Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၆) - လီဝမ်ရှီး၏ အံ့မခန်းစွမ်းရည် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကိုယ်တိုင် သတ္တုတူးရင် အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ် ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း... ၁၀ ဆလောက်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိမယ့် ဂဏန်းတစ်ခုကို ခန့်မှန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီထက် ပိုတိုးပြီး ခန့်မှန်းကြည့်ဦး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး၏ အပြုံးက ပိုပြီး ကြီးမားလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်တဲ့သူ သုံးယောက်စလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၁၀ ဆတောင် မကဘူးလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စမနေပါနဲ့တော့ ဝမ်ရှီးရာ၊ ငါတို့ကို တန်းပြောပြလိုက်ပါ။ ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိဘူးလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက နှုတ်ခမ်းလေးစူပြီး - "ကောင်းပြီလေ၊ ပြောပြပါ့မယ်။ ငါ့ရဲ့ အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက... အဆ တစ်ရာ အထိ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆပေါင်း တစ်ရာ....။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်တဲ့ သုံးယောက်စလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ချက်ချင်း ပြူးသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝမ်ရှီး... နင်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ တော်တာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တစ်ခါတူးရင် အခု တစ်ရာတောင် ရတာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟိဟိ... ဟုတ်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ မေးစေ့လေး မော့ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဆတစ်ရာရဖို့ အခွင့်အရေးကတော့ အရမ်းနည်းမှာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်လည်း ခဏလောက် မှင်သက်သွားပြီးမှ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အခွင့်အရေး အတော်လေး နည်းလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း... မများပါဘူး။ အဆတစ်ရာရဖို့ဆိုတာ ငါ နေ့တိုင်း သတ္တုတူးနေပြီး ပေါက်ပြားကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လွှဲခဲ့တာတောင် အခုထိ သုံးခါပဲ ဖြစ်ဖူးသေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက လက်ချောင်းလေးတွေကို ထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပထမတစ်ခါက အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့ ကာလတုန်းက ကျောက်တုံးတွေ စုဆောင်းရင်း အခုတစ်ရာ ရခဲ့တာ။ ဒုတိယအကြိမ်ကတော့ သံရိုင်းတူးရင်း အစိမ်းရောင်အဆင့် သံရိုင်း အခုတစ်ရာ ရခဲ့တာပေါ့။ တတိယတစ်ခါကတော့ ရွှေနက် တူးတုန်းကပဲ၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ရွှေနက် တွေ ပြန့်ကျဲသွားတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့်ကိုး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုးရာသီအပြီး လီဝမ်ရှီးဆီမှာ ဘာလို့ ရွှေနက် တွေ အများကြီး ရှိနေသလဲဆိုတာကို ရွှီရှင်း သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းအတွက် မိုးကြိုးလွှဲတွေတောင် လုပ်ပေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့သေးတာ မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါတွေဟာ အဆတစ်ရာ ရခဲ့တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် အရင်းအမြစ်တွေ ပေါများနေခဲ့တာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် အဆတစ်ရာတင် မဟုတ်ဘူးနော်၊ အဲဒါက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပြောတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ပေါက်ပြားကို ပြန်သိမ်းပြီး ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"၃ ဆ၊ ၅ ဆ၊ ၁၀ ဆ၊ အဆ ၂၀ နဲ့ အဆ ၅၀ တွေ ရဖို့ကလည်း အခွင့်အရေး တစ်ခုစီ ရှိနေတာဆိုတော့၊ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင်တော့ အခွင့်အရေးက မနည်းလှဘူး။ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ပေါက်ပြားကို ၄ ချက်၊ ၅ ချက်လောက် ခုတ်တိုင်း တစ်ခါတော့ အဆပေါင်းများစွာ ရတတ်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သောက်ကျိုးနည်းလွန်လွန်းလှသည်တကား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမဆီမှာ ဘာလို့ သတ္တုရိုင်းတွေ တစ်ခါမှ မပြတ်လဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သတ္တုတွင်းတွေကို ရှာနိုင်တာအပြင်၊ သူမရဲ့ တူးဖော်နိုင်စွမ်းကလည်း ဘယ်သူနဲ့မှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် သတ္တုတွင်း အသေးလေးတစ်ခုကနေ သံရိုင်း အခုတစ်ထောင်ပဲ ထွက်မည်ဆိုဦးတော့၊ လီဝမ်ရှီးရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် အခုတစ်ထောင်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ထုတ်ယူနိုင်မှာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီစွမ်းရည်က တခြားသူတွေကို မျှဝေလို့ ရလား။ တခြားသူတွေရော သုံးလို့ရလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ မျှဝေလို့ ရမယ်ဆိုရင်တော့ သတ္တုတူးဖော်ရေး အဖွဲ့တစ်ခုဟာ ဒီလို အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်မှာဖြစ်ရာ ဒီစွမ်းရည်က...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အပြည့်အဝတော့ မျှဝေလို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို ဆိုလိုတာလဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတော့ ရတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့နားမှာရှိတဲ့သူတွေက ငါ့ရဲ့ အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အချို့ကို ရနိုင်ပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကတော့ ငါ့ထက် အများကြီး နည်းသွားလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ အထူးပေါက်ပြားက ပစ္စည်းထွက်နှုန်းကို ပိုပြီး တည်ငြိမ်စေတာပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ရှင်းပြပြီးနောက် ချီရွှယ်ဖေးဘေးမှာ ပြန်ထိုင်ကာ သူမရဲ့ လက်မောင်းကို ဖက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မမရွှယ်ဖေး၊ အခု မမက ညီမရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရတာလေ။ အစ်မ ကံကောင်းရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အခုတစ်ရာ ရနိုင်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>သုံးယောက်စလုံး မှင်သက်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီစွမ်းရည်က တကယ်ကို ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ကျရင် သူတို့ဆီမှာ သတ္တုရိုင်းတွေ ပြတ်လပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သတ္တုသိုက်တွေကို အလွယ်တကူ ရှာနိုင်မယ်၊ ထိထိရောက်ရောက် တူးဖော်နိုင်မယ်၊ ပြီးတော့ ကျိုချက်တဲ့အခါမှာလည်း အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေ ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိဦးမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဟာ တကယ့်ကို ရိုးရှင်းတဲ့ စက်မှုစနစ်တစ်ခုလိုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် အရေအတွက် များများရတော့ များများ စမ်းသပ် ကျိုချက်လို့ ရတာကြောင့် အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေလည်း လိုလေသေးမရှိ ရနိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခုတော့ တကယ့်ကို "အိမ်မှာ သတ္တုတွင်းရှိတဲ့ သူဌေးမလေး" ဖြစ်သွားပြီပေါ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဟာ ကိုယ့်လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းကိုပါ ချမ်းသာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးယောက်ရဲ့ အံ့သြနေတဲ့ အကြည့်တွေကြောင့် လီဝမ်ရှီး အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ။ ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ရှိနေသရွေ့တော့ ငါတို့မှာ သတ္တုရိုင်းတွေ ပြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဪ... ဒါနဲ့၊ ငါက သတ္တုရိုင်းတွေကိုပဲ ရှာနိုင်တာပေမဲ့၊ တူးဖော်တဲ့အခါ အဆပေါင်းများစွာ ရနိုင်တဲ့နှုန်းကတော့ တူးလို့ရတဲ့ အရင်းအမြစ် မှန်သမျှမှာ အကျုံးဝင်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အားလုံးက လီဝမ်ရှီးရဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့် အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီစွမ်းရည်က သူတို့ရဲ့ နောင်အနာဂတ် တိုးတက်မှုကို အများကြီး မြန်ဆန်စေမှာဖြစ်သလို၊ နယ်မြေ ၁၈၈ က အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို သံမဏိလက်နက်တွေ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေနဲ့ သစ်ပင်အိမ် ပြင်ပလက်နက်တွေပါ တပ်ဆင်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တခြားနယ်မြေတွေက သံမဏိလက်နက်တွေ မထုတ်နိုင်သေးတဲ့ အချိန်မှာ၊ နယ်မြေ ၁၈၈ က လူတွေကတော့ အဆင့်မြင့် သံမဏိပစ္စည်းတွေကိုယ်စီနဲ့ တခြားနယ်မြေတွေကို အသာစီး ရနေတော့မှာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ကတော့ ပြောပြီးပြီ၊ အခု ရှင့်အလှည့်ပဲနော် ရွှီရှင်း။ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကျွန်မ တကယ်ကို သိချင်နေတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက သူမရဲ့ လက်ထဲမှ အီးအီးအော်နေတဲ့ ခဲခဲလေးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ရွှီရှင်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကလည်း သူ့ဘက်ကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံး သိချင်နေကြတာကတော့ နယ်မြေအားလုံးမှာ အသန်မာဆုံးလို့ ဆိုရမယ့် ရွှီရှင်းရဲ့ စွမ်းရည်က ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာပါပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ သူ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းရည်တွေက သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား သန်မာနေတာမျိုး မဟုတ်သလို၊ နောင်ကျရင်လည်း စွမ်းရည်သစ်တွေ ထပ်ရလာဦးမှာ ဖြစ်တာကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုဘူးလို့  ယူဆထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့မှာ စုစုပေါင်း စွမ်းရည် သုံးမျိုး ရှိတယ် - အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း ၊ မြေပုံအခွင့်အရေး နဲ့ နင်တို့ သိထားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာ တို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သုံးမျိုးတောင်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စွမ်းရည် သုံးမျိုး ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက ဆိုဖာကို မှီထားရာကနေ ချက်ချင်း မတ်တပ်ထိုင်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးလည်း ပါးစပ်လေးကို လက်နဲ့ အုပ်ထားမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းရဲ့ စကားကြောင့် သုံးယောက်စလုံး အကြီးအကျယ် အံ့သြသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ဒီစွမ်းရည် သုံးမျိုးအကြောင်းကို တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ ရှင်းပြချက်အပြီးမှာတော့ သုံးယောက်စလုံး အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင်ဘဲ မှင်သက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတော့ လက်ခံသွားပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ရင်း ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာလို့ ငါ့ရဲ့အရှေ့မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေသလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ခိုးဆော့လို့ရတဲ့စွမ်းရည် ပါလာလို့ပါ၊ ကြွားစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက လက်ကာပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်သူလည်း ဒါကို သိထားတာကိုး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မဟုတ်တာ။ ငါတို့အားလုံးမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတာပဲလေ။ ရှင်က နယ်မြေအားလုံးမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေတာက တကယ့်ကို တော်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ရွှီရှင်း သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချပြောနေတာကို မကြိုက်သဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဒီစွမ်းရည်တွေကလည်း နင့် အင်အားရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးကလည်း လီဝမ်ရှီးကို ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိပ်ပြီး နှိမ့်ချမနေပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံးထဲမှာ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့အတွက် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အသုံးမပြုခဲ့တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူသိမှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ ဒီအချက်အပေါ် သံသယရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ဖန်တီးရှင် အခွင့်အရေး တွေကို သူ၏ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေလို့ မသတ်မှတ်ထားချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့တွေ ဒီစွမ်းရည်တွေအပေါ်မှာပဲ အလွန်အမင်း အားကိုးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ကို ဒီစွမ်းရည်တွေ ပေးနိုင်သလို အချိန်မရွေးလည်း ပြန်သိမ်းသွားနိုင်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲ တခြားသူတွေမှာ မရှိတဲ့ ဒီစွမ်းရည်တွေကို အစွမ်းကုန် အသုံးချပြီး ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် သန်မာအောင် လုပ်ရမှာ။ တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီစွမ်းရည်တွေ ပျောက်သွားရင်တောင်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ဟာ ဒီစွမ်းရည်တွေ မပါဘဲနဲ့ ဘယ်အခြေအနေကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာနေရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ရွှီရှင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို သဘောမတူချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ၊ ဒီစွမ်းရည်တွေကို ငါတို့ရဲ့ တကယ့် အင်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ အပြာရောင်အဆင့် သစ်သီးတွေကို သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို အမြဲတမ်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ဆေးရည်တွေ ဖော်စပ်လို့ ရတယ်။ ပြန်ရောက်ရင် ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ကို အရင်ဆုံး သုံးခိုင်းမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး  တည်နေရာကူးပြောင်းစက် ပစ္စည်း တွေကို အရင်လုပ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ လက်ရှိအချိန်မှာ တစ်ဦးချင်း သန်မာတာထက် အဖွဲ့ဝင်တွေကြား ချိတ်ဆက်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒါတွေက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်လို့ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ အခုအချိန်မှာ အရင်းအမြစ်တွေအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူဌေးမလေး ရှိနေတာကြောင့် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းတွေ ပြတ်မှာ မဟုတ်တော့သလို၊ အောင်မြင်မှုနှုန်း သိပ်မများတဲ့ အရာတွေကိုတောင် စိတ်ကြိုက် စမ်းသပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင်တို့အားလုံးရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းငုံ့ပြီး နားထင်ကို ပွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ဒီလောက်အထိ သန်မာနေလိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒီစွမ်းရည်တွေဟာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအတွက် ဖန်တီးထားသလိုပဲ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကဲ... အခုတော့ မင်းတစ်ယောက်ပဲ စွမ်းရည်အကြောင်း မပြောရသေးတာ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ကျိချောင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ နင့်စွမ်းရည်က ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးကလည်း ဝင်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းမော့လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖတ်မရနိုင်လောက်အောင် ဝေဝါးနေပြီး အလင်းရောင်လေးတွေ လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ သူသည် မှော်ပညာတစ်ခုခုကို အသုံးပြုနေသလိုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ လီဝမ်ရှီးကတော့ ထိုအကြည့်ကြောင့် လန့်သွားကာ ဘေးက ချီရွှယ်ဖေးရဲ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဖက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင် ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးလည်း လန့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်၏ မျက်ဝန်းများက တဖြည်းဖြည်း မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာကို မြင်တော့ ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ပဲ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေ့ဖြစ်ဟောသူလား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နာမည်ကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဒါဟာ အားလုံးထဲမှာ အံ့သြစရာအကောင်းဆုံး စွမ်းရည် ဖြစ်မနေဘူးလား...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်း ၂၆၆ ပြီး။</p> <p> </p>


Save