Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၈၃) စစ်ဆင်ရေး နေရာချထားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲတွင် ဟန်ရှန်းမန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ဘက်မှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အရမ်းများတော့ ကျွန်မတို့ တောင့်ခံထားနိုင်မယ် မထင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ နောက်ခံအချို့ကို သိရှိထားပြီး ထိုဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းတွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြား ရှိနေကြောင်းကို ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက သူတစ်ပေါက် ကိုယ်တစ်ပေါက်ဖြင့် အလျင်စလို ထင်မြင်ချက်များ ပေးနေကြရာ ကျောက်ခိုင်ကို အလွန် ခေါင်းကိုက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့်လည်း တစ်ခဏမျှ တွေဝေသွားမိသည်။ ထိုက်ယန်တောင်က အရေးကြီးသည်မှာ သေချာလှပြီး စီးပွားရေးအဆောက်အအုံဖြစ်စေ၊ ယန်ကွမ်းမြို့သစ်၏ အရေးကြီးသော ဌာနဗဟိုချက်များဖြစ်စေ မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိန်တောင်ဘက်ကလည်း ထိုနည်းတူ အရေးကြီးလှသည်။ ထိုနေရာတွင် ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း စခန်း ရှိရုံသာမက ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းလည်း ရှိနေသေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဓိကအချက်မှာ မိန်တောင်ရှိ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း အရင်းအမြစ်က အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွင်တောင်စောင်းကတော့ အလွန် မတ်စောက်လွန်းပြီး နေထိုင်သူ သိပ်မရှိသည့်အပြင် ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံနှင့် ပိုးစာတော အရင်းအမြစ်များသာ ရှိသောကြောင့် ယာယီ လက်လွှတ်လိုက်ရလျှင်လည်း လက်မခံနိုင်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ရန်မေနှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ဘက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤနှစ်ယောက်က လင်းယွမ်၏ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြရာ သူက ၎င်းတို့၏ အမြင်ကို တောင်းခံချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်ကလည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးကို မကြုံဖူးသဖြင့် တစ်ခဏမျှ အကြံအစည်မဲ့နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ရန်မေကမူ ခိုင်မာသော မျက်နှာထားဖြင့် ကျောက်ခိုင်အား ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်ခိုင်... နင့်ရဲ့ အစ်ကိုလင်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို နင့်လက်ထဲ အပ်ခဲ့တာ... နင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ... ငါတို့အားလုံး နင့်စကားကို နားထောင်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူအများ၏ အသံများက ချက်ချင်း တိတ်ကျသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်မေက လင်းယွမ်၏ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်ရာ ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူများ၏ ရင်ထဲတွင် သူမ၏ နေရာက သာမန် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ကျောက်ခိုင်အား ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ထောက်ခံစကား ပြောလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက သူတို့၏ အကြည့်များကို ကျောက်ခိုင်ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် တာဝန်ဝတ္တရားနှင့် ဖိအားများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်ရောက်မှသာ အင်အားစုတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အစ်ကိုလင်း နေ့စဉ် မည်မျှလောက် ဖိအားများကို ထမ်းပိုးထားရကြောင်း သူ နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပစ္စည်းတွေ ဘာတွေက ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် ပြန်ရှာလို့ ရသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုလင်း ပြောဖူးတယ်... လူတွေက အရေးအကြီးဆုံးပဲတဲ့"</p> <p> </p> <p>"လူအားလုံးကို ထိုက်ယန်တောင်ပေါ် ချက်ချင်း ပြန်တက်ခိုင်းလိုက်... ငါတို့ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ထိုက်ယန်တောင် မကျဆုံးအောင် ကာကွယ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အလျင်အမြန် စတင် စီစဉ်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် သတိပေး ဥဩသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လူအားလုံးက ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူများက တောင်တောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုပိုင်းသို့ ပုန်းခိုဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းပိုင်ရှင်များက ထိုက်ယန်တောင်၏ အဓိက လမ်းကြောင်းများနှင့် အရေးကြီးသော နေရာများကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသောအခါ ကျောက်ခိုင်က ဟန်ရှန်းမန်၊ ဝမ်ရှောင်ယာ၊ လီရှောင်ကျွင်း၊ ကျန်းဖန်နှင့် ခုံရှန်းတို့ အပါအဝင် ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်စုကို အစည်းအဝေး ခေါ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ... ငါတို့ ဒီအတိုင်း အသေအလဲ ကာကွယ်နေရုံနဲ့ မရဘူး... တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ပြီး ငါတို့ကို အထင်သေးလို့မရဘူးဆိုတာ တစ်ဖက်လူ သိအောင် ပြရမယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းမန်က ကြားလိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ဘာတွေ စဉ်းစားထားလဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို အဖွဲ့ငယ်လေးတွေ ဖွဲ့ပြီး ရေအောက်ကနေ သူတို့ရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်စေချင်တယ်" ကျောက်ခိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်သင်္ဘောတွေကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေမှာ သင်္ကေတအစီအရင် အကာအကွယ်တွေ ရှိနေတဲ့ပုံပဲနော်"</p> <p> </p> <p>"လုပ်လို့ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ကျွန်တော်တို့က ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ် အစီအရင်တွေကို ဖျက်ဆီးမယ်... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့ကို အပြန်လမ်းမရှိအောင် လုပ်ပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီနည်းလမ်း ကောင်းတယ်... ငါတို့ ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... သူတို့ကို ပညာနည်းနည်းလောက် ပြရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... တစ်ဖက်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ငါတို့က သူတို့ကို ရှောင်ပြီး သူတို့ရဲ့ သင်္ဘောတွေကို သွားဖောက်ကြမယ်"</p> <p> </p> <p>လူအများက ဆွေးနွေးတိုင်ပင်လိုက်ကြရာ ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ဤနည်းလမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်ဟု ထင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းမန်ကလည်း ကျောက်ခိုင်ကို အံ့သြတကြီးဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကျောက်ခိုင်၌ စစ်ဆင်ရေး နေရာချထားသည့် စွမ်းရည် အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ကျွန်မ လူတွေကို အခုပဲ ခေါ်သွားလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က သတိပေးလိုက်သည်။ "သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာနက ဆရာလီဆီ သွားပြီး ရေရှောင် သင်္ကေတ ကျောက်တုံးတွေ ယူသွားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p>ရေအောက်တိုက်ပွဲတွင် ရေရှောင် သင်္ကေတ ကျောက်တုံးက အလွန် အရေးပါလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် ဟန်ရှန်းမန်တို့အဖွဲ့ ကိုယ်တိုင်က ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ရေကို ထိန်းချုပ်သည့် အပိုင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့က အခြားလူများကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်ရာ ထိုသူများအားလုံးက ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်ခိုင်က ဦးလေးမာထံသို့ ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးမာ... ခင်ဗျားတို့ ဆောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာဌာနက လူတွေ အကုန် ပြန်ရောက်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>မာကောချိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အကုန် ပြန်ရောက်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ... ခင်ဗျားတို့ထဲက မြေဓာတ် အစွမ်းရှိတဲ့ သူတွေက ထိုက်ယန်တောင်ထဲမှာ အချိန်မရွေး ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တယ်... နောက်ပြီး အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အကုန်လုံးကို ဒီကို လာခိုင်းစေချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေလား... ဘာလုပ်ဖို့လဲ" ဦးလေးမာက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာနဘက်က သေနတ်လိုမျိုး အစွမ်းလက်နက် တချို့ကို တီထွင်ထုတ်လုပ်ပြီးပြီ... အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်... သူတို့ကို ဒီလက်နက်တွေ တပ်ဆင်ပေးလိုက်ရင် အဝေးကနေ ထိထိရောက်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ခွန်အား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက ဒူးလေး လက်နက်တွေကို သွားယူကြ... သံချပ်ကာဝတ်စုံ ဝတ်ဖို့ မမေ့နဲ့"</p> <p> </p> <p>"သေနတ်လိုမျိုး အစွမ်းလက်နက်တွေလား... တီထွင်ထုတ်လုပ်ပြီးသွားပြီလား" ဦးလေးမာက ချက်ချင်းပင် အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ဘေးနားရှိ လီဟန်ကျုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီဟန်ကျုံးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကတည်းက ဆရာလင်းက ကျွန်တော်တို့ကို သေနတ်လိုမျိုး အစွမ်းလက်နက်တွေ စတင် သုတေသနလုပ်ဖို့ မှာကြားခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>"ကွမ်ဖူဘက်က အစွမ်းနည်းပညာတွေက ကျွန်တော်တို့ထက် အများကြီး ပိုအဆင့်မြင့်နေတယ်ဆိုတာ သိရတော့... ကျွန်တော်တို့လည်း မနားမနေ သုတေသနတွေ စလုပ်ခဲ့ကြတာလေ"</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းတာက သေနတ်ထုတ်လုပ်တဲ့ သဘောတရားက မခက်ခဲဘူး... ခက်တာက အဲဒီအရာကို အစွမ်းနဲ့ ဘယ်လို ပေါင်းစပ်မလဲဆိုတာပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အချိန် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတော့ လက်ရှိမှာ သုံးဆယ့်လေးလက်ပဲ ထုတ်လုပ်နိုင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မရှိတာထက်စာရင်တော့ ရှိတာ ပိုကောင်းပါတယ်... ယုံကြည်ရတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ဝေပေးလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်က သူတို့ သဘောကျ အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့ အပျော့စားလေးတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူတွေသိအောင် ငါတို့ ပြရမယ်"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အသီးသီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>——</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးပေါ်တွင် စစ်သင်္ဘော