Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားဆေးဖက်ဝင် ဧကရီကြာပန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​လင်းချီယဲ့သည် အပြင်ဘက်မှ တံဆိပ်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သော်လည်း နဂါးဖြူ၏ စီစဉ်ထားမှုကိုမူ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖယ်ရှားနိုင်သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင် ပုလဲအတွင်းမှ တံဆိပ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျက်ပြယ်သွားသည်။</p> <p>“ဒါပဲလား။”</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အနက်ရောင် ပုလဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>အတွင်းတွင် ပစ္စည်းများစွာ ရှိသော်လည်း အများစုမှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော အောက်ခြေအဆင့် ရတနာများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူ့ကို အံ့သြစေသည်မှာ ပုလဲအတွင်းရှိ နေရာလွတ်မှာ ပုံမှန်ထက် အလွန်ကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့်ပင် အတွင်းပိုင်းနေရာ၏ အဆုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မတွေ့နိုင်ပေ။</p> <p>၎င်းမှာ ကြီးမားသော ပစ္စည်းသိုလှောင်သည့် ရတနာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းချီယဲ့သည် အပြင်ဘက်မှ တံဆိပ်ကို ယခုအချိန်တွင် မဖြည်နိုင်သေးသဖြင့် ၎င်းကို သိမ်းဆည်းထားပြီး နောက်မှသာ လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ အနက်ရောင် ပုလဲကို သိမ်းဆည်းတော့မည့်အချိန်မှာပင် အတွင်းပိုင်းနေရာမှ သာမန်ဖြူသော ကျောက်တုံးကလေးတစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုဖြူသော ကျောက်တုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ တောက်ပပြီး သန့်ရှင်းနေကာ အားကောင်းသော အသက်ဓာတ်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“နဂါးကျောက်တုံး လား။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ လက်ကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ ဖြူသော ကျောက်တုံးမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီကောင်က မသေခင်မှာ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း မပြောသွားခဲ့ဘူးပဲ။”</p> <p>အသေးစား ရွေ့လျားခြင်း တံဆိပ်ပြားနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အနက်ရောင် ပုလဲတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နဂါးကျောက်တုံးမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရရှိမှု ဖြစ်သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် တယ်လီပို့ တံဆိပ်ပြားမှာ ထွက်ပြေးရန်အတွက်သာ သုံးနိုင်ပြီး အနက်ရောင် ပုလဲ၏ အသုံးဝင်ပုံကိုလည်း သူ မသိသေးပေ။</p> <p>နဂါးကျောက်တုံးကသာ သူ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဧကရီကြာပန်းကို ရင့်မှည့်အောင် ကူညီပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းကို မြှင့်တင်ရန် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ရတနာတွေ သိမ်းဆည်းတာ ပြီးသလောက် ရှိပါပြီ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က အံ့သြစရာတစ်ခုကို ရရှိနေချိန်တွင် သားသတ်သမားနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဂူအတွင်းရှိ ရတနာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ သွားကြမယ်၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာရတာ အလကား မဖြစ်ခဲ့ဘူး။”</p> <p>အဖွဲ့သားအားလုံးမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>တာတကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းချီယဲ့သည် ရတနာအားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး နောင်တွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အရန်ရန်ပုံငွေအဖြစ် အသုံးပြုရန် စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤဘဝတွင် သူ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် မရည်ရွယ်ပေ။ အနာဂတ်တွင် မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုကို တည်ထောင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန်သာမက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ရန်ပါ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ သူငယ်ချင်းများ၊ လက်အောက်ငယ်သားများ သို့မဟုတ် သူ့ကို ယုံကြည်သူများ မိစ္ဆာများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒုက္ခရောက်သည်ကို သူ မမြင်လိုပေ။</p> <p>“စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းတဲ့ကိစ္စကို သားသတ်သမားနဲ့ တခြားသူတွေကိုပဲ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တခြားသူတွေရဲ့ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုပဲ မျှော်လင့်နေလို့ မရဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုလည်း လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်ဘူး။”</p> <p>သန့်စင်သောကလေးငယ် နတ်ကွန်း၏ နောက်ဖေးတွင် လင်းချီယဲ့သည် ပန်းစင်ပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော ဧကရီကြာပန်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် နဂါးကျောက်တုံးကို ထုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ဘေးမှ ဧကရီကြာပန်းမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလာပြီး ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။</p> <p>“နဂါးကျောက်တုံး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းကို ရင့်မှည့်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်စာ အသက်ဓာတ်တွေ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုပါတယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ဧကရီကြာပန်းကို နဂါးကျောက်တုံးအတွင်းရှိ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များနှင့် အသက်ဓာတ်များကို စုပ်ယူနိုင်ရန် သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ကူညီပေးလိုက်သည်။</p> <p>နတ်ကွန်းအတွင်း လင်းချီယဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများက ဧကရီကြာပန်းကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောပေးနေပြီး အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ပြောင်းလဲစေသည်။</p> <p>​ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ နောက်ဖေးတွင် စုရုံးလာသည်။</p> <p>ဧကရီကြာပန်းက နဂါးကျောက်တုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ၎င်း၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံရသည်။</p> <p>ဧကရီကြာပန်း၏ အပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်ကွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိသော ဘုရားဖူးများမှာ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ထပ်မံကျရောက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သားသတ်သမားနှင့် အခြားသူများမှာလည်း အံ့သြသွားကြပြီး နောက်ဖေးသို့ အမြန်သွားကြည့်ကြသည်။</p> <p>“ဒါ အရှင်မင်းကြီးပဲ!”</p> <p>“အရှင်မင်းကြီးက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးနေတာပဲ!”</p> <p>သူတို့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော လင်းချီယဲ့နှင့် ဧကရီကြာပန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှလူ မဟုတ်ဘဲ ဧကရီကြာပန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီကြာပန်းက အသွင်ပြောင်းနေပြီ! ငါ မသေမျိုး အရှိန်အဝါ အစအနတစ်ခုကို ခံစားနေရတယ်!”</p> <p>သူတို့ထဲတွင် သားသတ်သမားမှာ အသိအမြင် အနည်းငယ် ပိုရှိသည်။</p> <p>ဧကရီကြာပန်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုအတွင်း မသေမျိုးအငွေ့အသက်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဘုရားဆေးပင်များ အဆင့်အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။</p> <p>ရှူး!</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ နတ်ကွန်းကို ဗဟိုပြု၍ မီတာတစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မိုးရေများ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p>ထိုမိုးရေထဲတွင် ရေချိုးလိုက်ရသဖြင့် ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများမှာပင် လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သာမန်လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း ပြောင်းလဲလာသည်။</p> <p>“တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ! ငါ့ရဲ့ အသက် ၂၀ အရွယ်ကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားရတယ်!”</p> <p>“ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေက ၁၀ ဆထက်မက တိုးလာသလို ခံစားရတယ်!”</p> <p>“ဒါ အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်ရဲ့ ကောင်းချီးပဲ! ဒါဟာ သူပေးတဲ့ လက်ဆောင်ဖြစ်ရမယ်!”</p> <p>“အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်!”</p> <p>ရွာသားအားလုံးမှာ နတ်ကွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ စုရုံးလာကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရိုသေစွာ ဒူးထောက်ကာ ‘အရှင်သန့်စင်သောကလေးငယ်’ ဟု ဟစ်အော်ကြတော့သည်။</p> <p>​လင်းချီယဲ့မှာမူ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားပုံမရပေ။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကြည်လင်လွန်းသဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော ကြာပန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ယုံကြည်မှုစွမ်းအားနဲ့ ဆေးကြောပြီးတဲ့နောက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်က အသွင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”</p> <p>သူသည် ဧကရီကြာပန်း၏ ဘေးတွင် ပျံဝဲနေပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>တစ်ပိုင်းတစ်စ မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ ကွာခြားသလို ထင်ရသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့်အောက်တွင် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် အသက်ဓာတ်၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေကာ နတ်ဘုရားဆေးပင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>အသာမန်ဆုံးသော မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဘုရားဆေးပင်တစ်ခုသည်ပင် ဝိညာဉ်အမြုတေ  မရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးကို မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အမြုတေပါသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။</p> <p>သေချာသည်မှာ မြင့်မြတ်သော မသေမျိုးများပင်လျှင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အမြုတေတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် မသေမျိုးအဆင့် နတ်ဘုရားဆေးပင်များကို အသုံးမပြုလိုကြပေ။</p> <p>“ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား အခြေခံက ပိုပြီး ခိုင်မာလာလိမ့်မယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ မသေမျိုးနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အရည်အသွေးပိုင်းအရ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save