Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၈၁) အဆင့်တစ် တိုက်ပွဲဝင်အသင့်အနေအထား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နေ့ဝက်ခန့်က ထိုက်ယန်တောင်။</p> <p> </p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်ရှုနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်တည်ကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို အလေးထားကာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အံဆွဲထဲမှ အခြား စာရွက်စာတမ်း အချို့ကိုလည်း ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အချင်းချင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျွမ်းရှုယွမ်၏ မျက်နှာက ပို၍ ဆိုးရွားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး စာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ဌာနချုပ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဌာနချုပ်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးကတည်းက ကျောက်ခိုင်က ဌာနချုပ်ဘက်သို့ ယာယီ ပြောင်းရွှေ့ နေရာယူထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိန်တောင်ဘက်ရှိ စစ်ရေးနယ်မြေကိုမူ ရှီဟိုင်ကျူးအား ယာယီ တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ခိုင်က လင်းယွင်တောင်စောင်း ဘက်ရှိ ကိစ္စရပ်များအတွက် ခေါင်းကိုက်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာတို့ ထွက်သွားခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လီချင်းဟွာတို့က ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ တာဝန်များမှ စောစီးစွာ နုတ်ထွက်ထားပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အချိန်များကို စီစဉ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်ခိုင် အနေဖြင့်လည်း အလွန်အမင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လီချင်းဟွာ၏ ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံက မူလက လင်းယွင်တောင်စောင်း ဘက်တွင် လင်းယွင်တောင်စောင်းအား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု လီချင်းဟွာ မရှိတော့သဖြင့် ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံကို ကူညီရန်အတွက် သူက လူအင်အားကို ပြန်လည် စီစဉ်ပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် အခန်းတံခါး ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး ကျွမ်းရှုယွမ် ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ကျွမ်းရှုယွမ်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "မကျွမ်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မမှာ အရေးကြီး သတင်းပို့စရာ ရှိလို့... ကိုလင်းယွမ်ရော ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ပြန်မဖြေဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စလဲ... ကျွန်တော့်ကို အရင် ပြောပြပါလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ထိုက်ယန်တောင်မှ ထွက်ခွာကာ ကျန်းဇီယန်ကို သွားရောက် ရှာဖွေသည့် ကိစ္စကို သိရှိသူ သိပ်မများလှပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်သွားသည်မှာ အလွန် အလျင်လိုနေသဖြင့် ကျွမ်းရှုယွမ် အနေဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ဌာနဖြစ်သော ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားသော်လည်း သူ ဘယ်သွားသည်ကို မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ကျောက်ခိုင်မှာ လင်းယွမ်၏ ယုံကြည်ရသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သဖြင့် သူမက များစွာ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မကြာသေးခင်က ထိုက်ယန်တောင်မှာ ဂိုဏ်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်... ထိုက်ယန်တောင်က နေထိုင်သူ အများအပြားလည်း ဖြားယောင်းခံရပြီး အဲ့ဒီထဲကို ဝင်သွားကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ကြောင်အမ်းသွားသည်။ "ဂိုဏ်း... ဘာဂိုဏ်းလဲ"</p> <p> </p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤနာမည်က အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကွမ်ဖူမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲ... ကွမ်ဖူမှာ အာဏာအများကြီး ရှိတယ်... ကိုလင်းယွမ် ပြန်လာပြီးတဲ့နောက် ကွမ်ဖူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားဖို့ ကျွန်မတို့ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ကို အထူး ညွှန်ကြားထားခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကွမ်ဖူမှ ဂိုဏ်းပေတည်း။</p> <p> </p> <p>"ကွမ်ဖူက ဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို ရောက်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"မသေချာဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ သူတွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေမှာ ရောဂါပိုး ကူးစက်ခံထားရတယ်လို့ သံသယရှိတဲ့ သူတွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကွာရန်တင်းစင်တာကို သွားပြီး အသွားအလာ ကန့်သတ်မခံကြဘဲ အိမ်မှာပဲ ပုန်းနေပြီး ကိုယ့်ဘာသာ သီးသန့်နေထိုင်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ခိုင်က ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ရောဂါပိုး ကူးစက်နိုင်စွမ်းက ဤမျှ အားကောင်းနေသည်ကို ဤလူများက မည်သို့များ မိမိဘာသာ အိမ်တွင် နေထိုင်ကာ အသွားအလာ ကန့်သတ်ရဲကြသနည်း။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကိုယ့်အသက်ကိုကိုယ် ပြန်ပြီး နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒီရောဂါပိုး ကူးစက်မှု အရှိန် ဘယ်လောက် ပြင်းထန်တယ်... ဘယ်လောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်ပွားတယ်ဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... ဝူယင်တို့ဆီက