Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၈) - ဒါဆို သူတို့က ပညာရှင် အမျိုးအစားမတူကြတာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက နယ်မြေချန်နယ်မှာ ချက်ချင်းပဲ ဝင်ပြောလိုက်၏။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့ဆီက ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ နောက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဆောင်းရာသီထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အပူချိန်ကလည်း သုညဒီဂရီအောက်ကို တန်းကျသွားမှာဖြစ်သလို၊ တောအုပ်တစ်ခုလုံးလည်း ရေခဲနဲ့ နှင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် လူတိုင်း ဒီနေ့ပဲ မီးလင်းဖိုတွေကို အပြီးလုပ်ထားကြပါ၊ ထင်းတွေကိုလည်း တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး စုဆောင်းထားကြပါ။ ဒီဆောင်းရာသီက ဘယ်လောက်အထိ ကြာမယ်ဆိုတာကို ငါတို့လည်း မသိနိုင်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာကြီးလဲ... တကယ်ကြီးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နောက်နှစ်ရက်အတွင်း နှင်းကျတော့မှာ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးတို့က ဘယ်လိုလုပ် အကုန်သိနေတာလဲ၊ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးတို့ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တော့လာခေါ်မှာလဲ၊ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီဘေးကင်းနယ်မြေထဲကို လိုက်ချင်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ နှင်းကျမယ်ဆိုရင်တော့ လူစုမယ့်ကိစ္စကို ရွှေ့ဆိုင်းရတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ အခုချက်ချင်းပဲ အစ်ကိုကြီးတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ... မီးလင်းဖို တကယ်လုပ်ဖို့ လိုတာလား၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောက်တုံး အခုတစ်ရာဆိုတာ ရှာရတာ အရမ်းခက်တယ်လေ... ပြီးတော့ အခု အပြင်မှာလည်း အေးနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော် တကယ် အပြင်မထွက်ချင်တော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"စမ်းချောင်းထဲမှာတော့ ကျောက်စရစ်ခဲတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအပူချိန်နဲ့ ရေထဲဆင်းဖို့ဆိုတာ... တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် အေးစိမ့်သွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးသည် နယ်မြေချန်နယ်က လူတွေ ပြောနေတာကို မြင်တော့ တစ်ခုခုကို သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင်း - "ကျွန်မ မေ့တော့မလို့ပဲ၊ ကျွန်မ ဆီမှာ အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်တူးထားတာတွေရော၊ အရင်က ရှင်တို့ ပေးထားတာတွေရောဆိုရင် ကျွန်မ ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာ အများကြီးပဲ။ သူတို့ကို အရင်းအမြစ်တွေ ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီနေ့လို အေးစက်နေတဲ့ အပူချိန်မှာ လူအတော်များများဟာ မီးလင်းဖိုလုပ်ဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်တွေ စုဆောင်းဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေကြရမှာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ မီးလင်းဖိုတစ်ခုလုပ်ဖို့ ကျောက်တုံး အခုတစ်ရာဆိုတာက အချို့လူတွေအတွက်တော့ လုံလောက်အောင် ရှာဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်ကလည်း နယ်မြေချန်နယ်က လူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင့်ဆီက အရင်းအမြစ်တွေက လူတိုင်းအတွက် လောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ကို ဒီလောက်အထိ တိုက်ရိုက်ကြီး ကူညီပေးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ၊ မဟုတ်ရင် သူတို့က ငါတို့ကိုပဲ အားကိုးသွားကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကလည်း ကျိချောင်းယန်ရဲ့ အမြင်ကို သဘောတူသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီညအထိ စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က အရင်းအမြစ် မလုံလောက်လို့ မီးလင်းဖို မလုပ်နိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒီအချိန်မှ ထောက်ပံ့ပေးတာလည်း နောက်မကျပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဪ... အိုကေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက ရှေ့က လူသုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခုတော့ သူတို့အားလုံးဟာ ကိုယ်စီ စွမ်းရည်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြထားကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုချင်းစီက တကယ်ကို သန်မာပြီး အရေးပါလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်သူကတော့ အထူးတလည် ပြောနေစရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း က ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်သလို၊ မြေပုံအခွင့်အရေး ကလည်း အန္တရာယ်ကြုံတဲ့အခါ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးကနေ မြင်နိုင်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဂ္ဂိရတ်ပညာ ကတော့ လူတိုင်းရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို၊ တည်နေရာကူးပြောင်းစက် ပစ္စည်းတွေကလည်း အဖွဲ့လိုက် ရှင်သန်ဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးကတော့ ဆေးဘုရင်မ စွမ်းရည်နဲ့ ဒဏ်ရာတွေ၊ ရောဂါတွေကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နိုင်တာကြောင့် ရှင်ကျန်သူတွေ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်နဲ့ ရောဂါတွေကြောင့် သေဆုံးရမှာကို တားဆီးပေးနိုင်ပြီး ရှင်သန်နိုင်ခြေကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးကတော့ သတ္တုရှာဖွေသူ စွမ်းရည်နဲ့ အဖွဲ့အတွက် သတ္တုအရင်းအမြစ်တွေကို အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သလို၊ ဝတ်စုံတွေရဲ့ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်စေသလို၊ သူမရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ရွှီရှင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာ အတွက် အာမခံချက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်ကတော့ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ စွမ်းရည်နဲ့ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အတွင်း ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကြိုသိနိုင်တာကြောင့်၊ တစ်ဖွဲ့လုံး ဘေးအန္တရာယ်တွေအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားနိုင်စေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘယ်သူမှ စကားမစကြတာကြောင့် ချီရွှယ်ဖေးက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်ခန်းကိုရော အပေါ်တက်ကြည့်ချင်ကြသေးလား။ ဆေးပင်စိုက်ပျိုးခန်းလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိတယ်လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြည့်ချင်တာပေါ့၊ ကြည့်ချင်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အိပ်ပျော်နေတဲ့ ခဲခဲလေးကို ချီထားရင်း ဆိုဖာပေါ်ကနေ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီကို ရောက်တာ ရှားရှားပါးပါးပဲဥစ္စ။ မမရွှယ်ဖေးရဲ့ အိမ်ကို တစ်ပတ်လောက် ပတ်ကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက သူတို့ သုံးယောက်ကို တတိယထပ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တတိယထပ်ကို ရောက်တာနဲ့ မြေပြင်အနှံ့မှာ ချထားတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းသုံး ဖန်ခွက်ကြီးတွေနဲ့တူတဲ့ ကိရိယာတွေကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဟာ ဆေးပင်စိုက်ပျိုးခန်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ခွက်တွေထဲမှာ ဆေးပင်အမျိုးအစား အများကြီး ပေါက်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဲဒီအထဲမှာတော့ ရွှီရှင်းက သွေးတိတ်မြက် တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ရင်းနှီးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးတိတ်မြက်အပြင် တခြားအပင်တွေလည်း ရှိသေး၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝါဂွမ်းရောင် ပန်းပွင့်လေးတွေ၊ အနီရောင် အသီးလေးတွေနဲ့ မှိုအချို့လည်း ပါသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ တစ်ခုမှ နာမည်မခေါ်တတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပင်တွေနဲ့ တူနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟာ ဒါကိုတော့ ညီမ သိတယ်၊ ဒါ 'ဂိုဂျီ' မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အနီရောင်အသီးတွေ ဝေနေတဲ့ အပင်လေးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက 'ဆိုလာနမ်' လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက ပြုံးလျက် အပင်ပေါ်က အသီးလေးအချို့ကို ခူးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက စောစောက ဆေးလုံးလုပ်တဲ့အခါ သုံးတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်း တစ်မျိုးပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"... ဆိုလာနမ်။ ကြည့်တော့လည်း အနီရောင်ပဲကို ဘာလို့ အဲဒီလို ခေါ်တာလဲ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက နားမလည်ဘဲ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းလည်း လီဝမ်ရှီးထက် မသိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးတိတ်မြက်ကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာမှမသိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ၏ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းအရတော့ ဒီဆေးပင် အများစုဟာ အပြာရောင်အဆင့်တွေ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆေးပင်တွေကို မြန်မြန် ရင့်မှည့်အောင် လုပ်တာက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ စိုက်ပျိုးခန်း မရှိရင်တောင် ငါ အမြန်ကြီးအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ အခု ဒီစိုက်ပျိုးခန်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ပိုတောင် မြန်သွားသေးတာပေါ့။ အခုဆိုရင် အပြာရောင်အဆင့် ဆေးပင်တွေကို နေ့တိုင်းနီးပါး ရိတ်သိမ်းလို့ ရနေပြီလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက အပင်တစ်ပင်ပေါ်က ဝါဂွမ်းရောင် ပန်းပွင့်လေးကို ခူးလိုက်ရင်း - "ဒါပေမဲ့ မြန်တာတော့ မြန်ပါရဲ့၊ ဒီစိုက်ပျိုးခန်းက စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့တော့ မလောက်သေးဘူး။ အဖွဲ့ဝင်တွေ ပိုများလာရင်တော့ ဒီအရွယ်အစားက လောက်မှာမဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နောက်ကျရင် ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်တွေ ရှိလာမှာဆိုတော့ အခန်းတွေအတွက်တော့ မပူပါနဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ထူးခြားတဲ့ ဖန်ခွက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီမရဲ့ အပင်တွေကို အမြန်ကြီးစေတဲ့ စွမ်းရည်က ဒီဖန်ခွက်ကနေပဲ လာတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဖန်ခွက်က တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပေါ့၊ ပြီးတော့ အထူးမြေသြဇာလည်း လိုသေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက ဘေးက ဗီရိုထဲက မြေသြဇာအိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ပြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီမြေသြဇာကို ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ဖော်စပ်လို့ ရတာလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်..အစ်မက ကျွန်တော်တို့ကို ဖန်ခွက်တွေနဲ့ မြေသြဇာတွေ ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ဆေးပင်တွေ စိုက်လို့ ရမှာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>အခန်း ၂၆၈ ပြီး။</p> <p> </p>


Save