Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၈၄) မြေဓာတ်ခွန်အား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"အမြောက်တွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ဆီမှာ အမြောက်တွေ ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများအားလုံးက ချက်ချင်းပင် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာကလည်း ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားသည်။ "အစ်ကိုလင်းယွမ် ပြောတာ တကယ် မှန်နေတာပဲ... ကွမ်ဖူရဲ့ အစွမ်းသုံး လက်နက်နည်းပညာက ငါတို့ဘက်ထက် အများကြီး ပိုသာနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်က လူတွေကို တောင်ပေါ်မြန်မြန် ပြေးပုန်းခိုင်းလိုက်တော့... ဒီလို အမြောက်ဒဏ်ကို အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကလွဲရင် သာမန်လူတွေက အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"သာမန်လူတွေကို ပြောင်းရွှေ့ပြီးသွားပြီ... အခု ရှေ့တန်းမှာ ကျန်နေခဲ့တာက အခြေခံအားဖြင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေချည်းပဲ" ချန်ကျန့်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က မေးလိုက်သည်။ "အားလုံး အကာအကွယ် ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားကြရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"အားလုံး ဝတ်ထားတယ်... အကာအကွယ်ဝတ်စုံ အားလုံးကိုလည်း လင်းယာကို အစွမ်းသွင်းပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းထားပြီးပြီ" လက်နက်စက်ရုံမှ ချီတယ်လုံက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယာ၏ မာကျောအစွမ်း က ယခုအချိန်တွင် အလွန် ကြီးမားသော အသုံးဝင်မှု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လက်နက်များနှင့် အကာအကွယ်ဝတ်စုံများကို မာကျောအစွမ်း သွင်းထားရုံသာမက ထိုက်ယန်တောင် ပတ်လည်ရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် နံရံများကိုပါ သူမက အစွမ်းသွင်းပေးထားသဖြင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အလွန်အမင်း မြင့်တက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤအဆောက်အအုံများပေါ်တွင် မူလကတည်းက အကာအကွယ် သင်္ကေတ အစီအရင်များကို ထပ်မံ ပေါင်းထည့်ထားသဖြင့် မြို့ရိုး၏ ခိုင်ခံ့မှု အတိုင်းအတာက သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ခြေတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောများက ကမ်းစပ်သို့ တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သို့သော်လည်း ကမ်းစပ်အနီးတွင် ရေတိမ်လွန်းသဖြင့် သင်္ဘောကြီးများက ဆိပ်ကမ်းမှသာ ဆိုက်ကပ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းဘက်တွင်မူ သဘာဝကျစွာပင် ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများက အပြင်းအထန် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသော နေရာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောများက ထိုက်ယန်တောင်နှင့် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ တကယ်တမ်း၌ သူတို့က ထပ်မံ ချဉ်းကပ်၍ မရနိုင်တော့သည့်အပြင် မိုးကြိုးအမြောက်များ၏ ထိရောက်သော ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း မိုင်အနည်းငယ်ခန့်သာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် မိုးကြိုးအမြောက်ကို တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်တိုင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်၏ ကမ်းရိုးတန်း ကာကွယ်ရေးကို အမြောက်ဖြင့် ပစ်ခတ် ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လှေငယ်များကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ကာ ကမ်းစပ်သို့ စတင် တက်ရောက်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ပွဲက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စတင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်း၊ လင်းယွင်တောင်စောင်းနှင့် ထိုက်ယန်တောင် ကြားရှိ ဆိပ်ကမ်းများကလည်း အလားတူပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆိပ်ကမ်းနှစ်ခုက အဓိက စစ်တလင်းပြင်များ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲသံများက ကမ်းစပ်မှနေ၍ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>မာကျီ၏ လှုပ်ရှားမှုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းသုံး သေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သေနတ်ကျည်ကတ် နေရာတွင် ကျည်ဆန်များ မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလုံးကို မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူက တောင်ပေါ်တောအုပ်ကို အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားကာ ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု အနီးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့ဘက်ရှိ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တမန်တော် အချို့က ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး လက်ထဲတွင် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကမ်းစပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးတက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် မြေအောက်မှ လက်တစ်စုံက အကြမ်းပတမ်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလူနှစ်ယောက်က မြေအောက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲချခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုရေနတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ယောက်က ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုကိုပင် ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ငတုံး... မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရား တမန်တော်က ခြေထောက်ကို အပြင်းအထန် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြေကြီးက တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်မှ ညည်းတွားသံ တစ်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးများက မူလအခြေအနေသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>အခြား ရေနတ်ဘုရား တမန်တော် တစ်ယောက်က မြေကြီးများကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်များက စူးရှသွားသည်။ "ဒီမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>သူက လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေပြင်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတ်"</p> <p> </p> <p>လှံရှည်က မြေအောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုအပေါ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက လှံရှည်ဖြင့် မြေအောက်မှ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး အကာအကွယ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူက လှံရှည်ကို အသေအလဲ ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တောင် မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးတဲ့ အကောင်ပေါက်လေးကများ ငါတို့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရဲသေးတယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း"</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားကို အပြင်းအထန် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းလှသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ခုတ်ပိုင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းက အပြာနုရောင် ဖြစ်နေပြီး ဓားရိုးနှင့် ဓားသွားပေါ်တွင်လည်း သင်္ကေတ အမြောက်အမြားက တောက်ပနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ လေဓာတ် သင်္ကေတ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဓားချက်က ယွမ်ရွေ့၏ စွမ်းအင် ချပ်ဝတ်ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းမိတော့မည့် အချိန်လေးတွင်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူက သွားကြိတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လုပ်တော့လေ"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တောအုပ်ထဲမှ တဝီဝီ မြည်သံနှင့် တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စွမ်းအင်ကျည်ဆန် အများအပြားက ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ယောက်စလုံး အလွန်အမင်း အံ့သြသွားကြပြီး သူတို့၏ အစွမ်းများကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ရေစီးကြောင်းများ လှိမ့်တက်လာပြီး ရေဘောလုံးပုံစံ အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခု အလျင်အမြန် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုက လုံလောက်အောင် လျင်မြန်ခဲ့သော်လည်း စွမ်းအင်ကျည်ဆန်များ၏ အထိကိုတော့ ခံလိုက်ရဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းခနဲ မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်များက တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲစုတ်ပြဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် သင်္ကေတ အလင်းတန်းတစ်ခုက သူတို့နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လင်းလက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က အစွမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး အစွမ်းများကို လုံးဝ အသက်သွင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာများက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတတွေ ရှိနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် သွေးသားခွန်အားများကို ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါစေကာ ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ၏ စွမ်းအင် ချိတ်ပိတ်မှုကို ဆေးကြောဖယ်ရှားလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များက သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များထက် များစွာ သာလွန်ကာ ပြင်းထန်အားကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတက အစွမ်းများ လည်ပတ်မှုကို တားဆီးပိတ်လှောင်နိုင်သော်လည်း ပစ်မှတ်၏ စွမ်းအင်က အလွန်အမင်း မြင့်မားနေပါက ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ၏ အာနိသင်က တိုက်ရိုက်ပင် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤအတွက် အချိန်တော့ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင် စစ်တလင်းပြင်ပေါ်တွင် အရှားပါးဆုံး အရာက အချိန်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တောအုပ်ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ယန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အုန်း... အုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ညည်းတွားလိုက်မိပြီး ခေါင်းမူးနောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး စိတ်စွမ်းအင်က အားကောင်းလှသဖြင့် ချန်ယန်း၏ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်တော့ အသက်မသေနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အနည်းနှင့်အများတော့ အထိအခိုက် ရှိမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ထိုအနည်းငယ်သော အထိအခိုက်လေးကပင် သူတို့၏ အသက်ကို ပေးဆပ်လိုက်ရစေရန် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ယောက်က တောအုပ်ထဲမှ ရူးသွပ်စွာ ပြေးထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နုနယ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် မြေကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားလေးလံလှသော ဖိအားများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>သူက ရေနတ်ဘုရား တမန်တော် တစ်ယောက်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားပြီး ထိုလူ၏ ခေါင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားလက်တစ်ဖက်က လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး အပြင်းအထန် ထိုးချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အုန်း... အုန်း... အုန်း"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ရူးသွပ်သွားသည့်အလား သူ၏ လက်သီးက ကြီးမားလှသော အသားတူကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ ထုနှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သုံးလေးချက်ခန့် ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် ထိုရေနတ်ဘုရား တမန်တော်၏ ခေါင်းက ခွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အရိုးများနှင့် သွေးသားများက နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လူငယ်လေးက ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ "ဒီလောက်တောင် ပျော့တာလားဟ"</p> <p> </p> <p>"ကျုံးဆန်း... ငေးမနေနဲ့... နောက်တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့က မလှမ်းမကမ်းမှနေ၍ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးဆန်း၏ ခပ်ဝဝ ခန္ဓာကိုယ်က အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူက ပြန်လည် သတိရလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်လှသော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်၏ စိတ်စွမ်းအင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမှုက အလွန် လျင်မြန်လှပြီး ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှလည်း ချက်ချင်း ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ပထမဆုံး အကြည့်ဖြင့်ပင် သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ကောင်တွေ..."