Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၈၂) အစွမ်းပြခြိမ်းခြောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"၅၄ မှတ်လား"</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသားက အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးရှိ အဝါရောင်ချပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းကလည်း လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုတောင် စုစည်းနိုင်နေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းထားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသားကလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီလို ချောင်ကျတဲ့ နေရာမျိုးမှာတောင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်တဲ့သူ ရှိနေတာပဲ... ကြည့်ရတာ သူက ဒီနေရာရဲ့ ခေါင်းဆောင်အစစ် ဖြစ်ပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ဒေါသကို အတင်းအကျပ် အောင့်အည်းထားကာ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ဒီလောက် အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို လာတာ... ဘာကိစ ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအဝါရောင်ချပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းက ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"လာစမ်းပါဦး... ဒီထိုက်ယန်တောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းတို့ဟာ ဖြစ်သွားရတာလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြစမ်းပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒီတောင်ပေါ်က ဘယ်ကျောက်တုံး ဘယ်သစ်ပင်က မင်းတို့အိမ်က ပိုင်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားကလည်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ရေကြီးရေလျှံမှုတွေ ပြန့်နှံ့လာလို့ အခုဆို နေရာတော်တော်များများမှာ အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားနေပြီ... လူအများကြီးမှာ နေစရာ နေရာတောင် မရှိကြတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးက လင်ကျောင်းရဲ့ ခရိုင်အသီးသီးက ခေါင်းဆောင်တွေချည်းပဲ... အခု မင်းတို့ကို တရားဝင် အသိပေးလိုက်မယ်... နောက်ပိုင်း ဒုက္ခသည်တွေကို နေရာချထားပေးဖို့ လွယ်ကူအောင် ထိုက်ယန်တောင်ကို ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက စုပေါင်းပြီး စီမံအုပ်ချုပ်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် တောင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါပဲဖြစ်ဖြစ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးကို အပ်နှံရမယ်... ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကပဲ အားလုံးကို တာဝန်ယူ ခွဲဝေ စီမံသွားမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာပြောတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်နှင့် ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများအားလုံးက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒေါသကြီးတတ်သော ရန်ကျဲက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာကွ... မင်းတို့က ဘယ်လို အရည်အချင်းနဲ့ နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီတောင်ပေါ်က အရာတွေ အားလုံးက ငါတို့ မနည်း ကြိုးစားပန်းစား စိုက်ပျိုးထားရတာ... တောင်ပေါ်က သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကိုလည်း ငါတို့ပဲ ရှင်းလင်းခဲ့တာ... ဘာလို့ မင်းတို့က စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အချောင်လာနှိုက်ချင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ အိပ်မက်မက် မနေနဲ့"</p> <p> </p> <p>လူအများကလည်း ဝိုင်းဝန်းပြီး ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကိစ္စတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘောမပေါက်သေးဘူး ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဒီကို လာတာက မင်းတို့နဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ကို အသိလာပေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့... တစ်နာရီ... ငါတို့ မင်းတို့ကို အချိန် တစ်နာရီပဲ ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>"တစ်နာရီအတွင်း ရေလမ်းကြောင်းကို လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ဖယ်ပေးပြီး ဆိပ်ကမ်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်... မင်းတို့ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေကိုလည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့... ဟက်ဟက်"</p> <p> </p> <p>သူက ဆက်မပြောတော့သော်လည်း မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်စူးရှသော အကြည့်က အရာအားလုံးကို ရှင်းပြရန် လုံလောက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ လူများက အသီးသီး ဒေါသထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒေါသကြီးတတ်သော သူများက နေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း လက်ပါတော့မည့် အနေအထား ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထိုသုံးယောက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူပါးဝလွန်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ချင်ရင်လည်း ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ဆင်ခြေတွေ ရှာနေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့က နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်လို့လား... ကွမ်ဖူက စစ်တပ်တောင် မလာသေးတာ ခင်ဗျားတို့က ဘယ်လို အခွင့်အရေးနဲ့ နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ ထိုစကားက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ထိုသုံးယောက်ကို ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက ချက်ချင်း ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ဒီနေရာမှာ ငါတို့ကို လာပြီး အပြစ်ရှာရဲရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အကောင်းပြောနေတာကို လက်မခံချင်ဘူးပေါ့... ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကို အရင်သတ်ပြီး မင်းတို့ကို အမှန်တရားကို သိအောင် လုပ်ပြရသေးတာပေါ့" အဝါနုရောင်ချပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... စကြတာပေါ့" အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသားကလည်း ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဟာပြင်ထဲမှ ရေနဂါးတစ်ကောင်က ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သမ္မတ ၇ ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီး၏ ကုန်းပတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ အေးစက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရွှေချပ်ဝတ် အကာအကွယ် စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>သမ္မတ ၇ သင်္ဘောကြီး တစ်စီးလုံး၏ ပတ်လည်မှ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ရွှေရောင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ချပ်ဝတ်လွှာများက သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သင်္ဘောကိုယ်ထည် တစ်ခုလုံးက ရွှေချပ်ဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်ခိုင်က ခြေဖဝါးကို တစ်ချက် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ထိုးတက်သွားပြီး ထိုသုံးယောက်ဆီသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အေးစက်သော ရေခဲအငွေ့အသက်များက လွှမ်းခြုံထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သမ္မတ ၇ သင်္ဘောကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ထိုရေနဂါးမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုရေခဲနဂါးပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်း နင်းလိုက်ပြီး အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားဆီသို့ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "ရေခဲဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်"</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်နေသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေဓာတ်က မွေးရာပါ ရေခဲဓာတ်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် သူက ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ချပ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ လာခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>သူက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေထဲတွင် မြေကြီးအရောင် အလင်းစက်ဝန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ ကျောက်စရစ်ခဲများက ကျယ်လောင်သော အသံများနှင့်အတူ ပြုတ်ကျလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများက ရေခဲနဂါးကို အလျင်အမြန် ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ဥက္ကာခဲများကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေခဲနဂါးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျယ်လောင်သော အသံများနှင့်အတူ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဥက္ကာခဲများက ဧရိယာအကျယ်အဝန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်ခိုင်၏ အလျင် မည်မျှပင် မြန်ဆန်နေပါစေ ပထမဆုံး အချိန်အတွင်း လွတ်ကင်းအောင် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရေခဲချပ်ဝတ်လွှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေခဲဓာတ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချပ်ဝတ်လွှမ်းခြုံထားမှုအောက်တွင် ဥက္ကာခဲများ မည်သို့ပင် ကျဆင်းလာပါစေ သူ၏ ရေခဲချပ်ဝတ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေနှစ်ဖက် ရေထဲသို့ နင်းချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရေပြင်က တိုက်ရိုက် ရေခဲစတင် ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုများကလည်း မိုးသီးများအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖြောက်ဖြောက် အသံများနှင့်အတူ ကျဆင်းလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ ရေခဲဓာတ် စွမ်းအင် လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် မိုးသီးများက လေတိုက်သံများနှင့်အတူ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သွားစမ်း"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးသီးများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်သွားပြီး ထိုသုံးယောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသုံးယောက်ထဲမှ အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ လူငယ်က ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မီး လာစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခုက ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် မီးတံတိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာအောင် လည်ပတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ပြင်းထန်စွာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ မီးတံတိုင်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားသော ဒေါသတကြီး မီးတောက်များက လောင်ကျွမ်းလာပြီး ရေခိုးရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ရိုက် အငွေ့ပျံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျောက်ခိုင် လှုံ့ဆော်ထားသော မိုးသီးများ၏ အပူချိန်က အလွန်နိမ့်ကျနေသောကြောင့် အရည်ပျော်နေသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လုံးဝ အရည်ပျော်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော မိုးသည်းထန်သည့် ရာသီဥတုက မူလကတည်းက မီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များအတွက် အားသာချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ အေးစက်သော လေပြင်းများ လွှမ်းခြုံထားမှုအောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေပေါက်များက ခဏတာအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲချွန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးတောက်များ လွှမ်းခြုံခံထားရသော