"ဒီရွာရဲ့ စမ်းရေက သိပ်ကို သန့်စင်ပါတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရေသန့်စက်ရုံတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး နှစ်စဉ်ရရှိတဲ့ အသားတင်အမြတ်ရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ကျေးရွာရဲ့ အခြေခံအဆောက်အအုံနဲ့ လူမှုကူညီရေး လုပ်ငန်းတွေမှာ ပြန်လည်အသုံးပြုသွားမှာပါ"
ရှေ့နေ ရွှီခယ်သည် စာချုပ်ကို ထုတ်ယူလျက် မင်ယွဲ့ နှင့် ညက ဆွေးနွေးထားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ရွာသူရွာသားများအား
ရှင်းလင်းပြောကြားလိုက်သည်။
အမြော်အမြင်ရှိသော သူတို့သည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။ ဤရေသန့်စက်ရုံ၏ တန်ဖိုးမှာ ငွေသုံးသန်းထက်မက များပြားနိုင်သလို၊ ရေရှည်အမြတ်အစွန်းများမှ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ခွဲဝေရရှိမည်ဆိုခြင်းမှာ ကျေးရွာလူကြီးအတွက်မူ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စက်ရုံတည်ရှိခြင်းဖြင့် ဒေသခံရွာသားများအတွက် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများစွာ ပွင့်လန်းလာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
"ကောင်းပါပြီ... သိပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်
ခင်ဗျာ"
ကျေးရွာလူကြီးမှာ အမြင်တိုသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ငွေသုံးသန်းမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း ရွာ၏ အနာဂတ်ကို မကယ်တင်နိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဤစက်ရုံသည်သာလျှင် သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအား ဆင်းရဲတွင်းမှ ကယ်ထုတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"နောက်ထပ် ငါးနှစ်အတွင်းမှာ စာရိတ္တနဲ့ ပညာထူးချွန်တဲ့ ကလေးတွေကို ရွေးချယ်ပြီး ပညာသင်ဆုတွေ ထောက်ပံ့ပေးသွားဦးမှာပါ သူတို့ ကျောင်းပြီးတဲ့အထိ ကျွန်မတို့ တာဝန်ယူပါ့မယ်"
ဟု မင်ယွဲ့က ဖြည့်စွက်ပြောကြားသည်။
မင်ယွဲ့ ခန့်မှန်းသည်မှာ ငါးနှစ်အတွင်း ဤရွာ၏ စီးပွားရေး အခြေအနေ တိုးတက်လာပါက ကလေးများ ကျောင်းတက်ရန် ငွေကြေးအခက်အခဲ ရှိတော့မည် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျေးရွာလူကြီး၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဆရာ၊ ဆရာမတွေ မလုံလောက်ဘူးခင်ဗျ တစ်ရွာလုံးမှာ ဆရာ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ"
လက်တွေ့ကျသော ထိုအခက်အခဲကို ကြားသောအခါ မင်ယွဲ့ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ
“ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်"
ဟု တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ "Far Away" (ဝေးလံသောအရပ်ဆီသို့) အစီအစဉ်မှ ဒါရိုက်တာ ဝူလျန်ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
ဒါရိုက်တာ ဝူသည် ထိုအချိန်တွင် အနုပညာလောက၏ ဂုဏ်ပြုစားပွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါရိုက်တာဝူ... အပိုင်း ၅ အတွက် ရိုက်ကွင်းနေရာ ရှာပြီးပြီလား"
မင်ယွဲ့၏ အသံကို ကြားသည်နှင့် ဝူလျန်သည် ဆူညံနေသော ပွဲအလယ်မှ ထွက်၍ တိတ်ဆိတ်သော နေရာသို့ သွားကာ ရိုသေစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
"မရှာရသေးပါဘူး မစ္စမင်... မစ္စမင်မှာ အကြံဉာဏ်ရှိရင် ပြောပါဦး"
"ဒါဆိုရင် ရန်အန်းရွာကို လာကြည့်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ် ဒီမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနဲ့ သဘာဝအလှတရားတွေ ရောယှက်နေတယ်... ဒီနေရာက အပိုင်း ၅ အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ"
မင်ယွဲ့သည် ဤအစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်း ဆရာ၊ ဆရာမများကို ဆွဲဆောင်ရန်နှင့် ရွာသူရွာသားများအတွက် အပိုဝင်ငွေ ဖန်တီးပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ဒါရိုက်တာ ဝူသည်လည်း မင်ယွဲ့၏ အမြင်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့အား နောက်
တစ်နေ့တွင် ချက်ချင်း စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်
လိုက်တော့သည်။
"Far Away" အစီအစဉ်သည် ပထမပိုင်းတွင် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို ပြသ၍ ပရိသတ်၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို နှိုးဆော်ခဲ့သည်။
ဒုတိယပိုင်းတွင်မူ ဇိမ်ခံသင်္ဘောများနှင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေ ဗီလာများကို ပြသကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ အရသာကို ခံစားစေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် မြင်ကွင်းနှစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းမှာ ပရိသတ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်
ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
လူအများမှာ မိမိတို့ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ဘဝများကို ဤအစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အနုပညာရှင်များ၏ ဇိမ်ခံမှုထက် ထိုအရာများမှာ မင်ယွဲ့ကဲ့သို့သော နောက်ကွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်နေခြင်းက ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်။
ပရဟိတ လုပ်ငန်းများနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ နေထိုင်မှုပုံစံတို့ကို ဟန်ချက်ညီညီ တင်ပြထားသော ဤအစီအစဉ်မှာ ယခုအခါ လူတိုင်း "စွဲမက်စွာ ကြည့်ရှုရသည့်" ထိပ်တန်း အစီအစဉ်
တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
မင်ယွဲ့သည် ရွှံ့နွံထူထပ်သော ကျေးလက်လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်းမှ ဝေးလံသော တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ငွေကြေးကူညီရန် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ ဤဒေသမှ ကလေးငယ်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မြို့ပြ၏ အလင်းရောင်နှင့် ပညာရေး၏ တန်ဖိုးကို ထည့်သွင်းပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။
***