Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၉၇) ရွှေ၏တန်ဖိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ နောက်ဆက်တွဲ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ငန်းများကို အလျင်အမြန် စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ပွဲတွင် ထိုက်ယန်တောင်မှ လူအချို့ သေဆုံးခဲ့သော်လည်း အရေအတွက်မှာ များပြားလှခြင်း မရှိသောကြောင့် လင်းယွမ်အတွက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>စာရင်းကောက်ယူ စစ်ဆေးပြီးနောက် စုစုပေါင်း သေဆုံးသူ တစ်ရာကျော်ခန့်သာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ အချို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် ခြေချော်ကာ ရေပြင်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ရေထဲရှိ သန္ဓေပြောင်း ငါးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူဦးရေ အများအပြား ဆုံးရှုံးမသွားခဲ့ခြင်းက တော်သေးသည်ဟု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ဝမ်းသာနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုက်ယန်တောင်၏ အခြေခံ အဆောက်အအုံများစွာမှာမူ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောများ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားရုံသာမက ခံတပ်များနှင့် ရေပေါ်တံတားများကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် တည်ဆောက်မှုများလည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤအရာအားလုံးက ပြင်ပရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတွေ အသက်ရှင်နေသရွေ့ အရာအားလုံးကို အစကနေ ပြန်လည် စတင်နိုင်ခြေ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်သုံးလုံးအနက် ဆုံးရှုံးမှု အများဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံးမှာ အစောဆုံး အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည့် မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်းတို့ မဟုတ်ဘဲ ထိုက်ယန်တောင်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ ခုခံမှုက အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲများကလည်း အကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်းတို့မှာမူ အစကတည်းက အင်အားစိုက်ထုတ်ကာ ကာကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့သဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ သိပ်မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက မိန်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း မိန်တောင်ကို ၎င်းတို့၏ နောင်တစ်ခေတ်အတွက် နယ်မြေအဖြစ် အလိုအလျောက် သတ်မှတ်လိုက်ကြသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ဖျက်ဆီးခြင်းများ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကပင် မိန်တောင်၏ အခြေခံ အဆောက်အအုံများ၏ လုံခြုံရေးကို အမြင့်မားဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်း စိုက်ခင်းရှိ နေရောင်ခြည်ဇုန်ပင်လျှင် အကောင်းပကတိ အတိုင်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွင်တောင်စောင်း၏ အခြေအနေကလည်း မိန်တောင်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။</p> <p> </p> <p>ရန်သူများက လင်းယွင်တောင်စောင်းကို များများစားစား ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် ခေါင်းဆောင်စံအိမ်တွင် လင်းယွမ်က ဝမ်လင်းအာ၊ ဝမ်ယွိအာနှင့် လင်းယွီကျွန်း အဖွဲ့ဝင်များကို နေရာယူရန် ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဇီယန်က သူမ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း ဖြစ်သော ရန်ဆန်းမင်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ လှပသော ကပြားမလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုများ အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒေါက်တာရန်... ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ရမယ့် အချိန်ရှိဦးမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်း... ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ခဏမျှ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေပြီး ရင်ထဲတွင် စကားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မည်သည့်နေရာမှ စတင်ပြောရမည်ကို မသိဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယွိအာကမူ ခေါင်းဆောင်စံအိမ်ကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "မမ... ကိုကြီးလင်းယွမ်တို့ နေတဲ့ နေရာက သမီးတို့ဆီထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာပဲနော်"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ဆီမှာ ပရိဘောဂတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်... ဈေးဝယ်စင်တာတောင် ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာကလည်း ဝင်လာကတည်းက ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ အဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုးကို သဘာဝကျစွာပင် သတိထားမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အံ့သြချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤထိုက်ယန်တောင်က သူမတို့၏ လင်းယွီကျွန်းကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤတောင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်း အခြေအနေများက လင်းယွီကျွန်းပေါ်ထက် အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဝမ်ယွိအာကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ယွိ... နင် ဟိုနားဒီနား လျှောက်ကြည့်လေ... သဘောကျတာရှိရင် ပြော... ငါ လူလွှတ်ပြီး နင့်ဆီ ပို့ပေးခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယွိအာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်တာ မဟုတ်တာ... သမီးက ဒီတိုင်း ပြောကြည့်တာပါ... လိုချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာကမူ ပွင့်လင်းသူပီပီ ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... ကျွန်မ လိုတာရှိရင် ဝယ်လို့ရမလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဝယ်မှာလဲ... မင်းတို့က ဒီတစ်ကြိမ် ထိုက်ယန်တောင်ကို အကူအညီ အကြီးကြီး ပေးခဲ့တာပဲ... နောက်ဆို လင်းယွီကျွန်းက ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ... မင်းတို့ ဘာလိုချင်လဲ ရန်မေကို သွားပြောလိုက်... ဈေးဝယ်စင်တာဆီ တိုက်ရိုက်သွားပြီး ပစ္စည်းထုတ်ယူလိုက်ရုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက လက်ခါလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကို မောင်နှမ အရင်းတွေတောင် စာရင်းရှင်းရသေးတာပဲ... တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မရောရဘူးလေ... ကျွန်မ တကယ် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းရှိရင် သေချာပေါက် အလကားတော့ မယူနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အကူအညီပေးတယ် ဆိုတာကလည်း ကျွန်မတို့နဲ့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အစကတည်းက ရန်သူတွေ ဖြစ်နေလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းပဲ ပြောတယ်လေ... တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မရောရဘူးဆို... မင်းတို့နဲ့ သူတို့က ရန်သူတွေ ဖြစ်ပေမယ့် ငါတို့ကို ကူညီစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ... ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့က ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒီကျေးဇူးကို ငါ မှတ်ထားရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အို... ဘာမှလည်း သိပ်ကူညီလိုက်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူတွေ အားလုံးကို ရှင် တစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား" ဝမ်လင်းအာက ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "လိပ်ကြီးသာ မရှိရင် ငါ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ထားလိုက်ပါတော့ ဒါတွေ မပြောတော့ဘူး... ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာပဲ နှမြောစရာ ကောင်းတယ်... ဒီလို အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုးက ချန်ထားရင် အမြဲတမ်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်နေမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်က တကယ်ကို ရင်ဆိုင်ရခက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သိပ်အစွမ်းထက်လှတာ မဟုတ်ပေမယ့် ဒီလူရဲ့ လူတွေကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းက မသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>"အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ အစွမ်းပဲ... တကယ်လို့ သူ့ကိုသာ မှောင်ရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းခွင့် ပြုလိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို မှန်းဆလို့ရမှာတောင် မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် မှောင်ကျသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လင်းအာ... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အသိုက်အမြုံ ဖြစ်တဲ့ မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်း က ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်ပြီး ရေပေါ်ကျွန်းလည်း ဖြစ်နေတော့ တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်တန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက် မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းကို ဝင်သွားခဲ့တာတောင် တစ်လကျော်လောက်ရှိသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်းက ကျွန်မတို့ လုယက်ခံရပြီးနောက်ပိုင်း နေရာပြောင်းသွားလောက်ပြီ ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသော အမူအရာ မရှိဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ ရှင်းဖုန်းဟု ခေါ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ဖြစ်သူမှာ ထိုက်ယန်တောင် အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ရှိ အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူကို သူ့အား ကွမ်ဖူသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းကာ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ တည်နေရာများကို သွားရောက် ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လက်ကနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက ဝမ်လင်းအာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သရဖူပုံစံ ခေါင်းဆောင်းကို သတိထားမိသွားပြီး ထိုအချိန်က ရှင်းဖုန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်းထားသော ရွှေချပ်ဝတ်ခေါင်းဆောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားကာ ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "လင်းအာ... မင်း ဆောင်းထားတဲ့ ခေါင်းဆောင်းက သာမန် အလှဆင်ဖို့ သက်သက် မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက သူမ၏ ရွှေရောင် သရဖူကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မက ဒီလို ရွှေရောင် သရဖူကြီးကို ဆောင်းပြီး ကြွားဝါချင်တဲ့ သူဌေးပေါက်စမှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုလင်းယွမ်ကို အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ဒီသရဖူက သာမန် ရွှေလက်ဝတ်ရတနာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် သင်္ကေတ အစီအရင်တွေကို ထွင်းထုထားတယ်... ပြီးတော့ ဒီအပေါ်က ကျောက်မျက်ရတနာတွေကလည်း သာမန် ကျောက်မျက်ရတနာတွေ မဟုတ်ဘဲ စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"ယေဘုယျပြောရရင် ဒါက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အကာအကွယ် ပစ္စည်းတစ်ခုပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤအဖြေကို ကြိုသိနေသော်လည်း ထိုစကားများကို တကယ် ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကွမ်ဖူဘက်မှာ ဒီလို အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေ များလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မနည်းဘူး... အခုဆို ကွမ်ဖူမှာ ရွှေဈေးတွေက တစ်ဟုန်ထိုး တက်နေပြီး ရေကြီးရေလျှံမှု မဖြစ်ခင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အခြေအနေ ဆိုးနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဘေးတွင်ရှိနေသော ရန်ဆန်းမင်က မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရွှေ၏ အသုံးဝင်ပုံကို မသိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ မသိကြဘူးလား... ရွှေဆိုတာက နာမည်ကြီး ဓာတ်ပြုနိုင်စွမ်းနည်းတဲ့ သတ္တုတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး တခြား ဒြပ်စင်တွေရဲ့ စားသုံးဖျက်ဆီးမှုကို ခံရဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"ကွမ်ဖူမှာရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က စိတ်စွမ်းအင်တွေ ရွှေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တဲ့အခါ ခုခံနိုင်စွမ်းက အရမ်း ကြီးမားလာတယ်ဆိုတာကို တွေ့ရှိသွားခဲ့တယ်... အဲဒီတော့ တစ်ချို့လူတွေက ဒီထူးခြားချက်ကို အသုံးချပြီး စိတ်ပင်လယ်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေကို အထူး ကာကွယ်ဖို့အတွက် ရွှေအမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲ ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ဒါက စိတ်စွမ်းအင်အပေါ် ရည်ရွယ်တဲ့ ကာကွယ်မှု သက်သက်ပါပဲ... တကယ်လို့ စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလို့ အဲဒါက တကယ့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုထဲမှာ ပါဝင်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ရွှေကို စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် သင်္ကေတတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ... အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ရှင်လည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ အထူးဆန်းဆုံး အချက်က ကာကွယ်လို့ မရနိုင်တဲ့ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလို အကာအကွယ်ပစ္စည်းမျိုး ရှိမယ်ဆိုရင် စိတ်လှည့်စားတာ... စိတ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှု... စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်တာ စတဲ့ အစွမ်းတွေကို ကာကွယ်တားဆီးနိုင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်တာကို အားပျော့သွားစေနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ရွှေက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပစ္စည်းတွေလိုပဲ အဖိုးတန်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာကောင်းတာက ကျွန်မ ဒီအတောအတွင်းမှာ မြို့လယ်ခေါင်က နေရာအများကြီးမှာ လိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် ရေအောက်မှာ အရင်က ရွှေဆိုင်တွေကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး... မဟုတ်ရင် သေချာပေါက် အများကြီး ရလာနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အစောပိုင်း ဟန်လုံစင်တာမှ ထွက်လာချိန်တွင် အထဲရှိ ကျိုးတဖူ၊ လောင်ဖုန်းရှန် စသည့် ရွှေဆိုင်များကို ပြောင်သလင်းခါအောင် သိမ်းဆည်းလာခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ရွှေများစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ပို၍ ဂရုစိုက်မိသည်မှာ ဤသို့ဖြစ်လာပါက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက များစွာ အားနည်းသွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သိထားသင့်သည်မှာ အစွမ်းပိုင်ရှင်အားလုံးတွင် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များက အတော်ဆုံးနှင့် အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်တည်မှုများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က မိန်တုဥယျာဉ်တွင် ဝမ်ကျဲက သူ၏ စိတ်လှည့်စားမှု အစွမ်းကို အားကိုးကာ အမှတ် (၇၆) တိုက် တစ်ခုလုံးကို နီးပါး သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်လုံစင်တာအတွင်းရှိ ထိုခေါင်းကြီးကလေး သန္ဓေပြောင်း မိစ္ဆာကောင်သည်လည်း စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းလဲခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းရည်မှာလည်း ကြောက်မခန်းလိလိ အစွမ်းထက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ လူတိုင်းက ရွှေအမျိုးအစား အကာအကွယ်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်လာကြမည်ဆိုပါက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားစေမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အရည်အသွေးများ မြှင့်တင်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးက စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းများ၏ အဓိက အရည်အသွေး ဖြစ်ရုံသာမက အမျိုးမျိုးသော ဓာတ်သဘာဝ အစွမ်းများ၏ အဓိက အချက်လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းအကျိုး အမျိုးအစား အစွမ်းများပင်လျှင် စိတ်စွမ်းအင်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ရွှေအမျိုးအစား အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက သာမန် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များစွာကို ပြဿနာထဲသို့ ကျရောက်သွားစေမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာက လင်းယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ အတွေးများကို ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က ရွှေအမျိုးအစား အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေကြောင့်... စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလို မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ခစ်ခစ်ခစ်... အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှင်က အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို အထင်သေးသွားတာပဲ... အစွမ်းတိုင်းမှာ တကယ်လို့ သာမန် အသုံးပြုနည်း တစ်မျိုးတည်းပဲ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက အစွမ်းပိုင်ရှင် အသုံးမကျလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"သာမန်အားဖြင့် အဓိက အရည်အသွေးက စိတ်စွမ်းအင်ဖြစ်တဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေဟာ... အစပိုင်းမှာတော့ စိတ်လှည့်စားတာ... စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်တာ... စတဲ့ အစွမ်းတွေကို အားကိုးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ကြရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေက စဉ်ဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာပြီး... အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ... လက်တွေ့လောကကို စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိကို... နားလည်သဘောပေါက်သွားတတ်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ဝမ်လင်းအာက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးက ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ အစွမ်းက သားရဲထိန်းချုပ်အစွမ်း ဖြစ်ပေမယ့်... အဓိက အရည်အသွေးကလည်း စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးပဲလေ... အစတုန်းကတော့ ကျွန်မက စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းလိုမျိုး အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက်ပိုင်းမှသာ... ဒီအစွမ်းကို သဘာဝအလျောက် ထိန်းချုပ်နိုင်လာခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့်... ဒါက မူလကတည်းက စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်း နိုးထထားတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေနဲ့တော့ ကွာခြားချက် ရှိနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းကို နိုးထထားတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေအနေနဲ့... သူတို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားရင် သေချာပေါက် တခြား ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိလာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ပြောရရင်... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အသုံးမကျတဲ့ အစွမ်းဆိုတာ မရှိဘူး... အသုံးမကျတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ပြောတာကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ စွမ်းအားကြီးတာက... အစွမ်းတွေ အပေါ်မှာချည်းပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းတွေကို ဘယ်လို ဖော်ထုတ်ပြီး အသုံးချရမလဲဆိုတာကို လေ့လာသင်ယူနိုင်တဲ့ သူတွေကမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာကြတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဖြတ်သန်းလာရင်း အမျိုးအစားစုံလင်လှသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့အနေဖြင့် တစ်ဖက်တစ်လမ်းတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ အစွမ်းများကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သော အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ဤစကားများကို အလွန်ပင် သဘောတူ လက်ခံမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အနည်းငယ် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းယွမ်က လူတိုင်းကို ထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန် အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လင်းအာ၊ ဝမ်ယွိအာနှင့် အခြားသူများက လင်းယွမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကာ ထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာကို လည်ပတ်ကြည့်ရှုကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားနေရာများကိုမူ လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပစ္စည်းများစွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ်အနေဖြင့် မြင်တွေ့ရသည်မှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေရသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုတည်းသော အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဤထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ မြို့ရိုးအတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ဈေးဝယ်စင်တာ၊ နေရောင်ခြည်ဇုန် ရှိရုံသာမက မွေးမြူရေးခြံနှင့် သားသတ်ရုံများလည်း ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ကံဆိုးမှုများထဲမှ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ခိုင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုက အလွန် ကြီးမားလှပြီး မြို့ရိုးကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်မသာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မျက်စိပသာဒ ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဈေးဝယ်စင်တာနှင့် လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့မှုများကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဝမ်လင်းအာ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ဆီမှာ လျှပ်စစ်မီးတောင် ရှိသေးတာလား... မီးက ဘယ်ကရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူမက အလျင်စလို မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် လင်းယွီကျွန်းပေါ်တွင်လည်း လျှပ်စစ်မီးများ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် မည်မျှအထိ ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်ကို ဘုရားသာ သိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လင်းယွီကျွန်းပေါ်တွင်သာ လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက လင်းယွီကျွန်း၏ ဤလူဦးရေလေးဖြင့် သေချာပေါက် လူနေမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားစွာ နေထိုင်နိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save