Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၉၂) ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကို တိုက်ထုတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လေပြင်းများက တိုက်ခတ်သွားပြီး သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေစက်များကို ပေါက်ကွဲသွားစေရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝါးတောများကိုပါ ယိမ်းယိုင်သွားစေကာ မီးဝါးတော အမြောက်အမြား ကျိုးကျသွားပြီး ဝါးရွက်များ လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခြေနှစ်ဖက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲချွန်များက လေတိုးသံများနှင့်အတူ လည်ပတ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဖိအားက ကျောက်ခိုင်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမို အားကောင်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဟန်ထိုက်၊ ကျန်းကောချန်နှင့် လင်းကွမ်ချွန်းတို့ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ" လင်းကွမ်ချွန်းက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ကြီးတဲ့ ဖိအားဆိုတော့ ဒီလူရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ငါတို့ထက်တောင် သာလွန်နေလောက်တယ်" ကျန်းကောချန်က လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က စကားမပြောဘဲ လင်းယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို ခံစားနေရကာ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤသူသည် ကြီးမားသော ရန်သူဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူက ပထမဆုံး အနေဖြင့် စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသံတိတ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းများက ရူးသွပ်စွာ ခုန်တက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခုနစ်ဆယ်အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က လေအေးတစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုလူစုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရွှံ့နွံများထဲတွင် တစ်ကိုယ်လုံး နစ်မြုပ်နေသော ကျောက်ခိုင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့်သာ ပေါ်နေပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်သွားပြီး ရွှံ့များ ပေကျံနေသော အပြာရောင် ဆံပင်များဖြင့် လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို အချိန်မီ ပြန်လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သိတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများက သူ၏ လက်ထဲမှ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်က ချက်ချင်းပင် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်လှမ်းကာ ကျောက်ခိုင်ကို မြေအောက်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားပေးကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အရမ်းကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေ ငါ့တာဝန်ထားလိုက်... မင်း ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မြေအောက်မှ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာရာ ယင်းမှာ မာကောချိုင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မာကောချိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... မင်း ပြန်ရောက်လာတာ တော်သေးတယ်... မင်းသာ ပြန်မလာရင် ငါတို့... ငါတို့ တကယ်ကို တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဦးလေးမာ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပင်ပန်းသွားပြီ... ခင်ဗျား ကျောက်ခိုင်ကို ခေါ်ပြီး အရင်သွားနားလိုက်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဦးလေးမာက ကျောက်ခိုင်ကို ကမန်းကတန်း ထူမလိုက်သော်လည်း ကျောက်ခိုင်က ရုန်းကန်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟင့်အင်း... ကျွန်တော် သွားမနားဘူး... အစ်ကိုလင်း ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်ပစ်တာကို ကျွန်တော် ကြည့်... ကြည့်ချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ဦးလေးမာက လင်းယွမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်ဝဲကာ ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... မင်း... ဂရုစိုက်နော်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လက်ကာပြကာ သူတို့ကို နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ လူများဘက်သို့ လှည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေအကုန်လုံး နားထောင်... အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများအားလုံး ချက်ချင်း အံ့သြသွားကြပြီး လင်းယွမ်ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ကျွန်တော့်အစ်ကို သေသွားပြီ... ကျွန်တော် နောက်မဆုတ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့ သူတို့နဲ့ အသေခံ တိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ကျွန်တော် တိုက်နိုင်သေးတယ်... ကျွန်တော် သတ်နိုင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>လူအများက အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ လင်းယွမ်က အရှုံးပေးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ လူများမှာမူ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... ခွေးကောင်လေး... မင်းက အခြေအနေကို နားလည်သားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်လေးက အကဲခတ်တတ်သားပဲ... ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ အစွမ်းကို သိလို့ သူ့ဘာသာ နောက်ဆုတ်သွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ဒီအသိအမြင်လေးကြောင့် ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးလို့ ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား"</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ လူများက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ယခုလေးတင် လင်းယွမ်၏ ထွက်ပေါ်လာပုံက အလွန် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်လွန်းသဖြင့် သူတို့ကို တကယ်ပင် လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံးက လင်းယွမ် အရှုံးပေးလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်သွားကြပြီး ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားကာ အချို့က လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်ကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်နှာသေဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေ အကုန် နောက်ဆုတ်"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများက ထိုစကားကို ကြားပြီး လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာလင်းက နောက်ဆုတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မာကောချိုင်ကလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ... ဆရာလင်း တိုက်ခိုက်ရင် မင်းတို့ကိုပါ ထိခိုက်မိလိမ့်မယ်... အားလုံး နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများစွာက ထိုအခါမှသာ သဘောပေါက်သွားကြပြီး ကုဖုန်း၊ ရန်ဆန်းမင်၊ ဝူယင်တို့ကလည်း အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုတ်... အကုန် နောက်ဆုတ်ကြ... ဆရာလင်း တိုက်ခိုက်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်ဖယ်ပေးလိုက်ကြ... ဆရာလင်းအတွက် နေရာဖယ်ပေးလိုက်"</p> <p> </p> <p>လူအများက ဒီရေကဲ့သို့ တဖွဲဖွဲ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တွင် အံ့အားသင့်နေသော ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ လူများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းကောချန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းကလည်း ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းတို့အထဲတွင် အများစုမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့သော သူများ၏ အဓိက အရည်အသွေးများက ၅၅ မှတ် အထက်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူနည်းစုမှာ ၆၀ မှတ် နားသို့ပင် ကပ်နေကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး သူက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံး... ဒီနေ့ သေရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေအောက်မှ ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးက သူ၏ ပုံရိပ်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အလျင်က အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး လူသားတို့၏ အမြင်အာရုံ ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မြင်လွှာများပေါ်တွင် လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝ ဖမ်းမမိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းယွမ်က တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့၏ အမြင်အာရုံ အကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး သူတို့၏ မြင်လွှာများမှ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်က တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ရှေ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုက ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေဖိအားက သူ၏ မျက်နှာ ကြွက်သားများကို တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားစေပြီး ပုံပျက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှု အင်အားကြီးက ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>အင်အားများ မရောက်လာသေးမီ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်ခတ်မှု အင်အားကပင် သူ၏ အရေပြားနှင့် အသားများကို ဆွဲဆုတ်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"အား"</p> <p> </p> <p>ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရိုက်ခတ်မှု အင်အားအောက်တွင် သွေးများက သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ပန်းထွက်သွားပြီး သွေးကြောများက ဤအင်အား၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖုတ်"</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်ခတ်မှု အင်အားက မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားရာ သူ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံက လုံးဝ ထွက်မလာနိုင်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကိုပင် အသုံးပြုရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p> </p> <p>တုံးတိသော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးရောင် အသားစများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အားလုံး ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သတိထားကြ"</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို တားထားကြ"</p> <p> </p> <p>"အတူပေါင်း တိုက်ကြ"</p> <p> </p> <p>ထိုသူများက အသံကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေဓာတ်၊ မြေဓာတ်၊ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေး၊ ခွန်အား အရည်အသွေး၊ အလျင် အရည်အသွေး...</p> <p> </p> <p>အမျိုးအစားစုံလင်သော အစွမ်းပိုင်ရှင်များက အလျင်အမြန် အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့က ပထမဆုံး အနေဖြင့် အကာအကွယ် သင်္ကေတ ကျောက်တုံးများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မမြင်ရဘူး...</p> <p> </p> <p>လုံးဝကို မမြင်ရဘူး...