ပြန်ရလာတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် ဒီရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ သူတွေက ရောဂါပိုး ကူးစက်ခံရပြီး ဆက်လက် ပြန့်ပွားတာမျိုး မရှိတဲ့အပြင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့ဘာသာ ပြန်ကောင်းသွားကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ချက်ချင်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ်တိုင် ပြန်ကောင်းသွားတာလဲ... ဒီရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေမှာ ကုနိုင်တဲ့ဆေးတွေ ရှိနေလို့လား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေက သင်္ကေတ စာရွက်တွေကို မီးရှို့ပြာချ ရေနဲ့ဖျော်တိုက်ပြီး လူနာတွေကို ကုသပေးတာ"</p> <p> </p> <p>"လောလောဆယ်တော့ ကျွန်မတို့ အဲ့ဒီလို သင်္ကေတ စာရွက်မျိုး မရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေ ပေါ်လာတာ အရမ်းကို တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာကလည်း လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အခု ထိုက်ယန်တောင်မှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်တဲ့ အရှိန် အရမ်းမြန်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းမြန်တယ်... လူတော်တော်များများ အဲ့ဒီထဲကို ဝင်သွားကြပြီ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ လူတော်တော်များများက ရေနတ်ဘုရားကို လုံးဝသံသယ မရှိဘဲ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ... တခြား ရိုက်သွင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိမယ်လို့... ကျွန်မ သံသယရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်၏ စကားများက ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာကို ပို၍ လေးနက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။ "မကျွမ်း... ခင်ဗျားမှာ ဘာအကြံပေးချင်တာ ရှိလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အကြံပြုချက်ကတော့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဘာသာဝင်တွေ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ လုပ်လုပ်... အားလုံးကို ကိုလင်းယွမ် ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ် မထွက်ခွာမီက မှာကြားခဲ့သည်များကို သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ၏ တာဝန်မှာ ထိုက်ယန်တောင် တည်ငြိမ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် သူက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဝူယင့်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်... ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဘာသာဝင်တွေ အားလုံးကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပြီး အမိန့်ထုတ်လိုက်... ထိုက်ယန်တောင်က နေထိုင်သူတွေ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို မကိုးကွယ်ရဘူးလို့"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အခုပဲ ဝူယင့်ကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>သူမက လှည့်ကာ ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်တွင်ပင် အလျင်စလို ခြေသံတစ်သံက အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကျောက်... ဒုက္ခပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိဖုန်းက အလျင်စလို ပြေးဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က သူ့ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိဖုန်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ကျောက်... ကိုးဝူမျှော်စင်ဘက်က သတင်းရတယ်... သင်္ဘောတွေ ထိုက်ယန်တောင်ကို ချဉ်းကပ်လာပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကို ဝိုင်းရံထားပြီတဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဘာ" ကျောက်ခိုင်က ထိတ်လန့်သွားပြီး အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက ကျောပြင်မှတစ်ဆင့် နောက်စေ့ဆီသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားကာ သူ၏ ဦးရေပြားကိုပင် ထုံကျင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် ကျွမ်းရှုယွမ်တို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျွန်းပေါ်တွင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တရားဟောမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပြင်ဘက်တွင် သင်္ဘော အများအပြား ရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တရားဟောသည့် ကိစ္စကို ခေတ္တ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်... ဌာနချုပ်က လူတွေအားလုံး ချက်ချင်း နေရာယူကြ... ထိုက်ယန်တောင်ကို အဆင့်တစ် တိုက်ပွဲဝင်အသင့်အနေအထား သတ်မှတ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>"မကျွမ်း... ခင်ဗျားက ဝူယင့်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပြီး ထိုက်ယန်တောင်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဘာသာဝင်တွေကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>"ကျိဖုန်း... ခြေမြန်တော်တပ်ရင်းက လူတွေအားလုံးကို ချက်ချင်း ထွက်လာခိုင်းပြီး တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို တိုက်ပွဲဝင်အသင့်အနေအထား ဝင်ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... ဆောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာဌာနက ဦးလေးမာကို လူခေါ်ပြီး လင်းယွင်တောင်စောင်းကို ချက်ချင်း သွားစောင့်ခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>ကျိဖုန်းက အမိန့်ကို နာခံပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ကျိဖုန်းကို အလျင်အမြန် ပြန်ခေါ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဌာနချုပ်က တာဝန်ခံတွေ အားလုံးကို သမ္မတ ၇ ဆီ ချက်ချင်း သွားပြီး အစည်းအဝေး လုပ်ဖို့ ပြောလိုက်"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ ကိစ္စတွေကို ချက်ချင်း သွားစီစဉ်လိုက်ဦးမယ်... ခဏနေရင် သမ္မတ ၇ ဆီ လာခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သမ္မတ ၇ ဘက်ကို အရင် သွားကြည့်လိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>——</p> <p> </p> <p>"ကုန်းမြေ သေဆုံးသွားပြီ... ဒီရေကသာ ထာဝရရှင်သန်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အသက်ရှူခြင်းက အပြစ်တစ်ခုပဲ... ရေနစ်ခြင်းကသာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် ခြေရင်းရှိ ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းတွင် စစ်သင်္ဘော တစ်စီးပြီးတစ်စီး စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သင်္ဘောများထံမှ အော်ဟစ်သံများနှင့် သီဆိုသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်း အပြင်ဘက်တွင် စစ်သင်္ဘောများ အစီအရီ ရပ်နားထားပြီး သမ္မတ ၇ အပျော်စီးသင်္ဘောက ဆိပ်ကမ်း အပြင်ဘက်တွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၊ မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်း ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်တွင်လည်း ထိုက်ယန်တောင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ အပြည့် နေရာယူထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သမ္မတ ၇ သင်္ဘောပေါ်တွင် ထိုက်ယန်တောင်၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများ စုရုံးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ မှန်ပြောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ထိုက်ယန်တောင် အပြင်ဘက်ရှိ ထိုစစ်သင်္ဘောများကို လှမ်းကြည့်နေရာ သူ၏ မျက်နှာက အလွန် လေးနက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးဘက်ရှိ ရန်ဆန်းမင်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစစ်သင်္ဘောတွေက တစ်ဖွဲ့တည်းက မဟုတ်လောက်ဘူး... သူတို့ရဲ့ အလံတွေက မတူကြဘူး"</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ဖက်သာ ရှိတော့သော ရန်ယုံဝေကလည်း ရေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုစစ်သင်္ဘောများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အလံ သုံးမျိုး ရှိတယ်... ကြည့်ရတာ အင်အားစု သုံးခု ဖြစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီပေါ်က အလံတွေကို သိတဲ့သူ ရှိလား" ကျောက်ခိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အနီးနားရှိ လူများအားလုံးက ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုက်ယန်တောင်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အပြင်သို့ သိပ်မထွက်ခဲ့ကြသဖြင့် ကွမ်ဖူရှိ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ အလံများကို သဘာဝကျကျပင် မသိကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရေလှိုင်း သုံးဆင့် ပါတဲ့ အလံက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အလံပဲ ဖြစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား သေချာလား"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝူယင် ခုလေးတင်ပဲ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဘာသာဝင် တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကနေ ဒီလို အလံမျိုးကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း... ဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ အလံနှစ်ခုက မြေမိခင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း များလား" ဆုန့်ဝမ်က ချက်ချင်း အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူတို့ကို ကွမ်ဖူ၏ အခြေအနေ အချို့အကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသဖြင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ အနေဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ နာမည်များကို သိရှိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်မေက မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ ကွမ်ဖူက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘဲနဲ့... သူတို့ ဒီလို လုပ်နေတာက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းမန်က မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါတို့ဆီက အရင်းအမြစ်တွေကို မျက်စိကျနေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်"</p> <p> </p> <p>သူမက လင်းယွမ်နှင့်အတူ မြူခိုးမြို့တော်သို့ သွားခဲ့ဖူးသဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ လုပ်ဆောင်ပုံကို ပို၍ နားလည်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းက နေရာအနှံ့တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေပြီး ချိုးရင်ယွဲ့တို့ ရပ်ကွက်မှ လူအများအပြားမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှာကား ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ မြူခိုးမြို့တော်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ်က သူတို့မှာ တိတ်တဆိတ် တရားဟောပြီးမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာများမှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကိစ္စများ ဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အခြား ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု၏ လုပ်ဆောင်ပုံများအရ ဆိုလျှင် ဤရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာလည်း ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လူအများ၏ မျက်နှာက လေးနက်နေကြပြီး ကျောက်ခိုင်၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလားတူပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... လူတိုင်းကို တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက မလှမ်းမကမ်းရှိ လီဟန်ကျုံးဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာန ဘက်ကရော အသင့်ဖြစ်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>လီဟန်ကျုံးက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သမ္မတ ၇ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရွှေချပ်ဝတ် အကာအကွယ်စနစ်ကို အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ထားပြီးပြီ... ဒါ့အပြင် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် ရောင်ပြန်ဟပ်စက်ကိုလည်း တပ်ဆင်ထားတယ်"</p> <p> </p> <p>"တခြား စစ်သင်္ဘော တချို့ကိုလည်း အဲ့ဒီလိုတွေ တပ်ဆင်ထားတယ်... ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်တွေကိုလည်း ထည့်သွင်းထားတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အချိန်က အရမ်း ကပ်နေတော့ သင်္ဘော ငါးစီးမှာပဲ ဒီလို တပ်ဆင်မှုတွေ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြူခိုးမြို့တော်မှ ယူဆောင်လာခဲ့သော သင်္ဘောများမှာ ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှ ရှိပြီး ထိုက်ယန်တောင် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သင်္ဘောများ တည်ဆောက်နေကြောင်း သိထားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူရာကျော် ဆံ့သော စစ်သင်္ဘော အဆင့်မျိုးမှာမူ အစီးနှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာန နှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဌာနတို့က အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဤတစ်လကျော် အချိန်အတွင်း စစ်သင်္ဘော ငါးစီးကိုသာ အပြည့်အဝ တပ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ လင်းယွမ် ကိုယ်တိုင်က ရေတပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်နေသောကြောင့် အထူးတလည် အရှိန်မြှင့်တင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ယနေ့တွင် စစ်သင်္ဘော ငါးစီးကိုပင် ထုတ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လီဟန်ကျုံး၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဤအရာက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်ရှိ စစ်သင်္ဘောများက ဆယ်ဂဏန်းကျော် အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး ထိုက်ယန်တောင်တွင်မူ စစ်သင်္ဘော ငါးစီးသာ ရှိနေရာ ယင်းကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တစ်ဖက်ရှိ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထံမှ လှေငယ်တစ်စင်းက လေပြင်းများကို ဖြတ်သန်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလှေငယ်ပေါ်တွင် အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးခေါင်းတွင် ခေါင်းစွပ်ကို စွပ်ထားကာ မျက်နှာတွင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဘေးတွင်ကား မြေဝါရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ပုပု လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးနှင့် အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေသော ကြွက်သားအပြည့်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးတို့လည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးက သမ္မတ ၇ နှင့် ပေ ၃၀၀ ကျော်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အပြာရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေလှိုင်းကြီးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထမြောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ရေလှိုင်းကြီးက လှေငယ်ကို တိုက်ရိုက် ပင့်မတင်လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း... မြေမိခင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းတို့က ထိုက်ယန်တောင်ကို ရောက်လာပြီ... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လဲ... ထွက်လာခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>သူ စကားစပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထက်စီးမှ ဆက်ဆံနေသော မောက်မာသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။</p> <p> </p> <p>သမ္မတ ၇ ပေါ်ရှိ လူအများက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ အရှိန်အဝါကို အားနည်းမသွားစေချင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ချက်ချင်း တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းမာမနေနဲ့... ကိုလင်းယွမ် ပြန်လာတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထား"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို လာလည်တာ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး... ကျွန်တော်က ကျောက်ခိုင်ပါ... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်က ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အပြာရောင် ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားက ကျောက်ခိုင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လက်ကနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်ရှိ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနှင့် ကြွက်သားအပြည့် အမျိုးသားကလည်း မျက်မှန်တစ်ဖက်ကို တပ်ဆင်ထားကာ ကျောက်ခိုင်ကို အကဲခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြေဝါရောင် သံချပ်ကာနှင့် လူလတ်ပိုင်းကလည်း အလားတူပင် မျက်မှန်တစ်ဖက်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးစလုံးက တိုက်ဆိုင်စွာပင် စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ ကျောက်ခိုင်၏ အစွမ်းအစကို စူးစမ်းရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားပြီး အကြည့်ရ ဆိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ သူ၏ အဓိက အရည်အသွေးများကို ဗြောင်ကျကျ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေခြင်းက တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save