Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၃) - အစွမ်းထက်လှသော ခုခံရေးစနစ် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖွဲ့သားများမှာ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ၊  မြှား တစ်စင်းမှာ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ "ဗုန်း" ကနဲ အသံနှင့်အတူ စိုက်ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒါ ငါ နှိပ်လိုက်တဲ့ နေရာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက ထိန်းချုပ်စနစ်ပြားကို ကြည့်ရင်း အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်ပြားပေါ်တွင် ချီရွှယ်ဖေး စောစောက ကျပန်းနှိပ်လိုက်သော နေရာ၌ ယခုအခါ မြှား တစ်စင်း စိုက်ဝင်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စခရင်ပေါ်၌ အနီရောင်အစက်လေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအနီရောင်အစက်မှာ လတ်တလော တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် တည်နေရာကို ပြသခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးသည် စမတ်ဖုန်း သုံးသလိုမျိုး လက်ချောင်း သုံးချောင်းဖြင့် မြေပုံကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် မြင်ကွင်းမှာ ကြီးလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချဲ့လိုက်သော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်လှသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သော မြှား အမြီးပိုင်းကိုပင် သူတို့ အထင်သား မြင်နေရပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ ထပ်မံ စူးစမ်းကြည့်သည့်အခါတွင်မူ မြေပုံကို အဝေးဆုံး ဆွဲရွှေ့နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာ သစ်ပင်အိမ်မှ မီတာ နှစ်ရာခန့်အထိ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မီတာ နှစ်ရာထက် ကျော်လွန်ပါက ဘာမှ မမြင်ရတော့သလို နှိပ်၍ တိုက်ခိုက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လက်နက်ကို ရွေးပြီး စနစ်ပြားပေါ်က တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ နေရာကို နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်တာပဲ။ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးက မီတာ နှစ်ရာ ပတ်လည်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ် ပြောရင်းနှင့်ပင် သူ၏ အံ့သြမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီစနစ်ပြားက စစ်ပွဲဂိမ်းတစ်ခုလိုမျိုး ဒီလောက်အထိ အသုံးချရ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက - "သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အနောက်ဘက်ကို တစ်ချက် ချိန်ကြည့်ပါဦး၊ အဲဒီနေရာက ဒီ မြှားပစ်စက် ရဲ့ ပစ်ခတ်မှု နယ်ပယ်အပြင်ဘက်မှာ ရှိတာလေ" ဟု အကြံပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက အနောက်ဘက်ကို နှိပ်လိုက်သော်လည်း မြှားပစ်စက် မှာ ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပစ်ကွင်းအပြင်ဘက်ဆိုရင်တော့ တုံ့ပြန်မှု မရှိဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ရွှီရှင်းဘက် လှည့်ကာ - "ရွှီရှင်း... နောက်ထပ် အချို့... ဪ မင်း လုပ်နေပြီပဲဟ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းသည် နောက်ထပ် မြှား ငါးစင်းကို ပြုလုပ်ပြီး မြှားသေနတ် ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်မရွှယ်ဖေး... မြှားပစ်စက် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်ကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>"အိုကေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက မြှားပစ်စက် နှစ်ခုလုံးကို ရွေးလိုက်ပြီး နေရာတစ်ခုကို နှိပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဂျောက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စက်ယန္တရားသံနှင့်အတူ မြှားပစ်စက် နှစ်ခုလုံးက မြှား များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ချီရွှယ်ဖေး နှိပ်လိုက်သော နေရာသို့ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် စိုက်ဝင်သွားကြချေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် မြှားပစ်စက် တစ်ခုတည်းသာ ပစ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးထဲက နေရာတစ်ခုကို နှိပ်ကြည့်ရာ၊ ဒီတစ်ခါတွင်မူ ထို မြှားပစ်စက် တစ်လက်တည်းကသာ တိုက်ခိုက်မှု ပြုလုပ်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပေသည်...