</p> <p> </p> <p>သူတို့က ရန်သူ၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လေတိုးသံများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လူများကို ရင်တုန်သွားစေသော ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသံများလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"အား"</p> <p> </p> <p>"ကယ်ကြပါဦး"</p> <p> </p> <p>"မလုပ်... မလုပ်နဲ့"</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန် ပြေးကြ... ဒါက လူမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"သူ ငါ့ဆီမှာ... အား"</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ လူရာပေါင်းများစွာက မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်ညည်းညူနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ကမန်းကတန်း ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့က ရေဘောလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေအိုင်များထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့က မြေဓာတ် အစွမ်းများကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ မြေအောက်သို့ ပုန်းလျှိုးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အလျင် အရည်အသွေး အစွမ်းပိုင်ရှင်များကလည်း ချက်ချင်းပင် အစွမ်းများကို အသုံးပြုကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အလျင်အမြန် ပြေးလွှားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်လိမ်သွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေ နားထောင်ကြ... ရေဘောလုံး အစီအရင်ကြီးကို ဖန်တီးကြ"</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အားလုံးက ဟန်ထိုက်အနီးသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့က ရေစီးကြောင်း အမြောက်အမြားကို ဖန်တီးလိုက်ရာ လေတိုးသံများနှင့်အတူ ဧရာမ ရေကန့်လန့်ကာ အကာအကွယ်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ပတ်လည်တွင် ဧရာမ ရေဘောလုံးကမ္ဘာကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက် အပါအဝင် ထိုလူများက ရေဘောလုံးကြီးထဲသို့ ပုန်းအောင်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေဘောလုံးကြီးက ပေရာဂဏန်းခန့် မြင့်မားပြီး အလျားနှင့် အနံမှာလည်း ပေရာဂဏန်းခန့် ရှိကာ အားလုံးက ရေစီးကြောင်းများဖြင့် စုစည်းဖွဲ့တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုပါက ဤရေဘောလုံးကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ သူတို့ ဖန်တီးထားသော ရေအောက် ပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့က လင်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်ရေး ပါရမီကို ထင်ရှားစွာ လျှော့တွက်ထားကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရေဘောလုံးကြီး အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုရေဘောလုံးကြီးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်များက ဤဧရာမ ရေဘောလုံးကြီးထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤရေဘောလုံးကြီးက ရေခဲတုံးများအဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် စုစည်းသွားပြီး ဆယ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာသောအခါ မျက်စိရှေ့ရှိ ဧရာမ ရေဘောလုံးကြီးက လေးထောင့်စပ်စပ် ရေခဲသေတ္တာကြီး တစ်လုံးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရေခဲသေတ္တာကြီး၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ဟန်ထိုက်နှင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်စု၏ မျက်နှာအမူအရာများ ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ ရေဘောလုံးကြီး အတွင်းပိုင်းတွင် သူတို့ ရပ်တည်ရန်အတွက် အခေါင်းပေါက် နေရာလွတ် ကြီးတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသို့ဖြစ်သွားသောအခါ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရှာမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ယခုအခါ ရေခဲတုံးကြီးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရေဘောလုံးကြီးကို ရေခဲအဖြစ် ပိတ်လှောင်လိုက်ချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်က နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မီးလုံးများ၊ လေဓားသွားများနှင့် ရေကျည်ဆန်များက လင်းယွမ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခွန်အား အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များကလည်း ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများကို တိုက်ရိုက် မတင်ကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းဘက်ကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေလျှိုးအစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်သော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင် ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့်က ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဖိချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင် တစ်ခုလုံးက ရွှံ့နွံတောအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှံ့များထဲမှ မြေနဂါး အမြောက်အမြားက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြည့်ရင်း ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"အလကားကောင်တွေ... သေလိုက်ကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးထဲမှ အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် အင်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုက သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ၈၃.၅ အထိ မြင့်မားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အကွာအဝေးမှာ ပေ ၁၂၆၀ အထိ ရောက်ရှိကာ အလွန် ကျယ်ပြန့်သော တိုက်ခိုက်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၁၃၀၀ ခန့်အတွင်းရှိ သက်ရှိများ အားလုံးက စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှု၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သက်ရှိ အားလုံး၏ ဦးခေါင်းများက အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် အင်အားများက သူတို့၏ စိတ်ပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အားနည်းသော ဦးနှောက်များက ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်များက အားပျော့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြေအောက်ထဲရှိ မြေလျှိုးသူများကမူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုက မြေအောက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ထိုကောင်များကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟိန်းဟောက်နေသော ထိုမြေနဂါး ဆယ်ကောင်ကျော်ကိုမူ စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုက တိုက်ရိုက် တုန်ခါကာ ပြိုကွဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှံ့နွံများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ပုံရိပ်က အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မြေအောက် ရွှံ့နွံတောကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အပြုံးများက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဂျစ်ဂျစ် အသံနှင့်အတူ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ရေခဲစိုင်များက ဧရာမ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီး တစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် စုစည်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သံကြိုးကြီးက လေထဲတွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... ထွက်လာခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြေပြင်ကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်ရာ ဂျစ်ဂျစ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက လွန်သွားတစ်ခုကဲ့သို့ မြေကြီးထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက မြေအောက်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ သွားလာနေပြီး မြေပြင်က တုန်ခါကာ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်က အဆက်မပြတ် ဖောင်းကြွလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စက္ကန့် အကြာတွင်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လက်ကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေအောက်မှ ထိုးဖောက်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သံကြိုးပေါ်တွင် အလောင်း ခုနစ်လောင်း ရှစ်လောင်းခန့် ဖောက်ဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လူနှစ်ယောက်ကပင် မသေသေးဘဲ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျကာ ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန် အော်ဟစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သံကြိုးကို လွှဲရမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားသော အရှိန်ကြောင့် အလောင်း အချို့က ကြယ်ရေခဲ သံကြိုး၏ ချွန်ထက်သော ထိပ်ပိုင်းသို့ ပွတ်တိုက်ကာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှိနေသော ရေခဲတုံးကြီးဆီသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေခဲတုံးကြီးက တစ်စစီ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးပေါ်ရှိ ထိုအလောင်းများကလည်း သွေးမြူခိုးများ အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက မီးတောက်များကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ ခုန်ပေါက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>လက်ထဲရှိ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးကြီးက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မီးနဂါးတစ်ကောင်က သူ၏ လက်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ပန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မီးနဂါးက ရေခဲတုံးကြီး၏ အက်ကွဲကြောင်းများအတိုင်း အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မြေဝါရောင် သင်္ကေတ ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများ တိုက်ရိုက် လင်းလက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက မြေအောက်သို့ အလျင်အမြန် ပုန်းလျှိုးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြားသော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များကမူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တစ်ခဏချင်းမှာပင် မီးနဂါး၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ညည်းညူ အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့က ပွဲချင်းပြီး မီးလောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့ကလည်း ရေမြူခိုးများ အဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားကာ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံရကာ အငွေ့ပျံသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးနဂါးအက... ဤအရာက သာမန်ထက် ပိုမို သာမန်ဆန်လွန်းသော အဖြူရောင် အဆင့် ပညာရပ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးအောက်၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်သော စွမ်းအားများကို ပြသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ စိတ်စွမ်းအင် ၇၅ မှတ် အထက် မရောက်ရှိပါက အားလုံးလိုလို တိုက်ရိုက် မီးလောင်ပြာကျသွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဓာတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်များပင်လျှင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သူတို့၏ အဓိက အရည်အသွေးနှင့် လင်းယွမ်၏ ကြားရှိ ကွာဟချက်က အလွန် ကြီးမားလွန်းသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွား... မြန်မြန်သွား"</p> <p> </p> <p>"တောက်... ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ရေလွှမ်းမိုးခံရတော့မယ့် ရပ်ကွက်သစ်လေး တစ်ခုမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ မှတ် အထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ အရူးကောင်မျိုး ပေါ်လာရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... သတင်းကမှားနေတာပဲ... မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြ... မြန်မြန်"</p> <p> </p> <p>မီးဝါးတောထဲတွင် ပုံရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်က ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းကောချန်၊ ဟန်ထိုက်နှင့် လင်းကွမ်ချွန်းတို့က ဦးဆောင်ကာ အနောက်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်နေသော တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ရေလွှမ်းမိုးနေသော နေရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ထိုက်ယန်တောင် ခရီးစဉ်က အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေယူရုံသက်သက် ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုဟုသာ သူတို့က ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သူကမျှ ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ကို ဆွပေးမိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save