Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၉၄) ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမြန်လှေတစ်စီးပေါ်တွင် ဟန်ထိုက်က မျက်နှာထား လေးနက်နေပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်... လှေမြန်မြန်မောင်းစမ်း"</p> <p> </p> <p>အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်တစ်ဦးက အင်ဂျင်ကို အလျင်အမြန် နှိုးလိုက်ပြီး အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး... ကျွန်းပေါ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်တိုက်သာ အလျင်လိုနေခဲ့သည်။ "စကားများမနေနဲ့... မြန်မြန် လှေမောင်းစမ်း"</p> <p> </p> <p>သူက ကျောဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေပြီး ထိုဘက်မှ အော်ဟစ်သံများနှင့် ကျန်းကောချန်၏ တောင်းပန်သံများကို သဲ့သဲ့လေး ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ကြောက်လန့်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ယခုအချိန်အထိ အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ မှတ် ကျော်လွန်သော အစွမ်းပိုင်ရှင်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းပိုင်ရှင်များ စုဝေးရာနေရာဟု နာမည်ကြီးသော ကွမ်ဖူတွင်ပင် ဤမျှ ထက်မြက်သော လူမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို သေးငယ် ချောင်ကျတဲ့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် ရှိနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော သံသယများကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသနည်း ဆိုသည်ကို သူ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။ ထို့ပြင် ယင်းက ဤမျှ အစွမ်းထက်သော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူကမျှ သူ၏ ဤမေးခွန်းကို မဖြေနိုင်ပေ။ သူနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလာကြသော ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များစွာက ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားကြပြီး စတင် ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြပြီး ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်သော အစွမ်း ရှိကြရာ ရေအောက်ကသာ သူတို့၏ စစ်မြေပြင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဟန်ထိုက်က ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်သောကြောင့် အမြန်လှေကိုသာ စီးနင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>အမြန်လှေ မထွက်ခွာနိုင်သေးခင် အနီးအနားရှိ အခြား အမြန်လှေတစ်စီးက အရင်ဆုံး စတင် ထွက်ခွာသွားပြီး အင်ဂျင်မှ သင်္ကေတအလင်းရောင်များ လင်းလက်လာကာ လှေ၏ နောက်ပိုင်းတွင် တောက်ပသော အမြန်နှုန်းစက်ကွင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ဖန်ကျိုးအမြန်လှေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသစ်တောဂိုဏ်းအုပ်က အမြန်လှေကိုစက်နှိုးပြီး အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် သင်္ကေတအလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေသော အမြန်လှေက ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားပြီး အလျင်က မှုန်ဝါးဝါး အစိမ်းရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းလုံးများကလည်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမြန်လှေက အရှိန်အရမ်းပြင်းလွန်းသောကြောင့် အနိမ့်အမြင့် မညီညာသော ရေပြင်ပေါ်တွင် ခုန်ပျံနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်ထိုက်က အလျင်အမြန် ထပ်မံ၍ တိုက်တွန်းလိုက်ပြန်သည်။ "လှေကို စက်အမြန်နှိုးစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>ရေပြာရောင် အလင်းကွင်းများ လင်းလက်လာပြီး ဤရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရေခူ ရေငုပ်သင်္ဘောကလည်း နောက်ဆုံးတွင် စတင် လည်ပတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ဖန်ကျိုးအမြန်လှေနှင့် မတူဘဲ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရေခူ ရေငုပ်သင်္ဘောက အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခြင်း မရှိဘဲ ရေများကို လျင်မြန်စွာ စတင် စုပ်ထုတ်လိုက်ကာ လှေကိုယ်ထည် တစ်ခုလုံးကလည်း လျင်မြန်စွာ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လှေကိုယ်ထည်တွင်လည်း အကာအကွယ် တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လှေကိုယ်ထည်ကို ရစ်ပတ်ကာ ရေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက အလျင်မြန်ဆုံး အမြန်လှေတစ်စီး မဟုတ်ဘဲ ရေငုပ်အမြန်လှေတစ်စီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံး အရာမှာ အလျင် မဟုတ်ဘဲ ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းနှင့် ရေငုပ်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေလွှမ်းမိုးမှုက ရေခူ ရေငုပ်သင်္ဘောကို နစ်မြုပ်သွားစေပြီး ရေငုပ်သင်္ဘော တစ်ခုလုံးကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ဟန်ထိုက်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်က အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး... ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး... အရင် မလှုပ်နဲ့ဦး... ဒီရေအောက်မှာပဲ ပုန်းနေလိုက်"</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ ထိုဘီလူးနှင့်တူသော လူက သေချာပေါက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု သူ ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု လင်းကွမ်ချွန်းက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားရာ ထိုလူက သေချာပေါက် နောက်မှ လိုက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူသာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်မိပါက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်ပြီး လင်းကွမ်ချွန်းအတွက် ကိုယ်စား သေပေးရသူ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စွန့်စားရမည် ဆိုလျှင် ရေခူ ရေငုပ်သင်္ဘော၏ ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ဤရေအောက်တွင် ငြိမ်ငြိမ်လေး ပုန်းအောင်းနေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူ လင်းကွမ်ချွန်းကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်သွားသည့်အချိန်ကို စောင့်ကာမှ ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း ရှာရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာက အလုံခြုံဆုံး နေရာ ဖြစ်တတ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက တစ်ဖက်လူ၏ မျက်စိအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက ရေပြင်ကို စိုးရိမ်တကြီး မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "အင်ဂျင်ကို ပိတ်လိုက်... ပုန်းကွယ်တဲ့ စနစ်ကို ဖွင့်ထားရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>အင်ဂျင်ကို ပိတ်လိုက်သောအခါ ရေခူပုံစံ ရေငုပ်သင်္ဘော တစ်ခုလုံးက ရေအောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရေပြင်ထက်မှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ထိုက်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ခြေဖဝါးတစ်ဖက် ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေပြင်တစ်ခုလုံးက ဤခြေဖဝါး၏ နင်းချေမှုကြောင့် အောက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုခြေဖဝါးပိုင်ရှင်က အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အလျင်က မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ဟန်ထိုက်က လုံးဝ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူက လေအေးတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်မိသည်။ "ဒီလူရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အလျင်များလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ မြန်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူက သုံးလေးစက္ကန့်ခန့် စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ဘာလှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်... အခုပဲ... ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်တော့"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တမန်က ရေငုပ်သင်္ဘောကို လျင်မြန်စွာ စတင်လိုက်ရာ ဝီခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေခူ ရေငုပ်သင်္ဘောက လျင်မြန်စွာ စတင် လည်ပတ်သွားပြီး ဖုံးကွယ်ထားသော အင်ဂျင်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ ရေငုပ်သင်္ဘောက ရေအောက်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေပြင်ထက်တွင် လင်းယွမ်က အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားသော အစိမ်းရောင် လှေကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြေးချင်သေးတာလား"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ ရစ်ပတ်နေပြီး မီးစင်္ကြာများက တိုက်ရိုက် စတင် အလုပ်လုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မီးစင်္ကြာ နှစ်ကွင်းက လေတိုးသံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပေ ၂၆၀ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ရိပ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုလှေ၏ အလျင်က မြန်ဆန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ သင်္ကေတ နည်းပညာက ဤမျှအထိ ထက်မြက်နေပြီး ဖန်တီးထားသော အမြန်လှေ နည်းပညာက အမြန်နှုန်းစက်ကွင်းများကိုပင် ထွက်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားသော်လည်း ဆက်လက်၍ နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မရှိဘဲ လက်လှမ်းကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ မူလက ဘာမျှမရှိသော လက်ဖဝါးထဲတွင် တုတ်ခိုင်သော သံချောင်းကြီး တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သံချောင်း၏ ထိပ်တစ်ဖက်က ထက်မြက်ချွန်ထက်နေပြီး သတ္တုအလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေးများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက ရန်ဆန်းမင်၏ "ထက်မြက်ခြင်း" အစွမ်းဖြင့် အားဖြည့်ထားသော သံချောင်းတစ်ချောင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သံချောင်းပေါ်တွင် မီးတောက်အရောင် သင်္ကေတကျောက်တုံး အများအပြားကိုလည်း ဂဟေဆော်ထားသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက ပေါက်ကွဲ သင်္ကေတကျောက်တုံးများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဤသံချောင်းကို စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ အဝေးပစ် ဒူးလေးမြှားအဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်သော ပစ်ခတ် ကိရိယာများနှင့် တပ်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လင်းယွမ်အတွက်တော့ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက သံချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးသားများက ဟိန်းဟောက် တုန်ခါနေကာ ၉၀ မှတ်ကျော်သော ခွန်အားတန်ဖိုးက ဤအချိန်တွင် ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူက "ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း" ကိုလည်း တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြွက်သားများက ဖောင်းကြွလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးသားများက နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ကိုယ်လုံးက တစ်ဆခန့် ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်နဲသော အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာကာ ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကြိုးမျှင်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ချိတ်ဆက်မှုအောက်တွင် ဤကြိုးမျှင်က သံချောင်းနှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်း ကျောက်ဆူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တိုးတိတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခါးကို လှည့်ကာ လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့ရှိ လေထုက သိသိသာသာ ဖိသိပ်ခံရသည့် လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖိအားမခံနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မြေဝါရောင် ကျောက်အကြေးခွံ အကာအကွယ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဆ တိုးလာသော ခွန်အား အရည်အသွေးက တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်မှတ်အထိ ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ကျောက်အကြေးခွံ အကာအကွယ်၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသံချောင်းက ကောင်းကင်ယံကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်စရာကောင်းသော အသံလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများ ဟိန်းဟောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့ဘက်ရှိ မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ အစိမ်းရောင် အမြန်လှေပေါ်တွင် လင်းကွမ်ချွန်းက သက်ပြင်းချတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်သွားရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံရမယ်... ဒီထိုက်ယန်တောင်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတယ်... ငါတို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်... သူ့ကို ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာခွင့် ပေးလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းကွမ်ချွန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အကြင်နာကင်းမဲ့သော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသို့သော လူမျိုးကို မြေမိခင်ဂိုဏ်းအတွက် အသုံးမချနိုင်ပါက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အမြန်လှေ တစ်ခုလုံးကပါ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အများကြီး စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မသိစိတ်မှနေ၍ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သစ်ခေါက်ပုံစံ သံချပ်ကာတစ်ခုပါ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း... ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံက ကြီးမားသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို တိုက်ရိုက် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက မီးလုံးများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အစိမ်းရောင် စွမ်းအင် အကာအကွယ်က ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်စရာကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်မိသွားပြီး လွင့်စင်ထွက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သစ်ခေါက်ပုံစံ သံချပ်ကာကလည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသော သံချပ်ကာအောက်တွင် သူ၏ အရေပြားနှင့် အသားများက စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကွမ်ချွန်း၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ အသက်သွင်းလိုက်ကာ စွမ်းအင် အကာအကွယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စုစည်းဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မသိစိတ်မှနေ၍ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည် ကုသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သူက အဝေးရှိ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပေတစ်ရာကျော်ခန့် အကွာသို့ ရောက်မှသာ ဗွမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေထဲရောက်နေချိန်တွင် မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ဖန်ကျိုးအမြန်လှေက မီးလုံးကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အမြန်လှေ တစ်ခုလုံးက တစ်စစီ ကွဲကြေသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် အတူလိုက်ပါလာသော မြေမိခင်ဂိုဏ်း တပည့်များကလည်း အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံရှိ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ကိုယ်ရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ပေအနည်းငယ်တိုင်းတွင် ပေထောင်ချီ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလျင်က တာတို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် တူညီနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ အလျင်က