အစင်းပေါင်းများစွာက ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ချီတက်လာကြပြီး အသီးသီးသော ဦးဆောင် စစ်သင်္ဘောကြီးများက အရှေ့ဆုံးတွင် တန်းစီ နေရာယူထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်ရှိ ဦးဆောင် စစ်သင်္ဘောကြီးပေါ်တွင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိသော အပြာရင့်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သစ်သားတောင်ဝှေး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတောင်ဝှေးပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် မှိုပွင့်များကဲ့သို့သော အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အစက်အပြောက်ပုံစံ မှိုပွင့်များ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များက ဤလူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူမှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရေသန့်စင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟန်ထိုက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က အသက် ငါးဆယ် ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်အဖြစ် နိုးထလာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားများက အသက် လေးဆယ်ကျော်အရွယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားရုံသာမက ရုပ်ရည်ကလည်း အများကြီး ပိုနုပျိုသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မူလက ကွမ်ဖူခရိုင် ပြည်သူ့ဆေးရုံမှ ဌာနမှူးဆရာဝန် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆေးရုံကြီး၏ ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရေကြီးမှုကြီး မဖြစ်ပွားမီက သူ၏ ဝင်ငွေမှာ မနည်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>တရားမဝင် ဝင်ငွေအချို့နှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် သူ၏ ဘဝက အတော်လေး သာယာဖြောင့်ဖြူးခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရေကြီးမှုကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူ နေထိုင်သည့် အိမ်ရာက ပထမဆုံး ရေနစ်မြုပ်ခံရသည့် အသုတ်ထဲတွင် ပါဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကွမ်ဖူ၏ မြေမျက်နှာပြင်က မြင့်မားနေပြီး သူ ပြောင်းရွှေ့မှု မြန်ဆန်သောကြောင့် သူ၏ မိသားစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ အိမ်ရာမှ ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး သူ၏ အထပ်မြင့် တိုက်ခန်းသို့ သွားရောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် အထပ်မြင့် တိုက်ခန်းသို့ ဝင်ရောက် နေထိုင်ပြီးနောက် ရေကြီးမှုကြီးက ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ရေမျက်နှာပြင်က ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာသောကြောင့် သူတို့၏ အထပ်မြင့် တိုက်ခန်းကို အခြားလူများက မျက်စိကျလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်ကတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ သူ၏ မိန်းမက ရိုက်သတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ သမီးမှာ အရှက်ခွဲခံရမှုကို မခံရပ်နိုင်သဖြင့် တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး မှိုတက်နေသော လှေကားထစ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရာ မှိုရောဂါ ကူးစက်ခံလိုက်ရပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အစွမ်းတစ်ရပ် နိုးထလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အစွမ်းက မှိုများနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေပြီး မှိုစပိုးမွှားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူနှင့် နီးကပ်လေလေ ကူးစက်ခံရမှု ပိုမြန်လေလေ ဖြစ်ပြီး ရောဂါဖောက်လာချိန်တွင် ရောဂါအခြေအနေက ပို၍ ဆိုးရွားလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအစွမ်းကို အားကိုးလျက် သူက အဆောက်အအုံထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကာ သူ့အား အနိုင်ကျင့်ခဲ့ဖူးသူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆိပ်ခတ်၍ ရောဂါသည်များ ဖြစ်လာစေပြီးနောက် ထပ်တလဲလဲ နှိပ်စက်ကာ သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးအတွက် လက်စားချေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလကြီးတွင် မည်သို့ ရပ်တည်ရမည်ကို သူ တဖြည်းဖြည်း သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူက လူ့သဘာဝ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို အလွန် နားလည်ထားပြီး အချို့သော လူများက အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် ရောဂါကျွမ်းလာချိန်တွင် ကမူးရှူးထိုး ကုသမှုခံယူတတ်သည့် အသိစိတ်မဲ့မှုကို ပို၍ပင် သဘောပေါက်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဤအချက်ကို အသုံးချကာ သူက မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် စတင် ဖန်တီးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက တစ်ဖက်မှ မှိုစပိုးမွှား ဗိုင်းရပ်စ်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ အခြားတစ်ဖက်မှလည်း ဘာသာဝင်များကို စတင် စုဆောင်း၍ ရိုက်သွင်းခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မှိုဗိုင်းရပ်စ်က လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်ပင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းရည်ကို အားကိုးလျက် သူက သူ၏ ဘေးနားတွင် လူအင်အား အများအပြားကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး အင်အားစုကလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကလည်း ပို၍များပြားလာပြီး သူ၏ ရိုက်သွင်းခြင်းကို ခံရသူများလည်း ပိုများလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း အချို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နှစ်ဖက် ပူးပေါင်း တိုင်ပင်လိုက်ကြမှ ယခုလက်ရှိ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကဲ့သို့သော ဤကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အဓိက တည်ထောင်သူ အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်... ဟားဟား... ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းတဲ့ နေရာလေးလဲ... အဲဒီနေရာကို လူမိုက်တစ်စုက သိမ်းပိုက်ထားကြတယ်ဆိုပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က သရော်လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာတစ်ချက် ပြသလိုက်ပြီး ရေကြီးမှုကြီး မဖြစ်ပွားမီ သီတင်းပတ်ကုန်ရက် တစ်ရက်တွင် သူ၏ သမီးဖြစ်သူက သူနှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့ကို ထိုက်ယန်တောင်သို့ တောင်တက်ရန် ချိန်းဆိုခဲ့သည်ကို ခေါင်းထဲတွင် ပြန်လည် အမှတ်ရလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်က သိမ်းပိုက်ထားရန် မသင့်တော်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟန်... မိုးကြိုးအမြောက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တမန်တစ်ဦးက ချဉ်းကပ်လာပြီး ဟန်ထိုက်နှင့် ခြောက်ပေခန့် အကွာတွင် အလျင်အမြန် ရပ်တန့်ကာ အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "ပစ်ကွင်းထဲ ရောက်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>"မိုင်ဝက်လောက် လိုပါသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"အမြန်ဆုံး နှုန်းနဲ့ ရှေ့ဆက်သွား... ပစ်ကွင်းထဲ ရောက်တာနဲ့ အမြောက်နဲ့ ပစ်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ... အရှင်"</p> <p> </p> <p>"မြေမိခင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းဘက်ကရော ဘာအခြေအနေရှိလဲ"</p> <p> </p> <p>"မြေမိခင်ဂိုဏ်းက မိန်တောင်ကို တိုက်ခိုက်နေပါပြီ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထောက်လှမ်းရေးအိမ်မြှောင်ရဲ့ ပြသချက်အရ မိန်တောင်ဘက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားက ပိုများနေတယ်... အဲဒီဘက်မှာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းတွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"လင်းယွင်တောင်စောင်းဘက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားက ထိုက်ယန်တောင်လောက် မများဘူး... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းက လူအင်အား မများတော့ အဲဒီဘက်ကို သွားကြပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "မြေမိခင်ဂိုဏ်းက ဒီမြေတွင်းထဲက ကြွက်တွေ... မြေဝါနတ်ဘုရားလွင်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘဲ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အရင်းအမြစ်တွေကို ဒီလောက် အလျင်စလို ရှာဖွေနေကြတာကို ကြည့်ရရင် ပြီးခဲ့တဲ့ မြေဝါနတ်ဘုရားလွင်ပြင် တိုက်ပွဲနဲ့ မြူခိုးမြို့တော် တိုက်ပွဲတွေမှာ သူတို့ လူအင်အား အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟန်... ဒီထိုက်ယန်တောင်ကမှ တကယ့်ကို ကိုက်ရခဲတဲ့ အရိုး ဖြစ်လောက်တယ်... စောစောက ကင်းမျှော်စင် စောင့်ကြည့်ရေးသမားက ပြန်လည် အစီရင်ခံတာတော့ ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေ အားလုံးကို တောင်တစ်တောင်တည်းပေါ် စုစည်းလိုက်ပြီတဲ့"</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ထိုက်ယန်တောင်ကို အသေအလဲ ကာကွယ်မယ့်ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငတုံးတွေ... လင်းယွင်တောင်စောင်းနဲ့ မိန်တောင်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာက ငါတို့ကို ခြေကုပ်ယူဖို့ နေရာပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိတဲ့ ဒုက္ခသည် တစ်စုသာသာပဲ နေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းကလည်း ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘော၏ ဥဩသံများက တပေါ်ပေါ် မြည်ဟည်းနေပြီး စစ်သင်္ဘောအားလုံးက အဆက်မပြတ် ဖိကပ်ချဉ်းကပ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုက်ယန်တောင်ဘက်၌ ဟန်ရှန်းမန်က အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဆိပ်ကမ်းမှတစ်ဆင့် ရေအောက်သို့ အလျင်အမြန် ငုပ်လျှိုးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောများ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုက်ယန်တောင်နှင့် ပေရာပေါင်းများစွာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောများက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်မှ လူအများက ဤမြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သံသယဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ယင်းနှင့်အတူ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောများပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကျည်များက ကျယ်လောင်သော အသံများနှင့်အတူ ပစ်လွှတ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးများက ရေမျက်နှာပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်များ အစီအရီ ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ခဏချင်းအတွင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးမီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သစ်ပင်များ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲကြီးက တရားဝင် စတင် ဖြစ်ပွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save