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီထိန်းချုပ်စနစ်ပြားက တကယ့်ကို အသုံးဝင်လွန်းလှပေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အထူးတလည် လေ့ကျင့်နေစရာ မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ကျွမ်းကျင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်နက်ကို ရွေးပြီး တိုက်ခိုက်မည့် နေရာကို နှိပ်၊ ဒါဆိုရင် သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ပြင်ပလက်နက်တွေကို အပီအပြင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် ဒီစခရင်က ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းကိုလည်း ပြသပေးနေသေး၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆိုလိုတာက သူတို့အနေနဲ့ ရန်သူဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိဖို့ ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ၊ စနစ်ပြားပေါ်က အပေါ်စီးမြင်ကွင်းကနေတင် အကုန်မြင်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းမှာ မာဟုန်ယွီကို နှိမ်နင်းဖို့ သစ်ပင်အိမ်အောက်မှာ ပုန်းနေတုန်း သူ အာရုံမခံမိသွားတာကို တွေးပြီး ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားမိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက အနောက်ဘက်ကနေ ခိုးဝင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အထဲကလူက တခြားပြတင်းပေါက်မှာ ရှိနေတာမို့ အနောက်ကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ထင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီစနစ်ပြားက အပေါ်စီးမြင်ကွင်းကနေ ပတ်ပတ်လည် အကုန်လုံးကို ကြည့်လို့ရနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မာဟုန်ယွီသည် ချီရွှယ်ဖေးကို ပိုပြီး တိတိကျကျ ပစ်မှတ်ထားနိုင်ဖို့အတွက် မြင်ကွင်းကို သူမရှိရာဘက်ကိုပဲ အဓိကထားပြီး ချဲ့ကြည့်နေခဲ့လို့သာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း ရွှီရှင်းနှင့် လီဝမ်ရှီးတို့ အနောက်ကနေ ခိုးဝင်လာတာကို သူ မမြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဘက်က နည်းနည်းတော့ ဇွတ်တရွတ်ဆန်ခဲ့သည်ဆိုပေမဲ့၊ ကံကောင်းတာက မာဟုန်ယွီက ပိုပြီး မိုက်မဲနေခဲ့လို့ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိန်းချုပ်စနစ်ပြားဟာ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ လက်နက်တွေကို ထိန်းချုပ်ပေးရုံတင်မကဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ အပေါ်စီးကနေ စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်တာကြောင့် ဒါဟာ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ အပြည့်စုံဆုံး သစ်ပင်အိမ် ခံစစ်စနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း မာဟုန်ဝေကို တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား။ ငါ့အကူအညီ လိုဦးမလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ထိန်းချုပ်စနစ်ပြားကို အတော်လေး သဘောကျသွားပြီး ရွှီရှင်းကို လှည့်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းလိုပဲ သူသည်လည်း မာဟုန်ဝေကို ကျိန်းသေပေါက် သိမ်းသွင်းရမည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီစွမ်းရည်က တကယ်ကို သန်မာလွန်းလှသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဟာ သာမန်သစ်ပင်အိမ်ကိုတောင် အလွန်အမင်း ခုခံနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီလို ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်တွေသာ အများကြီး ရှိလာမယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ အင်အားကြီးမားတဲ့ ခံစစ်စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ အကုန်ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။ မင်းပါ ပါလာရင် သူ သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက သူ၏ အစီအစဉ်အပေါ် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းဆီက သတင်းကောင်းကို ငါ စောင့်နေပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင်တို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မနက်ဖြန်ကျရင် ဖြေရှင်းနိုင်မယ် ဟုတ်လား။ ဒီစနစ်ပြားကို ဘယ်သူ လုပ်နိုင်လဲဆိုတာ နင်တို့ သိသွားကြပြီလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက သူမကို တောင်ဘက်က သုံးထပ်သစ်ပင်အိမ်အကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုရှင်ကျန်သူ၏ နာမည်မှာ မာဟုန်ဝေ ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ မပြောပြရသေးချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဪ... ဒီလိုရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ မာဟုန်ဝေဆိုတာ နင်ပြောတဲ့ တောင်ဘက်က