ်သရေရှိ ပွဲတော်များတွင်သာ ရှိသင့်သည့် အလှတရားမျိုးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရိုနန်မှာ သူမသည် အထူးစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။"</p> <p>ရို့စ်သည် တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "အထူးစွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားခွင့်မရှိပါဘူး။ ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံကိုယ်စား ကျွန်မတို့ စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီပိုက်ဆံကို ပြန်ယူပေးပါ၊ ပြီးတော့ မစ္စတာဂျက်ခ်ရဲ့ လောင်းကြွေးတွေကိုလည်း ကျေပျက်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် သူဌေးအပေါ် အပြစ်ပြုတဲ့သူတွေကလည်း ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူရပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် လောင်းကစားရုံမှ ဝံပုလွေကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦးသည် ထိုဒဏ်ရာရ အမျိုးသားအား အသေကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း မည်သို့မျှ ရုန်းကန်ခြင်းမပြုရဲဘဲ မျက်လုံးများတွင်မူ အရှုံးပေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် ထိုအမျိုးသားအား အာရုံမထားတော့ဘဲ အဘိုးကြီးဂျက်ခ် ထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။ အဘိုးကြီးဂျက်ခ်မှာမူ ရှက်ရွံ့နေဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်လိုက်ကြစို့။"</p> <p>ရိုနန်သည် နောက်ထပ် အငြင်းပွားမှုများတွင် မပါဝင်လိုတော့သဖြင့် အဘိုးကြီးဂျက်ခ်အား ခေါ်ကာ "သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ရို့စ်စင်ကလဲယားသည် ရိုနန်နှင့် အဘိုးကြီးဂျက်ခ်တို့ကို လောင်းကစားရုံအပြင်ဘက်သို့ ကိုယ်တိုင်လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အရှက်ရခဲ့သည်ဟု တစ်စုံတစ်ရာ မပြသဘဲ အပြုံးမပျက် ဆက်ဆံနေ၏။ ရိုနန်တို့၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ထိုအလှပဂေး၏ မျက်နှာသည် တည်တင်းသွားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စုံစမ်းကြည့်လိုက်၊ ဒီလူက တကယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိအောင်လုပ်"</p> <p>ဤညက ဖြစ်ရပ်သည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလော သို့မဟုတ် ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံအပေါ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ကြံခြင်းလောဆိုသည်ကို သူမ မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် သေချာစွာ စုံစမ်းရန် လိုအပ်၏။</p> <p>ဖြစ်ရပ်ကို စတင်သူ ရိုနန်ကမူ ဤကိစ္စကို စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ အဘိုးကြီးဂျက်ခ်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် အော်ဒရီ  ပေးလိုက်သော ငွေဒင်္ဂါးပြားကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုငွေဒင်္ဂါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးကြီးဂျက်ခ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်းက မစ္စအော်ဒရီရဲ့..." ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပါ။"</p> <p>ရိုနန်က တည့်တည့်ပင် ပြောသည်။ "ကျွန်တော် အဂ္ဂိရတ်ပညာ ကို သင်ယူချင်ပါတယ်။ မစ္စအော်ဒရီက ခင်ဗျားကို ကျွန်တော့်ဆီ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တာပါ။ ဝေလငါးပြာ အရက်သေစာသောက်စားရာခန်းမ မှာ ခင်ဗျားကို မတွေ့လို့ ဒီလောင်းကစားရုံဆီ လိုက်လာရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဆီက အဂ္ဂိရတ်ပညာကို သင်ယူချင်တာလား"</p> <p>အဘိုးကြီးဂျက်ခ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး "ဒါပေမဲ့ ငါက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တောင် မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်၍ "မစ္စအော်ဒရီက ခင်ဗျားကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိမှာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။ အော်ဒရီနော်တန် အနေဖြင့် ရိုနန်ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးဂျက်ခ်သည် ရှက်ရှက်ဖြင့် ခေါင်းကုတ်ကာ "ငါအဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သုတေသနအနည်းငယ်တော့ လုပ်ဖူးပါတယ်..." ဟု ဆိုသည်။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် 'အနည်းငယ်' ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးဂျက်ခ်  ၏ ဘိုးဘေးတို့မှာ ယခင်က ပင်လယ်ဓားပြများဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကုန်သည်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဂျက်၏ မျိုးဆက်တွင်လည်း စည်းစိမ်ချမ်းသာ အလွန်ကြွယ်ဝသဖြင့် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်သူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် အဂ္ဂိရတ်ပညာကို စွဲလမ်းခဲ့သဖြင့် လမ်းညွှန်ပြသသူမရှိဘဲ စာအုပ်များကို လိုက်လံရှာဖွေစုဆောင်းကာ အဂ္ဂိရတ်သုံး ကိရိယာများနှင့် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူ၍ တစ်သက်လုံး စိတ်အားထက်သန်စွာ လေ့လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် အထူးစွမ်းအားရှင်  မဟုတ်ဘဲ သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟူသည် အထူးစွမ်းအားရှင်များသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး သာမန်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်လာသည့် သာဓကမရှိပေ။</p> <p> </p> <p> သို့တိုင် ဂျက်စပိုက်မှာ လက်မလျှော့ဘဲ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့သဖြင့် မိသားစုစည်းစိမ်အများစုကို ကုန်ခမ်းခဲ့ရသည်။ ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက် တွင်မူ သူသည် 'ငွေဖြုန်းတီးသူ' အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်းများကို သူ မပြောပြလိုသော်လည်း ရိုနန်၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် အကုန်လုံးကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် ရိုနန်မှာ သူ့အား ကယ်တင်သူဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ လောင်းကစားပြန်လုပ်နေရတာလဲ"</p> <p>အကြောင်းစုံကို သိရှိပြီးနောက် ရိုနန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ငွေကြေးအခြေအနေက တင်းကျပ်နေလို့ပါ၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာသုံး ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး" အဘိုးကြီးဂျက်ခ်က ရှက်ရွံ့စွာဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် လောင်းကစားရုံမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းနိုင်မလားလို့ စဉ်းစားမိတာပါ"</p> <p>ရိုနန်မှာ ထိုသူ၏ အပြစ်ကင်းစင်လွန်းသော စိတ်ကူးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ခါ လောင်းကစား မလုပ်နဲ့တော့"</p> <p>ရိုနန်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာတွေ အကုန်လုံး သင်ပေးရမယ်" သူက အလေးအနက်ထား၍ "အကုန်လုံးပဲ" ဟု ထပ်လောင်းပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အော်ဒရီက အဘိုးကြီးဂျက်ခ်ကို ဆရာအဖြစ် ရွေးချယ်ခိုင်းသည့် အကြောင်းရင်းကို ရိုနန် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဂ္ဂိရတ်ပညာဆိုတာ ကုန်ကျစရိတ် အလွန်ကြီးမားပါးတယ်"</p> <p>အဘိုးကြီးဂျက်ခ်က သက်ပြင်းချ၍ "မင်းကို ငါလှည့်စားချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ ကိုယ်တိုင်လည်း အလိမ်ခံခဲ့ရတာ များလှပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်ပင်၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တိုင်းမှာ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီးမားသော မိသားစုများ သို့မဟုတ် ငွေကြေးအင်အားများစွာဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဂျက်၏ ဘဝတစ်ဝက်နှင့် စည်းစိမ်ကုန်ခမ်းခဲ့ရခြင်းမှာ ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်တော့်ကိစ္စပါ"</p> <p>ရိုနန်က တည်ငြိမ်စွာပင် မိန့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက သင်ပေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တက်မြောက်မလဲ၊ ဘယ်လောက်ကျွမ်းကျင်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ပြဿနာပဲ"</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ငွေစာရင်းအချို့ကို ထုတ်ယူကာ သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ပညာသင်ခ ကြိုပေးတာပဲ"</p> <p>ငွေစာရင်း၏ ပမာဏကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးကြီးဂျက်ခ်မှာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားပြီး မျက်လုံးတို့ တောက်ပလာကာ ရင်ကော့သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သဘောအတိုင်းပါပဲ ခင်ဗျာ"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save