မြန်ဆန်လွန်းပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ မှုန်ဝါးဝါး အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို လင်းကွမ်ချွန်း သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုလူက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ ထိုလူပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက နောက်မှ လိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အချက်များကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အလျင်အမြန် ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး ရေအောက်သို့ အသေအလဲ ကူးခတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သေသည်အထိ အရိုက်ခံရလျှင်တောင် မြေမိခင်ဂိုဏ်း ဖန်ကျိုးအမြန်လှေ၏ အလျင်ဖြင့် တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လိုက်မီလာသနည်း ဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်တွင် "ကံကောင်း ကျောက်ဆူး" ကဲ့သို့သော အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်နေသည့် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မရှိသော အစွမ်းမျိုး ရှိနေသေးကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ မည်မျှပင် မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ပါစေ လင်းယွမ်က ထိုအကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်နေသော ကြိုးမျှင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားနိုင်သရွေ့ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက သေချာပေါက် ထိမှန်နိုင်သည့် အာနိသင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ရိပ်က ဤအပျက်အစီးများ ရှိရာနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ် ရိုက်ခတ်အစွမ်း တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ"</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက် ပေထောင်ချီသော ရေပြင်အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ ဦးခေါင်းများက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး စိတ်ပင်လယ်များ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သန္ဓေပြောင်း ငါးကောင်များစွာ၏ အလောင်းများက ရေအောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းကွမ်ချွန်း၏ အလောင်းကလည်း ရေအောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ချေ။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ဤသစ်တောဂိုဏ်းအုပ်ကို သူ မသိသလို တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကိုလည်း ပို၍ပင် မသိပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက မည်သူပင်ဖြစ်ပါစေ ထိုက်ယန်တောင်ကို ဝင်ရောက် ကျူးကျော်ရန် ရဲတင်းပြီး သူ၏ လူများကို သတ်ဖြတ်ပါက သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်က သာမန်ငါးကောင်ကဲ့သို့သာ သဘောထားပြီး ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်လိုက်ကာ အထူးတလည် ဂရုစိုက်နေခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းအုပ်ကြီး သုံးပါးထဲမှ သစ်တောဂိုဏ်းအုပ် လင်းကွမ်ချွန်းက ဤနေရာတွင် အသံတိတ်စွာဖြင့်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူနှင့် တရားဝင် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သေဆုံးမှုက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ ထိုကျန်းကောချန် လောက်ပင် သိက္ခာမရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤလူကိုပင် မသိသလို တစ်ဖက်လူတွင် မည်သည့် အစွမ်းရှိသည်ကိုလည်း ပို၍ပင် မသိပေ။</p> <p> </p> <p>အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှ လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုနေရာရှိ အလောင်းများနှင့် ဖန်ကျိုးအမြန်လှေ၏ အပျက်အစီးများ အားလုံးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအပျက်အစီးများကို သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနမှ ပါမောက္ခ လီဟန်ကျုံးတို့ကို ပေး၍ လေ့လာခိုင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အမြန်နှုန်းစက်ကွင်းများကို ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်သော စွမ်းအင် နည်းပညာကို လင်းယွမ်က သဘာဝကျကျပင် အလေးထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွီကျွန်းမှ လူများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်း၏ သိမ်းပိုက်မှု အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူများက မှတ် ၅၀ ကို ကျော်ဖြတ်ထားသော လင်းယွီကျွန်းပေါ်ရှိ အစစ်အမှန် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို မည်ကဲ့သို့ ယှဉ်တိုက်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယင်းက တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ရရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ရိပ်က တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး မိန်တောင်ဘက်သို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်ခိုင်တို့၏ နည်းဗျူဟာမှာ ထိုက်ယန်တောင်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ပြီး မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်းကို ကြိုတင် စွန့်လွှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်းပေါ်တွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သူ အနည်းငယ် ရှိနေသေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save