ရှင်ကျန်သူပဲလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး မျက်လုံးပြူးသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တောင်ဘက်ကလူလား၊ ဒါဆို... ဒါဆို ရှင်က အန္တရာယ်ကြားထဲ ရောက်နေခဲ့တာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့ သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့လို့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးရဲ့ သစ်ပင်အိမ်အောက်မှာ ရွှီရှင်း အကြာကြီး စကားပြောခဲ့တာကို ပြန်တွေးမိပြီး သူမ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မာဟုန်ဝေသည် သူ၏ညီထက် အများကြီး ပိုပြီး သတိကြီးသူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏စွမ်းရည်ကို လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုအနေနဲ့ သိမ်းထားပုံရပြီး အလွယ်တကူ ထုတ်မပြခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည့်အချိန်မှာတောင် မာဟုန်ဝေသည် ပြတင်းပေါက်မှာ နေပြီး လေးနှင့်သာ ချိန်ရွယ်ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး မြှားပစ်စက် များကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးမှာ ရွှီရှင်းက သူတို့လူ ဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီး လုဖေးအာနဲ့ နီးစပ်မှုရှိတာကို သိသွားတဲ့တိုင် မာဟုန်ဝေက သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို ထုတ်မပြောဘဲ အမြန်ထွက်သွားဖို့ပဲ တိုက်တွန်းခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီလိုလူမျိုးက အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာပြီး ပါရမီကို အလွယ်တကူ ထုတ်မပြတတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခါ လှုပ်ရှားပြီဆိုလျှင်လည်း ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်ကို ကြိုတင်သိထားခြင်းက ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်ကူစေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မာဟုန်ယွီထက်တောင် ပိုလွယ်ဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မာဟုန်ယွီကတော့ သူ့အစ်ကိုကြီးကို တကယ့်ကို ဒုက္ခပေးလိုက်တာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ လုဖေးအာရဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ သူမရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အပြစ်ပြောစရာ မရှိတာကို သိထားတာကြောင့် စိတ်ချနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲနော်၊ အဲဒီ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်တွေက ဒီလောက်အထိ နီးနေကြတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အံ့သြတကြီး မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သစ်ပင်အိမ် အနည်းငယ်သာ ခြားနေသည်ဆိုသော်လည်း၊ ရှင်ကျန်သူ သောင်းဂဏန်းရှိသည့်အထဲတွင် သူတို့၏ အိမ်တွေက အလွန်ပင် နီးကပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်လောက်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်တဲ့ ချင်ယွမ်လုံနဲ့ ချင်ယွမ်ဟုတို့လည်း နီးနီးလေးမှာပဲ ရှိနေကြတာလေ။ သိထားတဲ့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံးက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် ဟုတ်ပါ့မလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက သွေးသားတော်စပ်တဲ့သူတွေကို အနီးအနားက နေရာတွေမှာပဲ နေရာချပေးခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်ပြားကို စမ်းသပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ချီရွှယ်ဖေးက သူတို့စကားကို ကြားတော့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လာပြီး အသံမြှင့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင်တို့ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။သွေးသားတော်စပ်တဲ့သူတွေကို အနီးအနားမှာပဲ နေရာချပေးခဲ့တာ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ အသံထဲတွင် အံ့သြမှု၊ သံသယရှိမှုနှင့်အတူ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်လေးတွေ ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အာ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးမှာ ဒီကမ္ဘာထဲကို ရောက်နေတဲ့ သူမ၏မောင်လေး ချီကျိရွှမ် ရှိနေတာကို ရွှီရှင်း ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အရင်က ဆေးဆရာဝန်တွေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့ ချီကျိရွှမ်ဟာလည်း အနီးအနားမှာပဲ ရှိနေနိုင် ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်း ၂၆၃ ပြီး။</p> <p> </p>


Save