</p> <p> </p> <p>သူ့ကို စကားပြောခွင့် မပေးဘဲ ကျုံးဆန်းက လက်သီးဖြင့် အပြင်းအထန် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>ကြမ်းတမ်းလှသော မြေဓာတ်ခွန်အား အစွမ်းက အသက်ဝင်လာပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျုံးဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ တောင်တစ်တောင်၏ ဧရာမ ခွန်အားများ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရား တမန်တော်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ဤလက်သီးချက်က သူ့ဆီသို့ ထိုးနှက်လာသည်မှာ ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးတစ်တောင်က ဖိချလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း... ဒီကောင်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တောင် မနိုးထသေးဘူး မလား"</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေစီးကြောင်းများက ဝေါခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့တွင် လှည့်ပတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးကို ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေစီးကြောင်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝတုတ်လေး ကျုံးဆန်း၏ လက်သီးက ရေစီးကြောင်းများကို အရှင်လတ်လတ် ထိုးဖောက်သွားကာ လက်သီးအားက ရေနတ်ဘုရား တမန်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြင်းအထန် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရား တမန်တော်၏ ရင်ဘတ်မှ အပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်က ပေါက်ကွဲစုတ်ပြဲသွားပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကလည်း ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဧရာမ ခွန်အားတစ်ရပ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမျိုသွားပြီး အရိုးများနှင့် ကြွက်သားများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးများ လွင့်စဉ်သွားပြီး သွေးသားများ စီးကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကွဲကြေသွားသော ခန္ဓာကိုယ်က စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အိတ် တစ်လုံးကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချမိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မာကျီ၊ ချန်ယန်းနှင့် ယွမ်ရွေ့တို့က ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့က အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>မာကျီကလည်း ကျုံးဆန်း၏ ပခုံးကို လက်သီးဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ် မိုက်တာပဲ... ဝတုတ်... မင်းက အရမ်း ကြမ်းလွန်းနေပြီ"</p> <p> </p> <p>ချန်ယန်းက လျှောက်လာပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တော်၏ ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျုံးဆန်းရဲ့ အစွမ်းက မြေဓာတ်ခွန်အား လေ... သူ မြေကြီးပေါ်မှာ ရပ်နေသရွေ့ မြေဓာတ်ခွန်အားတွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ငါတို့က အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်လို့... ကျုံးဆန်းရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ပေါက်ကွဲအားက အရာရောက်သွားတာ... တကယ်လို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို ဒီလို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့ကလည်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူနှစ်ယောက်က အစကနေအဆုံးထိ နှစ်ကြိမ်ပဲ တိုက်ခိုက်ရသေးတာ... ခုနက သူ မြေအောက်ထဲက ငါ့ကို လှံနဲ့ ထိုးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး ဘယ်နှစ်တုံးတောင် သုံးလိုက်ရလဲ မင်းတို့ သိလား"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်နှစ်တုံးလဲ" မာကျီက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့က လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။ "နှစ်တုံး... လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးရယ်၊ ကျောက်အကြေးခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးရယ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားက တော်တော်မြင့်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်မလို့ ငါတို့က ဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်ပြီးပဲ တိုက်နိုင်မှာ... မျက်နှာချင်းဆိုင် သွားမချနဲ့"</p> <p> </p> <p>"မင်းပြောတာ မှန်တယ်... တခြားလူတွေဘက်ကရော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေလဲ မသိဘူး" ချန်ယန်းက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်သွားရအောင်... ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရမယ့် နေရာကို သွားကြစို့" ယွမ်ရွေ့က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွားမယ်"</p> <p> </p> <p>သူတို့အချို့က ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားကြချိန်တွင် ရုတ်တရက် သိပ်သည်းနေသော မိုးရေများက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရေဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေခွင်းသံနှင့်အတူ ကျဆင်းလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကျုံးဆန်းက ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း အံ့သြသွားပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သတိထား"</p> <p> </p> <p>သူက ကျောပြင်ရှိ ဒိုင်းလွှားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် အပြင်းအထန် ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘေးရှိ ချန်ယန်းကို အတင်းဆွဲယူကာ ဒိုင်းလွှားအောက်တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မာကျီ၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း အလွန် လျင်မြန်လှပြီး သူက ချက်ချင်း အလျင်ကို ပေါက်ကွဲစေကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤရေဓားသွားများ၏ ဖုံးလွှမ်းမှု ဧရိယာက အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အလျင်က မည်မျှပင် လျင်မြန်ပါစေ ဤနယ်မြေအတွင်းမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်ရန်ကား ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေကြေးခွံချပ်ဝတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရုံသာ ရှိတော့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့ကလည်း ကြိုတင် မပြင်ဆင်ထားနိုင်သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံးကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း"</p> <p> </p> <p>သိပ်သည်းလှသော ရေဓားသွားများက မရေမတွက်နိုင်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးယောက်ထဲတွင် မာကျီ၏ အကာအကွယ်ဒိုင်းက သိပ်သည်းဆ မြင့်မားလွန်းလှသော ရေဓားသွားများ၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခွမ်း... ခွမ်း... ခွမ်း"</p> <p> </p> <p>သူက အကူအညီတောင်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရေဓားသွားများက ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အသားစိမ်းငါးစိမ်းများကဲ့သို့ တုံးတစ်ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ယန်းနှင့် ကျုံးဆန်းတို့၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မာကျီ"</p> <p> </p> <p>"တောက်..."</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်က ရန်သူ ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကိုပင် မမြင်နိုင်ဘဲ အစွမ်းအစမဲ့စွာဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ရွေ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံကြိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ခြေထောက်များကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြေလျှိုးအစွမ်းကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပုန်းကွယ် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လူသုံးယောက်က မြေအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လေထဲရှိ မိုးရေမြူခိုးများထဲမှ ရေဓာတ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူက အပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းသုံးလောင်းကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အထူးသဖြင့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ယောက်၏ အလောင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို အမှိုက်က အမှိုက်ပဲ... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖွဲ့စည်းနိုင်တာတောင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်မဟုတ်တဲ့ ကောင်တွေ လက်ထဲမှာ သေရတယ်လို့"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက မြေပြင်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကာ ထိုမြေကြွက်၏ တည်နေရာကို မခံစားနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်... ဒီကြွက်ပေါက်စလေးတွေနဲ့ ဆော့ကစားဖို့ အချိန်မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တောင်ခါးပန်းရှိ ထိုက်ယန်တောင် ဌာနချုပ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လင်းယွင်တောင်စောင်းနှင့် ထိုက်ယန်တောင်၏ ဆိပ်ကမ်း တောအုပ်နက်ထဲတွင် အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ်ရှိ နိချီက ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ထိုက်ယန်တောင် တောအုပ်ထဲသို့ တစ်လျှောက်လုံး ပြေးလွှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် လီချင်းဟွာ၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး လီချင်းဟွာ၏ လေးစားယုံကြည်မှုကို အလွန်အမင်း ရရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူ၏ ပစ္စည်းချုံ့ခြင်း အစွမ်း က ပစ္စည်းများကို အလွန် သေးငယ်သွားသည်အထိ ချုံ့ပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာ၏ ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ဆံ့နိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ပစ္စည်းများကို ချုံ့ပစ်နိုင်သော အစွမ်းမျိုးကို အတိအကျ လိုအပ်နေပြီး သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ဆံ့နိုင်စွမ်းကို ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ နိချီက သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆေးတောင့် စီမံကိန်း၏ သုတေသန လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ အစွမ်းကို အသုံးပြုကာ ပစ္စည်းများကို သေးငယ်သွားစေပြီး သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူသော ဆေးတောင့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤစီမံကိန်းက ရှေ့ဆက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ အကောင်အထည် မပေါ်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် နိချီက ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဖြစ်နေပုံရပြီး အသက်ရှူသံများက ပြင်းထန်နေကာ အချိန်မရွေး လဲကျသွားနိုင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့ဘက် တောအုပ်ထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရည်ပျော်နေသော သတ္တုတစ်မျိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အနာဂတ် နည်းပညာထဲမှ နာနိုစက်ရုပ်များကဲ့သို့ လူသားပုံစံအဖြစ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သတ္တုဓာတ် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ သတ္တုပြောင်းလဲခြင်းက အခဲ အခြေအနေ မဟုတ်ဘဲ အရည်ပျော် သတ္တုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အခဲ အခြေအနေသို့လည်း ပြောင်းလဲနိုင်သလို အရည် အခြေအနေသို့လည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နိချီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တစ်ခုလုံးသော ထိုက်ယန်တောင်၌ ယခုလေးတင် ထိုက်ယန်တောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသော လီချုံမင် တစ်ယောက်တည်းသာ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းမျိုး ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာက လေးနက်နေပြီး ဤလူက ခုနက တစ်လျှောက်လုံး လာရာလမ်းတွင် ထိုက်ယန်တောင်မှ အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ကို ချောင်းမြောင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အခု နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ချေပြီတည်း။</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... ချာတိတ်လေး... ဘယ်သွားမလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ငွေဖြူရောင် သတ္တုလူသားက လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နိချီကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မတော်မတရား လုပ်ချင်သော အရိပ်အယောင်များပင် ပါဝင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က နိချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save