Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၆) - အဆင့် (၄၀) ရှိ ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်၊</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒုတိယဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချော်ရည်အိုင်မျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာပြီး အပူလေလှိုင်းတစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများဖြင့် ရေကန်ဗဟိုချက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမြေကမ္ဘာအမြုတေ မီးကြာပန်း၏အောက်တွင် ဧရာမအရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သတိထား”</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းသော စကားလုံးနှစ်ခွန်းနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းထားခါစဖြစ်သည့် ဝံပုလွေအုပ်သည် တိုက်ပွဲဝင်အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာနှင်းအစောင့်အရှောက်များက ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များကလည်း လျင်မြန်စွာ နေရာယူလိုက်ကြပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ ပုံရိပ်များက ကျောက်နံရံအရိပ်များထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပျော်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းက လင်းထျန်းလုံ၏ အမွေးများကို စိုးရိမ်တကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ “ဖေဖေ... အောက်မှာ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ရှိနေသေးတာလား”</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီလှုပ်ခတ်မှုက... စောစောက နဂါးသားရဲနှစ်ကောင်ထက် ပိုပြီးသိမ်မွေ့နေတယ်”</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့သည် လင်းထျန်းလုံ၏ အရှေ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားသွားသည်။ သူ၏ အကြွင်းမဲ့ရေခဲဝိညာဉ်မှ အအေးဓာတ်မှာ မြူများဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူထဲတွင် အထူးတလည် ထင်ရှားနေလေသည်။ “ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်တို့ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့လိုမလား”</p> <p> </p> <p>“ခဏစောင့်ဦး” လင်းထျန်းလုံက ထက်ရှသောအကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူက ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာ”</p> <p> </p> <p>ဤသို့ အကဲစမ်းနေချိန်တွင် ထျန်းပင်းက ကြေးနီရမြေအောက်မီးနဂါး၏ အလောင်းကို ဆွဲကာ လျှောက်လာသည်။ ချော်ရည်များထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူငွေ့များက သူ၏ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် အမွေးများပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူ ထွက်လာရဲရင် ငါတို့ အတူတူ ရှင်းပစ်လိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>သူ၏အသံက ဂူထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တစ်ခုခုကို ဆွဲဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း…</p> <p> </p> <p>ချော်ရည်အိုင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ရေကန်အနှံ့ ဖြန့်ကျက်ထားသော ဆူးတောင်တစ်ခု ရေပြင်ကို ခွဲထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ စောစောက နဂါးသားရဲများထက် များစွာသာလွန်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆူးတောင်က ချော်ရည်ကို ခွဲထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂူတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်မှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားတော့သည်။ အနီရင့်ရောင် ကြေးခွံများက ချော်ရည်များထဲတွင် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ရေပေါ်ပေါ်နေသော အပိုင်းတစ်ခုတည်းကပင် ယခင် ကြေးနီမြေအောက်မီးနဂါးထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားနေသည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုတ်” လင်းထျန်းလုံ အော်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် သမီးငယ်နှစ်ဦးကို ဆွဲယူကာ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ပြိုင်နက်တည်းလိုလိုပင် ချော်ရည်အိုင်အလယ်တွင် မီးလျှံမိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနီရင့်ရောင်ရှိပြီး မျက်လုံးသုံးလုံးပါသော ဧရာမပုတ်သင်ညိုနှင့်တူသည့် သက်ရှိကြီးတစ်ကောင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ‌လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ တတိယမျက်လုံးမှာ နဖူးအလယ်တည့်တည့်တွင် ရှိပြီးဝံပုလွေအုပ်ကို အေးစက်စက် ငုံ့ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ရှေးဟောင်းအစောင့်အရှောက် · ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညို (အဆင့် ၄၀ ဒုတိယ ဘုရင်အဆင့်) ကို တွေ့ရှိသည်။</p> <p>ပင်ကိုစွမ်းရည်များ - ချော်ရည်အရှင်သခင် (ရွှေရောင် အဆင့်မြင့်)၊ သုံးမွှာမျက်လုံးအကြည့် (ရွှေရောင် အဆင့်မြင့်)။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ “အဆင့် ၄၀ ဒုတိယ ဘုရင်အဆင့်... ရှေးဟောင်းအစောင့်အရှောက်...”</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ အသံထဲတွင် မကြုံစဖူး လေးနက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ “ဘုရင်မင်းမြတ်... ဒီရန်သူက... ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်းကမူ အရိုးသဖွယ် ဖြူဖွေးနေသောသွားများကို ဖော်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်းတယ်... စောစောကတိုက်ရတာ အားမရသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညို၏ တတိယမျက်လုံးက ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်စု ကမ်းစပ်သို့ ဆွဲလာခဲ့သော နဂါးသားရဲနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရေကန်အလယ်ဆီသို့ စီးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက သူ့မျိုးနွယ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေတာပဲ” ယင်းဖုန်း၏ အသံက အရိပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြတ်ပေါ်လာလေသည်။ “သူ စုပ်ယူပြီးသွားအောင် ခွင့်ပြုလို့မဖြစ်ဘူး။ ထျန်းပင်း သူ့ကိုသွားနှောင့်ယှက်လိုက်”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်” ရွှေရောင်ရင့်ရင့် ပုံရိပ်က ခုန်ထွက်သွားပြီး ချော်ရည်များ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထျန်းပင်း ရေကန်အလယ်သို့ ရောက်ခါနီးတွင် ချော်ရည်ဧရာမပုတ်သင်ညို၏ တတိယမျက်လုံးမှ အနီရောင်အလင်းများက ရုတ်တရက် ပိုမိုတောက်ပလာပြီး…..</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်”</p> <p> </p> <p>ရှေ့သို့ ပြေးဝင်နေသော ထျန်းပင်း၏ ပုံရိပ်မှာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးဦးထျန်းပင်း” ရှောင်ယင်းက အလန့်တကြား အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ “အဲဒီမျက်လုံးက... တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်”</p> <p> </p> <p>ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုသည် သူ၏ ဧရာမမေးရိုးကြီးကို ဟလိုက်ရာ ချော်ရည်များက သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလာသည်။ လေထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော ထျန်းပင်းသည် ပုတ်သင်ညို၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ရန့်မြဲ့ လှုပ်ရှားလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြွင်းမဲ့ရေခဲဝိညာဉ်မှာ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့ ရေခဲမီးတောက်များက ချော်ရည်ဧရာမပုတ်သင်ညို၏ တတိယမျက်လုံးဆီသို့ ဒီရေပမာ စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစွန်းရောက်အအေးဓာတ်နှင့် ပြင်းထန်သော အပူဓာတ်တို့ လေထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ နားကွဲမတတ် တရှဲရှဲအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ယင်းဖုန်း” ရန့်မြဲ့ အော်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အပိုစကားများမလိုချေ။ ထျန်းပင်း၏ အနောက်တွင် တစ္ဆေအရိပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီးပြီဖြစ်သည်။ တစ္ဆေရေခဲအရိပ်ထွက်ပြေးခြင်း၏ စွမ်းအားက ဟင်းလင်းပြင်ချုပ်နှောင်မှုကို အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားစေပြီး ရေခဲခြေရာ၏ အအေးဓာတ်များ ပါဝင်သော ယင်းဖုန်း၏ လက်သည်းများက မမြင်ရသော ချုပ်နှောင်မှုကို ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂျလွတ်“</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်ချုပ်နှောင်မှု အက်ကွဲသွားသည်။ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထျန်းပင်းသည် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ သူ၏ ပြောင်းပြန်ကြေးခွံ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ ရွှေရောင်ရင့်ရင့်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပုံပေါ်ခါနီး ချော်ရည်စွမ်းအင်လုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်းးးး။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းက ဂူတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားပြီး ချော်ရည်အိုင်မျက်နှာပြင်တွင် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟာနှင်းအစောင့်အရှောက်တွေ” ထျန်းပင်းက ပေါက်ကွဲမှုကြားမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲပြာရောင်ပုံရိပ်ခြောက်ခုက တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့တက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းခဲအကာအကွယ်၏ အလင်းရောင်များ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ထူထဲသော ရေခဲတံတိုင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းမြင့်တက်လာကာ ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ တတိယမျက်လုံးက နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းထျန်းလုံက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို မြင်ပြီးပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ မျက်လုံးက တည်ငြိမ်တဲ့ပစ်မှတ် လိုအပ်တယ်” လင်းထျန်းလုံ၏ တည်ငြိမ်သောအသံက နှင်းဝံပုလွေတိုင်း၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ “အလှည့်ကျ အာရုံလွှဲထားကြ၊ သူ့ကို ပစ်မှတ်ချိန်ဖို့ အခွင့်အရေးမပေးနဲ့”</p> <p> </p> <p>အမဲလိုက်သမားများသည် ကျောက်နံရံများကြားတွင် တစ္ဆေများပမာလှုပ်ရှားကာ သူတို့သည် လျင်မြန်သော လက်သည်းချက်များဖြင့် ဧရာမပုတ်သင်ညို၏ မျက်လုံးများကို ထောင့်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကလည်း