Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၃၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​ဝုန်း။။</p> <p>တိမ်တိုက်ထဲတွင် လျှပ်စီးများ လက်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအင်များကြောင့် လေထုမှာ တုန်ယင်သွားသည်။။</p> <p>“မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာ။။”</p> <p>ထိုလူငယ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် လူးလှိမ့်နေသော မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။။ ဘီလူးကြီး လင်းချီယဲ့မှာလည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။။</p> <p>“ငါတို့ ဒုက္ခရောက်ပြီ…”</p> <p>သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ မသေမျိုးအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။။</p> <p>“သူက ဘာလို့ အခုထိ ကိုယ်ထင်မပြသေးတာလဲ။။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။။ ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါက သူ၏ ဦးခေါင်းအပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ဖိအားပေးနေသော်လည်း မိစ္ဆာ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် သူ မမြင်ရသေးချေ။။</p> <p>​“တစ်ခုခု မှားနေပြီ။။” ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာပေးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။။</p> <p>“ဒါက မိစ္ဆာတစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘူး။။”</p> <p>သူ့ကို တုံ့ပြန်သည့်အလား မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။။</p> <p>​ဝုန်း။။ ဝုန်း။။</p> <p>မိုးခြိမ်းသံများက ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ယင်သွားစေသည်။။ ရုပ်ဆိုးလှသော၊ မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော မိစ္ဆာလက်သည်းကြီးတစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပွတ်တိုက်သံများက လူသားတို့၏ နှလုံးသားကို ချေမွတော့မည့်အလား ခံစားရသည်။။</p> <p>​“လူသား။။”</p> <p>အသံလှိုင်းတစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ထွင်းဖောက်လာပြီး ဘီလူးကြီး လင်းချီယဲ့ကို ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လာရောက်ထိမှန်သည်။။ လင်းချီယဲ့မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။။ ထိုမိစ္ဆာသည် အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မတည်ငြိမ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။။ သို့သော် တိမ်တိုက်အထက်ရှိ မိစ္ဆာမှာ သာ၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။။</p> <p>​“လူသားခန္ဓာအဆင့် ကျင့်ကြံသူသက်သက်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်တာလား။။ မင်းက ရွေးချယ်ခံထားရတာ မဆန်းပါဘူး။။ မင်းကို အိုးအဖြစ် သုံးပြီး ငါတို့ မျိုးနွယ်စုက သေချာပေါက် အမြင့်ဆုံးသော တည်ရှိမှုသစ် တစ်ခုကို မွေးဖွားပေးနိုင်လိမ့်မယ်။။”</p> <p>​တိမ်တိုက်များမှာ ထိုကြီးမားလှသော မိစ္ဆာလက်သည်းကြီး၏ ဆွဲဖြဲမှုကြောင့် ကွဲထွက်သွားပြီး ပိုမိုကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တောကန္တာရထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာသည်။။ ယင်းမှာ မီတာ တစ်သောင်း မြင့်မားပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော ဦးခေါင်း ခုနစ်လုံး ရှိကာ ဦးခေါင်းတစ်ခုစီမှာ မတူညီသော မျိုးစိတ်များ၏ ဦးခေါင်းများကဲ့သို့ ထင်ရသည်။။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပ်သိုးနေသော အသားများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောထွေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။။ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော လက်သည်းပေါင်း များစွာ ရှိနေပြီး ရှင်သန်လာသော အလောင်းတောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။။</p> <p>​“ဒါက ဘယ်လို အရာကြီးလဲ။။”</p> <p>ထိုလူငယ်မှာ ထိုမိစ္ဆာကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။။ သူသည် အရင်က မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ အများအပြားကို အာရုံခံခဲ့ရသော်လည်း လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှသာ အခြေအနေကို နားလည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။။ ထိုအရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာတစ်ကောင်တည်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်နေသည်။။ လင်းချီယဲ့သည် သူဖတ်ဖူးသမျှ အချက်အလက်များကို ပြန်လည် သတိရရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။။ သူသည် ယုတ်မာလှသော မိစ္ဆာအမျိုးအစားတိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အရာနှင့်မျှ မကိုက်ညီသည်ကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။။ ဤမိစ္ဆာမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်းလား။။ လင်းချီယဲ့မှာ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။။ လူသားများနှင့် မိစ္ဆာများသည် အချိန်အကြာကြီး ထိတွေ့ခဲ့ကြပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။။ မိစ္ဆာအမျိုးအစား အားလုံး၏ မှတ်တမ်းများ ရှိသင့်သည်။။ သို့သော် သူသည် ဤမိစ္ဆာ၏ မှတ်တမ်းကို ရှာမတွေ့ချေ။။</p> <p>​“ငါ့ထံမှာ အညံခံစမ်း လူသား။။ ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဆီမှာ အညံခံရင် မင်းရဲ့ သတိစိတ်ကို မဖျက်ဆီးဘဲ မင်းကို အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်လာအောင် ငါ အာမခံနိုင်တယ်။။”</p> <p>“အညံခံစမ်း။။”</p> <p>“အညံခံစမ်း။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ လင်းချီယဲ့ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသေးချေ။။ ယင်းအစား သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ လက်နက်ချရန် နားချနေခြင်း ဖြစ်သည်။။ သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုစီမှာ သီးခြားစီ တွေးတောနိုင်ပုံရပြီး လင်းချီယဲ့ကို လက်နက်ချရန် နားချသည့် စကားများကိုလည်း ထပ်တလဲလဲ ပြောနေကြသည်။။</p> <p>​“မင်းဆီမှာ အညံခံရမယ် ဟုတ်လား။။ မင်း အိမ်မက်ပဲ ဆက်မက်နေလိုက်။။”</p> <p>ဘီလူးကြီး လင်းချီယဲ့မှာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြလိုက်သည်။။ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။။</p> <p>​“မင်းက ငါ့ကို တိုက်ချင်တာလား။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရယ်သံမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။။</p> <p>“လူသားခန္ဓာအဆင့် ကျင့်ကြံသူသက်သက်က မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာကို စိန်ခေါ်ရဲတာလား။။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ခါလောက် တားဆီးနိုင်ရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အနိုင်မရနိုင်တဲ့သူလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။။”</p> <p>သူ၏ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံးမှာ လင်းချီယဲ့ကို ဝိုင်း၍ ရယ်မောနေကြသည်။။ လင်းချီယဲ့မှာ စိတ်မဆိုးပေ။။ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားအသွင်နှင့် လူငယ်ကိုယ်ပွားမှာ စီရင်ထုံးကို တစ်ပြိုင်နက် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သန့်စင်သောဘုရင်မြို့ တောင်ဘက်ဒေသမှ စွမ်းအင်များကို စတင် စုစည်းလိုက်သည်။။ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဤကမ္ဘာ၏ စွမ်းအင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။။</p> <p>​“လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လား။။”</p> <p>သူ၏ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း လင်းချီယဲ့ကို မနှောင့်ယှက်ပေ။။ လင်းချီယဲ့ ဘာလုပ်မည်ကို သူ စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။။ သဘာဝကျစွာပင် လင်းချီယဲ့မှာ ယင်းကို ဝမ်းသာလှသည်။။ မကြာမီမှာပင် သူသည် စီရင်ထုံးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး တောင်ဘက်ဒေသ၏ စွမ်းအင်များကို သူ၏ စိတ်ကြိုက် သုံးစွဲနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p>​“ပြီးပြီလား။။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။။ သူသည် လင်းချီယဲ့က သူ၏ခွန်အား တိုးလာစေရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုခုကို သုံးနေသည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ လင်းချီယဲ့၏ ခွန်အားမှာ မပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။။</p> <p>​“မင်းမှာ ရှိသမျှ အစွမ်းတွေကို တစ်ခါတည်း ထုတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။။ မဟုတ်ရင် ပြခွင့်တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ဘီလူးကြီး လင်းချီယဲ့နှင့် ထိုလူငယ်တို့မှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ကြသည်။။ သူတို့သည် စွမ်းအင်စုဆောင်းသော စီရင်ထုံးနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို တည်ဆောက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။။ စီရင်ထုံးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို စိတ်ကြိုက် သုံးနိုင်သည်။။ တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်မခံရသရွေ့ လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်ရောက်နိုင်သည်။။</p> <p>​“စကားအပိုတွေ ရပ်လိုက်တော့။။ ဒီနေ့ မင်းကို စမ်းသပ်ချက်အဖြစ် ငါ သုံးမယ်။။”</p> <p>သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် လင်းချီယဲ့နှင့် ထိုလူငယ်မှာ သူတို့၏ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို အကန့်အသတ်အထိ ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။။ လျှပ်စီးအမှုန်အမွှားများမှာ နယ်ပယ်အတွင်း၌ အလွန် မြင့်မားသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့နောက် ပြေးလွှားနေကြသည်။။ ၎င်းတို့သည် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လိုက်သည့်အခါ ထိတွေ့မိသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။။ သို့သော် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ လျှပ်စီးအမှုန်အမွှားများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။။ ယင်းမှာ တူညီသော လဲလှယ်မှု ဖြစ်သည်။။</p> <p>​သာမန်အားဖြင့် လင်းချီယဲ့မှာ ဤသို့လုပ်ရန် ဝန်လေးပေလိမ့်မည်။။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၌ စွမ်းအင် လုံလောက်စွာ ရှိနေသဖြင့် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။။</p> <p>“ဒါက ဘာလဲ။။”</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝါးမြိုခံနေရသည်ကို ရှာတွေ့လိုက်သောအခါ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ ထိတ်လန့်သွားသော မျက်နှာပေးကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။။</p> <p>“မင်းက စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ချင်တာလား။။”</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့ကို လှောင်ပြောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင် တစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံ ဆုံးရှုံးသွားချိန်တွင် လင်းချီယဲ့မှာမူ အစအနလေးမျှပင် မဆုံးရှုံးသေးသည်ကို သိလိုက်ရသည်။။</p> <p>​“ဘာလဲ။။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။။”</p> <p>တန်ခိုးကြီးလှသော မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာမှာ လူသားခန္ဓာအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် အင်အားပြုန်းတီးမှု တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေသော်လည်း၊ သူက အရေးနိမ့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>“ဒီကောင်က တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်။။ ငါ သူ့ကို အချိန်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ နောက်ဆုံးတွင် လင်းချီယဲ့ကို အလေးအနက် ထားစပြုလာသည်။။</p> <p>“သူ့ရဲ့ မူလကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်စမ်း။။ ကိုယ်ပွားကို ဂရုမစိုက်နဲ့။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး၏ ပစ်မှတ်မှာ ရှင်းလင်းလှပြီး သူတို့ အားလုံးမှာ ထိုလူငယ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။။ လင်းချီယဲ့မှာ သူ၏ ခံစစ်အားလုံးကို ပြင်ဆင်ရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း၊ မိစ္ဆာက လူငယ်ကိုယ်ပွားကိုသာ စိုက်ကြည့်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။။</p> <p>​“ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမယ် ဟုတ်လား။။”</p> <p>သူ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။။ မိစ္ဆာမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားကို မူလခန္ဓာကိုယ်ဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။။ ယင်းအစား သူ၏ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် ကိန်းအောင်းနေသော လျှပ်စီးနတ်ဘုရားအသွင်ကိုမူ လျစ်လျူရှုထားသည်။။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင် လင်းချီယဲ့ နားလည်နိုင်သည်။။ အတိတ်တွင် သူသည် လျှပ်စီးနတ်ဘုရားအသွင်ကို ပြသသည့်အခါ ထိုရုပ်တုမှာ စွမ်းအင်သက်သက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။။ ယင်းမှာ ပျက်စီးသွားပါကလည်း စွမ်းအင်လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ ချက်ချင်း ပြန်လည် စုစည်းနိုင်သည်။။ ယင်းမှာ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေပေ။။ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းအင် သိုလှောင်မှုမှာ ထူးဆန်းလှသည်အထိ နက်ရှိုင်းနေသဖြင့် စွမ်းအင်ကိုယ်ပွားတစ်ခုပေါ်တွင် သူ၏ အချိန်ကို မဖြုန်းတီးလိုခြင်းမှာ သဘာဝကျပါသည်။။ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အဆင်ပြေဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>​“ငါ့မှာ ဝိညာဉ် ပါလာတယ်။။ သူနဲ့ အကြာကြီး လုံးထွေးနေလို့ မဖြစ်ဘူး။။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။။”</p> <p>ထိုလူငယ်မှာ လင်းချီယဲ့၏ ဝိညာဉ်ကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။။ သူ၌ စီရင်ထုံး၏ စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှု ရှိနေသဖြင့် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာကို အလွန်အမင်း မကြောက်သော်လည်း၊ လင်းချီယဲ့၏ ဝိညာဉ်ကို ဆောင်ထားရသဖြင့် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပါက မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။။</p> <p>​“ငါ့ဆီ လာခဲ့။။ ငါ့ရဲ့ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားအသွင်နဲ့ ကာကွယ်ပေးထားနိုင်တယ်။။”</p> <p>ဘီလူးကြီး လင်းချီယဲ့နှင့် ထိုလူငယ်မှာ စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်နေကြသည်။။ ထိုလူငယ်မှာ ချက်ချင်း လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။။</p> <p>“မင်း မလွတ်စေရဘူး။။”</p> <p>ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုလူငယ်နှင့် မတူပေ။။ လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် အတော်လေး ဝေးသွားပြီဖြစ်သော ထိုလူငယ်ကို လျင်မြန်စွာ အမီလိုက်နိုင်သည်။။</p> <p>​“ထွက်သွားစမ်း။။”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ လက်သီးဖြင့် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာ၏ အလယ်ဗဟိုကို ထိုးလိုက်သည်။။ ထိုလူငယ်မှာ အခွင့်အရေးကို သုံးကာ လျှပ်စီးနတ်ဘုရားအသွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ရုပ်တု၏ ဝမ်းဗိုက် ဗဟိုချက်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။။ လင်းချီယဲ့မှာ သူ၏ ဝိညာဉ် ကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။။</p> <p>​သူသည် ဘေးသို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်မှာ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။။</p> <p>“မသေမျိုးအဆင့် မိစ္ဆာက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။။ ငါ့ရဲ့ အခု တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို အများကြီး ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။။”</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးအဆင့်ဆိုသည်မှာ လူသားလောကမှ ကျော်လွန်သွားပြီဟု ယူဆနိုင်သည်။။ ဒဏ်ရာက မပြင်းထန်သရွေ့ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည် ကုစားနိုင်သည်။။ လင်းချီယဲ့၏ လက်ရှိ လျှပ်စီးများက သူ့ကို နာကျင်စေနိုင်သော်လည်း၊ ထိခိုက်မှုမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။။ လျှပ်စီးအမှုန်အမွှားများကို ရူးသွပ်စွာ အသက်သွင်းမှသာ မိစ္ဆာ၏ ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်ပြီး စစ်မှန်သော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာမှာ လူအတစ်ယောက် မဟုတ်သလို၊ လင်းချီယဲ့ကိုလည်း သူ၏အစွမ်းကုန်ဖြင့် အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ရန် အခွင့်အရေး ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။။</p> <p>​“လျှပ်စီးစွမ်းအားပေါ် အားကိုးပြီး သူ့ကို အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲတယ်။။”</p> <p>“သန့်စင်ခြင်း  ကို ဘာလို့ မစမ်းကြည့်တာလဲ။။”</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန် ယုံကြည်ခြင်းအင်အားကို သုံးခဲ့သည့် အချိန်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။။ စိတ်ကူးတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။။</p> <p>​“မင်း သူ့ကို အလုပ်ရှုပ်နေအောင် လုပ်ထား။။ ငါ စွမ်းအင်တွေ စုဆောင်းလိုက်မယ်။။”</p> <p>လင်းချီယဲ့နှင့် ထိုလူငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် အလုပ်ခွဲလိုက်ကြသည်။။ ထိုလူငယ်မှာ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံး မိစ္ဆာကို ထိန်းထားပြီး၊ လင်းချီယဲ့မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်ကို အားကိုးကာ ယုံကြည်ခြင်းအင်အားကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းတော့သည်။။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save