ထိုသုံးယောက်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပစ်လွှတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာအတွင်း သူက တစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် အရေးနိမ့်နေခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သမ္မတ ၇ သင်္ဘောကြီးပေါ်တွင် ရန်ဆန်းမင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လေးသမားတွေ... အသင့်ပြင်ထား"</p> <p> </p> <p>အမြင်အာရုံ လွန်ကဲသော အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့က အသီးသီး ထွက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ထဲမှ လေးနှင့် မြှားများကို အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလေးနှင့် မြှားများက သာမန် လက်နက်များ မဟုတ်ဘဲ ချိတ်ပိတ်မြှားများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူအချို့က အလျင်အမြန် လေးကို တင်ကာ မြှားကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုသုံးယောက်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ပစ်"</p> <p> </p> <p>"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်"</p> <p> </p> <p>မြှားသုံးစင်းက လေထုကို ခွင်းကာ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြှား၏ အားက အံ့မခန်းဖြစ်ပြီး လေထုကို ခွင်းသွားချိန်တွင် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ကလည်း အသီးသီး ခုန်ထွက်လာကြပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေက ချက်ချင်း တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက ယင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ ထိုက်ယန်တောင်... မင်းတို့ဘာသာ သေလမ်းရှာတာပဲ... စောင့်ကြည့်နေလိုက်"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေလှိုင်းများက လှိမ့်တက်လာကာ ချိတ်ပိတ်မြှားကို ရိုက်ချိုးပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုက်ယန်တောင်က ချိတ်ပိတ်မြှားများကို ပိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူက မသိခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ပေါ့ဆသွားမှုအောက်တွင် မြှားက ရေလှိုင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖောက်ထွင်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်းခနဲ အသံတစ်သံနှင့်အတူ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးတပ် အမျိုးသားက ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ "ချိတ်ပိတ်မြှား... မဖြစ်နိုင်တာ... မင်းတို့မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနည်းပညာ ရှိနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့အား ပြန်လည်ဖြေကြားပေးလိုက်သည်ကတော့ ကျောက်ခိုင်၏ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲချွန်များ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"စွပ်... စွပ်... စွပ်"</p> <p> </p> <p>ရေခဲချွန်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့အား ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲချွန်များ ပြည့်နှက်သွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရေကြီးနေသော ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းက မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူလတ်ပိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းထားသော လူငယ်တို့၏ မျက်နှာကို ပြောင်းလဲသွားစေလောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က တိုင်ပင်ထားခြင်းမရှိဘဲ အလျင်အမြန် သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်ခုန်တက်လိုက်ကြပြီး လှည့်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်ကို ပြေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေပြင်က အေးခဲသွားပြီး ထိုလှေငယ်လေးက နေရာတွင်ပင် တိုက်ရိုက် ပိတ်မိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူလတ်ပိုင်းက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ "မင်း လုပ်ရဲလား... ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်ကြီးကို တကယ်ပဲ မကြောက်တာလား"</p> <p> </p> <p>အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ လူငယ်ကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ သေချာပေါက် သေပြီပဲ... မင်းတို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦး"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်မသွားဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချိတ်ပိတ်မြှားများကို ထိန်းချုပ်ကာ ထိုနှစ်ယောက်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အစွမ်းများ လည်ပတ်မှုက အဆင်မပြေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ သူတို့နှစ်ယောက်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခြေကုန်သုတ်ကာ ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရေခဲပြင်နှင့် အနည်းငယ် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ခိုင်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ရာ ရေခဲပြင်၏ အေးစက်သော လေပြင်းများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ယောက်ကို နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်ဘက်မှ စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များက အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်ကို ချိတ်ပိတ် လက်ထိတ် ခတ်ကာ တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးပြီး လှေငယ်ပေါ်သို့ ပြန်ခေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ရောက်မှသာ ကျောက်ခိုင်က ခေါင်းလှည့်ကာ ထိုက်ယန်တောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ ထထောက်လာပြီး မီးခိုးငွေ့များ ထောင်းထောင်းထနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားပြီး သမ္မတ ၇ ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့ဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်နေသည်ကို သူက မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ" သူက ကျွမ်းရှုယွမ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က မလှမ်းမကမ်းမှ လျှောက်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ခြေမြန်တော်တပ်ရင်းက သတင်းပို့တယ်... တောင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဝင် တချို့က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားပြီး အိမ်တော်တော်များများကို မီးရှို့လိုက်ကြတယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ... ဒီလောက် သည်းထန်နေတဲ့ မိုးရေထဲမှာ မီးက လောင်လို့ မရပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒါက လျှို့ဝှက်သင်္ကေတ ဖြစ်နိုင်တယ်... မီးခိုးငွေ့ကို အမှတ်အသား အနေနဲ့ သုံးပြီး ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လှုပ်ရှားတော့မယ်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...