အခွင့်ကောင်းယူကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကြပြီး သူတို့၏ လေးလံသောလက်သည်းများဖြင့် ချော်ရည်ကန်ပေါ်တွင် ပေါ်နေသော ဧရာမပုတ်သင်ညို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖေဖေ... ဟို ကြာပန်းကြီး” ရှောင်ယင်းက ရေကန်ဗဟိုဆီသို့ ရုတ်တရက် လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြားတွင် မြေကမ္ဘာအမြုတေ မီးကြာပန်းပတ်လည်၌ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခု ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုအားလုံးကို လုံးဝ ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ “သူက မီးကြာပန်းကို စောင့်နေတာမဟုတ်ဘူး... ကြာပန်းရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်များ ထက်ရှသွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းမှတစ်ဆင့် အလင်းအကာအကွယ်မှ သန့်စင်သော မီးစွမ်းအင်အမျှင်လေးများမှာ ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုကြဆီသို့ စီးဝင်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ မြန်မြန်အဆုံးသတ်ရမယ်” လင်းထျန်းလုံ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်းထဲတွင် စွမ်းအင်များ နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန့်မြဲ့၊ ငါနဲ့တွဲပြီး ရေကန်မျက်နှာပြင်ကို အေးခဲလိုက်၊ ထျန်းပင်း၊ အဆုံးသတ်တိုက်ကွက်အတွက် ပြင်ထား”</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ လင်းထျန်းလုံ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် နိုင်ဖို့ရာမဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ထင်ရသော ဤတိုက်ပွဲက တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲလာနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့သည် အကြွင်းမဲ့ရေခဲဝိညာဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့ ရေခဲမီးတောက်များက ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဒီရေပမာ စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစွန်းရောက်အအေးဓာတ်နှင့် အပူဓာတ်တို့၏ ပေါက်ကွဲမှုများကြားတွင် ချော်ရည်အိုင်မျက်နှာပြင်သည် ထူထဲသော ရေခဲလွှာတစ်ခုအဖြစ် စတင်အေးခဲလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ထျန်းပင်း အသင့်ပြင်” လင်းထျန်းလုံ၏ အသံက စစ်မြေပြင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“စောင့်နေတာကြာပြီ” ထျန်းပင်းက ရေခဲပြင်ပေါ်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာ၏ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် အလင်းများက သူ၏လက်သည်းများတွင် စုစည်းနေသော ရေခဲစွမ်းအားကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်က ရေခဲမြူများကြားတွင် လင်းလက်သွားပြီး တစ္ဆေရေခဲ အရိပ်ထွက်ပြေးခြင်းမှ ချန်ရစ်ခဲ့သော ရေခဲခြေရာများက ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော ရေခဲစက်ကွင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုတ်သင်ညိုက ချော်ရည်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းရန် ကြိုးစားတိုင်း ရေခဲစက်ကွင်းမှ အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းအကျပ် နှောင့်ယှက်ပစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သူကြီးသုံးဦး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်လိုက်ဖက်ညီလှသည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ ပြီးပြည့်စုံသောထိန်းချုပ်မှု၊ ထျန်းပင်း၏ ကြမ်းတမ်းသောတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ယင်းဖုန်း၏ မှန်းဆမရသော နှောင့်ယှက်မှု…...</p> <p> </p> <p>လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံ သုံးခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ တတိယမျက်လုံးက နောက်တစ်ကြိမ် အနီရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ….</p> <p> </p> <p>“အခုပဲ” ရန့်မြဲ့၏ ရေခဲမီးတောက်က ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒေါင်လိုက်သူငယ်အိမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ယင်းဖုန်းက အရိပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာရှည်စွာ စုဆောင်းထားသော အအေးဓာတ်များပါဝင်သည့် သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် ပုတ်သင်ညို၏ မျက်ခွံကို ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်း၏ ပုံရိပ်က ကြယ်ပျံတစ်စင်းပမာ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းထားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုက ဧရာမပုတ်သင်ညို၏ နဖူးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်းးး</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်ရင့်ရင့် လက်သည်းများက မာကျောသော ဦးခေါင်းခွံနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး နားကွဲမတတ်အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမချော်ရည်ပုတ်သင်ညိုကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူ၏ တတိယမျက်လုံးမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြနိပိတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ဤရုတ်တရက်ရလာသော အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save