</p> <p> </p> <p>မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရေကြီးနေသော ရေပြင်ပေါ်တွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘော အစီးပေါင်းများစွာမှ ဥဩဆွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဗုံသံများကလည်း တဒိန်းဒိန်းနှင့် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုစစ်သင်္ဘောများက သုံးစုခွဲကာ လင်းယွင်တောင်စောင်း၊ ထိုက်ယန်တောင်နှင့် မိန်တောင်ဟူသော လမ်းကြောင်းသုံးခုဆီသို့ အသီးသီး ဦးတည်ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက တရားဝင် တိုက်ခိုက်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက တိုက်ခိုက်လာပြီ"</p> <p> </p> <p>ရန်ဆန်းမင်ကလည်း ထိုနည်းတူ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ဘက်က လူအင်အား အရမ်းနည်းလွန်းတယ်... ဟိုဘက်မှာက ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အရမ်းများတယ်... တောင်သုံးလုံးကို ကာကွယ်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်ကလည်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် ခေါင်းဆောင်ကျောက်... လူအင်အားကို စုစည်းပြီး တစ်နေရာတည်းကိုပဲ အခိုင်အမာ ကာကွယ်ထားဖို့ ကျွန်မ အကြံပြုချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး ဘာအကြံဉာဏ်တွေများ ရှိကြသေးလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒေါက်တာရန်နဲ့ ဌာနမှူးကျွမ်းတို့ရဲ့ အကြံပြုချက်တွေက အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ စကားတွေပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်ကိုပဲ ကာကွယ်ထားဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တယ်... ထိုက်ယန်တောင်မှာ ကုန်တိုက်ကြီးရှိတယ်... ပြီးတော့ မှန်လုံအိမ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်... ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ထိုက်ယန်တောင်ဘက်မှာ သုတေသနဌာန၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာန စတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ဌာနတွေလည်း ရှိသေးတယ်... ဘယ်လိုမှ အဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မိန်တောင်ဘက်မှာလည်း စိုက်ပျိုးရေးဌာနရဲ့ စမ်းသပ်စိုက်ခင်းတွေ ရှိတယ်လေ... ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း စခန်းမှာလည်း ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျောက်ခိုင်... ဆရာလင်းက ဘယ်သွားတာလဲ" လူတစ်ယောက်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းက ရောဂါပိုးကို ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်း သွားရှာနေတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာ... ဆရာလင်း မရှိဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဆရာလင်း မရှိရင်... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရောဂါပိုး စပေါ်တာနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ချက်ချင်း ပြဿနာလာရှာတာပဲလား... ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းမနေဘူးလား" ဖုချီပေါ်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအတော်များများက ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ရောဂါပိုးကိစ္စက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းထဲမှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေက တိတ်တဆိတ် တရားဟောနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေတောင် ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>"လောင်ချီ... ခင်ဗျားက ဘာလို့ စောစောစီးစီး မပြောခဲ့ရတာလဲ" ယန်ချုံကျွင်းက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီတယ်လုံက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် စုံစမ်းရေးဌာနကို သတင်းပို့ပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စုံစမ်းရေးဌာနက ချက်ချင်းပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ရောဂါပိုး ပြန့်နှံ့မှုကို အသုံးချပြီး ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က နေထိုင်သူတွေကို ထိတ်လန့်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်... အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တရားဟောတာဆိုတော့ မြန်ဆန်လွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီကတည်းက ကျွန်မ သက်ဆိုင်တဲ့ လူတွေကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ လွတ်သွားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်... ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်က မီးကိုလည်း သူတို့ပဲ ရှို့တာဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အခု ဒါတွေ ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ အလျင်အမြန် စုစည်းပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုတယ်" ရှီဟိုင်ကျူးက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... အခုက ထိုက်ယန်တောင်ကိုပဲ ကာကွယ်ရမှာလား... ဒါမှမဟုတ် မိန်တောင်ကို ကာကွယ်ရမှာလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ်ရင် နှစ်နေရာလုံးကို အတူတူ ကာကွယ်ကြမလား"</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save